ในที่สุดสิ่งที่รอคอยก็มาถึง วันหยุด

ในที่สุดสิ่งที่รอคอยก็มาถึง วันหยุดที่รอคอยมาทั้งสัปดาห์ มีความรู้สึกว่าสัปดาห์นี้เวลาเดินทางผ่านไปรวดเร็วมาก ๆ เปิดเทอมได้ไม่ทันไรก็ใกล้จะเข้าสู่การสอบกลางภาคอีกแล้ว เวลากำลังจะพาให้เข้าสู่ภาวะตึงเครียดในการที่จะต้องอ่านหนังสือเตรียมสอบ วันหยุดดูเหมือนว่าจะเป็นวันพักผ่อนที่แสนสบายที่เราไม่ต้องตื่นเช้ารีบไปเรียนและดูเหมือนว่าจะไม่มีงานที่เราต้องทำมาก แต่รู้สึกว่ามันตรงข้ามกันมากเลยวันหยุดก็เหมือนไม่ได้หยุดเพราะว่ามีงานที่จะต้องทำอยู่มาก มีอะไรหลาย ๆ อย่างที่จะต้องรีบทำ ทั้งงานบ้านและงานที่จะต้องเตรียมส่งอาจารย์ แต่ไม่รู้ทำไมเหมือนกันทั้ง ๆ ที่ก็มีงานที่จะต้องรีบทำแต่ก็พยายามหาเวลาว่างให้ตัวเองได้คิดอะไรเรื่อยเปื่อยอยู่เรื่อย สัปดาห์นี้มีงานที่จะต้องทำมากกว่าสัปดาห์อื่นบางครั้งก็รู้สึกท้อเหมือนกันที่จะต้องรับผิดชอบงานหลาย ๆ อย่าง ยิ่งถ้าเราทำไม่ได้หรือทำไม่เสร็จก็จะรู้สึกว่าทำไมตัวเราเองไม่พยายามมากว่านี้ทั้ง ๆที่เราก็มีเวลามากกว่าวันธรรมดาตั้งเยอะ หนึ่งสัปดาห์เราจะได้หยุดตั้ง 2 วัน ดูเหมือนว่ามันก็คงจะนานเหมือนกันแต่เปล่าเลยมันผ่านไปรวดเร็วมาก ยิ่งเวลาที่เราปล่อยมันไปโดยที่เราไม่ได้ทำอะไรเลยยิ่งผ่านไปเร็วมาก เวลาที่เรามีความสุขสนุกอยู่กับสิ่งที่เรากำลังทำก็เช่นกันแต่ต่างจากเวลาที่เราทุกข์ดูเวลาชั่งผ่านไปช้าเหลือเกินใจเราจะรู้สึกอย่างนั้น แท้ที่จริงเวลาก็เดินไปตามปกติแต่ใจเราเองต่างหากที่คิดไปเช่นนั้น วันหยุดทำให้เราได้ทำงานได้อย่างเต็มที่และทำให้เราได้มีเวลาพักผ่อนได้อยู่ที่บ้านอยู่กับครอบครัวและที่สำคัญเราจะได้ทำงานอดิเรกที่เราชอบด้วย