“หมู่บ้านเห็ดหอม” นิทานไทย ยังมีหมู

“หมู่บ้านเห็ดหอม” นิทานไทย 

ยังมีหมู่บ้านเล็กๆแห่งหนึ่ง ชื่อว่า “หมู่บ้านเห็ดหอม” ชาวบ้านส่วนใหญ่มีอาชีพเพาะเห็ดหอมและเห็ดอื่นๆอีกมากมาย  ชุมชนเห็ดหอมอยู่อย่างพึ่งพาอาศัยกัน มีกินมีใช้ไม่ขัดสน

วันหนึ่งมีพ่อค้าจากต่างแดนนำเอาของวิเศษเข้ามาเสนอขายในราคาแสนแพง ของสิ่งนั้นเอาไว้ติดต่อพูดคุยกันโดยไม่ต้องเห็นหน้า และจะพกไปไหนมาไหนก็สะดวก ครอบครัวนายเหมือน ภรรยาชื่อนางมั่ง ลูกสาวชื่อหนูมี ก็อยากได้ของวิเศษไว้ใช้ แต่เพราะรายได้น้อย จึงยอมเป็นหนี้เพื่อให้ได้ของวิเศษมาใช้

สองผัวเมียและลูกไม่เป็นอันทำงาน ได้แต่เดินอวด พูดโชว์ ไปวันๆ เห็ดที่เพาะไว้ถูกทอดทิ้งเหี่ยวเฉา รายได้ก็ไม่มี ค่าพูดก็ต้องจ่าย เงินทองที่สะสมไว้เริ่มร่อยหรอ ต้องไปกู้หนี้ยืมสินมาเพิ่ม ฝ่ายหนูมีผู้เป็นลูกสาว  ตั้งแต่มีของวิเศษก็กลายเป็นดาวเด่น เป็นที่สนใจของชายหนุ่ม เพราะต่างก็มีของวิเศษเอาไว้เกี้ยวพาราสีจนไม่เป็นอันเรียนหนังสือ

เมื่อเอาแต่ใช้จ่ายเงินที่มีอยู่ก็ลดน้อยลง รายได้ก็ไม่มี แต่ค่าใช้จ่ายกลับเพิ่มขึ้นโดยไม่จำเป็น เมื่อไม่สามารถหาเงินมาใช้หนี้ สมบัติที่มีอยู่ก็ถูกยึด ทั้งบ้านและฟาร์มเห็ดก็ไม่เหลืออีกแล้ว

ครอบครัวนายอู้ฟู่ ครอบครัวนายระเริง และอีกหลายบ้านที่ยอมเป็นหนี้เพื่อซื้อของวิเศษที่เกินความจำเป็น ทั้งๆที่กว่าจะได้เงินมาต้องปลูกเห็ดขายเห็ดจำนวนมาก ทำให้ครอบครัวเกิดปัญหา เมื่อหลายๆครอบครัวมีปัญหา หมู่บ้านก็มีปัญหา และก็อ่อนแอลงเรื่อยๆ เพราะรากฐานถูกทำลาย