โลมาริง เป็นช่างไม้ รูปงาม วันหนึ่ง

โลมาริง เป็นช่างไม้ รูปงาม วันหนึ่งเขาได้ขุดเรือขึ้นลำหนึ่ง และสั่งให้เรือแล่นออกไป ไม่นานเรือลำนั้นก็ไปหยุดอยู่ที่ท่าน้ำของบ้านหลังหนึ่งที่มีลูกสาวสวย ในขณะนั้นหญิงสาวลงมาอาบน้ำพอดี
“เรือของใครลอยมานะ สวยดีจัง ”
นางนึกชอบใจจึงลงไปนั่งเล่น พลันเรือก็แล่นกลับไปหาโลมาริงทันที เมื่อเขาเห็นหญิงสาวก็เกิดหลงรัก ต่อมาทั้งสองได้อยู่กินเป็นสามีภรรยากันอย่างมีความสุข
ในหมู่บ้านเดียวกันนั้น มีช่างไม้อีกคนชื่อ “ตัมบูรัน” มีหน้าตาอัปลักษณ์ เมื่อรู้ข่าวเรือวิเศษของโลมาริงสามารถแล่นออกไปพาสาวงามกลับมาได้ เขาจึงคิดจะเอาอย่าง ตัมบูรันจึงลงมือขุดเรือบ้าง แล้วสั่งให้มันแล่นออกไปเพื่อหาสาวงามกลับมาให้ แต่ออกคำสั่งอยู่นานเรือก็ยังไม่แล่นไปไหนสักที ตัมบูรันจึงลองเปลี่ยนคำสั่ง
จากภาษาดูซันมาเป็นภาษาอิลลานันแทน
“จงนำหญิงสาวกลับมาให้ข้าเดี๋ยวนี้”
ทันใดนั้นเรือก็แล่นออกไป มันจอดเทียบเรือลำใหญ่ที่มีศพหญิงสาว คนบนเรือเห็นเรือลำนั้นก็ดีใจเพราะจะได้นำศพกลับขึ้นฝั่งได้สะดวก เมื่อขนย้ายศพลงเรือแล้ว เรือก็แล่นกลับไปหาตัมบูรันทันที ตัมบูรัมเห็นเรือนำหญิงสาวกลับมาด้วยก็ดีใจ รีบเข้าไปพยุงร่างนั้นขึ้น แต่นางไม่เคลื่อนไหวใดๆ
“สงสัยนางคงเพลียกับการเดินทาง”
ตัมบูรันคิดอยู่ในใจจึงปล่อยให้นางนอนพักอยู่ในเรือจนถึงเช้า รุ่งขึ้นเมื่อเขาไปหานาง ก็พบว่าแท้จริงแล้วนางเป็นศพที่ตอนนี้เนื้อตัวบวมอืด เขาโมโหเรือลำนั้นมากจึงทำลายมันทิ้งเสีย
ต่อมาโลมาริงได้สานตะกร้าใบหนึ่ง เมื่อสานเสร็จมันสามารถเคลื่อนที่ได้เองไปยังอีกหมู่บ้านหนึ่งซึ่งชาวบ้านกำลังทำขนมเพื่อเตรียมสำหรับเลี้ยงฉลองในงานเทศกาล หญิงสาวคนหนึ่งเห็นตะกร้าจึงนำขนมที่ตนทำใส่ลงไป พลันตะกร้าก็เคลื่อนที่อย่างรวดเร็วกลับมาหาโลมาริง เขาแปลกใจมากที่ตะกร้าเคลื่อนที่ได้และนำขนมมาให้โลมาริงและภรรยา ทั้งสองจึงได้กินขนมแสนอร่อยอย่างไม่คาดฝัน
เมื่อตัมบูรัมได้ยินข่าว เขาไม่รอช้าที่จะสานตะกร้าขึ้นมาบ้าง และหวังว่าจะไม่โชคร้ายเหมือนครั้งก่อนที่เขาได้ขุดเรือ เมื่อเขาสานตะกร้าเสร็จ ตัมบูรันก็ออกคำสั่งว่า
“จงนำอาหารมาให้ข้าเดี๋ยวนี้”
ตะกร้าของตัมบูรันเคลื่อนที่ออกไปตามคำสั่ง แต่บังเอิญว่าขณะนั้นมีวัวตัวหนึ่งกำลังถ่ายของเสียอยู่พอดี ตะกร้าของตัมบูรันก็เคลื่อนที่เข้าไปรองรับขี้วัวจนเต็ม แล้วเคลื่อนผ่านพุ่มไม้ ทำให้มีใบไม้ตกลงมาปกคลุมตะกร้าอย่างมิดชิด
เมื่อตะกร้ากลับมาหาตัมบูรัน
“ตะกร้าของข้าลอยกับมาแล้ว เจ้าจะนำอาหารอะไรมาให้ข้านะ”
ตัมบูรันกล่าวอย่างดีอกดีใจ รีบใช้มือล้วงลงไปในตะกร้า แต่ปรากฏว่า ในตะกร้ามีแต่ขี้วัวเต็มไปหมด ตัมบูรัมในตอนนี้โมโหมาก จึงได้ทำลายตะกร้าใบนั้นเสีย เหมือนกับเรือขุดของเขา ตั้งแต่นั้นมา เขาก็ไม่คิดอยากจะได้สิ่งใดๆ ตามคนอื่นอีกเลย