ฉันสะดุ้งตื่นขึ้นมาตอน 4 ยังมีน้ำตา

ตอนนี้ผมตื่นขึ้นมาช็อต 4 นอกจากนี้ยังมีการฉีกขาดในหน้าของฉันจะ. ฉันจะวิ่งไปหาแม่ด้วยความกลัวโดยเร็วที่สุดเท่าที่เป็นไปได้. และเรื่องราวของแม่ฟังเธอยืนและปลอบฉันหยุดร้องไห้ แล้วเรียกคืนได้ฉันไม่ได้กลับไปนอนที่เป็นต้นฉบับ. แต่ฉันนอนที่พ่อแม่ของเขาแทน. ตอนเช้าแม่ออกพาฉันและไม่พูดถึงมันอีกครั้ง. ตั้งแต่วันนั้นผมไม่เคยเข้าไปข้างเตียงนอน การสนทนาจนวันนี้เพราะผมไม่เคยลืมเหตุการณ์สยองขวัญที่เกิดขึ้นกับฉัน. แม้ว่าเวลาที่ผ่านมา 7 ปีตราบเท่าที่พวกเขา

ผมตื่นขึ้นมาวันที่ 4, มีน้ำตาบนใบหน้าของฉันที่มีทั้งหมด. ฉันวิ่งไปหาแม่กลัวออกไป. และบอกว่ามันให้ฟังเธอ. ฉันยืนฟังปลอบฉันหยุดร้องไห้. คืนนั้นผมไม่สามารถกลับไปนอน อีกครั้ง. แต่ฉันได้มานอนกับพ่อแม่ของพวกเขาแทน. ตอนเช้าผมเอาบุญของฉันและไม่ได้พูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้อีกต่อไป. ตั้งแต่วันนั้นผมไม่เคยไปนอนบนเตียงอีกครั้งจนถึงวันนี้. ฉันไม่เคยลืมสยองขวัญที่เกิดขึ้น ให้ฉัน. เมื่อเวลาผ่านไปนานถึง 7 ปีหรือมากกว่า

ผมตื่นขึ้นมาเมื่อ 4 ยังคงมีน้ำตาบนใบหน้าของฉัน ฉันวิ่งไปที่แม่ของฉันในความหวาดกลัว และบอกพ่อแม่ ฉันยืนฟังความสะดวกสบายของผมที่จะหยุดร้องไห้ คืนนั้นผมไม่ได้กลับไปนอนในสถานที่เดียวกัน. เมื่อในตอนเช้าผมเอาประโยชน์ของฉันและไม่พูดถึงมันอีกครั้ง จากวันนั้นผมไม่เคยไปลงที่ข้างเตียงอีกครั้งจนถึงวันนี้ เพราะผมไม่เคยลืมเหตุการณ์ที่น่ากลัวที่เกิดขึ้นกับฉันแม้เวลาผ่านมานาน 7 ปีที่สาม