การคัดเลือกพันธุ์ยางพาราที่ทนทานโรครากขาวการปรับปรุงพันธุ์ยางพาราที่ผ่ การแปล - การคัดเลือกพันธุ์ยางพาราที่ทนทานโรครากขาวการปรับปรุงพันธุ์ยางพาราที่ผ่ อังกฤษ วิธีการพูด

การคัดเลือกพันธุ์ยางพาราที่ทนทานโรค

การคัดเลือกพันธุ์ยางพาราที่ทนทานโรครากขาว
การปรับปรุงพันธุ์ยางพาราที่ผ่านมาจะเน้นการปรับปรุงเพื่อหายางพันธุ์ดี ที่ให้ผลผลิตน้ำยางที่มีคุณภาพสูงและสามารถต้านทานต่อโรคได้ดี แต่การปรับปรุงพันธุ์ยางพารากว่าจะได้ยางพันธุ์ใหม่มาแนะนำให้ชาวสวนยางปลูก ต้องใช้ระยะเวลาไม่ต่ำกว่า 25 ปี (กรรณิการ์ และคณะ, 2545) และในแต่ละขั้นตอนมีความยุ่งยาก แต่ที่สำคัญคือปัจจุบันเกษตรกรนิยมปลูกยางพันธุ์ RRIM 600 กันมาก เนื่องจากเป็นพันธุ์ยางที่ให้ผลผลิตน้ำยางสูง ทำให้เกษตรกรหันมาเก็บเมล็ดยางพันธุ์ดี ซึ่งส่วนใหญ่คือ RRIM 600 มาทำเป็นต้นตอ ส่งผลให้ยางพันธุ์ดั้งเดิมที่ใช้เป็นต้นตอ มีปริมาณลดลง และเหลืออยู่บ้างในเฉพาะบางพื้นที่ และยางพันธุ์ RRIM 600 เป็นพันธุ์ที่อ่อนแอต่อโรครากขาวมาก (อุไร และคณะ, 2539) ดังนั้นการคัดเลือกต้นกล้ายางพันธุ์ดั้งเดิม เพื่อนำมาใช้เป็นต้นตอที่มีความทนทานต่อโรครากขาว จึงนับว่ามีประโยชน์อย่างมาก
ในการคัดเลือกพันธุ์ต้านทานหรือทนทานโรครากขาว ในเบื้องต้นต้องมีการเตรียมเชื้อสาเหตุโรครากขาวและปลูกเชื้อให้กับรากยางพาราโดยวิธีการที่เหมาะสม จากการศึกษาของ อารมณ์ (2541) ทำการเก็บตัวอย่างดอกเห็ดและรากยางที่เป็นโรครากขาวของยางพารา จากแหล่งปลูกยางในพื้นที่ที่พบโรค มาทำการแยกเชื้อราให้บริสุทธิ์และเก็บรวมรวบเชื้อราสำหรับการทดลองในห้องปฏิบัติการด้วยวิธี tissue transplant ting จากนั้นศึกษาและเปรียบเทียบลักษณะพื้นฐานด้านการเจริญเติบโตของเชื้อราแต่ละสายพันธุ์โดยเพาะ เลี้ยงเชื้อราบนอาหารเลี้ยงเชื้อ potato dextrose agar (PDA) จากนั้นเพาะเลี้ยงเชื้อรา R. microporus ทุกสายพันธุ์ในถุงก้อนเชื้อเห็ด สูตรอาหารที่ใช้คือ ขี้เลื่อยไม้ ยางพารา รำ น้ำตาลทราย และน้ำ อัตราส่วน 100 : 3 : 2 : 50 โดยน้ำหนัก มีการศึกษาความแตกต่างของสายพันธุ์เชื้อรา R. lignosus สาเหตุโรครากขาวของยางพาราจำนวน 24 สายพันธุ์ โดยศึกษาลักษณะการเจริญเติบโต และลักษณะเส้นใยบนอาหาร PDA พบว่า เชื้อราสายพันธุ์ WCP 2 WSR 1 W 4 W 6 W 3 W 5 และ WKM 1 สามารถเจริญได้เล็กน้อยที่อุณหภูมิ 20 องศาเซลเซียส ในขณะที่สายพันธุ์อื่นไม่สามารถเจริญได้ แต่ไม่พบความแตกต่างทั้งการเจริญเติบโตและลักษณะเส้นใยเมื่อเลี้ยงบนอาหารที่อุณหภูมิห้อง ส่วนความแตกต่างด้านความสามารถในการทำให้เกิดโรคของเชื้อรากับต้นกล้ายางพันธุ์ BPM 24 และ PR255 นั้นเชื้อราแต่ละสายพันธุ์สามารถทำให้เกิดโรคกับต้นกล้ายางแต่ละพันธุ์ได้ต่างกัน และไม่สามารถจัดกลุ่มเข้ากันได้ (พเยาว์ และคณะ, 2547) จากการศึกษาของสถาบัน วิจัยยาง (2547) โดยเก็บตัวอย่างโรคนำมาแยกเชื้อในห้อง ปฏิบัติการ และพิสูจน์โรคในเรือนทดลอง โดยการฝังท่อนเชื้อขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 3 - 4 นิ้ว ยาว 8 นิ้ว ลงในดินที่บรรจุอยู่ในถุงพลาสติกดำ ขนาด 12x18 นิ้ว พร้อมปลูกต้นกล้ายางเพื่อดูอาการเป็นโรคของต้นกล้า พบว่า ยางพาราพันธุ์แนะนำที่อ่อนแอต่อโรครากขาวมากที่สุดคือ RRIM600 (55 เปอร์เซ็นต์) รองลงมาคือ BPM 24 (19.6 เปอร์เซ็นต์) ในขณะที่ อุไรและคณะ (2539) นำต้นกล้ายางพันธุ์แนะนำชั้น 1 จำนวน 5 พันธุ์ คือ RRIM600 GT1 PR 255 PR 26 และ KRS156 ปลูกรอบๆ โคนต้นกิ่งตายางที่เป็นโรครากขาว ผลการทดลองพบว่า ยางพาราพันธุ์แนะนำที่อ่อนแอน้อยที่สุดคือ PR 261 พันธุ์ที่อ่อนแอปานกลางคือ PR 255 และGT1 และพันธุ์ที่อ่อนแอมากที่สุดคือ KRS156 และ RRIM600 และในขณะนี้ยังไม่พบยางพาราพันธุ์แนะนำที่ทนทานต่อโรครากขาว
เนื่องจากยังไม่มีการศึกษาการทนทานโรครากขาวในพันธุ์ดั้งเดิม ดังนั้นการศึกษาครั้งนี้จึงมุ่งศึกษาเฉพาะเจาะจงไปยังพันธุ์ดั้งเดิม ซึ่งเป็นพันธุ์ที่มีฐานพันธุกรรมกว้าง เพื่อหาโคลนที่มีศักยภาพทนทานต่อโรค เพื่อใช้เป็นต้นตอ สำหรับการผลิตยางพาราในเชิงการค้าต่อไป
0/5000
จาก: -
เป็น: -
ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 1: [สำเนา]
คัดลอก!
Selection of disease resistant cultivars white timber roots.การปรับปรุงพันธุ์ยางพาราที่ผ่านมาจะเน้นการปรับปรุงเพื่อหายางพันธุ์ดี ที่ให้ผลผลิตน้ำยางที่มีคุณภาพสูงและสามารถต้านทานต่อโรคได้ดี แต่การปรับปรุงพันธุ์ยางพารากว่าจะได้ยางพันธุ์ใหม่มาแนะนำให้ชาวสวนยางปลูก ต้องใช้ระยะเวลาไม่ต่ำกว่า 25 ปี (กรรณิการ์ และคณะ, 2545) และในแต่ละขั้นตอนมีความยุ่งยาก แต่ที่สำคัญคือปัจจุบันเกษตรกรนิยมปลูกยางพันธุ์ RRIM 600 กันมาก เนื่องจากเป็นพันธุ์ยางที่ให้ผลผลิตน้ำยางสูง ทำให้เกษตรกรหันมาเก็บเมล็ดยางพันธุ์ดี ซึ่งส่วนใหญ่คือ RRIM 600 มาทำเป็นต้นตอ ส่งผลให้ยางพันธุ์ดั้งเดิมที่ใช้เป็นต้นตอ มีปริมาณลดลง และเหลืออยู่บ้างในเฉพาะบางพื้นที่ และยางพันธุ์ RRIM 600 เป็นพันธุ์ที่อ่อนแอต่อโรครากขาวมาก (อุไร และคณะ, 2539) ดังนั้นการคัดเลือกต้นกล้ายางพันธุ์ดั้งเดิม เพื่อนำมาใช้เป็นต้นตอที่มีความทนทานต่อโรครากขาว จึงนับว่ามีประโยชน์อย่างมากในการคัดเลือกพันธุ์ต้านทานหรือทนทานโรครากขาว ในเบื้องต้นต้องมีการเตรียมเชื้อสาเหตุโรครากขาวและปลูกเชื้อให้กับรากยางพาราโดยวิธีการที่เหมาะสม จากการศึกษาของ อารมณ์ (2541) ทำการเก็บตัวอย่างดอกเห็ดและรากยางที่เป็นโรครากขาวของยางพารา จากแหล่งปลูกยางในพื้นที่ที่พบโรค มาทำการแยกเชื้อราให้บริสุทธิ์และเก็บรวมรวบเชื้อราสำหรับการทดลองในห้องปฏิบัติการด้วยวิธี tissue transplant ting จากนั้นศึกษาและเปรียบเทียบลักษณะพื้นฐานด้านการเจริญเติบโตของเชื้อราแต่ละสายพันธุ์โดยเพาะ เลี้ยงเชื้อราบนอาหารเลี้ยงเชื้อ potato dextrose agar (PDA) จากนั้นเพาะเลี้ยงเชื้อรา R. microporus ทุกสายพันธุ์ในถุงก้อนเชื้อเห็ด สูตรอาหารที่ใช้คือ ขี้เลื่อยไม้ ยางพารา รำ น้ำตาลทราย และน้ำ อัตราส่วน 100 : 3 : 2 : 50 โดยน้ำหนัก มีการศึกษาความแตกต่างของสายพันธุ์เชื้อรา R. lignosus สาเหตุโรครากขาวของยางพาราจำนวน 24 สายพันธุ์ โดยศึกษาลักษณะการเจริญเติบโต และลักษณะเส้นใยบนอาหาร PDA พบว่า เชื้อราสายพันธุ์ WCP 2 WSR 1 W 4 W 6 W 3 W 5 และ WKM 1 สามารถเจริญได้เล็กน้อยที่อุณหภูมิ 20 องศาเซลเซียส ในขณะที่สายพันธุ์อื่นไม่สามารถเจริญได้ แต่ไม่พบความแตกต่างทั้งการเจริญเติบโตและลักษณะเส้นใยเมื่อเลี้ยงบนอาหารที่อุณหภูมิห้อง ส่วนความแตกต่างด้านความสามารถในการทำให้เกิดโรคของเชื้อรากับต้นกล้ายางพันธุ์ BPM 24 และ PR255 นั้นเชื้อราแต่ละสายพันธุ์สามารถทำให้เกิดโรคกับต้นกล้ายางแต่ละพันธุ์ได้ต่างกัน และไม่สามารถจัดกลุ่มเข้ากันได้ (พเยาว์ และคณะ, 2547) จากการศึกษาของสถาบัน วิจัยยาง (2547) โดยเก็บตัวอย่างโรคนำมาแยกเชื้อในห้อง ปฏิบัติการ และพิสูจน์โรคในเรือนทดลอง โดยการฝังท่อนเชื้อขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 3 - 4 นิ้ว ยาว 8 นิ้ว ลงในดินที่บรรจุอยู่ในถุงพลาสติกดำ ขนาด 12x18 นิ้ว พร้อมปลูกต้นกล้ายางเพื่อดูอาการเป็นโรคของต้นกล้า พบว่า ยางพาราพันธุ์แนะนำที่อ่อนแอต่อโรครากขาวมากที่สุดคือ RRIM600 (55 เปอร์เซ็นต์) รองลงมาคือ BPM 24 (19.6 เปอร์เซ็นต์) ในขณะที่ อุไรและคณะ (2539) นำต้นกล้ายางพันธุ์แนะนำชั้น 1 จำนวน 5 พันธุ์ คือ RRIM600 GT1 PR 255 PR 26 และ KRS156 ปลูกรอบๆ โคนต้นกิ่งตายางที่เป็นโรครากขาว ผลการทดลองพบว่า ยางพาราพันธุ์แนะนำที่อ่อนแอน้อยที่สุดคือ PR 261 พันธุ์ที่อ่อนแอปานกลางคือ PR 255 และGT1 และพันธุ์ที่อ่อนแอมากที่สุดคือ KRS156 และ RRIM600 และในขณะนี้ยังไม่พบยางพาราพันธุ์แนะนำที่ทนทานต่อโรครากขาว Because there is no root disease resistance studies in conventional varieties and white. Therefore, this study focuses specific education to native species. Which is a species that has a wide genetic base for a mud that has the potential to be used as a disease resistant root causes? For the production of commercial-timber trade continues.
การแปล กรุณารอสักครู่..
ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 3:[สำเนา]
คัดลอก!
Selection of rubber white root disease resistant
.Improvement of rubber will focus on improving the past to Yang varieties. Yield latex with high quality and disease resistance can be well.To use the period of not less than 25 years (Kannika and board,2545) and in each stage is very complicated. But more important is the present farmers planted rubber varieties RRIM 600 together. Because the rubber latex seed yield is high. Make the farmers to collect rubber seed varieties, most of which is RRIM 600.Result in tire traditional varieties used as root was reduced, and remained in the บางพื areas and varieties RRIM 600 varieties are susceptible to white root disease. (URAI, and faculty,2539), so the selection of Rubber Seedlings varieties. To be used as stubs with resistance to white root disease. It is very useful!In the selection of resistance or durable white root disease. In the introduction to the preparation of the disease, root, white and inoculated with the root rubber by means of proper. From the study of emotions (2541).
การแปล กรุณารอสักครู่..
 
ภาษาอื่น ๆ
การสนับสนุนเครื่องมือแปลภาษา: กรีก, กันนาดา, กาลิเชียน, คลิงออน, คอร์สิกา, คาซัค, คาตาลัน, คินยารวันดา, คีร์กิซ, คุชราต, จอร์เจีย, จีน, จีนดั้งเดิม, ชวา, ชิเชวา, ซามัว, ซีบัวโน, ซุนดา, ซูลู, ญี่ปุ่น, ดัตช์, ตรวจหาภาษา, ตุรกี, ทมิฬ, ทาจิก, ทาทาร์, นอร์เวย์, บอสเนีย, บัลแกเรีย, บาสก์, ปัญจาป, ฝรั่งเศส, พาชตู, ฟริเชียน, ฟินแลนด์, ฟิลิปปินส์, ภาษาอินโดนีเซี, มองโกเลีย, มัลทีส, มาซีโดเนีย, มาราฐี, มาลากาซี, มาลายาลัม, มาเลย์, ม้ง, ยิดดิช, ยูเครน, รัสเซีย, ละติน, ลักเซมเบิร์ก, ลัตเวีย, ลาว, ลิทัวเนีย, สวาฮิลี, สวีเดน, สิงหล, สินธี, สเปน, สโลวัก, สโลวีเนีย, อังกฤษ, อัมฮาริก, อาร์เซอร์ไบจัน, อาร์เมเนีย, อาหรับ, อิกโบ, อิตาลี, อุยกูร์, อุสเบกิสถาน, อูรดู, ฮังการี, ฮัวซา, ฮาวาย, ฮินดี, ฮีบรู, เกลิกสกอต, เกาหลี, เขมร, เคิร์ด, เช็ก, เซอร์เบียน, เซโซโท, เดนมาร์ก, เตลูกู, เติร์กเมน, เนปาล, เบงกอล, เบลารุส, เปอร์เซีย, เมารี, เมียนมา (พม่า), เยอรมัน, เวลส์, เวียดนาม, เอสเปอแรนโต, เอสโทเนีย, เฮติครีโอล, แอฟริกา, แอลเบเนีย, โคซา, โครเอเชีย, โชนา, โซมาลี, โปรตุเกส, โปแลนด์, โยรูบา, โรมาเนีย, โอเดีย (โอริยา), ไทย, ไอซ์แลนด์, ไอร์แลนด์, การแปลภาษา.

Copyright ©2026 I Love Translation. All reserved.

E-mail: