ประวัติศาสตร์ประวัติศาสตร์ หมายถึง

Sejarahประวัติศาสตร์ หมายถึง การสอบถาม ความรู้ที่ได้มาโดยการสอบสวน เป็นการค้นพบ รวบรวม จัดระเบียบและนำเสนอข้อมูลเกี่ยวกับเหตุการณ์ในอดีต ประวัติศาสตร์ยังอาจหมายถึงช่วงเวลาหลังมีการประดิษฐ์ตัวอักษรขึ้น นักวิชาการผู้เขียนเกี่ยวกับประวัติศาสตร์เรียกนักประวัติศาสตร์ ประวัติศาสตร์เป็นสาขาการวิจัยซึ่งใช้การบรรยายเพื่อพิจารณาและวิเคราะห์ลำดับของเหตุการณ์ และบางครั้งพยายามสอบสวนรูปแบบของเหตุและผลซึ่งมีอิทธิพลต่อเหตุการณ์อย่างยุติธรรม นักประวัติศาสตร์ถกเถียงกันเรื่องธรรมชาติของประวัติศาสตร์และประโยชน์ของมัน ซึ่งรวมทั้งถกเถียงการศึกษาสาขาวิชาเป็นจุดจบในตัวมันเองและเป็นเสมือนวิถีการให้ มุมมอง ต่อปัญหาในปัจจุบัน เรื่องเล่าซึ่งเป็นสิ่งธรรมดาในวัฒนธรรมใดวัฒนธรรมหนึ่ง แต่ไม่มีการสนับสนุนจากแหล่งข้อมูลภายนอก (เช่น ตำนานเกี่ยวกับกษัตริย์อาเธอร์) มักจัดเป็นมรดกทางวัฒนธรรมมากกว่า "การสอบสวนอย่างไม่นำพา" ที่จำเป็นตามสาขาประวัติศาสตร์ เหตุการณ์ในอดีตก่อนมีบันทึกลายลักษณ์อักษรเรียกว่า ยุคก่อนประวัติศาสตร์

Sejarah
sejarah berarti bagi pengetahuan yang diperoleh oleh penyelidikan untuk menemukan, mengumpulkan, mengatur, dan menyajikan informasi tentang peristiwa masa lalu. Sejarah juga dapat berarti jangka waktu setelah penemuan alfabet. Para ahli yang menulis tentang sejarah sejarawan. Sejarah sebagai bidang penelitian yang menggunakan narasi untuk mempertimbangkan dan menganalisis urutan kejadian. Dan kadang-kadang mencoba untuk menyelidiki pola sebab dan akibat, yang mempengaruhi adil. Sejarawan memperdebatkan sifat sejarah dan kegunaannya. Ini termasuk diskusi tentang subjek sebagai tujuan itu sendiri dan sebagai cara untuk menjaga perspektif tentang isu-isu saat ini. Narasi, yang umum dalam budaya tertentu. Tetapi tidak didukung oleh sumber-sumber eksternal (seperti legenda tentang Raja Arthur) biasanya diklasifikasikan sebagai warisan budaya bukan. "Penyelidikan tidak tertarik" seperti yang dipersyaratkan oleh sejarawan mainstream. Kejadian di masa lalu sebelum catatan tertulis disebut. Periode prasejarah