“คำยืมจากภาษาจีนในภาษาไทย” กล่าวคือ

“คำยืมจากภาษาจีนในภาษาไทย” กล่าวคือไทยกับจีนมีความสัมพันธ์กันทางการทูตและการค้าขายมาตั้งแต่สมัยสุโขทัยสืบมาจนถึงปัจจุบัน ชาวไทยมาทำมาหากินในประเทศไทย แต่งงานกับคนไทยจนกลายเป็นพลเมืองไทย เชื้อสายจีนเป็นจำนวนมาก มีการผสมทางด้านวัฒนธรรมประเพณีต่าง ๆ ตลอดมา คำยืมในภาษาจีนส่วนใหญ่เป็นสำเนียงแต้จิ๋ว มักเป็นคำเรียกสิ่งของเครื่องใช้ อาหาร พืช ผัก ผลไม้ รวมทั้งคำที่เกี่ยวกับวัฒนธรรมจีน ไทยนิยมนำคำจากภาษาจีนมาใช้ในภาษาพูด ไม่นิยมใช้ในภาษาเขียน ผู้เขียนเล็งเห็นถึงที่มาและความสำคัญในการใช้ความหมายของคำยืมภาษาจีนในภาษาไทยให้ถูกต้อง รวมถึงการเปลี่ยนแปลงของคำยืมภาษาจีนในภาษาไทย