สวัสดีค่ะคุณครู ก่อนอื่นขอแนะนำตัวก

สวัสดีค่ะคุณครู
ก่อนอื่นขอแนะนำตัวก่อนนะค่ะ
ชื่อ นางสาว พาณิภัค ภูผ่านแก้ว
ชื่อเล่น มายด์
วันนี้หนูจะมาเล่าเรื่องปิดเทอมของภาคเรียนที่ผ่านมาของหนูเองค่ะ
ปิดเทอมที่ผ่านมาหนูไปอยู่พัทยากับครอบครัวมาค่ะ ไปอยู่กับแม่และพ่อบุญธรรม พ่อบุญธรรมของหนูเป็นคนออสเตรเลียค่ะ เขาน่ารักมากๆ เข้ากับหนูได้ดีทีเดียว ซึ่งในการที่หนูไม่เก่งอังกฤษอยู่แล้ว พออยู่กับท่าน หนูยอมรับว่ากลัวมาก เพราะถ้าเขาพูดกับหนู หนูก็คงไม่รู้เรื่องแน่ๆ เพราะแม่ของหนูก็ออกไปทำงาน แล้วหนูก็จะอยู่คอนโด ไปฟิตเนตบ้าง นอนอ่านหนังสือเล่นบ้าง รอเวลาจนแม่จะกลับ แต่ก็ถือว่าก็โชคดีบ้าง ที่พ่อบุญธรรมของหนูแกจะเรียนพิเศษภาษาไทย แล้วเขาก็จะเอาเรื่องที่เรียนมาคุยกับหนู ผิดบ้างถูกบ้าง ทำให้หนูมีแรงบันดาลใจขึ้นมาว่าขนาดเขาเป็นฝรั่ง เขายังมีความพยายามที่จะพูดภาษาไทย แล้วทำไมหนูจะพยายามพูดภาษาอังกฤษบ้างไม่ได้ แต่อย่างว่านะค่ะ หนูก็พยายามอยู่ได้ไม่นาน หนูก็เริ่มท้อ และเลิกสนใจไปในที่สุด หนูก็หันไปทำอย่างอื่นบ้าง อาทิ พวกครีม สบู่ อยู่พัทยาค่อนข้างที่จะถูกกว่าทางบ้านเรา หนูจึงมีความคิดว่า หนูจะขายสบู่ เลยลองไปปรึกษาแม่ แล้วแม่หนูก็เห็นด้วย แม่เป็นคนลงทุนซื้อของให้หนู หนูก็ขายตาม facebook บ้าง line บ้าง ตอนนั้นเป็นอะไรที่ดีมาก เพราะค่อนข้างจะมีคนสนใจเยอะ เพราะยี่ห้อเหมือนกันแต่หนูจะขายในราคาที่ถูกกว่า ไม่กินกำไรเยอะเกินไป ขายไปเรื่อยๆจนมีเงินทุนคือแม่และเหลือใช้อยู่หลายพันทีเดียว แต่หนูก็เป็นคนขี้เบื่อ หนูไม่ชอบทำอะไรอยู่กับที่เท่าไหร่ แล้วในที่สุดหนูก็เลิกขาย และเริ่มไปเที่ยวกับเพื่อนบ้าง ที่แรกที่ไปคือ ถนนวอล์คกิ้งสตรีท คนเยอะมาก หนูและเพื่อนก็เดินเล่นไปเรื่อยๆ ไม่ได้เข้าบาร์หรือแตะแอลกอฮอร์เลย เราเดินไปเรื่อยจนถึงแหลมบาลีฮาย ไปนั่งเล่นถ่ายรูป ซื้อขนมมากินตามประสาเด็ก แล้วก็กลับห้องใครห้องมัน อาทิตย์ต่อมาเราก็ชวนกันไปเกาะล้าน ไม่อยากจะบอกว่าหนูตื่นเต้นมาก เพราะหนูมาอยู่พัทยาทุกปิดเทอมแต่บางเทอมหนูก็ทำงาน ไม่ได้เที่ยว จึงค่อนข้างจะตื่นเต้นเป็นพิเศษ ตอนไปก็ไม่ได้เตรียมตัวอะไรมาก เตรียมเฉพาะแบตกล้อง เพราะหนูคิดว่าจะถ่ายรูปแบบเต็มที่ไปเรย พอไปถึงเกาะล้าน เราตัดสินใจไปที่หาดตาแหวน เราก็นั่งรถสองแถวไปกัน คิดคนล่ะ 20 บาทเอง พอไปถึงหนูก็ไม่ค่อยประทับใจเท่าไหร่ เพราะหนูค่อนข้างจะชอบความสงบ แต่พอถึงเจอแต่นักท่องเที่ยว ท่าทางส่วนมากจะมาจาก เกาหลี ญี่ปุ่น และพวกเขาก็คุยกันเสียงดังมาก ขนาดอยู่ใกล้ๆกัน เขาก็ร้องคุยกัน หนูค่อนข้างจะหงุดหงิดมาก แต่พอไปเล่นน้ำทะเลใสๆ ก็ทำให้หนูอารมดีขึ้นเยอะ ที่หาดตาแหวนทะเลสวยมาก สีฟ้าใส ไม่มีขยะแถวหาด ไม่เหมือนกับหาดจอมเทียนที่ขยะเต็ม น้ำทะเลไปทางดำมากกว่าสีของมันเอง แต่ของที่หาดตาแหวนก็ค่อนข้างจะแพงมากเพราะก็คงเป็นราคาการท่องเที่ยวหนูก็ไม่ได้แปลกใจเท่าไหร่ พอช่วงประมาณ 16:00 เราก็มากันนั่งสองแถวกลับมารอขึ้นเรือกลับ ค่าเรือก็แค่ 30 บาท ไม่ได้แพงจนเกินไป พอขึ้นเรือ หนูก็เจอตาคนหนึ่ง ตาขึ้นมาขายพวกน้ำอัดลม ลูกอม ขนม ซึ่งขนมก็ห่อละแค่ 10 บาท
จริงๆตอนนั้นหนูเห็นตาแล้วหนูก็อดสงสารไม่ได้จริงๆ เพราะตาแกแก่มากแล้ว ใช้ไม้เท้าเดิน ตาทั้งสองข้างก็เหมือนจะมองไม่ค่อยเห็น พวกหนูจึงช่วยกันซื้อของตา เราซื้อกันเกือบหมด เพราะเพื่อนหนูก็มีแต่คนค่อนข้างจะฐานะทางบ้านดีมาก แล้วพวกเราก็ชวนคุณตาไปด้วย หนูเห็นคุณตายิ้ม ตาคุยกับเราแบบเป็นกันเอง หนูมีความสุขมากนะ ที่ทำให้ท่านยิ้มได้ เพราะคนส่วนมากบนเรือจะมองคุณตาในสายตารังเกียจมากกว่า เพราะเสื้อผ้าที่คุณตาใส่ก็ขาดและเก่า แต่พวกหนูก็ไม่ได้สนใจหรอก พวกเราถามคุณตาว่าตาอยู่กับใคร ตาก็บอกอยู่กับยาย และมีลูกแต่ลูกไปทำงานในกรุงเทพ ส่งเงินเดือนมาให้เดือนละพัน ซึ่งอยู่พัทยา เงินพันหนึ่งใช้ไม่กี่วันก็หมดเพราะของแพงมาก ยิ่งพูดหนูก็ยิ่งสงสารตา เราก็คุยกับตามาเรื่อย จนถึงฝั่งแล้วก็แยกกับคุณตา พวกหนูก็เรียกวินมอเตอร์ไซ เพราะจะเดินกลับมันก็ไกลมาก แต่พวกหนูมากันสามคนเราเลยเรียกวินที่เป็นรถพ่วง ที่นั่งได้ประมาณ 5 คน พอขี่มาได้นิดเดียวหนูก็เห็นคุณตาเดินยุข้างทาง พวกเราเลยเรียกตามาขึ้นรถด้วยแล้วไปส่งตาที่ที่พัก แล้วเราก็กลับมา ความรู้สึกตอนนั้นหนูมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก และหนูก็หดหู่มากเหมือนกัน หนูปฏิญาณกับตัวเองเลยว่าหนูจะไม่ให้พ่อแม่ของหนูเป็นแบบนี้เด็ดขาด .

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 1:

Hello teachers First of all, before food is recommended. Ms. Phaniphak name. Phu through glass.The nickname mindToday, rats are coming of age story this past semester, I rat myself. ปิดเทอมที่ผ่านมาหนูไปอยู่พัทยากับครอบครัวมาค่ะ ไปอยู่กับแม่และพ่อบุญธรรม พ่อบุญธรรมของหนูเป็นคนออสเตรเลียค่ะ เขาน่ารักมากๆ เข้ากับหนูได้ดีทีเดียว ซึ่งในการที่หนูไม่เก่งอังกฤษอยู่แล้ว พออยู่กับท่าน หนูยอมรับว่ากลัวมาก เพราะถ้าเขาพูดกับหนู หนูก็คงไม่รู้เรื่องแน่ๆ เพราะแม่ของหนูก็ออกไปทำงาน แล้วหนูก็จะอยู่คอนโด ไปฟิตเนตบ้าง นอนอ่านหนังสือเล่นบ้าง รอเวลาจนแม่จะกลับ แต่ก็ถือว่าก็โชคดีบ้าง ที่พ่อบุญธรรมของหนูแกจะเรียนพิเศษภาษาไทย แล้วเขาก็จะเอาเรื่องที่เรียนมาคุยกับหนู ผิดบ้างถูกบ้าง ทำให้หนูมีแรงบันดาลใจขึ้นมาว่าขนาดเขาเป็นฝรั่ง เขายังมีความพยายามที่จะพูดภาษาไทย แล้วทำไมหนูจะพยายามพูดภาษาอังกฤษบ้างไม่ได้ แต่อย่างว่านะค่ะ หนูก็พยายามอยู่ได้ไม่นาน หนูก็เริ่มท้อ และเลิกสนใจไปในที่สุด หนูก็หันไปทำอย่างอื่นบ้าง อาทิ พวกครีม สบู่ อยู่พัทยาค่อนข้างที่จะถูกกว่าทางบ้านเรา หนูจึงมีความคิดว่า หนูจะขายสบู่ เลยลองไปปรึกษาแม่ แล้วแม่หนูก็เห็นด้วย แม่เป็นคนลงทุนซื้อของให้หนู หนูก็ขายตาม facebook บ้าง line บ้าง ตอนนั้นเป็นอะไรที่ดีมาก เพราะค่อนข้างจะมีคนสนใจเยอะ เพราะยี่ห้อเหมือนกันแต่หนูจะขายในราคาที่ถูกกว่า ไม่กินกำไรเยอะเกินไป ขายไปเรื่อยๆจนมีเงินทุนคือแม่และเหลือใช้อยู่หลายพันทีเดียว แต่หนูก็เป็นคนขี้เบื่อ หนูไม่ชอบทำอะไรอยู่กับที่เท่าไหร่ แล้วในที่สุดหนูก็เลิกขาย และเริ่มไปเที่ยวกับเพื่อนบ้าง ที่แรกที่ไปคือ ถนนวอล์คกิ้งสตรีท คนเยอะมาก หนูและเพื่อนก็เดินเล่นไปเรื่อยๆ ไม่ได้เข้าบาร์หรือแตะแอลกอฮอร์เลย เราเดินไปเรื่อยจนถึงแหลมบาลีฮาย ไปนั่งเล่นถ่ายรูป ซื้อขนมมากินตามประสาเด็ก แล้วก็กลับห้องใครห้องมัน อาทิตย์ต่อมาเราก็ชวนกันไปเกาะล้าน ไม่อยากจะบอกว่าหนูตื่นเต้นมาก เพราะหนูมาอยู่พัทยาทุกปิดเทอมแต่บางเทอมหนูก็ทำงาน ไม่ได้เที่ยว จึงค่อนข้างจะตื่นเต้นเป็นพิเศษ ตอนไปก็ไม่ได้เตรียมตัวอะไรมาก เตรียมเฉพาะแบตกล้อง เพราะหนูคิดว่าจะถ่ายรูปแบบเต็มที่ไปเรย พอไปถึงเกาะล้าน เราตัดสินใจไปที่หาดตาแหวน เราก็นั่งรถสองแถวไปกัน คิดคนล่ะ 20 บาทเอง พอไปถึงหนูก็ไม่ค่อยประทับใจเท่าไหร่ เพราะหนูค่อนข้างจะชอบความสงบ แต่พอถึงเจอแต่นักท่องเที่ยว ท่าทางส่วนมากจะมาจาก เกาหลี ญี่ปุ่น และพวกเขาก็คุยกันเสียงดังมาก ขนาดอยู่ใกล้ๆกัน เขาก็ร้องคุยกัน หนูค่อนข้างจะหงุดหงิดมาก แต่พอไปเล่นน้ำทะเลใสๆ ก็ทำให้หนูอารมดีขึ้นเยอะ ที่หาดตาแหวนทะเลสวยมาก สีฟ้าใส ไม่มีขยะแถวหาด ไม่เหมือนกับหาดจอมเทียนที่ขยะเต็ม น้ำทะเลไปทางดำมากกว่าสีของมันเอง แต่ของที่หาดตาแหวนก็ค่อนข้างจะแพงมากเพราะก็คงเป็นราคาการท่องเที่ยวหนูก็ไม่ได้แปลกใจเท่าไหร่ พอช่วงประมาณ 16:00 เราก็มากันนั่งสองแถวกลับมารอขึ้นเรือกลับ ค่าเรือก็แค่ 30 บาท ไม่ได้แพงจนเกินไป พอขึ้นเรือ หนูก็เจอตาคนหนึ่ง ตาขึ้นมาขายพวกน้ำอัดลม ลูกอม ขนม ซึ่งขนมก็ห่อละแค่ 10 บาท จริงๆตอนนั้นหนูเห็นตาแล้วหนูก็อดสงสารไม่ได้จริงๆ เพราะตาแกแก่มากแล้ว ใช้ไม้เท้าเดิน ตาทั้งสองข้างก็เหมือนจะมองไม่ค่อยเห็น พวกหนูจึงช่วยกันซื้อของตา เราซื้อกันเกือบหมด เพราะเพื่อนหนูก็มีแต่คนค่อนข้างจะฐานะทางบ้านดีมาก แล้วพวกเราก็ชวนคุณตาไปด้วย หนูเห็นคุณตายิ้ม ตาคุยกับเราแบบเป็นกันเอง หนูมีความสุขมากนะ ที่ทำให้ท่านยิ้มได้ เพราะคนส่วนมากบนเรือจะมองคุณตาในสายตารังเกียจมากกว่า เพราะเสื้อผ้าที่คุณตาใส่ก็ขาดและเก่า แต่พวกหนูก็ไม่ได้สนใจหรอก พวกเราถามคุณตาว่าตาอยู่กับใคร ตาก็บอกอยู่กับยาย และมีลูกแต่ลูกไปทำงานในกรุงเทพ ส่งเงินเดือนมาให้เดือนละพัน ซึ่งอยู่พัทยา เงินพันหนึ่งใช้ไม่กี่วันก็หมดเพราะของแพงมาก ยิ่งพูดหนูก็ยิ่งสงสารตา เราก็คุยกับตามาเรื่อย จนถึงฝั่งแล้วก็แยกกับคุณตา พวกหนูก็เรียกวินมอเตอร์ไซ เพราะจะเดินกลับมันก็ไกลมาก แต่พวกหนูมากันสามคนเราเลยเรียกวินที่เป็นรถพ่วง ที่นั่งได้ประมาณ 5 คน พอขี่มาได้นิดเดียวหนูก็เห็นคุณตาเดินยุข้างทาง พวกเราเลยเรียกตามาขึ้นรถด้วยแล้วไปส่งตาที่ที่พัก แล้วเราก็กลับมา ความรู้สึกตอนนั้นหนูมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก และหนูก็หดหู่มากเหมือนกัน หนูปฏิญาณกับตัวเองเลยว่าหนูจะไม่ให้พ่อแม่ของหนูเป็นแบบนี้เด็ดขาด .

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 2:

Hello teacher
first let me introduce myself first,
Ms. Puck Commerce mountain through glass
nickname. Mind
Today I will tell the story of the fall semester last semester of my own
past semester I came to Pattaya with my family. To live with her ​​mother and adoptive father. Adopted father was Australian mice. He is so cute The mice was quite good In the mice not in English anyway. I was with you I agree that many fear If he said to me, I would not know about it. Because of my mother went out to work. Then I went to the condo to the gym some sleep, read, play. Wait until the mother returns But it was somewhat fortunate. It is the adoptive father of mice, language schools Thailand. Then he will take the students to talk to me. I was wrong Rats are inspired by that measure he is Caucasian. He also tried to speak Thailand. Then I will try to speak English, some are not. But I know that I tried did not last long. I was discouraged And finally to ignore I turned to do some other creams such as soap Pattaya is somewhat cheaper than the US. I have no idea what I will try to consult mom soap. Then I saw a rat Mother was the acquisition of the mice was sold on facebook some line, some are not very good. It's quite a lot of people interested. All the same, but because mice are sold at cheaper prices. Do not eat too much profit Sales until the funds are plentiful and thousands of them. But I was also bored. I do not like doing that much. Eventually she gave up for sale. And began to hang out with some friends. The first is to Road Walking Street and a lot of people I went to play indefinitely. Not enter bars or touch alcohol York yet. We went back to Bali Hai. Went to the living Buy candy to eat, childlike. Then it's back room, no room for it. Weeks later, we were invited to the island. I want to say that I'm very excited. Because mice are mice term Pattaya every semester, but some work is not cheap, so it's quite a thrill. I was not prepared to do so. Prepare the camera battery Because I think it will take a full rest. As he reached the island We decided to Tawaen We sat two rows to each other people think 20 baht yourself enough to do it much less impressive. Because I would rather prefer peace. But enough about me, but tourists Most seem to come from Japan, Korea, and they were talking very loudly. Near the same size He cried talk I would rather irritated But enough to swim in the crystal clear sea. It makes me much better mood. The beautiful clear blue sea Tawaen no garbage line the beach. Unlike a beach full of garbage. More color to the black sea of its own. But the Tawaen is quite expensive because it is a tour I was not surprised how well the range of about 16:00 we were sitting two rows back, waiting for the boat to the ship just 30 baht. not too expensive but the boat I met one eye. Eye candy, soft drinks they sell more candy, which is just 10 baht per package
but then I saw the eyes and then I could not really poor. I've grown old eyes Walking cane Both eyes is like to not see. So helped them buy their eyes. We buy almost all The friends I was with, but rather as a very good home. Then we invite you to visit with Santa. See you smiling eyes We talk with a friendly eye. I am very happy that That makes you smile Because most people will look at you eye to eye on the ship rather than offensive. The clothes you wear eye was torn and old. But I did not care. We asked you what the eye on anyone. Kohl was told to grandmother And have children, but their children to work in Bangkok. Send salaries to thousands per month. Situated in Pattaya The use of a few days, because it's very expensive. Say I was more sympathetic eye. I talked to my eyes. Until then split with the grandfather. Rats also called Twin Motorcycles. Because it was too far to walk. But he had three people call me win a trailer. Seats about five people when I saw you a little ride offseason moves sideways. So we came up with, then the eye to eye on the property. Then we came back I feel that I will not be happy. And he was very depressed too. I swore to myself that I would not let my parents this is strictly prohibited.

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 3:

Hello teacher
first introduce yourself first?
named Ms. commercial to Phu through glass
nickname. Mind
today I will tell the summer semester past me
.Hello teacher
first introduce yourself first?
named Ms. commercial to Phu through glass
nickname. Mind
today I will tell the summer semester past me
.Summer I went to Pattaya with family. Go with your mother and father? Father of my people, Australia. He is very cute. Fit me quite well, which in that I'm not good at English. When I with you.Because if they talk to me, I did not know, because my mom went to work, and I'll condo to fitness, sleep, read, play. Waiting time until I return, it is good luck.Then he will expose students to talk to me. Something wrong is. I had a sudden inspiration that he comes He attempts to speak English. So why do I try to speak some English. But again.I started to get discouraged and give up eventually. I turn to do something else, such as the cream soap in Pattaya rather cheaper home. I had the idea that I would sell soap, I try to discuss mom, I agree.I sell some Facebook line. That's good, because rather people interested. Because the brand too but I will sell at a cheaper price. Don't seek additional profits too much.But I would have gotten bored. I don't like doing that much. Now I finally broke up for sale. And began to go out with some friends. At first is wall อล์ค walking street. So many people, I and friends can walk around.We walk to Cape Bali Hai to living pictures. Go buy some snacks to eat little children and back rooms. Next week we are invited to the island. I don't want to say that I was very excited.20). When I was not impressed. Because I would rather want peace. But when it comes to see but tourists, Acting many are from Korea, Japan, and they talk very noisy size near one, he cried out to talk.But when the sea crystal makes me feel a lot better, tawan beach beautiful sea blue clear sky, no waste row beach, unlike Jomtien Beach Trash Full The Black Sea more than its color.When the 16:Don't travel, it was pretty excited specially. When does not get much, prepare the battery camera. Because I think I will take a เต็มที่ไป ray, when you get to the island, we decided to go to the beach tawan We took the two rows.00 we've come back wait on the back row seats for the ship's 30 baht. Not too expensive. When ขึ้นเร. I met you one eyes they sell soft drinks SWEETS CANDY wrap, which is just 10)
.At that time I really see eye and I was a pity because you can't really old, Cane Walking both eyes just can't see very well. You have to buy the eyes, we bought almost all.And so we invite you to see you smile. My eyes to talk to us friendly. I'm so happy มากน. That makes you smile. Because most people on the ship, will look at you in the eyes mind more. Because the clothes you wear it short and old.We asked you that your eyes with eye tell with my grandmother, and had but you went to work in Bangkok. Send salary to 1000 a month, which is for a thousand one used a few days is all because of the very expensive, more say I was more sympathetic to the eye.To shore and split with Grandpa. You can call Vincent motorbike It will walk back it's very far. But you are the three people called win a seat for 5 Trailer. When riding a little I saw you walking Yu Street.And we'll be back. That feeling I'm happy for no reason. And I was very depressed, too. I swear to myself that I will not let my parents are like this.