ท. มีตำแหน่งเป็นผู้จัดการเขตภาคเหนื

ท. มีตำแหน่งเป็นผู้จัดการเขตภาคเหนือของบริษัท ฮ. มีหน้าที่บริหารงานของบริษัท ฮ. ให้สามารถผลิตสินค้าให้แก่ลูกค้าโดยมีประสิทธิภาพ รับผิดชอบโรงงานของบริษัท ฮ. ถึง 4 แห่ง แต่กลับให้ บริษัท ช. ซึ่งประกอบกิจการอย่างเดียวกันกับบริษัท ฮ. จัดตั้งสำนักงานแห่งใหญ่ในบริเวณโรงงานของบริษัท ฮ. โดย อ. ภริยาที่ไม่ได้จดทะเบียนสมรสของ ท. ถือหุ้นรายใหญ่ในบริษัท ช. พฤติการณ์ของ ท. จึงเป็นปรปักษ์ต่อทางการค้าและเป็นการดำเนินธุรกิจแข่งขันกับบริษัท ฮ. ซึ่งเป็นนายจ้าง จึงเป็นการฝ่าฝืนข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานอันชอบด้วยกฎหมายและเป็นธรรมอันเป็นกรณีที่ร้ายแรง บริษัท ฮ. จึงเลิกจ้าง ท. ได้โดยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยตาม พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงานฯ มาตรา 119 (4) ไม่ต้องบอกกล่าวล่วงหน้าตาม ป.พ.พ. มาตรา 583 และมิใช่การเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรมตาม พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานฯ มาตรา 49
โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าชดเชยจำนวน 655,220 บาท สินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าจำนวน 65,522 บาท และค่าเสียหายจากการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรมจำนวน 3,931,320 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 15 ต่อปี นับแต่วันถัดจากวันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์
จำเลยให้การขอให้ยกฟ้อง
ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า จำนวน 65,522 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี จ่ายค่าชดเชยจำนวน 655,220 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 15 ต่อปี และจ่ายค่าเสียหายจากการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรมจำนวน 150,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี อัตราดอกเบี้ยดังกล่าว นับถัดจากวันฟ้องไปจนกว่าจำเลยจะใช้ให้โจทก์เสร็จ
จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา
ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า มีปัญหาต้องวินิจฉัยตามอุทธรณ์ของจำเลยประการเดียวว่า โจทก์ฝ่าฝืนข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของจำเลยเป็นกรณีร้ายแรงหรือไม่ เห็นว่า ตามข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของจำเลย บทที่ 7 ข้อ 39 ระบุว่า "พนักงานเข้าไปมีส่วนเกี่ยวข้องกับธุรกิจส่วนตัวที่มีลักษณะงานประเภทเดียวกันหรือเหมือนกันกับนายจ้างถือว่าเป็นความผิดขั้นร้ายแรง" ตามข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานดังกล่าวห้ามมิให้พนักงานเข้าไปมีส่วนเกี่ยวข้องกับธุรกิจส่วนตัวประเภทเดียวกันหรือเหมือนกันกับนายจ้างเพื่อมิให้พนักงานซึ่งรับทราบข้อมูลภายในธุรกิจของนายจ้างแล้วไปดำเนินธุรกิจซึ่งอาจเป็นการแข่งขันกับนายจ้างอันมีผลให้ประโยชน์ส่วนตนของพนักงานกับประโยชน์ของนายจ้างมีความขัดแย้งกัน และอาจเสียหายแก่นายจ้างได้ ตามข้อเท็จจริงที่ยุติในชั้นพิจารณาของศาลแรงงานกลาง ปรากฏว่าจำเลยจดทะเบียนจัดตั้งบริษัทตั้งแต่วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2535 มีวัตถุประสงค์ในการประกอบกิจการผลิตและจำหน่ายคอนกรีตผสมเสร็จโดยโจทก์เข้าทำงานเมื่อวันที่ 14 มีนาคม 2537 จนกระทั่งได้เป็นผู้จัดการเขตภาคเหนือประจำจังหวัดเชียงใหม่ ต่อมาเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน 2546 ได้มีการจัดตั้งบริษัทเชียงใหม่คอนกรีตโปรดักส์ (2003) จำกัด มีวัตถุประสงค์ในการประกอบกิจการผลิตและจำหน่ายคอนกรีตผสมเสร็จเช่นเดียวกับจำเลย มีที่ตั้งสำนักงานแห่งใหญ่อยู่ในบริเวณเดียวกันกับโรงงานของจำเลย (โรงงานแม่โจ้ เชียงใหม่ 3) โดยมีนางสาวอำพรรณ์ ภริยาที่ไม่ได้จดทะเบียนสมรสของโจทก์เป็นหนึ่งในผู้ถือหุ้นรายใหญ่จำนวน 9,999 หุ้น นอกจากนั้นเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน 2546 ได้มีการจัดตั้งบริษัทเชียงใหม่เพอร์เฟกท์โฮม จำกัด ประกอบกิจการจัดสรรที่ดินและค้าอสังหาริมทรัพย์ โดยโจทก์เป็นผู้ถือหุ้นในบริษัทดังกล่าวด้วย ดังนั้นการที่โจทก์ซึ่งมีตำแหน่งเป็นผู้จัดการเขตภาคเหนือของจำเลย มีหน้าที่ในการบริหารงานของจำเลยให้สามารถผลิตสินค้าให้แก่ลูกค้าโดยมีประสิทธิภาพ และรับผิดชอบโรงงานของจำเลยถึง 4 แห่ง คือโรงงานที่จังหวัดเชียงใหม่ 3 แห่ง และโรงงานที่จังหวัดพิษณุโลก 1 แห่ง ไม่ดูแลรักษาประโยชน์ของจำเลย ทราบว่าบริษัทเชียงใหม่คอนกรีตโปรดักส์ (2003) จำกัด ซึ่งประกอบกิจการผลิตและจำหน่ายคอนกรีตผสมเสร็จเช่นเดียวกับจำเลย จัดตั้งสำนักงานแห่งใหญ่ในบริเวณเดียวกับโรงงานของจำเลย และให้นางสาวอำพรรณ์ถือหุ้นในบริษัทดังกล่าว พฤติการณ์ของโจทก์จึงเป็นปรปักษ์ต่อทางการค้าของจำเลยซึ่งเป็นนายจ้าง เป็นการดำเนินธุรกิจแข่งขันกับจำเลย แม้โจทก์จะไม่ได้ถือหุ้นในบริษัทเชียงใหม่คอนกรีตโปรดักส์ (2003) จำกัด ด้วยตนเอง แต่เป็นการเข้าไปมีส่วนเกี่ยวข้องกับธุรกิจส่วนตัวที่มีลักษณะงานประเภทเดียวกันหรือเหมือนกันกับนายจ้างอันเป็นความผิดร้ายแรงตามข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานบทที่ 7 ข้อ 39 ซึ่งจำเลยสามารถเลิกจ้างได้ตามข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานบทที่ 9 ข้อ 4 เมื่อการกระทำของโจทก์เป็นการฝ่าฝืนข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานอันชอบด้วยกฎหมายและเป็นธรรมอันเป็นกรณีที่ร้ายแรง จำเลยจึงไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยให้แก่โจทก์ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ.2541 มาตรา 119 (4) และเป็นการกระทำความผิดอย่างร้ายแรงซึ่งจำเลยจะไล่ออกโดยมิพักต้องบอกกล่าวล่วงหน้าหรือให้สินไหมทดแทนก็ได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 583 จำเลยจึงไม่ต้องจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าแก่โจทก์ ทั้งการเลิกจ้างเพราะเหตุที่โจทก์ฝ่าฝืนข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานอันชอบด้วยกฎหมายและเป็นธรรมอันเป็นกรณีที่ร้ายแรงย่อมมิใช่เป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรมตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 มาตรา 49 โจทก์จึงไม่มีสิทธิได้รับค่าเสียหายจากการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม ที่ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า ค่าชดเชย และค่าเสียหายจากการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรมพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์จึงไม่ถูกต้อง อุทธรณ์ของจำเลยฟังขึ้น
พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 1:

Suite. The Northern District Manager of company a. The company's management is responsible for a. To be able to produce goods to customers by efficiently. Responsible for the factory of the company a. But to get back to Chor. The same company the business a. The establishment of the Office in the area of the company's factories by a. a. wife of the marriage has not been registered it's major for Chor. Circumstances of the suite. So antagonistic towards trade and business competition with the employer, which is a. company is violating regulations regarding working with law and justice is a serious case. Company a. Thus terminated it without compensation, according to the protection force, 119 (4), no standard arrangement the sub-lessee in advance in accordance with article 583 lb PT. Wed and not unfair termination in accordance with the Labour Act, the establishment of the Court and force the trial arrangement method section 49.The plaintiff sued the defendant sought to force compensation the amount of 655,220 baht sinchang instead of notice the amount of damage from the 65522 and terminate unfair amount of 3,931,320 baht, with interest rates of 15 percent per year, but the next day from the day the charge until the plaintiff is sufficiently completed.The defendant, asked to lift the charge.Central Labour Court judgment, the defendant paid sinchang instead of notice. The amount of the interest rate percent 65522 THB 7.5 per year number of 655,220 baht in compensation, with an interest rate of 15 percent per year, and pay for the damage from unfair termination amount of 150,000 baht, with 7.5 per cent interest rate per annum interest rate it counts next day Sue until the defendant is to be used, the plaintiff completed.The defendant appealed to the Supreme Courtศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า มีปัญหาต้องวินิจฉัยตามอุทธรณ์ของจำเลยประการเดียวว่า โจทก์ฝ่าฝืนข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของจำเลยเป็นกรณีร้ายแรงหรือไม่ เห็นว่า ตามข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของจำเลย บทที่ 7 ข้อ 39 ระบุว่า "พนักงานเข้าไปมีส่วนเกี่ยวข้องกับธุรกิจส่วนตัวที่มีลักษณะงานประเภทเดียวกันหรือเหมือนกันกับนายจ้างถือว่าเป็นความผิดขั้นร้ายแรง" ตามข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานดังกล่าวห้ามมิให้พนักงานเข้าไปมีส่วนเกี่ยวข้องกับธุรกิจส่วนตัวประเภทเดียวกันหรือเหมือนกันกับนายจ้างเพื่อมิให้พนักงานซึ่งรับทราบข้อมูลภายในธุรกิจของนายจ้างแล้วไปดำเนินธุรกิจซึ่งอาจเป็นการแข่งขันกับนายจ้างอันมีผลให้ประโยชน์ส่วนตนของพนักงานกับประโยชน์ของนายจ้างมีความขัดแย้งกัน และอาจเสียหายแก่นายจ้างได้ ตามข้อเท็จจริงที่ยุติในชั้นพิจารณาของศาลแรงงานกลาง ปรากฏว่าจำเลยจดทะเบียนจัดตั้งบริษัทตั้งแต่วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2535 มีวัตถุประสงค์ในการประกอบกิจการผลิตและจำหน่ายคอนกรีตผสมเสร็จโดยโจทก์เข้าทำงานเมื่อวันที่ 14 มีนาคม 2537 จนกระทั่งได้เป็นผู้จัดการเขตภาคเหนือประจำจังหวัดเชียงใหม่ ต่อมาเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน 2546 ได้มีการจัดตั้งบริษัทเชียงใหม่คอนกรีตโปรดักส์ (2003) จำกัด มีวัตถุประสงค์ในการประกอบกิจการผลิตและจำหน่ายคอนกรีตผสมเสร็จเช่นเดียวกับจำเลย มีที่ตั้งสำนักงานแห่งใหญ่อยู่ในบริเวณเดียวกันกับโรงงานของจำเลย (โรงงานแม่โจ้ เชียงใหม่ 3) โดยมีนางสาวอำพรรณ์ ภริยาที่ไม่ได้จดทะเบียนสมรสของโจทก์เป็นหนึ่งในผู้ถือหุ้นรายใหญ่จำนวน 9,999 หุ้น นอกจากนั้นเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน 2546 ได้มีการจัดตั้งบริษัทเชียงใหม่เพอร์เฟกท์โฮม จำกัด ประกอบกิจการจัดสรรที่ดินและค้าอสังหาริมทรัพย์ โดยโจทก์เป็นผู้ถือหุ้นในบริษัทดังกล่าวด้วย ดังนั้นการที่โจทก์ซึ่งมีตำแหน่งเป็นผู้จัดการเขตภาคเหนือของจำเลย มีหน้าที่ในการบริหารงานของจำเลยให้สามารถผลิตสินค้าให้แก่ลูกค้าโดยมีประสิทธิภาพ และรับผิดชอบโรงงานของจำเลยถึง 4 แห่ง คือโรงงานที่จังหวัดเชียงใหม่ 3 แห่ง และโรงงานที่จังหวัดพิษณุโลก 1 แห่ง ไม่ดูแลรักษาประโยชน์ของจำเลย ทราบว่าบริษัทเชียงใหม่คอนกรีตโปรดักส์ (2003) จำกัด ซึ่งประกอบกิจการผลิตและจำหน่ายคอนกรีตผสมเสร็จเช่นเดียวกับจำเลย จัดตั้งสำนักงานแห่งใหญ่ในบริเวณเดียวกับโรงงานของจำเลย และให้นางสาวอำพรรณ์ถือหุ้นในบริษัทดังกล่าว พฤติการณ์ของโจทก์จึงเป็นปรปักษ์ต่อทางการค้าของจำเลยซึ่งเป็นนายจ้าง เป็นการดำเนินธุรกิจแข่งขันกับจำเลย แม้โจทก์จะไม่ได้ถือหุ้นในบริษัทเชียงใหม่คอนกรีตโปรดักส์ (2003) จำกัด ด้วยตนเอง แต่เป็นการเข้าไปมีส่วนเกี่ยวข้องกับธุรกิจส่วนตัวที่มีลักษณะงานประเภทเดียวกันหรือเหมือนกันกับนายจ้างอันเป็นความผิดร้ายแรงตามข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานบทที่ 7 ข้อ 39 ซึ่งจำเลยสามารถเลิกจ้างได้ตามข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานบทที่ 9 ข้อ 4 เมื่อการกระทำของโจทก์เป็นการฝ่าฝืนข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานอันชอบด้วยกฎหมายและเป็นธรรมอันเป็นกรณีที่ร้ายแรง จำเลยจึงไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยให้แก่โจทก์ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ.2541 มาตรา 119 (4) และเป็นการกระทำความผิดอย่างร้ายแรงซึ่งจำเลยจะไล่ออกโดยมิพักต้องบอกกล่าวล่วงหน้าหรือให้สินไหมทดแทนก็ได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 583 จำเลยจึงไม่ต้องจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าแก่โจทก์ ทั้งการเลิกจ้างเพราะเหตุที่โจทก์ฝ่าฝืนข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานอันชอบด้วยกฎหมายและเป็นธรรมอันเป็นกรณีที่ร้ายแรงย่อมมิใช่เป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรมตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 มาตรา 49 โจทก์จึงไม่มีสิทธิได้รับค่าเสียหายจากการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม ที่ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า ค่าชดเชย และค่าเสียหายจากการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรมพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์จึงไม่ถูกต้อง อุทธรณ์ของจำเลยฟังขึ้นJudgment for the plaintiff to sue back.

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 2:

Apartment. Has the rank of the Northern District of helicopter is responsible for management of the company helicopter to manufacture products to customers by efficiently. Responsible for the company's factory helicopter to 4 but the Ch., Which operates the same company helicopter established head office in the premises of the helicopter by. Wife is not married of. Shareholders. in Ch. Proceedings of. It is hostile to trade and to compete with the company's business operations. It is the employer. The violation of regulations regarding the lawful and justified as the company's serious. It's dismissal., Without paying compensation. The. The. The. Labour Section 119 (4) does not require advance notice under Section 583 and not the dismissal was unfair on. The. The. The. Establishment of labor courts and the judicial workforce Section 49
plaintiffs sued to force the defendant to pay compensation of 655,220 baht salary in lieu of notice the amount of 65,522 baht and damages from dismissal unfair amount of 3,931,320 baht. with interest rates of 15 percent per year from the day following the filing date until payment to the plaintiff,
the defendant sought to dismiss the
Central Labour Court sentenced the defendant to pay wages in lieu of notice the amount of 65,522 baht with interest rate of 7.5 percent per year. pay compensation of 655,220 baht with interest rate of 15 percent per year and pay damages for unfair dismissal 150,000 baht plus interest at the rate of 7.5 percent per year rate of such interest. The date of filing until the defendant to the plaintiff completed
defendants appealed to the Supreme
Court ruled that the labor department ruling. There are issues to be determined by the appeal of the sole defendant. Plaintiffs violates regulations regarding the operation of the defendant is a serious case or that the regulations regarding the operation of the defendant Chapter 7, Article 39 states that "staff involved with private business that looks for the same or similar. An employer is considered to be a serious "in accordance with such work is prohibited for employees to be involved in private business the same or similar with employers to ensure that employees receive information on the business of the employer, and the business operations. which may compete with the employer, thus causing the personal interests of employees with the interests of employers are contradictory. And may have damage to employers The fact that the employee terminates in the middle. It appears that the defendant was incorporated on February 20, 2535 with the purpose of business of the production and distribution of ready-mix concrete by the plaintiff to work on March 14, 2537, until a manager of the northern province of Chiang Mai. On November 17, 2546, the Company has established the Chiang Mai Concrete Products Co. (2003) Ltd. aims in the operation of the production and distribution of ready-mixed concrete, as well as the defendant. The head office is located in the same area of the plant defense. (Factory Chiang Mai Mae 3) Ms. Amporn forecast. His wife is not married to the plaintiff as one of the major shareholders in addition to the 9,999 shares on June 25, 2546, has set up home CHIANG MAI Eparseฟkts limited land and commercial real estate business. The plaintiff, a shareholder in that company as well. Therefore, the plaintiff in the position as manager of Northern defendants. Is responsible for the administration of the defendant to produce products to customers by efficiently. And up to four of the defendants responsible for the plant's factory in Chiang Mai, Phitsanulok, one third of the plant and do not care for the benefit of the defendant. Note that Chiang Mai Concrete Products Co. (2003) Ltd., a manufacturer and distributor of ready-mixed concrete, as well as the defendant. Establishment of a factory in the same area as the defendant. And Ms Amporn forecast shareholding in such companies. Proceedings of the plaintiff as the defendant, as opposed to commercial employers. Competition and the defendant's business The plaintiffs are not held in Chiang Mai Concrete Products Co. (2003) Ltd. self but is involved with a business that looks for similar or identical to the employer as a serious offense under the regulations on working. Chapter 7 Article 39, which the defendant can be terminated in accordance with the Chapter 9 Section 4 of the act when the plaintiff was a breach of regulations regarding the lawful and justified as a serious case. The defendant is not required to pay compensation to the plaintiff under the Labour Protection Act 2541, section 119 (4) and is a serious offense which defendants will be dismissed without notice or room for any claims under the Civil and Commercial Code, Section 583. The defendant is not required to pay wages in lieu of notice to the plaintiff. The dismissal because the plaintiff violated the regulations regarding the operation lawful and justified as it is not a serious case of unfair dismissal under the Act establishing the Labour Court and the Labour Dispute Procedure section 2522. 49 The plaintiff is not entitled to damages from unfair dismissal. The Central Labour Court sentenced the defendant to pay wages in lieu of notice and compensation for damages from unfair dismissal with interest to the plaintiff is not correct. Defendants can appeal the
judge returned. To dismiss

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 3:

. as a district manager of northern company helicopter is a helicopter to the management of the company can produce products to customers by efficiently. Responsible for the company's factory. The helicopter to 4 of, but back to company B.Which operate the same helicopter company office of big area factory of the company helicopter by Dr. wife who didn't register. Shares in major companies. Under circumstances of.So hostile to trade and business with the company's competitive helicopter which is the employer. Therefore a violation of regulations about working lawful and fair as a serious case company helicopter is dismissal.Without compensation and labour protection act, section 119 (4) a notice in advance by P. B. B. section 583 and not unfair dismissal. The establishment of the Labour Court and labour, Section 49
.The plaintiff sued defendant may force compensation, the 655 220 baht. Wages in lieu of advance notice, the 65 522 baht. And the damages of dismissal unfair 3 931 were,,320 baht with interest rate 15 per year. Since the next day Sue until the plaintiff defendant to purify it

the Labour Court sentenced the defendant requested dismissal pay wages instead of prior notice. The 65.522 baht with interest rate 7.5 per year. The compensation of 655 220 baht, with interest rate 15 percent per year. And paying compensation of dismissal unfair, the 150 000 baht. With interest at the rate of 7.Interest rates, 5 per year. Count the next day Sue until the defendant will use the plaintiff defendant appealed to the Supreme Court over

.Division of the Supreme Court ruled that the labor The problem must be diagnosed according to the appeal of the second one. The plaintiff against the regulations regarding the work of the defendant's case serious? That according to the regulations on the work of the defendant.7 items 39 stated that "The staff is involved in business with the same type, or the same with the employer is considered wrong serious step".According to the regulations on the work of such employees shall not get involved with the business the same type, or the same with employers to employees shall the information within the employer's business and operation business.จซึ่ง may compete with employers which resulted in the interests of employees with the benefit of employers are contradictory.And may the damage to the employer. Based on the fact that culminate in the trial of the Labour Court. That the defendant registration company since the day 20 February 2535.14 March 2537 until a Manager Northern Chiang Mai. Later on 17 November 2546 has set up the company in concrete products (2003) Limited.The office of large in the same area of the factory (factory maejo, Chiang Mai 3) by Ms. พรรณ์ district. His wife didn't register of prosecution is one of the major shareholders, the 9999 stock. In addition on 25 June 2546 has established the perfect home Mai Company Limited of business land allocation and commercial real estate. By the plaintiff as a shareholder in such companies.Is responsible for the administration of the defendant to produce goods to the customer by efficiently. And is responsible for the defendant to 4 factory. Is the factory of Chiang Mai 3. And the factory 1 of Phitsanulok