ช่วงที่ ๑ ยุคภาษาจีนของชาวจีนโพ้นทะเล ในยุคนี้การเรียนภาษาจีนไม่ได้ดำเนินการอย่างมีระบบ ในเวลานั้นการสอนภาษาจีนคือการสอนภาษาจีนแก่ชาวจีโพ้นทะเลเท่านั้น และภาษาจีนที่สอนก็คือภาษาจีสำเนียงถิ่นของตนเอง ในยุคนั้นภาษาจีนเป็นเครื่องมือการติดต่อค้าขาย เรียนรู้ภาษาจีนก็เพื่อประโยชน์ทางการค้า ไม่ได้มีการเปิดสอนอย่างเป็นระบบ ข้อมูลที่น่าสนใจคือ การเรียนรู้ภาษาจีนระยะแรกนั้นเรียนจากผู้ที่เดินทางมากับเรือ ผู้มาค้าขายและนักบวชสอนศาสนา ชาวจีนโพ้นทะเลที่อพยพมานั้นก็ยังไม่มีจำนวนที่แน่นอน ซึ่งจำนวนหนึ่งเมื่อมาติดต่อค้าขายสำเร็จก็เดินทางกลับไปไม่ได้ตั้งหลักปักฐานอยู่ที่ไทยแต่อย่างใด คนที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ไทยตอนนั้นมีจำนวนน้อยมาก ด้วยเหตุนี้การเรียนการสอนภาษาจีนในช่วงนั้นจึงไม่มีความจำเป็นมาก และก็มีการเรียนกันน้อย