ในเย็นวันอาทิตย์, หลังจากที่ฉันจัดเ

ในเย็นวันอาทิตย์, หลังจากที่ฉันจัดเก็บของมากมายที่วางรกเต็มห้องเสร็จเรียบร้อยแล้ว. ฉันก็มีเวลาพอสำหรับผ่อนคลายก่อนที่จะถึงเวลามื้อเย็น. ฉันเดินไปกดปุ่มเปิดเครื่องคอมพิวเตอร์ของฉันที่วางไว้ติดกับริมหน้าต่างของห้อง. เมื่อหน้าจอแสดงผลเปิดขึ้น,สิ่งแรกที่ฉันทำคือเข้าอินเทอร์เน็ต. ฉันเริ่มเข้าสู่หน้าเว็บต่างๆเช่นยูทูปสำหรับฟังเพลง, พันทิพสำหรับอ่านบลอคต่างๆ และที่ขาดไม่ได้ก็คือเฟสบุค. ฉันลอคอินเข้ารหัสและเช็คดูความเคลื่อนไหวต่างๆ. Ah! มีบางอย่างแจ้งเตือน! สิ่งนั้นคือ "วันนี้ในอดีต". วันนี้ในอดีตเป็นสิ่งที่เว็บเฟสบุคจะรวบรวมข้อความโพส รูปภาพ ลิ้งค์ หรือสิ่งต่างๆที่ฉันได้กระทำไว้ในลอคอินของฉัน. มันจะตรงกับวันที่และเดือนเดียวกันแต่จะเป็นปีที่แล้วหรือหลายปีก่อนไปจนปีแรกที่ฉันได้เริ่มต้นเข้าใช้เฟสบุค

ในปีแรกมีข้อความที่แสดงถึงกิจกรรมบางอย่างที่ฉันไปร่วมกับเพื่อนจำนวนมาก นั่นคือการเป็นจิตอาสา. พวกเราจัดกิจกรรมเสริมความรู้เกี่ยวกับภาษาอังกฤษให้กับเด็กโรงเรียนที่ขาดแคลน. ในกิจกรรมมีทั้งบททดสอบและแจกรางวัลสำหรับเด็กๆ. ในรูปภาพเหล่านั้นล้วนมีความสุขของเด็กๆที่ไร้เดียงสาและมิตรภาพที่พวกเราได้ทำร่วมกัน

ในปีถัดมา, มีข้อความบางอย่างที่ฉันไม่ค่อยจะเข้าใจนักว่าเกิดอะไรขึ้นในช่วงเวลานั้น. มีผู้คนเข้ามาโพสส่งข้อความมาให้กำลังใจฉันอย่างล้นหลาม. ฉันไม่แน่ใจว่าตอนนั้นอาจเป็นตอนที่ฉันป่วยเป็นไข้เลือดออก. มีรูปที่มีดอกกุหลาบที่ฉันถ่ายมันด้วยตัวเอง, อาจได้รับมาจากคนสำคัญในอดีตซึ่งตอนนี้มันเลือนลางจนกลายเป็นความทรงจำไปแล้ว

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 1:

On Sunday evening, after I've placed plenty of storage room full of overgrown successfully. I have enough time for a time to relax before dinner. I went to press the power button on my computer that is placed next to the window of the room. When the display screen opens, the first thing I do is access to the Internet. I started into Web pages such as YouTube for music, Susan read lock for thousands, and indispensable, it is Facebook. I login and see the various movements. Ah! There are some warning! "is today in the past." Today, in the past is what Facebook's Web collects messages posted. Pictures, links or things that I've done it in my login. It will match the date and in the same month last year, but it will be several years before, or to start the first year that I have access to Facebook. In the first year, with text that represents some events that I go to a lot of friends, in cooperation with the. That is, as a volunteer. We organize activities to supplement the knowledge about English to school children in need. In the event there are both chapters and tests for kids. In those pictures of the children are happy and innocent friendships that we have made together.In the next year, there are some messages that I don't understand the students what happened during that time. People have posted, I absolutely overwhelming encouragement. I'm not sure if it could be when I'm sick, fever, bleeding. There is a picture that I took at the Roses yourself, it may be derived from the important people in the past, which now it become faint memories already.

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 2:

On Sunday evening, after I put a lot of cluttered storage room full completion. I have enough time to relax before dinner time. I went to switch on my computer placed next to the window of the room. When the screen opens, the first thing I do is access the Internet. I start pages such as YouTube for music, thousands Tip for reading block in. And it is indispensable Facebook. I logged in to check encoding and movements. Ah! There are some warning! What is "this day in history". Today as in the past, the Web Facebook posts to gather image, link, or the things that I've done in my log in. It will coincide with the date and month, but a year or several years prior to the first year I have started to use Facebook in the first year, a message that represents some of the activities I attended with a friend. lots of There is a volunteer. We know about the activities of English to school children in need. Activity in both Test and prizes for children. In all those pictures of happy children naive and friendships we have made ​​together in later years, there's something I do not understand much of what happened during that time. There are people to post messages of encouragement to me overwhelming. I'm not sure I could be when I was sick as dengue. There are roses that I took it on my own, may have been coming from people in the past, now it fade into memory then.