นิทานอาเซียน ประเทศกัมพูชาเรื่องกลิ

นิทานอาเซียน ประเทศกัมพูชา
เรื่องกลิ่นอาหาร
มีชายยากจนคนหนึ่ง อาศัยอยู่ใกล้บ้านเศรษฐี โดยปลูกเป็นกระท่อมเล็ก ๆ เขาจะย้ายกระท่อมที่
พักนี้ตามทิศทางลม เพราะชายผู้นี้จะคอยสูดกลิ่นอาหารที่มาจากบ้านเศรษฐี เศรษฐีสังเกตเห็นชายยาจกนี้
ย้ายกระท่อมบ่อยจึงให้คนใช้ไปสืบถาม ชายยาจกก็บอกไปตามความจริงว่าย้ายตามฤดูกาลของทิศทางลม
เพื่อจะสูดกลิ่นอาหารจากบ้านเศรษฐี
เมื่อเศรษฐีทราบจากคนใช้เช่นนั้น ก็บอกกับชายยาจกว่า "เจ้ามีชีวิตอยู่ได้เพราะกลิ่นอาหารจากบ้าน
เรา เจ้าจะต้องมาเป็นคนใช้บ้านเรา" ชายยาจกไม่ยอม เศรษฐีจึงนําชายยาจกไปฟ้องผู้พิพากษา ผู้พิพากษา
ตัดสินให้ชายยาจกเป็นคนใช้ของเศรษฐีแต่ชายยาจกไม่ยอม ขอร้องทุกข์ต่อพระมหากษัตริย์ เมื่อ
พระมหากษัตริย์ได้ทราบเรื่องราวก็ทรงรับสั่งให้อํามาตย์นําผ้าขาวมาวางไว้กลางท้องพระโรง แล้วทรงให้นํา
เงินไปวางไว้ในผ้าขาว แล้วรับสั่งกับเศรษฐีว่า "เศรษฐีจงรับเงินค่าตัวของชายยาจกไปเถิด"
เมื่อเศรษฐีรับเงินไปแล้ว พระมหากษัตริย์ตรัสถามเศรษฐีว่า "เมื่อเศรษฐีหยิบเงินค่าตัวของชายยาจก
นั้น ชายยาจกก็เห็นท่านหยิบเงิน แต่เขามีส่วนได้รับเงินจากการมองเห็นหรือไม่?" เศรษฐีตอบว่า "ไม่ได้รับ
เงินจากการมองเห็นพระเจ้าข้า" พระมหากษัตริย์จึงตรัสว่า "ก็เปรียบได้กับอาหารของเศรษฐี ถึงใครจะสูด
กลิ่นอาหาร แต่อาหารก็ยังคงเดิมไม่สูญหายไป เพราะฉะนั้นเศรษฐีจะเอาชายยาจกเป็นคนรับใช้ไม่ได้" ทั้ง
เศรษฐีและชายยาจกก็กลับไปบ้านของตนเองด้วยความยินด

ผลลัพธ์ (เขมร) 1:

រឿងនិទានអាស៊ានកម្ពុជា
ក្លិន 's បាន
គឺជាមនុស្សក្រីក្រ។ មហាសេដ្ឋីនៅក្បែរបន្តផ្ទាល់ ដោយការដាំផ្ទៃខាងក្នុងរថយន្តតូចមួយគាត់បានផ្លាស់ទៅខ្ទមមួយ
បន្ទប់, នេះបើយោងតាមទិសដៅខ្យល់។ ដោយសារតែបុរសម្នាក់នេះតែងតែធំក្លិនអាហារដែលបានមកពីផ្ទះស្តុកស្តម្ភមួយ។ ពរជ័យខាងវិញ្ញាណទៅនឹងទ្រព្យសម្បត្ដិបានកត់សម្គាល់ឃើញបុរសម្នាក់នេះ
បានផ្លាស់ប្តូរទៅក្រុម Fulham, ដូច្នេះជាញឹកញាប់ត្រូវបានគេប្រើដើម្បីសាកសួរ។ បុរសអ្នកសុំទាននឹងប្រាប់ការពិតទៅទិសខ្យល់រដូវ
, ការស្រង់ក្លិនអាហារពីមានទ្រព្យសម្បត្តិ
សេដ្ឋីនៅពេលដែលមនុស្សយកកំណត់ត្រានៃការនោះ។ ខ្ញុំបានប្រាប់បុរសនោះថាភាពទាល់ក្រនេះ "ខ្ញុំមានជីវិតដោយសារក្លិនរបស់ម្ហូបអាហារពី
ពួកយើង។ អ្នកនឹងត្រូវប្រើ "បុរសក្រីក្ររបស់យើងបានបដិសេធ។ ពរជ័យខាងវិញ្ញាណទៅនឹងទ្រព្យសម្បត្ដិគឺជាបុរសម្នាក់បានប្តឹងចៅក្រម។ ចៅក្រមបាន
កាត់ទោសគាត់ឱ្យបានពរជ័យខាងវិញ្ញាណរបស់ទ្រព្យសម្បត្ដិដើម្បីឱ្យភាពទាល់ក្រទេតែបុរសនោះបានបដិសេធ។ សារទុក្ខប្រឆាំងនឹងភ្នំពេញក្រោន នៅពេលដែល
ស្តេចបានឮរឿងនេះលោកបាននិយាយថាអាជ្ញាធរជ្រលងផ្នត្រូវបានដាក់សាលកណ្តាល។ និងផ្តល់ឱ្យការ
ប្រាក់ដើម្បីដាក់វានៅក្នុងក្រណាត់សមួយ។ ខ្ញុំបាននិយាយថាជាមួយនឹងសេដ្ឋីនោះ «ចូរយកប្រាក់នេះបានពរជ័យខាងវិញ្ញាណរបស់បុរសអ្នកមានចូលទៅ "
នៅលើសេដ្ឋីបានទទួលវា។ ស្ដេចបានឱ្យដឹងថាមហាសេដ្ឋី។ "នៅពេលដែលពរជ័យខាងវិញ្ញាណរបស់បុរសអ្នកមាន, ជ្រើសរើសប្រាក់នោះឡើង
មក។ បុរសអ្នកសុំទានឃើញគាត់មកយកប្រាក់។ មិនទទួលបានការ: ប៉ុន្តែលោកបានទទួលលុយពីចក្ខុវិស័យឬមិនមែន "មហាសេដ្ឋីបានឆ្លើយតបថា"?
ស្ដេចបានឱ្យដឹងថាលុយពីព្រះអម្ចាស់ទេ»។ «នេះគឺជាការប្រៀបធៀបទៅនឹងចំណីអាហាររបស់អ្នកមាននេះ។ តើនរណានឹងស្រូបបាន
ក្លិនរបស់ម្ហូបអាហារ ប៉ុន្តែអាហារនេះនៅតែមិនត្រូវបានបាត់បង់។ ហេតុនេះហើយបានជាពរជ័យខាងវិញ្ញាណទៅនឹងទ្រព្យសម្បត្ដិនឹងបំរើប្រុសមិនមែនជា«
បុរសអ្នកមាននិងអ្នកក្រនោះវិលត្រឡប់ទៅផ្ទះរបស់ពួកគេជាមួយនឹងសវនាការ។