ถ้าจะพูดถึงเรื่องที่ที่สุดในชีวิตขอ

ถ้าจะพูดถึงเรื่องที่ที่สุดในชีวิตของฉัน
คงจะเป็นการได้มาเรียนที่นี่
โรงเรียนขอนแก่นวิทยายน
ฉันเรียนอยู่ที่นี่ตั้งแต่ม.1 จนตอนนี้ ม.5


ฉันได้รู้จักเพื่อนใหม่ สังคมแบบใหม่ การใช้ชีวิตร่วมกับผู้อื่น และแน่นอนอีกอย่างคือการได้ความรู้ ถึงจะมีบางครั้งที่ฉันไม่อยากมาโรงเรียน แต่ฉันก็รักที่นี่มาก มันเป็นเสมือนบ้านหลังที่สองของฉัน

โรงเรียนแห่งนี้ได้มอบประสบการณ์ต่างๆให้แก่ฉัน ถึงมันจะมีทั้งเศร้า เสียใจ ดีใจ ร้องไห้ แต่มันคือรสชาติของชีวิตในการพบเจอสิ่งๆ เป็นแรงผลักดันให้มีความพยายาม ความอดทนของชีวิต

อีกปีเดียว ที่ฉันจะได้เรียนอยู่ที่นี่ มันน่าใจหายนะที่จะต้องจากที่ที่เรารักและคุ้นเคย พอมองย้อนกลับมาคงจะเหลือไว้แค่ความทรงจำของเรา

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 1:

If you are talking about the story of my life. He probably would have come to study here. Khon Kaen University School yon I studied here since 1 m, 5 m, until now. I have new friends. In the new society. Living together with others and also, of course, is to have the knowledge to be sometimes that I don't want to come to school, but I love this so much. It is like my home away from home.The school also has the experience to make me sad to have it. I am sorry to hear that cry, but it is a taste of life in the encounter as the impetus to sing an attempt was made to. Endurance of life.One year I was here, it was satisfactory to the destruction that we loved and familiar. Enough looking back probably to the rest of our memories.

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 3:

If you are talking about most in my life. To be studying here

Khon Kaen wittayayon school
I learned here since high school. 1 until now. 5


.I have a new friend, the new society, living with others. And, of course, another is to gain knowledge Although sometimes I don't want to come, but I love it here, it is like my second home

.This school offers experiences for me. It's sad, sad, happy, cry, but it was a taste of life in seeing things. As the impetus for the effort, patience of life

.Another year, I'll study here. It is regrettable to have that love and familiar. When I look back would be left in our memory


.