สมัยผมอยู่ในวัยเด็กจำความอะไรไม่ได้

สมัยผมอยู่ในวัยเด็กจำความอะไรไม่ได้มากนัก ผมเป็นคนซุกซนมากๆ เล่นทั้งวัน ตัวผมๆแห้งๆเหมือนกุ้งแห้ง จำได้มีคนว่าอย่างนั้น เนื่องจากบ้านค้าขายวัสดุก่อสร้าง จึงช่วยอะไรไม่ได้มากนักนอกจากทำให้มันพัง และก็โดนตี จำได้ว่าเคยปีนขึ้นไปเล่นแท๊งค์น้ำ แล้วตกลงมาหัวฟาดพื้นและหมดสติ รู้ตัวก่อนหมดสติว่าเจ๊ตะโกนเรียกปาปามา แล้วหลังจากนั้นก็ไม่รู้สึกตัว มาตื่นอีกทีก็ที่clinic รู้สึกงงๆ ปวดแขนซ้ายมากๆ หมอบอกว่าไม่เป็นอะไรแค่กระดูกร้าว ไม่หัก ก็โอเคดี ใส่เฝือกนานๆพอสมควรจำเวลาไม่ได้ล่ะ รู้แต่ว่าช่วงนั้นมีมังกรหยกตอนเย็น แต่ต้องไปกายภาพบำบัด ไม่อยากไปเลยแต่ก็ต้องไป เพราะอยากดูมังกรหยก อีกอย่างตอนทำกายภาพทรมานมากถึงมากที่สุด ส่วนวีรกรรมอย่างอื่นก็มี เช่น ชอบไปสร้างรังนก ทำเป็นบ้านให้มันเพราะคิดว่ามันจะมาอยู่ แล้วก็ไปว่านกมันว่า “โง่สร้างบ้านให้อยู่ไม่รู้จักอยู่”, บางทีก็มีพาน้องชายไปเดินหาเศษกระเบื้องมาตั้งเรียงกัน แล้วพาตระเวนหลังบ้านทำเป็นผู้กล้าแล้วเอามือไปฟันกระเบื้องให้หักเพื่อเป็นการทดสอบกำลัง 555 ผมชนะทำกระเบื้องหักสำเร็จ แน่นอนอยู่แล้วครับ น้องผมอายุน้อยกว่าผมตั้ง 3 ปี จะมาชนะได้ไงตัวเล็กขนาดนั้น, บางครั้งก็ต้องเอาใจเจ๊ ผมกับน้องต้องมานั่งขายของ แต่ดีที่ผมเป็นธนาคาร น้องเป็นคนขายรถ ให้อาเจ๊ผมผัดกับข้าวขายไป คิดดูบ้าขายกับข้าว พอโตมาผัดไม่เป็น ตลกดี ตอนนั้นพี่น้องสามคนจะมีที่เก็บแบงค์กาโม่ส่วนตัว ไม่งั้นหาย เพราะมาเล่นครั้งต่อไป ใครรวยก็ยังรวยอยู่ใครจนค่อยมากู้ อีกเกมส์คือเรื่องความรู้รอบตัว ชอบมานั่งถามชื่อประเทศว่าใครจำได้มากกว่า ถามสิ่งมหัศจรรย์ว่าใครตอบได้เยอะกว่า เพราะฉะนั้นหนังสือความรู้รอบตัวจึงซื้อมาดูเล่นกันตลอด เยอะแยะมากมายครับเท่าที่พอจะนึกออกก็ประมาณนี้ ถ้านั่งนึกคงอีกยาวเลยทีเดียว

ในวัยเด็กมีอะไรมากมายที่สนุก เป็นชีวิตที่ไม่มีหน้าที่ ไม่ต้องรับผิดชอบอะไร มีความสุขเลยทีเดียว ชีวิตเท่าที่จำได้คือกิน เล่น แล้วก็นอน ช่วยงานบ้านบางครั้ง เท่าที่จำได้ก็ประมาณนี้ พี่น้องสามคนมีทะเลาะกันบ้าง ตอนเด็กก็บ่อยล่ะ พอทะเลาะก็ถูกตี จับมามัดผูกติดกันบ้าง(ปาปาบอกจะได้รักกัน…โตมาก็รักกันดี มานั่งนึกแล้วตลกดี) ไม่ให้กินข้าวบ้าง(จริงก็ให้กินนั่นแหละ แต่ว่าให้กินช้ากว่าคนอื่น) ตามประสาเด็กเรื่องทะเลาะกัน ไม่นึกว่าโตมาผมแทบจะไม่ทะเลาะกลับใครเลย

ในครอบครัวผม ปาปา เป็นหัวหน้าครอบครัว ทำอาหารให้ผมได้กินทุกวันตั้งแต่เล็กจนโต ดุที่สุดในบ้าน พูดตรงๆไม่มีอ้อมค้อมแม้แต่น้อย และรักครอบครัวเป็นที่สุด, หม่าม้าผม ทำอาหารไม่เป็น ชอบกินก๊วยเตี๋ยวเท่าชีวิต จะจู้จี้ขี้บ่นที่สุด ละเอียดรอบคอบที่สุด บางทีก็มากเกิน ส่วนพี่สาวผม ยิ้มแย้ม แจ่มใสตลอดเวลา เป็นลูกสาวคนเดียว ปาปาจึงห่วงมาก, น้องชายผม ซน ชอบขายของ และหัวไวมาก ทั้งพี่และน้องผมมีเหมือนกันอยู่หนึ่งอย่าง คือ ความใจร้อน ขี้โมโหครับ แต่หายเร็ว ส่วนตัวผมเอง ตอนเด็กก็ซุกซนตามประสา ขยันเรียน สมองระดับปานกลาง ใจเย็น หม่าม๊าเล่าให้ฟัง ชอบกินกุ้งเป็นที่สุด ทุกวันนี้ก็ยังชอบกินอยู่ เล่นด้วยกันโตมาด้วยกันครับ แต่ผมเป็นคนแรกที่ออกจากบ้านเร็วที่สุด และได้อยู่กับพ่อแม่น้อยกว่าคนอื่น ไว้จะค่อยเล่าให้ฟัง แต่ถึงอย่างไรผมก็รักครอบครัวผมมากที่สุด ไม่มีที่ที่ไหนที่อบอุ่นเท่าบ้านจริงๆ ครอบครัวผมอยู่อย่างพอมีพอกินครับ ไม่ได้ขัดสน ไม่ได้มีมากมายล้นฟ้า ใช้เท่าที่จำเป็น ตอนเด็กๆจำได้ว่าของเล่นแต่ละชิ้นจะถนอมกันมาก เพราะกว่าจะได้มาแต่ละชิ้นต้องขอแล้วขออีกจึงจะได้มาไว้ครอบครอง ผมและน้องจะทะนุถนอมของเล่นเป็นพิเศษ จนบางตัวยังตั้งไว้ไม่อยากเล่นเดียวมันจะพัง นึกแล้วก็ตลกดีครับ ซื้อมาเล่นแต่เล่นไม่ลง

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 3:

When I was in childhood remember anything much, I am very naughty. Play all day. I really dry ๆเหมือน dried. Remember someone said so. Because the trading house building materials. It does not help much in addition to ruin it.Remember to climb up to play the water tanks. Then fell and hit his head, and consciousness. Realizing that you call before unconscious Pope used. And then come up again at the unconscious clinic feel confused, pain and left arm.Don't break. Okay. Put long enough to remember the time not cast. But during that evening. But have jade to physical therapy. I don't want to go but I have to go, because want to see the jade dragon. Besides making physical suffering the most.Such as, like to build a nest. Make it a home because I thought it would be, and how to lift it, "stupid house is unknown, is."Sometimes my brother go look for tile fragments for sort. Bring back to patrol the brave and hand over the teeth broken tiles as test is 555 I win do broken tile success, of course.3 years will come to you how small,Sometimes you have to please me, my brother and have to sell, but I was the bank's people ขายรถ to landlady I fried rice sold to think crazy for food. When I grew up and not funny. Then three brothers will have luggage bank Gamo private.Because of the play's next, who rich are also rich in who until then recovered. A game is about knowledge around. Like to ask the country name who remember more. Ask the wonders who answered more.A lot of it as far as I can see about this. If you think it could be a long time!
.Childhood is a lot of fun. Life is no job, no responsibility? Happy. Life is as far as I can remember, eat. Play and sleep. Help housework sometimes, as I remember it like this.Childhood is often enough to fight was hit. Catch the tie tied together (Papa said to love me... Love should grew up sit thought funny) not to eat any true to eat that. But to eat slower than others). Some children fight.
in my family, Papa is the head of the family and make me eat every day since we were young. Looks best in home, frankly without hesitation even less. Love, family, and is the mostMama I can't cook likes to eat noodles, as my life is the most thorough who nags. Maybe too much, and my sister. Smiling, cheerful all the time, is the only daughter papa, so worriedMy brother's son like a sale and very fast, the brother and sister I have in common is one's impatience, irritable, but soon I personally. When it's hard. Naughty brain level. Relax. Mama told me.Nowadays, still like to eat. Play together, grow up together. But I was the first to leave the house as soon as possible. And parents with less than others, it'll tell you, but I love the family ผมมาก.My family lived enough. Not needy, do not have quite a lot of money used as necessary. When I was young I remember each toy pieces to cherish very much. Because to have each piece must ask again and will therefore have possession.And some also set aside one doesn't want to play it collapsed. Imagine and funny, bought, but played down.