เด็กเลี้ยงเเกะวันหนึ่งเด็กเลี้ยงเเก

เด็กเลี้ยงเเกะ

วันหนึ่งเด็กเลี้ยงเเกะคิดหาเรื่องสนุกๆ เล่น จึงเเกล้งร้องตะโกน ขึ้นมาว่า

"ช่วยด้วย! หมาป่ามากินลูกเเกะเเล้ว ช่วยด้วยจ้า ! "

พวกชาวบ้านจึงพากันวิ่งมาช่วยพร้อมด้วยอาวุธต่างๆ เเต่เมื่อมาถึงก็ไม่พบหมาป่าสักตัว

"มันวิ่งไปทางโน้นเเล้วล่ะ"

เด็กเลี้ยงเเกะโป้ปดเเล้วก็เเอบหัวเราะชอบใจภายหลัง

ต่อจากนั้นเด็กเลี้ยงเเกะก็เเกล้งหลอกให้ชาวบ้านวิ่งหน้าตื่น เช่นเดิมได้อีก ๒- ๓ ครั้ง

จนกระทั่งวันหนึ่งมีหมาป่ามาไล่กินเเกะจริงๆ คราวนี้เด็กเลี้ยงเเกะ ตะโกนขอความช่วยเหลือจนคอเเหบ คอเเห้ง พวกชาวบ้านก็ไม่มาเพราะคิดว่าเด็กหลอก

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า "คนที่มักโป้ปดมดเท็จ เมื่อถึงคราวพูดจริงก็ยากที่จะมีใครเชื่อ

ผลลัพธ์ (มาเลย์) 1:

Boy mengukir satu budak mengukir apa-apa yang menyenangkan untuk bermain, jadi saya fikir Abel menangis. Kata "Bantuan! Wolf makan mengukir Ee membantu saya! " Penduduk telah melarikan diri untuk membantu dengan pelbagai senjata. Tetapi apabila ia tiba, mereka mendapati tatu serigala, "Saya berlari di sana saya seperti" budak mengukir dusta Saya juga hanya ketawa selepas Seterusnya budak mengukir juga helah Long. Penduduk kampung berlari-lari Seperti biasa, 2- 3 kali , sehingga satu hari serigala makan mengukir benar-benar. Ini mengukir budak Memanggil bantuan sehingga tekak kering, tekak kering, penduduk kampung tidak datang kerana mereka berfikir kanak-kanak berpura-pura untuk mengajar mereka bagaimana cerita ini. "Orang sering dakwaan Apabila mereka mengatakan bahawa ia adalah sukar untuk mempunyai iman.