เมื่อตอนเด็กที่ฉันอาศัยอยู่ที่จังหว

เมื่อตอนเด็กที่ฉันอาศัยอยู่ที่จังหวัดชัยภูมิ พ่อและแม่ของฉันทำงานนอกบ้านทั้งคู่ แต่แม่จะเลิกงานเร็วกว่า พอกลับบ้านมาก็ต้องรีบเข้าครัว เพื่อนึ่งข้าวเหนียว พร้อมกับทำกับข้าว ซึ่งส่วนใหญ่จะซื้อวัตถุดิบที่เป็นเนื้อมาจากตลาด ส่วนพืชผักก็เก็บเอาที่ปลูกไว้รอบๆบ้าน
ความประทับใจจะบอกว่าเป็นที่รสชาติอาหารเพียงอย่างเดียวก็ไม่ได้ เพราะสิ่งที่มันมีค่ามากกว่านั้นคือเมื่อพ่อกลับมาถึง ทุกคนก็จะนั่งกินข้าวด้วยกัน พ่อ แม่ และฉัน โดยที่ไม่เห็นแม่บ่นว่าเหนื่อยสักคำ พอโตมาหน่อย จึงได้พอช่วยแบ่งเบาโดยการล้างจานและหุงข้าวไว้รอแม่ ..เหตุการณ์หนึ่งที่ยังจำได้ดีและอยู่ในความคิดเสมอมา คือวันนั้นฉันเลิกเรียนกลับมาดึกมากๆแล้ว รถที่บ้านก็เสีย ช่วงนั้นแม่ไม่มีเงิน ลูกก็บ่นว่าหิว แม่เปิดดูของในตู้ไม่มีอะไรเหลือเลย สิ่งเดียวที่พอนึกได้ คือปลาร้าที่อยู่ในไห แม่นำมาทอด พร้อมโรยหอมเจียว กินกับข้าวร้อนๆ แล้วก็นั่งกินข้าวด้วยกัน ทั้งที่มีแค่ปลาร้าทอดตัวเดียว แต่มันเป็นอาหารมื้อที่อร่อยที่สุดในชีวิต
จนฉันมาเรียนที่พิษณุโลก ฉันบอกได้เลยว่าไม่ว่ามื้ออาหารที่รับประทานจะถูกจะแพงแค่ไหน มันก็คงอิ่มและอร่อยได้แค่รสปาก แต่ขาดรสชาติทางใจ ทุกครั้งที่ฉันกลับบ้าน แม่จะถามว่าอยากกินอะไร จากนั้น แม่ก็จะไปซื้อวัตถุดิบจนทั่วตลาด เพื่อมาทำให้ลูกได้กิน มันเป็นความรู้สึกที่ประทับใจมาก คงไม่มีใครทำเพื่อเรามากขนาดนี้ ตอนนี้แม่ก็เริ่มแก่มากแล้ว ฉันอยากบอกว่า ขอให้แม่อยู่ทำอาหารให้ฉันทานไปนานๆ

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 1:

When a child I lived at Chaiyaphum My father and my mother worked outside the home, but both will work faster. The secret must come home to accumulate into the kitchen to steamed glutinous rice with rice, most of which are made with the purchase of the raw material is derived from the market. Best vegetables were planted around the House kept the. The impression is that the taste alone. Because what it is more than that is when my father came back to. Everyone would sit and eat together. Mommy and me without seeing mothers complain that long Word. Enough to grow a bit so it is enough to come to help lighten the dishes and Cook rice without the wait for mom. One of the events. .. and in the idea. Is the day I quit school very late coming back. The car, at home, they lose their mother they complain that there is no money hungry. Open the template in the Cabinet, there is nothing left at all. The only thing that is the slogan of the fish that are in the jars. Mother brought anchovies with onions, sprinkled with hot rice and FRY in oil, eaten with fried fish, all with just a single, but it was the most delicious meals in your life.Until I came to study in Phitsanulok I told him that, no matter the meal to eat will be to expensive to eat and it had a delicious flavor only through the mouth but lacks taste again I go home. The mother will ask if he wants to eat something, and then she is going to buy the raw materials to the market to make the ball get to eat it as they feel that probably no one will do for us. Now, she begins an unforgettable. I would like to say that the mother is asked to Cook, I eat to misalignment.

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 3:

When I lived in Chaiyaphum province. My father and mother working outside both. But I will work faster. When I get home, you have to get into the kitchen to steamed glutinous rice with the cook.The vegetable can keep planted around the house!The impression will say it is the taste of the food alone do not. Because of what it is that when I come back. Everyone will sit down to eat together. My father, my mother and me without seeing the mother complained that tired a word.It has enough to help with the dishes, and cooking for me..One event that remember well and in thought. Is the day I quit school came back very late. The car at home, it was during that she didn't have any money, you ก็บ่ that hungry. I open it in the cabinet, there's nothing left. The only thing I remembered.She was cast with sprinkle fried onions, hot rice and sit down to eat together. Even though only one fish lay But it is the most delicious food in my life!Until I went to Phitsanulok. I can tell whether the meal to eat is to how high. It's well and good taste, but taste mouth just lack the mental, every time I go home, I will ask ว่าอยากกิน what thenTo make you eat, the feeling is very impressive. Nobody can do for us? Now I started very old. I want to say, may you cook for me for a long time.