เรื่องที่ฉันจะเล่าเป็นเรื่องที่น่าอ

เรื่องที่ฉันจะเล่าเป็นเรื่องที่น่าอายมาก เกิดขึ้นตอนที่ฉันอยู่มัธยมปลาย ที่โรงเรียนตอนพักเที่ยง ฉันเเละเพื่อนกำลังเดินไปโรงอาหาร เพื่อที่จะไปรับประทานอาหารกลางวัน ฉันและเพื่อนก็เดินคุยกันไปตลอดทาง หยอกล้อกันอย่างสนุกสนาน ในขณะที่เดินฉันก็ได้หันหน้าไปคุยกับเพื่อนทางด้านหลัง ฉันก็พูดๆ ไม่สนใจมองทางด้านหน้า แต่ขาก็ยังคงเดินต่อไป พอฉันหันหน้ากลับมามองทางเท่านั้นแหละ หน้าของฉันก็กระแทกกับเสาอย่างแรง ความรู้สึกตอนนั้นทั้งอายทั้งเจ็บ เพื่อนของฉันก็พากันขำฉันไม่หยุด ที่หน้าอายคือ ในบริเวณนั้นมีผู้คนเยอะมาก ฉันอายมากจริงๆ แต่ฉันก็มีความสุขที่สามาถรสร้างเสียงหัวเราะให้กับเพื่อนๆได้

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 2:

The story I will tell is very embarrassing. Occurred when I was in high school. At school during lunch break Me and a friend were walking to the cafeteria. In order to go to lunch. My friend and I went all the way. Playfully tease each other While walking, I turned to talk to friends in the back, I say, do not look to the front. But still went on. When I turned back to look at her. My face hit the pole so hard. I felt both embarrassed and hurt. My friend took me laugh non-stop. The page is embarrassing In that area there are a lot of people. I'm really embarrassed But I was blessed the building can then laugh with friends.

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 3:

What I said is very embarrassing. It happened when I was in high school, at school, at lunch, I and a friend were walking โรงอา division. In order to go to lunch. Me and my friends went to talk to all the way.While walking I turn to talk to a friend back. I say, will not look at the face, but I still walk on, when I turn back to look at. My face is hit the pole hard.My friends are laughing, I don't stop at the shy face is in the area with a lot of people, I am embarrassed really. But I was happy to do to get a third brings laughter to friends
.