แต่ยิ่งเวลานานไป เราจึงตระหนักถึงคว

แต่ยิ่งเวลานานไป เราจึงตระหนักถึงความแตกต่างที่ยิ่งเพิ่มขึ้น เหมือนทางที่แยกห่างต่างทิศกันออกไปเรื่อยๆ (ตอนที่ทางเริ่มจะแยก ก็ยังอยู่ในสิ่งแวดล้อมเดียวกัน แต่ยิ่งแยกห่างออกไป สิ่งแวดล้อมก็ยิ่งผิดแผกแตกต่างกันออกไป) ผลของการตัดสินใจย่อมเป็นเรื่องของอนาคตที่คาดไม่ได้ เหมือนปลายทางที่คดเคี้ยวลับตาไปในดงไม้ เราไม่สามารถรู้ได้ว่าอะไรจะคอยให้เราไปพบเข้าในเบื้องหน้านั้น

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 1:

But the more time we have to be aware of the difference that more increases. The same way, that is, foreign directions so far a-way start extract (part, also in the same environment, but even more split away. The environment, the more different phitphaek). The result of the decision shall, as a matter of the future is not predictable. Like a winding out of sight to the target in a wooden display. We cannot know what is waiting for us to find in the foreground.

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 2:

But the more time goes We realize that difference adds up. As the separation between the well off indefinitely. (At the start to split. It's still in the same environment But even split away Environment became more dissimilar out) the effect of the decision will be the subject of a future that is not. Destinations like the winding of sight in the trees. We can not know what will take us to meet him in the foreground.

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 3:

But the more long time. We are aware of the differences increase greatly. As apart of different directions out passive (when the start to separate is still in สิ่งแวดล้อมเดียวกัน. But the split away.The effect of the decision is a future forecast. Like the destination winding away out of sight in the bush. We cannot know what will we found in the foreground.