ยได้ไม่นาน อาหารที่นางจันทร์รัตน์ชอบทาน คือ ผักและน้ำพริก โดยตนและลูกสะใภ้จะเป็นคนทำกับข้าวเอง ไม่ชอบซื้อกับข้าวสำเร็จจากตลาด และตนไม่ชอบรับประทนอาหารเค็มและอาหารไขมันสูงด้วย
นางธัญพรเล่าเกี่ยวกับนายวรวุฒิผู้เป็นสามีว่า เดิมนายวรวุฒิทำงานเป็นพนักงานซ่อมบำรุงอยู่ที่บริษัทแห่งหนึ่งในจังหวัดขอนแก่น และได้ทำธุรกิจไปด้วย เมื่อธุรกิจรุ่งเรืองจึงลาออกจากงานมาขายน้ำเต้าหู้และปาท่องโก๋อยู่ที่ฝั่งกังสดาล มข. นายวรวุฒิมักจะชอบรับประทานอาหารที่มีไขมันสูง เช่น ขาหมู อาหารทอด เป็นต้น และดื่มสุราตั้งแต่ยังหนุ่ม โดยจะดื่มวันละประมาณ 1 ขวด นายวรวุฒิมีอาการวิงเวียนศีรษะและปวดศีรษะบ่อยครั้ง แต่ไม่เคยไปพบแพทย์เนื่องจากกลัวเข็ม เมื่อปี 2555 วันหนึ่งตนและนาย
วรวุฒิได้ไปขายของตามปกติ นายวรวุฒิไปขายของตามปกติ มีอาการปวดศีรษะและอาเจียน ตนจึงให้นั่งพักและพาไปเข้าห้องน้ำ ภายหลังจากเข้าห้องน้ำแล้วนายวรวุฒิเริ่มเดินเซและอาเจียนมากขึ้น ตนจึงโทรเรียกรถพยาบาล เมื่อมาถึงโรงพยาบาลแพทย์บอกว่านายวรวุฒิเส้นเลือดในสมองแตก ต้องรีบผ่าตัด ภายหลังจากผ่าตัดครั้งนี้ นายวรวุฒิมีอาการสมองบวม ทำให้ปวดศีรษะแพทย์จึงผ่าสมองอีกครั้งหนึ่ง เพื่อซ่อมแซมเส้นเลือดใหม่ เนื่องจากแพทย์พบว่ามีเลือดออกจากเส้นเลือดตำแหน่งเดิม จากการเจ็บป่วยในครั้งนี้ ทำให้นายวรวุฒิต้องเข้ารับการรักษาตัวที่โรงพยาบาลเป็นเวลาและมีอัมพาตด้านซ้าย ทำให้นายวรวุฒิไม่สามารถเดินได้และยังพูดได้ไม่ดี ตลอด 4 ปี ที่ผ่านมา นายวรวุฒินอนอยู่บนเตียงตลอดและมีกิจกรรมบนเตียงเป็นส่วนใหญ่ แต่ไม่เคยมีปัญหาเรื่องแผลกดทับ ปัจจุบันผู้ดูแลหลัก คือ ตนที่เป็นภรรยา แต่เดิมนั้นเป็นมารดา เนื่องจากภรรยาย้ายไปอยู่ต่างจังหวัดหลังจากพี่เอป่วย ตนจะดูแลทำการภาพบำบัดให้นายวรวุฒิทุกวันในตอนเช้า วันละประมาณ 1 ชั่วโมง ภายหลังจากรับประทานอาหารแล้วภรรยาจะให้ล้างหน้าแปรงฟันและนั่งพักอีกประมาณ 1 ชั่วโมงจึงให้รับประทานอาหารเช้า