เดือนพฤศจิกายน เป็นช่วงปลายของฤดูฝน

เดือนพฤศจิกายน เป็นช่วงปลายของฤดูฝน ทะเลฝั่งอันดามันก็จะถึงฤดูกาลท่องเที่ยว นี่เป็น ครั้งที่ 2 ที่ผมได้มาเที่ยวทะเลแดนใต้ ครั้งแรกที่ผมได้สัมผัสกับทะเลอันดามันก็ก่อนหน้าที่จะเกิดเหตุแผ่นดินไหวที่เกาะสุมาตราทำให้เกิดคลื่นยักษ์สึนามิสัก 2-3 อาทิตย์ ถ้าผมคิดช้าอีกสักนิดก็คงไม่ได้ มาเขียนเรื่องต่างๆให้คุณได้อ่านกันแล้วหละ แต่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมันจะทำให้เกิดการสูญเสีย และน่ากลัวเพียงใดก็ไม่ทำให้ผมลืมภาพอีกด้านที่งดงามของทะเลฝั่งนี้ไปได้ ผมไม่เคยกลัวทะเล ผมชอบทะเล ถ้าจะเกิดอะไรขึ้นอีกก็ไม่เป็นไรขอได้สะใจอีกซักที

ผมเลือกที่จะมาสัมผัสไข่มุกแห่งอันดามันแห่งนี้ ภูเก็ตเป็นเมืองที่สวยงาม มีอาคารเก่าแก่แบบ ชิโน-โปตุกีส และมีทะเลที่สดใส ผมเลือกพักที่รีสอท์แห่งหนึ่ง ซึ่งอยู่ห่างจากชายหาดป่าตองประมาณซัก 300 เมตร เป็นรีสอท์ที่สวยงามพอใช้ได้ทีเดียว หลังจากเช็คอินเรียบร้อย ผมเลือกที่จะนอนเอาแรง เพื่อจะได้สัมผัสแสงสียามค่ำคืนของหาดป่าตองว่าเป็นยังไง เวลา 18.30 น.เป็นเวลานัดกับเพื่อนผอง หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จพวกเราก็เดินเท้าชมทะเล เดินผ่านร้านต่างๆไปเลื่อยๆสิ่งที่พอสังเกตเห็น ได้ชัด ทำไมไม่มีคนไทยเลย คำเชิญชวนของบริกรก็พูดกับเราแต่ภาษาอังกฤษ ญี่ปุ่นบ้าง เกาหลีบ้าง หน้าผมก็ไม่ได้กระเดียดไปทางนั้นเลย ออกจะไปทางแขกๆบ้างด้วยซ้ำ ถ้าเพื่อนผมก็อาจจะใช่ ผมว่า บรรยากาศของที่นี่ก็คล้ายๆกับพัทยา แต่ออกจะดูหรูหราและมีรสนิยมมากกว่า เนื่องจากค่าครองชีพที่นี่สูงมาก หลังจากอิ่มกับบรรยากาศจนจุใจแล้ว ผมก็ต้องขอกลับที่พักเพื่อที่จะเตรียมตัวกับทัวร์ในตอนเช้า ที่จะมารับเราในเวลาเจ็ดโมงตรง

วันนี้รู้สึกจะสดใสเป็นพิเศษเพราะได้นอนเต็มที่ โปรแกรมวันนี้คือเกาะเฮ ไกล์บอกเราว่าที่นี่มีปะการังที่สวยงามและสมบูรณ์แห่งหนึ่ง มีปลาหลากหลายชนิด ปลาดิบก็แยะ งงไหมครับปลาดิบก็แยะ ก็สาวๆญี่ปุ่นไงครับนิยมที่จะมาเที่ยวที่เกาะเฮแห่งนี้เป็นชาติต้นๆเลย ผมตื่นเต้นที่จะได้เห็นปลาดิบ เอ้ยไม่ใช่ ปะการังต่างหาก แต่ในกรุ๊บทัวร์ของเราก็มีปลาดิบอยู่หลายตัวเหมือนกัน หุ หุ! เมื่อเรือ speed boat มาถึงเกาะเฮ ใช้เวลาประมาณ 40 นาที ไกล์ก็บอกให้เราลงดำดูปะการังได้ ผมไม่รอช้ารีบลงจากเรือแทบจะเป็นคนแรก ทะเลที่นี่ใสมาก ปะการังก็สมบูรณ์ดี แต่ก็ยังพอให้เห็นซากปะการังเขากวางแตกหักอยู่บ้าง แต่ก็ไม่มากนัก ปลาที่นี่ส่วนใหญ่จะเป็นปลาโนรี ปลาผีเสื้อ ปลานกแก้ว แต่ผมชอบปลาปักเป้าหน้าหมานะ เพราะว่าหน้าเหมือนไกล์ของเราดี หลังจากชุ่มช่ำกับเกาะเฮเราก็ต่อด้วยเกาะราชา นั่งเรือไปอีกไม่กี่นาทีเราก็มาถึง ไกล์ของเราเอาขนมปังโยนลงไป โอ้พระเจ้า! ผมนึกไปถึงปลาสวาย ตามหน้าวัด มันเยอะมากๆ แต่นี่มันในทะเล ปลาเสือทะเลทั่งนั้น ปลานกแก้วก็มี ผมอยากจะกระโดดลงไปในฝูงปลานั้นจริงๆ ทะเลที่นี่ใสไม่แพ้ที่เกาะเฮเลย ปะการังส่วนใหญ่เป็นปะการังแข็ง ปะการังจานส่วนปะการังเขากวางผมไม่เห็นเลย เห็นกุ้งมังกรด้วย แต่มีแต่หัวเพราะเจ้าปลานกแก้วกำลังแถะอยู่ ปลาโนรี ปลาผีเสื้อ เจอกันอีกแล้วเจ้าปักเป่าหน้าหมา แต่ที่ทำให้ผมตื่นเต้นเป็นพิเศษก็เจ้าปลาไหล มอร์เลย์ตัวสีน้ำตาลเข้มที่มันจองมองผม ทำไมมันต้องอ้าปากทำฟันเหยือนด้วยนะผมนึกในใจ ซักพักมันก็ว่ายหนีไป โอ้โฮ จากสายตาที่ผมเห็นตัวมันน่าจะยาวซัก 2 เมตร ใหญ่จริงๆ ถ้าผมรู้ว่ามันตัวขนาดนี้ ผมโกยขึ้นเรือตั่งแต่แรกแล้วโชคดีที่มันหนีไปซะก่อน เมื่อได้เวลาพวกเราก็ต้องขึ้นเรือเพื่อจะเดินทางกลับเข้าฝัง

หลังจากถึงที่พักผมก็ต้องรีบอาบน้ำแต่งตัวเพื่อจะไปเที่ยวในตัวจังหวัด เพราะคืนนี้เพื่อนผมที่ เคยเรียนมาด้วยกันจะมารับไปกินข้าว เราเลือกร้านอาหารทะเลที่ติดชายหาดแถวๆสะพานสารสิน อาหารอร่อยใช้ได้ทีเดียว ราคาไม่แพงด้วยเป็นไปได้ยังไง เราใช้เวลากินข้าวกันนานทีเดียว เกือบ 4 ชั่วโมงก็ต้องกลับที่พักเพราะพรุ่งนี้เช้าต้องไป พี พี

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 3:

.November is the end of the rainy season. The Andaman Sea to the tourist season, this is the time I have 2 sea trip south.2-3 week. If I was a bit slow, it was not. Write stories for you to read it? But the incident will cause loss. How formidable and doesn't make me forget the image of the beautiful sea shore.I like the sea, if it happens again, then ask for it again
.
.I choose to come to experience the Pearl of the Andaman island Phuket, a beautiful city with building the old a Sino - Po Tu guise, and the sea is bright. I choose to stay at รีสอท์ one. Which is far away from Patong Beach about 300 meters.After checking in, okay. I choose to rest. To touch the light of night of Patong Beach that is how, when 18.30.For an appointment with my friend. After shower finished we walk watch the sea Through the various shops to saw the notice clearly, why no people. Invitation of the waiter said to us only English, Japanese.