การเรียนในสัปดาห์นี้ ด้วยกิจกรรมแรก

การเรียนในสัปดาห์นี้ ด้วยกิจกรรมแรกที่อาจารย์สั่งมาก็น่าตื่นเต้นแล้วแหละ ให้วาดรูปตัวเองให้เหมือนที่สุด แต่ในการวาดรูปตัวเองครั้งนี้ไม่มีแม้ดินสอหรือปากกา มีแต่เพียงกระดาษหนึ่งแผ่นเท่านั้น โดยอาจารย์ให้เราวาดโดยการเอามือของเราคลำไปทั่วหน้าโดยที่เอากระดาษแปะไว้ที่หน้าเรา แล้วใชมือกดกระกระดาษให้เบามากที่สุดแต่ให้ได้รูปร่างของหน้าเราให้ชัดเจน ห้ามให้กระดาษขาด ในการทำครั้งนี้ทำให้เราได้รู้จักใบหน้าของเราได้มากขึ้น ได้สัมผัสใบหน้าของเราได้อย่างช้าและชัดเจนกว่าที่เคยสัมผัสรู้จักมา

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 1:

A study this week by the first teacher activity is already exciting alternatives in order to draw the image itself, but like in the drawing itself, this time there is not even a pencil or pen. There is only one sheet of paper only. By teachers, we draw on our hands groped by removing all over the page without removing the tack paper at us. Then press hand freckles, light, paper use, or use the most, but we have to give the shape of the face clearly. The lack of paper. In doing this, we make the time get to know our faces more. Touch our face slowly and clearly than ever recognized touch.

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 2:

Learning this week The first activity was a professor and exciting way. Draw a picture of themselves as possible. The drawing itself is not even a pencil or pen. There was only one sheet of paper only. The teacher took us to draw by hand to fumble around with paper taped in front of us. Then use the paper to be very light, but the shape of the face clearly. Do not let the lack of paper In doing this, we get to know our faces more. Touch our faces slowly and clearly than ever touching unknown.

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 3:

Learning this week. The first activities with the teacher ordered is exciting. Draw yourself as possible. But in the draw itself was not even a pencil or a pen. There was only one sheet of paper. The teacher let us draw by hand gropes around our without removing paper taped in front of us. Then ใชมือ press the paper most light but get in shape of the page we make clear, no กระดาษขาด. To do this we know our faces. Touch our faces can be slow and clearer than ever touch the known.