บนเกาะรัตน์โกสินทร์ มีชุมชนมากมายหลากหลายอาชีพ คนในชุมชนตั้งถิ่นบานอยู่รวมกันโดยประกอบอาชีพและวิถีชีวิตที่คล้ายคลึงกันจนเกิดเป็นย่านชุมชนที่สืบทอดงานหัตถศิลป์ซึ่งเป็นภูมิปัญญาของบรรพบุรุษที่ได้สร้างสรรค์ผลงานอันประณีต ละเอียดอ่อน แสดงถึงอุปนิสัยของช่างที่ต้องมีความมานะอดทนใจเย็นและต้องมี ใจรักในงานนั้นๆ เพราะชุมชนหัตถศิลป์แต่ละชิ้นกว่าจะสำเร็จลุล่วงต้องใช้เวลาแรงกายและแรงใจอย่างสุดความสามารถ จึงเป็นการสมควรอย่างยิ่งที่คนรุ่นใหม่ในยุครัตนโกสินทร์พึงจะระลึกถึงคุณค่า และภาคภูมิใจในภูมิปัญญาของบรรพบุรุษที่ได้สั่งสมไว้ แม้หลายชุมชนจะเหลือเพียงแคชื่อให้เรียกขานก็ตาม