ดิฉันชื่อนางสาวกุลสินี ตุ่นหนิ้ว เก

ดิฉันชื่อนางสาวกุลสินี ตุ่นหนิ้ว เกิดเมื่อวันที่ 6 เดือนธันวาคมพุทธศักราช 2539 ปัจจุบันอายุ 18 ปี
มีพี่น้องร่วมบิดามารดา 2 คน คือ นางสาวเกตุวลี ตุ่นหนิ้ว อายุ 28 ปี และตัวดิฉันเอง
บิดาชื่อนายวิรัตน์ ตุ่นหนิ้ว อายุ 53 ปี ประกอบอาชีพรับจ้างทั่วไป
มารดาชื่อนางอำพร ตุ่นหนิ้ว อายุ 45 ปี ประกอบอาชีพค้าขายทั่วไป
ปัจจุบันอาศัยอยู่บ้านเลขที่ 36/1 หมู่ 5 ตำบลแม่ถอด อำภูเถิน จังหวัดลำปาง
เข้าศึกษาในระดับอนุบาลจนถึงระดับชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนนาบ้านไร่วิทยา อำเภอเถิน
จังหวัดลำปาง
ดิฉันเกิดมาในครอบครัวที่อบอุ่น มีทั้งพ่อ แม่ พี่ ลุง ป้า ตา ยาย ปู่ และ ย่า ซึ่งถือได้ว่าเป็นครอบครัวใหญ่ พ่อของดิฉันมีอาชีพรับจ้างทั่วไป ส่วนแม่ก็มีอาชีพค้าขาย แม่เริ่มค้าขายเมื่อตอนที่ดิฉันประมาณ 8 ขวบ หลังเลิกเรียนทุกวันดิฉันต้องรีบกลับบ้านไปช่วยแม่ขายของที่ตลาด กลับจากตลาดก็ประมาณ 1 ทุ่ม ไม่ค่อยได้ออกไปเล่นข้างนอกกับเพื่อนๆเท่าไหร่ ส่วนเรื่องเรียนดิฉันก็เต็มที่ไม่เคยทิ้ง ทำกิจกรรมทุกอย่างของโรงเรียนเมื่อได้รับมอบหมาย ไม่ว่าจะเป็นแข่งทักษะวิชาการ กีฬา การแสดง ซึ่งมันทำให้ดิฉันได้ประสบการณ์มากมายจากการเรียนและการทำกิจกรรม ในโรงเรียนประถมศึกษาแห่งนี้ เมื่อเรียนในระดับมัธยมศึกษา แน่นอนว่าเรียนก็เริ่มหนัก
เพื่อนก็เริ่มเข้ามามีบทบาทในการใช้ชีวิตมากขึ้น ความรับผิดชอบก็เพิ่มมากขึ้นเช่นกัน
จากการเรียนแค่วันจันทร์ถึงวันศุกร์ ก็เพิ่มมาเรียนพิเศษทั้งวันเสาร์และวันอาทิตย์ แต่ดิฉันก็ยังต้องไปช่วยแม่ขายของที่ตลาดทุกเย็น เพื่อนชวนไปไหนมาไหนก็ไม่ค่อยได้ไปกับเพื่อน ชีวิตเหมือนอยู่แต่ในกรอบไปไหนมาไหนพ่อก็ต้องคอยไปรับไปส่ง มีแค่เรียนกับช่วยแม่ขายของ บางครั้งก็แอบน้อยใจที่ไม่ค่อยได้ไปเที่ยวไหน ไม่ค่อยได้ออกไปเล่นกับเพื่อนๆ แต่พอโตขึ้นดิฉันก็เริ่มเข้าใจชีวิตตัวเองมากขึ้น เริ่มเข้าใจพ่อกับแม่ เริ่มเข้าใจอะไรหลายๆอย่าง การที่ดิฉันตั้งใจผลออกมาก็ทำให้ดิฉันและครอบครัวภาคภูมิใจ และการที่ดิฉันได้ไปช่วยแม่ขายของตลาดตั้งแต่เด็กจนโต มันทำให้ดิฉันได้รู้จักคนหลายรูปแบบ ได้รู้จักการแก้ปัญหาเฉพาะหน้า รู้จักการเจรจากับผู้ใหญ่ รู้จักการวางตัว จากที่ดิฉันเคยคิดมาตลอดว่า เรียนก็หนักอยู่แล้วยังต้องมาช่วยแม่ขายของทุกเย็นชีวิตก็ไม่เป็นอิสระเหมือนเพื่อน พอมาวันหนึ่งดิฉันมองหน้าซึ่งใบหน้าของแม่บ่งบอกถึงอาการเหนื่อยมาก แต่แม่ก็เลือกที่จะไม่พูดว่าเหนื่อย มันทำให้ดิฉันคิดขึ้นมาได้ว่า ชีวิตแต่ละคนไม่เหมือนกัน
หน้าที่ ความรับผิดชอบของแต่ละคนไม่เหมือนกัน เพื่อนบางคนเลิกเรียนไปไม่ต้องทำอะไร
กลับบ้านไปนอน ทำงานบ้าน ทำการบ้าน แค่นั้น เพราะพ่อกับแม่เขาไม่ได้มีอาชีพค้าขาย
หลังจากนั้นมาดิฉันจึงไม่เคยคิดน้อยใจตัวเองอีกเลย เพราะถือว่าการได้ช่วยแบ่งเบาภาระ
ให้กับพ่อแม่ถือเป็นสิ่งที่ดี และถือเป็นสิ่งที่ลูกทุกคนต้องปฏิบัติ ดิฉันภูมิใจที่ได้เกิดมาเป็นลูกแม่ค้า
เพราะสิ่งที่ได้กลับคืนมามันคุ้มมาก ปัจจุบันดิฉันก็ได้เข้าศึกษาต่อในระดับปริญญาตรี คณะครุศาสตร์ สาขาการประถมศึกษาที่ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต นี่ถือเป็นความสำเร็จอีกหนึ่งก้าวที่ดิฉันสามารถเข้ามาศึกษาต่อในคณะที่ตัวเองและครอบครัวชอบ การได้เรียนรู้สิ่งต่างๆในรั้วมหาวิทยาลัย ทั้งจากอาจารย์ จากเพื่อนๆ ทำให้ดิฉันได้ทั้งความรู้และประสบการณ์ในการดำรงชีวิต
การมาใช้ชีวิตอยู่ในเมืองที่วุ่นวายแห่งนี้ การที่ต้องเผชิญหน้ากับปัญหาตามลำพัง มันทำให้ชีวิตของดิฉันแกร่งขึ้น

อนาคตของดิฉันคือการเรียนจบไปเป็นครู ดิฉันตั้งใจไว้ว่าถ้าเลือกบรรจุได้ ดิฉันจะเลือกไปบรรจุที่โรงเรียนประถมที่ดิฉันจบมา จะกลับไปช่วยพัฒนาโรงเรียน ชุมชนหมู่บ้านของดิฉันเอง ดิฉันจะตั้งใจเก็บเกี่ยวประสบการณ์ต่างๆ ให้ได้มากที่สุด
อนาคตไม่มีใครรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง แค่ทำทุกๆวันให้ดีที่สุดก็พอ

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 1:

My name is Ms. Kunsini Tunnio. Born on 6 December, the current age of 18 Buddhist era 2539 (1996) There are two parents brother is 28-year-old Ms. Ketuwali Tunnio and my own. His father's name, age 53 years, Mr. Wirat Tunnio hire general careers. Mothers name Mrs. Amphon Tunnio, age 45 years, a career general trading. The current residents of House No. 36/1 Moo 5 Tambon Phu Thoen, Lampang, Mae early cracking. Students in kindergarten up to secondary school level na ban Rai district science Thoen. Lampang province I was born in a warm family with both parents and grandfather grandmother uncle aunt brother Ta-ya, which is regarded as a big family. My father is a professional hire General. She is a professional trading section. The mother began trading when I was about 8 years old at after school every day, I have to hurry home to mother's market. Back from the market, it's not about throw away from playing outside with friends. I was learning the full story section that never left. All school activities, when they have been assigned, regardless of whether it is a technical skill, racing, sports, to show that it gives me a lot of experience from studying and activities. In this excellent elementary school When studying in the secondary level. Of course, the hard lessons, เพื่อนก็เริ่มเข้ามามีบทบาทในการใช้ชีวิตมากขึ้น ความรับผิดชอบก็เพิ่มมากขึ้นเช่นกัน จากการเรียนแค่วันจันทร์ถึงวันศุกร์ ก็เพิ่มมาเรียนพิเศษทั้งวันเสาร์และวันอาทิตย์ แต่ดิฉันก็ยังต้องไปช่วยแม่ขายของที่ตลาดทุกเย็น เพื่อนชวนไปไหนมาไหนก็ไม่ค่อยได้ไปกับเพื่อน ชีวิตเหมือนอยู่แต่ในกรอบไปไหนมาไหนพ่อก็ต้องคอยไปรับไปส่ง มีแค่เรียนกับช่วยแม่ขายของ บางครั้งก็แอบน้อยใจที่ไม่ค่อยได้ไปเที่ยวไหน ไม่ค่อยได้ออกไปเล่นกับเพื่อนๆ แต่พอโตขึ้นดิฉันก็เริ่มเข้าใจชีวิตตัวเองมากขึ้น เริ่มเข้าใจพ่อกับแม่ เริ่มเข้าใจอะไรหลายๆอย่าง การที่ดิฉันตั้งใจผลออกมาก็ทำให้ดิฉันและครอบครัวภาคภูมิใจ และการที่ดิฉันได้ไปช่วยแม่ขายของตลาดตั้งแต่เด็กจนโต มันทำให้ดิฉันได้รู้จักคนหลายรูปแบบ ได้รู้จักการแก้ปัญหาเฉพาะหน้า รู้จักการเจรจากับผู้ใหญ่ รู้จักการวางตัว จากที่ดิฉันเคยคิดมาตลอดว่า เรียนก็หนักอยู่แล้วยังต้องมาช่วยแม่ขายของทุกเย็นชีวิตก็ไม่เป็นอิสระเหมือนเพื่อน พอมาวันหนึ่งดิฉันมองหน้าซึ่งใบหน้าของแม่บ่งบอกถึงอาการเหนื่อยมาก แต่แม่ก็เลือกที่จะไม่พูดว่าเหนื่อย มันทำให้ดิฉันคิดขึ้นมาได้ว่า ชีวิตแต่ละคนไม่เหมือนกัน หน้าที่ ความรับผิดชอบของแต่ละคนไม่เหมือนกัน เพื่อนบางคนเลิกเรียนไปไม่ต้องทำอะไร กลับบ้านไปนอน ทำงานบ้าน ทำการบ้าน แค่นั้น เพราะพ่อกับแม่เขาไม่ได้มีอาชีพค้าขาย หลังจากนั้นมาดิฉันจึงไม่เคยคิดน้อยใจตัวเองอีกเลย เพราะถือว่าการได้ช่วยแบ่งเบาภาระให้กับพ่อแม่ถือเป็นสิ่งที่ดี และถือเป็นสิ่งที่ลูกทุกคนต้องปฏิบัติ ดิฉันภูมิใจที่ได้เกิดมาเป็นลูกแม่ค้า เพราะสิ่งที่ได้กลับคืนมามันคุ้มมาก ปัจจุบันดิฉันก็ได้เข้าศึกษาต่อในระดับปริญญาตรี คณะครุศาสตร์ สาขาการประถมศึกษาที่ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต นี่ถือเป็นความสำเร็จอีกหนึ่งก้าวที่ดิฉันสามารถเข้ามาศึกษาต่อในคณะที่ตัวเองและครอบครัวชอบ การได้เรียนรู้สิ่งต่างๆในรั้วมหาวิทยาลัย ทั้งจากอาจารย์ จากเพื่อนๆ ทำให้ดิฉันได้ทั้งความรู้และประสบการณ์ในการดำรงชีวิต การมาใช้ชีวิตอยู่ในเมืองที่วุ่นวายแห่งนี้ การที่ต้องเผชิญหน้ากับปัญหาตามลำพัง มันทำให้ชีวิตของดิฉันแกร่งขึ้นอนาคตของดิฉันคือการเรียนจบไปเป็นครู ดิฉันตั้งใจไว้ว่าถ้าเลือกบรรจุได้ ดิฉันจะเลือกไปบรรจุที่โรงเรียนประถมที่ดิฉันจบมา จะกลับไปช่วยพัฒนาโรงเรียน ชุมชนหมู่บ้านของดิฉันเอง ดิฉันจะตั้งใจเก็บเกี่ยวประสบการณ์ต่างๆ ให้ได้มากที่สุด อนาคตไม่มีใครรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง แค่ทำทุกๆวันให้ดีที่สุดก็พอ

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 2:

My name is Ms. Gul Cassini mole The finger was born on 6 December 2539 the age of 18 years
have a brother two people is Ms. Kate phrase mole for stroke aged 28 years and my own
father, Mr. Virat mole for inches. 53 years old profession General Contractors
mother Mrs. Amporn mole for 45 inches general trade professionals
currently reside at No. 36/1 Moo 5 Tambon Mae Phu removable cover Thoen, Lampang
attended in kindergarten through high school. The school's science apartments Thoen,
Lampang,
I was born into a family with both parents, uncles, aunts, grandparents, brother, grandfather and grandmother, who is regarded as a big family. My father had a career-General. The mother is a professional trade He started trading when I was about 8 years old after school every day, I had to rush back home to help her mother sell at the market. Back from the market was about 1 o'clock I went out to play outside with their friends as well. As I learned was never fully abandoned. All activities of the school when he was assigned. Whether it is a technical sport racing skills to show that it has made ​​me a rich experience of learning and activity. This elementary school At the secondary level Sure, it's getting harder to
friends began to play a role in life more. The responsibility is increased as well,
from classes every day Monday through Friday. Added extra classes on both Saturday and Sunday. But I still have to help my mother sell at the market every evening. Invite a friend to hang out with friends, I was not. Life is but a frame to hang around waiting to get my father to send. I have learned to help my mother sell. Sometimes it hurt that I was not going anywhere. I went out to play with friends. But growing up, I began to understand himself more. Began to understand his parents' Began to understand many things The result was that I intend to make my family proud. And I have to help my mother sell the market since children grow. It made ​​me recognize multiple formats. The only known solution Learn to negotiate with adults Know Act From what I've thought all along that. It is hard to learn, but to also help the mother of all life was not as cool as a friend. But one day I looked at the faces of the mother conveys tired. But I chose not to say tired. I think it makes up for that. Each life is not the same
duties. The responsibility of each person is different. Some friends do not have to quit school to
go home to sleep, housework, homework just because my parents did not have a trade
after that I had never hurt himself again. It is considered to have helped ease the burden
on parents is a good thing. And is what all children need to practice. I am proud to be born a female child
because of what has regained much it's worth. Today I got admission to the Bachelor of Education Degree in Elementary Education. Purpose This is another successful step that I can come to study in the self and family like. To learn things on campus. Both professors of my friends gave me the knowledge and experience of living
the life in this busy city. The need to face the problem alone. It makes my life strengthened my future is to graduate school to become a teacher. I meant if it contained. I will choose to fill the elementary school where I graduated. Going back to school development My own village I intend to harvest experience Possible future nobody knows what will happen. I do my best every day is enough.

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 3:

My name is Miss D Sn mole หนิ้ว. Born on December in the present age 6 2539 18 years
have brothers 2 parents. Is Miss Kate phrases, mole หนิ้ว age 28 years and I
.Father's name you point mole หนิ้ว age 53 years sub-contract general
mother her name with blessing. ตุ่นห "age 45 years; general trading
. Currently living at 36 / 1 among 5 district I take off with mountain high school
.Studying in the kindergarten to secondary school at the school farm science Na Lampang Province, thoen

I was born in a warm family with the father, mother, brother, uncle, aunt, Grandpa, grandma, Grandpa and grandma, which held a large family. My father's occupation general contractor and the mother have professional trading. You start trading when I about 8 years old.Back from the market is about 1 pm. Don't go out and play with my friends very much. The school I am fully never left. All the activities of the school when the assigned. Whether it's academic skills competition sports show.