ความเป็นมาของโครงการแก้มลิง โครงก

ความเป็นมาของโครงการแก้มลิง

โครงการแก้มลิง เป็นแนวคิดในพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เพื่อแก้ปัญหาอุทกภัย โดยพระองค์ทรงตระหนักถึงความรุนแรงของอุทกภัยที่เกิดขึ้นในกรุงเทพมหานคร เมื่อปี พ.ศ.2538 จึงมีพระราชดำริ "โครงการแก้มลิง" ขึ้น เมื่อวันที่ ๑๔ พฤศจิกายน พ.ศ.๒๕๓๘ โดยให้จัดหาสถานที่เก็บกักน้ำตามจุดต่างๆ ในกรุงเทพมหานคร เพื่อรองรับน้ำฝนไว้ชั่วคราว เมื่อถึงเวลาที่คลองพอจะระบายน้ำได้จึงค่อยระบายน้ำจากส่วนที่กักเก็บไว้ออกไป จึงสามารถลดปัญหาน้ำท่วมได้

ทั้งนี้ นอกจากโครงการแก้มลิงจะมีขึ้นเพื่อช่วยระบายน้ำ ลดความรุนแรงของปัญหาน้ำท่วมในพื้นที่กรุงเทพมหานครและบริเวณใกล้เคียงแล้ว ยังเป็นการช่วยอนุรักษ์น้ำและสิ่งแวดล้อมอีกด้วย โดยน้ำที่ถูกกักเก็บไว้ เมื่อถูกระบายสู่คูคลอง จะไปบำบัดน้ำเน่าเสียให้เจือจางลง และในที่สุดน้ำเหล่านี้จะผลักดันน้ำเสียให้ระบายออกไปได้



แนวคิดของโครงการแก้มลิง

แนวคิดของโครงการแก้มลิง เกิดจากการที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว มีพระราชดำริถึงลิงที่อมกล้วยไว้ในกระพุ้งแก้มได้คราวละมากๆ จึงมีพระราชกระแสอธิบายว่า "ลิงโดยทั่วไปถ้าเราส่งกล้วยให้ ลิงจะรีบปอกเปลือก เอาเข้าปากเคี้ยว แล้วนำไปเก็บไว้ที่แก้มก่อน ลิงจะทำอย่างนี้จนกล้วยหมดหวีหรือเต็มกระพุ้งแก้ม จากนั้นจะค่อยๆ นำออกมาเคี้ยวและกลืนกินภายหลัง" ด้วยแนวพระราชดำรินี้ จึงเกิดเป็น "โครงการแก้มลิง" ขึ้น เพื่อสร้างพื้นที่กักเก็บน้ำ ไว้รอการระบายเพื่อใช้ประโยชน์ในภายหลัง





ลักษณะและวิธีการของโครงการแก้มลิง

ลักษณะของโครงการแก้มลิงจะดำเนินการระบายน้ำออกจากพื้นที่ตอนบน เพื่อให้น้ำไหลลงคลองพักน้ำที่ชายทะเล จากนั้นเมื่อระดับน้ำทะเลลดลงจนต่ำกว่าน้ำในคลอง น้ำในคลองจะไหลลงสู่ทะเลตามธรรมชาติ ต่อจากนั้นจะเริ่มสูบน้ำออกจากคลองที่ทำหน้าที่แก้มลิง เพื่อทำให้น้ำตอนบนค่อยๆ ไหลมาเอง จึงทำให้เกิดน้ำท่วมพื้นที่ลดน้อยลง จนในที่สุดเมื่อระดับน้ำทะเลสูงกว่าระดับในคลอง จึงปิดประตูระบายน้ำ โดยให้น้ำไหลลงทางเดียว (One Way Flow)




ประเภทของโครงการแก้มลิง

โครงการแก้มลิงมี ๓ ขนาด คือ

๑. แก้มลิงขนาดใหญ่ ( Retarding Basin) คือ สระน้ำหรือบึงขนาดใหญ่ ที่รวบรวมน้ำฝนจากพื้นที่บริเวณนั้นๆ โดยจะกักเก็บไว้เป็นระยะเวลาหนึ่งก่อนที่จะระบายลงสู่ลำน้ำ พื้นที่เก็บกักน้ำเหล่านี้ได้แก่ เขื่อน อ่างเก็บน้ำ ฝาย ทุ่งเกษตรกรรม เป็นต้น ลักษณะสิ่งก่อสร้างเหล่านี้จะมีวัตถุประสงค์อื่นประกอบด้วย เช่น เพื่อการชลประทาน เพื่อการประมง เป็นต้น

๒. แก้มลิงขนาดกลาง เป็นพื้นที่ชะลอน้ำที่มีขนาดเล็กกว่า ก่อสร้างในระดับลุ่มน้ำ มักเป็นพื้นที่ธรรมชาติ เช่น หนอง บึง คลอง เป็นต้น

๓. แก้มลิงขนาดเล็ก (Regulating Reservoir) คือแก้มลิงที่มีขนาดเล็กกว่า อาจเป็นพื้นที่สาธารณะ สนามเด็กเล่น ลานจอดรถ หรือสนามในบ้าน ซึ่งต่อเข้ากับระบบระบายน้ำหรือคลอง

ทั้งนี้แก้มลิงที่อยู่ในพื้นที่เอกชน เรียกว่า "แก้มลิงเอกชน" ส่วนที่อยู่ในพื้นที่ของราชการและรัฐวิสาหกิจจะเรียกว่า "แก้มลิงสาธารณะ"





การจัดหาและออกแบบโครงการแก้มลิง

การพิจารณาจัดหาพื้นที่กักเก็บน้ำนั้น ต้องทราบปริมาตรน้ำผิวดินและอัตราการไหลผิวดินที่มากที่สุดที่จะยอมปล่อยให้ออกได้ในช่วงเวลาฝนตก โดยสิ่งสำคัญคือต้องจัดหาพื้นที่กักเก็บให้พอเพียง เพื่อจะได้ไม่เป็นปัญหาในการระบายน้ำ ปัจจุบันมีแก้มลิงทั้งขนาดเล็ก และขนาดใหญ่กระจายอยู่ทั่วกรุงเทพมหานคร กว่า 20 จุด ซึ่งส่วนใหญ่เป็นพื้นที่ทางฝั่งธนบุรี เนื่องจากมีคลองจำนวนมาก และระบายน้ำออกทางแม่น้ำเจ้าพระยา

ทั้งนี้โครงการแก้มลิงแบ่งเป็น ๒ ส่วนคือ โครงการระบายน้ำในพื้นที่ฝั่งตะวันออกของแม่น้ำเจ้าพระยา โดยจะใช้คลองที่ตั้งอยู่ชายทะเลด้านจังหวัดสมุทรปราการ ทำหน้าที่เป็นทางเดินของน้ำ ตั้งแต่จังหวัด สระบุรี พระนครศรีอยุธยา ปทุมธานี นนทบุรี และกรุงเทพมหานคร

ส่วนที่สอง คือคลองในพื้นที่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยา ซึ่งจะใช้คลองมหาชัย คลองสนามชัย และแม่น้ำท่าจีน ทำหน้าที่เป็นคลองรับน้ำในพื้นที่ตั้งแต่จังหวัดอ่างทอง อยุธยา ปทุมธานี นครปฐม และกรุงเทพมหานคร แล้วระบายลงสู่ทะเลด้านจังหวัดสมุทรสาคร

นอกจากนี้ยังมีโครงการแก้มลิง "แม่น้ำท่าจีนตอนล่าง" เพื่อช่วยระบายน้ำที่ท่วมให้เร็วขึ้น โดยใช้หลักการควบคุมน้ำในแม่น้ำท่าจีน คือ เปิดการระบายน้ำจำนวนมากลงสู่อ่าวไทย เมื่อระดับน้ำทะเลต่ำ ซึ่งโครงการนี้จะประกอบไปด้วย ๓ โครงการในระบบคือ






๑.โครงการแก้มลิง "แม่น้ำท่าจีนตอนล่าง
๒.โครงการแก้มลิง "คลองมหาชัย-คลองสนามชัย"
๓.โครงการแก้มลิง "คลองสุนัขหอน"


ด้วยพระปรีชาญาณ และพระมหากรุณาธิคุณของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ที่ทรงห่วงใยพสกนิกรของพระองค์ "โครงการแก้มลิง" จึงเกิดขึ้น และช่วยบรรเทาวิกฤต และความเดือดร้อนจากน้ำท่วมรอบกรุงเทพมหานคร และปริมณฑลให้เบาบางลงไปได้ โดยอาศัยเพียงแค่วิธีการทางธรรมชาติ

ผลลัพธ์ (เขมร) 1:

ថ្ពាល់​នៃ ថ្ពាល់​។ គំនិត​នេះ​គឺ​ជា​ការ​ផ្តួ​ច​ផ្តើ​ម​របស់​ព្រះមហាក្សត្រ​នេះ​។ ដើម្បី​ដោះ​ស្រាយ​បញ្ហា​ទឹក​ជំនន់ គាត់​បាន​ដឹង​ថា​ភាព​ធ្ងន់ធ្ងរ​នៃ​ទឹក​ជំនន់​កើត​ឡើង​នៅ​ក្នុង​ទីក្រុង​បាងកក​ក្នុង 2538 ដូច្នេះ​ការ​ផ្តួ​ច​ផ្តើ​ម​នេះ​។ "គម្រោង​ថ្ពាល់​ស្វា​" ត្រូវ​បាន​ប្រារព្ធ​ឡើង​នៅ​ថ្ងៃទី 14 ខែវិច្ឆិកា​ឆ្នាំ 2538 ដោយ​ការ​ផ្តល់​នូវ​កន្លែង​មួយ​ដើម្បី​ស្តុក​ទឹក​នៅ​ចំណុច​ផ្សេង​គ្នា​មួយ​។ នៅ​ទីក្រុង​បាងកក ជា​ប​ណ្តោះ​អាសន្ន​ដើម្បី​សម្រុះសម្រួល​ទឹកភ្លៀង​នេះ នៅ​ពេល​ដែល​ប្រឡាយ​បង្ហូរទឹក​នេះ​នឹង​បង្ហូរ​បន្តិច​ម្តង​ទឹក​ពី​អាង​ស្តុក​ទឹក​ដើម្បី​រក្សា​វា​ចេញ​។ អ្នក​អាច​កាត់​បន្ថយ​គ្រោះ​ទឹក​ជំនន់​នេះ​គឺ ដោយ​សារ​តែ​។ លើស​ពី​នេះ​ទៀត​ថ្ពាល់​ត្រូវ​បាន​រៀបចំឡើង​ដើម្បី​ជួយ​បង្ហូរទឹក​។ ការ​កាត់​បន្ថយ​ភាព​ធ្ងន់ធ្ងរ​នៃ​គ្រោះ​ទឹក​ជំនន់​ក្នុង​ក្រុង​បាងកក​និង​តំបន់​ជុំវិញ​ប្រាសាទ​កន្លងទៅ​។ វា​ជួយ​ក្នុង​ការ​អភិរក្ស​ទឹក​និង​បរិស្ថាន​។ ទឹក​នេះ​ត្រូវ​បាន​រក្សា​ទុក​។ នៅ​ពេល​ដែល​បង្ហូរ​ចូល​ប្រឡាយ ដើម្បី​ព្យាបាល​ទឹក​សំណល់​ដើម្បី​បង្អន់​។ ហើយ​នៅ​ទី​បំផុត​នាំ​ឱ្យ​ពួក​គេ​ដើម្បី​ជំរុញ​ឱ្យ​ទឹក​ដែល​ហូរ​ទៅ​ឆ្ងាយ ថ្ពាល់​នៃ គំនិត​នៃ​ថ្ពាល់​។ ប្រភព​ដើម​នៃ​ព្រះមហាក្សត្រ​។ ចាប់ផ្ដើម​ដោយ​មាន​ចេក​ក្នុង​ការ​ស្វា​ថ្ពាល់​យ៉ាង​ច្រើន​នៅ​ពេល​តែ​មួយ​។ ស្ទ្រីម​រាជ​បាន​ពន្យល់​។ «​ជាទូទៅ​ប្រសិនបើ​យើង​ផ្ញើ​ចេក​ទៅ​សត្វ​ស្វា​។ ស្វា​នឹង peeled បាន​យ៉ាង​លឿន chewed នៅ​ក្នុង​មាត់ បន្ទាប់​មក​យក​វា​ទៅ​ថ្ពាល់​មុន​។ ស្វា​ចេក​នឹង​ធ្វើ​ការ​នេះ​រហូត​ដល់​ខ្ញុំ​សិត​ឬ​ថ្ពាល់​ពេញ​លេញ​។ បន្ទាប់​មក​យឺត យក​ទំពារ​លេប​ក្រោយមក "ដែល​មាន​ស្នាដៃ​ជាច្រើន​ដូចជា​" គម្រោង​ថ្ពាល់​ស្វា "ដើម្បី​កសាង​តំបន់​ស្តុក​ទឹក​។ ការ​រង់ចាំ​ការ​គូរគំនូរ​ត្រូវ​បាន​ធ្វើអាជីវកម្ម​នៅ លក្ខណៈ​និង​វិធី​សា​ស្រ្ត​នៃ​ថ្ពាល់ រូបរាង​នៃ​ថ្ពាល់​រែក​ទឹក​ពី​តំបន់​ខាង​លើ​។ ដើម្បី​រក្សា​ទឹក​ដែល​ហូរ​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ទឹក​ប្រឡាយ​នៅ​ឆ្នេរ​នេះ​។ បន្ទាប់មក​នៅពេល​ដែល​កម្រិត​ទឹកសមុទ្រ​បាន​ធ្លាក់​ចុះ​រហូត​មក​ដល់​ពេលនេះ​នៅ​ក្រោម​ទឹក​ក្នុង​ប្រឡាយ​នេះ​។ ទឹក​ប្រឡាយ​នេះ​ត្រូវ​បាន​ហូរ​ចូល​ទៅ​ក្នុង​សមុទ្រ​ធម្មជាតិ​។ បន្ទាប់​មក​បាន​ចាប់​ផ្តើ​ម​បូម​ចេញ​ពី​ប្រឡាយ​ដែល​បម្រើ​ថ្ពាល់​។ ដើម្បី​ឱ្យ​ទឹក​ហូរ​នៅ​លើ​ទន់ភ្លន់​របស់​ពួក​គេ​ផ្ទាល់​, ដូច្នេះ​ការ​ថយ​ចុះ​ក្នុង​តំបន់​ទឹក​ជំនន់​។ ជា​ចុង​ក្រោយ​, ពេល​ដែល​កម្រិត​ទឹក​សមុទ្រ​នេះ​គឺ​មាន​ខ្ពស់​ជាង​កម្រិត​ក្នុង​ព្រែក​នេះ​។ ដូច្នេះ​ការ​បិទ​ទ្វារ​ទំនប់​នេះ ទឹក​នេះ​ហូរ​ចូល​ទៅ​ក្នុង​តែ​មួយ (មួយ​ផ្លូវ​លំហូរ​) ប្រភេទ​នៃ​ថ្ពាល់​ស្វា ថ្ពាល់​របស់​គម្រោង​គឺ​មាន​ទំហំ​ទាំង​បី​: ថ្ពាល់​ធំ 1 (្ញ​អប្ប​អាង​) គឺ​ជា​អាង​ឬ​ស្រះ​។ ទឹកភ្លៀង​ដែល​ប្រមូល​បាន​ពី​តំបន់​នោះ​។ វា​នឹង​ត្រូវ​បាន​រក្សា​ទុក​សម្រាប់​រយៈ​ពេល​មួយ​មុន​ពេល​ត្រូវ​បាន​បញ្ចេញ​ទៅ​ក្នុង​ទន្លេ​។ ទាំង​នេះ​រាប់​បញ្ចូល​ទាំង​តំបន់​ផ្ទៃ​រង​ទំនប់​វា​រី​អគ្គិសនី​អាងទឹក​ទំនប់​វាល​កសិកម្ម​ល​អគារ​នេះ​នឹង​មាន​គោល​បំណង​ផ្សេង​ទៀត​ដូច​ជា​សម្រាប់​ធារាសាស្ត្រ​។ សម្រាប់​ការ​នេសាទ​ត្រី​, ល មធ្យម 2 ថ្ពាល់​។ ការ​ធ្លាក់​ចុះ​ទឹក​គឺ​ជា​តំបន់​មួយ​ដែល​មាន​ទំហំ​តូច​មួយ​។ ទន្លេ​អាង​សំណង់ ជា​ញឹកញាប់​តំបន់​ធម្មជាតិ​ដូច​ជា​តំបន់​ដី​សើម​ប្រឡាយ​, ល 3 ថ្ពាល់​តូច (ការគ្រប់គ្រង​អាងស្តុកទឹក​) គឺ​មាន​ទំហំ​តូច​ជាង​ថ្ពាល់​។ ចូរ​ធ្វើជា​សួនកុមារ​សាធារណៈ​នៅ​ក្នុង​ផ្ទះ​កន្លែង​ចត​រថយន្ត​ឬ​វាល​។ ដែល​ត្រូវ​បាន​ភ្ជាប់​ទៅ​ប្រឡាយ​បង្ហូរទឹក​មួយ​ឬ ថ្ពាល់​នៅ​ក្នុង​តំបន់​ឯកជន​មួយ​ដែល​គេ​ហៅ​ថា​«​ថ្ពាល់​ស្វា​ឯកជន "នៅ​ក្នុង​តំបន់​នៃ​រដ្ឋា​ភិ​បាល​និង​រដ្ឋ​សហ​គ្រាស​ដែល​ត្រូវ​បាន​ហៅ​។ "ស្វា​ថ្ពាល់​" សាធារណៈ លទ្ធកម្ម​និង​ថ្ពាល់​រៀបចំ​គម្រោង ដើម្បី​ពិចារណា​អំពី​ការ​ផ្តល់​នូវ​តំបន់​ស្តុក​ទឹក​នេះ​។ ដើម្បី​ដឹង​ថា​កម្រិត​សំឡេង​នៃ​ទឹក​លើ​ដី​និង​ទឹក​ក្រោម​ដី​នៅ​ច្រើន​បំផុត​លំហូរ​នឹង​ត្រូវ​បាន​អនុញ្ញាត​ឱ្យ​ចេញ​នៅ​ក្នុង​ភ្លៀង​។ អ្វី​ដែល​សំខាន់​នោះ​គឺ​ដើម្បី​ឱ្យ​មាន​ទំហំ​ផ្ទុក​គ្រប់គ្រាន់​ផ្តល់​។ ដូច្នេះ​ជា​ការ​មិន​ឱ្យ​មាន​បញ្ហា​នៅ​ក្នុង​ការ​បង្ហូរទឹក​នេះ​។ បច្ចុប្បន្ន​នេះ​មាន​ថ្ពាល់​តូច​ពីរ​។ និង​មាន​ទំហំ​ធំ​នៅ​រាយប៉ាយ​នៅ​ជុំវិញ​ទីក្រុង​បាងកក​បាន​ច្រើន​ជាង 20 ពិន្ទុ​ដែល​ភាគ​ច្រើន​នៅ​លើ​តំបន់​ធន​បុរី​។ ដោយ​សារ​តែ​មាន​ប្រឡាយ​ជា​ច្រើន ហើយ​ការ​បង្ហូរ​ទន្លេ​នេះ គម្រោង​នេះ​ត្រូវ​បាន​បែងចែក​ជា​ពីរ​ផ្នែក​: ថ្ពាល់​គម្រោង​លូ​បង្ហូរទឹក​នៅ​តំបន់​ភាគ​ខាង​កើត​នៃ​ទន្លេ​នេះ​។ វា​ប្រើ​ប្រឡាយ​ដែល​ស្ថិត​នៅ​លើ​ឆ្នេរ​សមុទ្រ​នៃ​ខេត្ត Samut Prakarn នេះ​។ បាន​បម្រើ​ការ​ជា​ការ​អនុម័ត​នៃ​ទឹក​។ ទីក្រុង​បាងកក​ខេត្ត Nonthaburi​, ខេត្ត Pathum Thani និង​អយុធ្យា​ខេត្ត​សា​រ៉ា​ប៊ូ​រី​ចាប់​តាំង​ពី​ការ ទាំង​ពីរ​។ ប្រឡាយ​មួយ​នៅ​ក្នុង​តំបន់​ភាគ​ខាង​លិច​នៃ​ទន្លេ​នេះ​។ ខ្ល​ង Mahachai ប្រឡាយ​ដែល​ត្រូវ​បាន​ប្រើ Sanam លោក Chai និង​ទន្លេ​ចិន​តា​។ ដើរ​តួនាទី​ជា​ប្រឡាយ​ទឹក​មួយ​នៅ​ក្នុង​ខេត្ត Pathum Thani​, ខេត្ត Nakhon Pathom និង​ទីក្រុង​បាងកក​ពី​ខេត្ត​អយុធ្យា​, អាង​ថង​។ បន្ទាប់​មក​បង្ហូរ​ចូល​ទៅ​ក្នុង​សមុទ្រ​នៅ​ខេត្ត Samut Sakhon បាន​នេះ គឺ​ជា​គម្រោង​ដែល​ថ្ពាល់​មួយ​។ "បាត​ទន្លេ Tha Chin​" ដើម្បី​ជួយ​បង្ហូរ​ទឹក​ទឹក​ជំនន់​កាន់​តែ​លឿន​។ ការ​គ្រប់​គ្រង​ទឹក​គោលការណ៍​ក្នុង​ទន្លេ Tha Chin គឺ​បើក​ចំហ​ដើម្បី​បង្ហូរ​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ឈូង​សមុទ្រ​ថៃ​។ នៅពេល​ដែល​កម្រិត​ទឹក​សមុទ្រ​មាន​កម្រិត​ទាប គម្រោង​នេះ​មាន​គម្រោង​បី​នៅ​ក្នុង​ប្រព័ន្ធ​នេះ​គឺ 1. ថ្ពាល់​។ "Tha Chin ដង​ទន្លេ​បាត 2. ថ្ពាល់​។ «​ខ្ល​ង Mahachai - ក្លង Sanam លោក Chai " 3. ថ្ពាល់​។ "ឆ្កែ​ប្រឡាយ​លុ​« នឹង​ប្រាជ្ញា​។ ហើយ​មាន​ក្ដី​មេត្តា​ករុណា​របស់​ព្រះមហាក្សត្រ​នេះ​។ លោក​យក​ចិត្ដ​ទុកដាក់​ចំពោះ​រាស្ដ្រ​របស់​លោក "គម្រោង​ថ្ពាល់​ស្វា​" បាន​កើត​ឡើង​និង​ជួយ​កាត់​បន្ថយ​វិបត្តិ​នេះ​។ និង​ការ​ទទួលរង​ពី​គ្រោះ​ទឹក​ជំនន់​នៅ​ជុំវិញ​ទីក្រុង​បាងកក​។ ទី​្រ​កុង​ដើម្បី attenuate អាច​ធ្វើ​បាន​។ ដោយ​ប្រើ​វិធី​សា​ស្រ្ត​ធម្មជាតិ​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​។