ครู ในความคิดของฉันคือบุคคลผู้ที่มีความสำคัญมากต่อลูกศิษย์ เราจะต้องมีความเคารพต่อท่านและครูก็เป็นผู้ที่มีพระคุณอย่างมากด้วย เพราะมีหน้าที่อบรมสั่งสอนให้ความเมตตาต่อนักเรียน เปรียบเสมือนเป็นบิดามารดาคนที่2 ก็ว่าได้เรียกได้ว่าคุณครูนั้นเป็นผู้ที่เสียสละและทุ่มเทมากๆ เลยก็ว่าได้เพราะเด็กจะสามารถเติบโตเป็นผู้ใหญ่และเป็นคนดีของสังคมได้นั้นก็ขึ้นอยู่กับการอบรมพร่ำสอนของครูบาอาจารย์ด้วย
ครูนั้นมีความสำคัญมากเราเกิดมาแล้วไม่มีครูสอนอะไรเราเลยแล้วเราจะรู้อะไรได้แค่ไหน เราก็คงจะเป็นเหมือนคนป่าเลยตัวเราเองกว่าจะมาได้ขนาดนี้นั้นก็มาได้เพราะครูและองค์ความรู้ที่ต่อเนื่องสะสมมาเป็นพันเป็นหมื่นเป็นแสนปีนั้นก็เกิดจากครูบาอาจารย์ที่อบรมสั่งสอนนักเรียนแล้วถ่ายทอดกันไปรุ่นต่อรุ่น นักเรียนรับจากอาจารย์ก็ไปพัฒนาต่อเพิ่มพูนความรู้แล้วถ่ายทอดต่อไปอีกเรื่อยๆ โลกจึงเจริญมาได้ถึงปัจจุบันนี้ ถ้าขาดครูละก็โลกเราก็คงจะเป็นบ้านป่าเมืองเถื่อนกันแน่ๆ
เราต้องตระหนักให้ได้ว่าคุณครูนั้นมีความสำคัญมาก และในวันครูก็จะเป็นวันปลุกกระแสให้เกิดความตระหนักถึงความสำคัญของวันครู การที่มีการกำหนดวันครูเอาไว้ทุกปี ก็เพื่อเป็นการกระตุ้นให้นักเรียนทุกคนตระหนักและให้เห็นความสำคัญของครูบาอาจารย์ เราต้องอาศัยโอกาสนี้มาทบทวนตัวเองให้รู้ว่าคุณครูมีความสำคัญแค่ไหน
บางคนอาจจะคิดว่า ตัวเองนั้นเรียนหนังสือมามากและมีความรู้มากกว่าครู บางคนที่คิดอย่างนี้ก็มีจริงๆ นะ แต่ต้องบอกว่า ครูที่ปรารถนาดีต่อศิษย์ เรามีอะไรขึ้นมาแล้วเราปรึกษาท่านได้ ท่านมีความหวังดีจริงใจกับเรา แค่มีคนรับฟังปัญหาเราแค่นี้ก็เบาไปกว่าครึ่งหนึ่งแล้ว ซึ่งเป็นประโยชน์มากๆ แต่คนไหนที่คิดว่าตัวเองเก่งแล้วความรู้มากแล้ว และขาดความเคารพต่อครูบาอาจารย์ก็จะทำให้ชีวิตนี้ไม่มีหนทางเจริญได้
และยิ่งในยุคเทคโนโลยีที่มีคอมพิวเตอร์ มีอินเทอร์เน็ต สิ่งอำนวยความสะดวกมากขึ้น ทำให้ความรัก และความเคารพ “ครู” ในสายตาของนักเรียนอย่างตัวเรานั้น ซึ่งมองข้ามความสำคัญ และคำแนะนำสั่งสอนของ “ครู” “อาจารย์” เนื่องจากค่านิยม หรือเพราะเหตุผลใดๆก็ตามที่เปลี่ยนไปตามกาลเวลา
ในสายตาดิฉันครูก็ยังเป็นสิ่งสำคัญต่อการศึกษาอยู่ดี
ครู อาจารย์ ผู้ควรค่ากับการบูชาอย่างสูงสุดนั้น มี3 แบบคือ
1.ครูผู้ให้ชีวิต คือ บิดา มารดา ผู้ให้กำเนิด หรือผู้ที่ให้การอุปการะแทน บิดา มารดา ซึ่งสอนเราในการดำเนินชีวิต
2.ครูผู้ที่ทำให้เรา เป็นคนดี รู้ธรรมะ รู้ขนบธรรมเนียมการปฏิบัติ และศีลธรรมจรรยาที่ดี คือ พระศาสดาในทุกพระศาสนา
3.ครูผู้ให้วิชาความรู้ ตั้งแต่ชั้นเรียนใดก็ตาม สอนวิชาใดก็ตาม หรือแม้กระทั่งผู้ใดที่ให้ความรู้ในสิ่งที่ถูกต้อง และเหมาะสมในการทำงาน การดำเนินชีวิต
หากเราจะนึกถึงใครคนหนึ่ง ที่นอกจากคุณพอและคุณแมของเรา ใครคนหนึ่งที่เขาคอยอบรม
และมอบวิชาความรูใหกับเรา ที่ยอมเหนื่อยเพื่อเรา โดยที่เขาไมเคยหวังสิ่งตอบแทนใด ๆ ใครคนนั้นคงเปนใคร
ไมไดนอกจาก “ครู” หลายคนไดใหคํานิยามมากมายเกี่ยวกับคําวา “ครู” บางคนเปรียบครูเปนเหมือนกับแสง
เทียนที่คอยสองสวางไปยังเสนทางที่ดี บางคนอาจเปรียบครูเปนเสมือนเรือลําหนึ่ง ที่จะนําเราไปสูจุดหมาย
ปลายทางขางหนา ดวยความเห็นที่แตกตางกัน แตละคนยอมที่จะมีความตองการครูในรูปแบบที่แตกตางกันไป
ฉันเองก็มีความคิดและคาดหวังที่อยากจะศึกษากับครูในอุดมคติของฉัน เชนเดียวกัน ซึ่งครูในอุดมคติของฉัน
จะตองเปนครูที่มีจิตใจโอบอารี สามารถใหความรูกับนักเรียนนักศึกษาไดอยางเต็มที่ ดูแลเอาใจใสนักศึกษา
และคอยปรึกษาเวลานักศึกษามีปญหาและพรอมที่จะใหความชวยเหลือสามารถสื่อสารกับนักเรียน นักศึกษา
ในขณะที่ทําการสอนไดอยางเขาใจ มีการปรับเปลี่ยนรูปแบบและวิธีการสอนอยูเสมอ เปดโอกาสใหนักเรียน
นักศึกษาไดมีโอกาสแสดงความคิดเห็นและรับฟงความคิดเห็นเหลานั้นมาทําการปรับปรุงแกไขการสอนของ
ตนเอง สิ่งที่สําคัญที่สุดสําหรับครูในอุดมคติของฉัน คือ ตองเปนครูที่มีคุณธรรม จริยธรรม และมีหัวใจของการ
เปนครูอยางเต็มเปยม เพราะสิ่งเหลานี้จะเปนหัวใจสําคัญใหแสงเทียน หรือ เรือลํานี้สามารถนําพาและชวยขัด
เกลา นักเรียน นักศึกษา ไปสูจุดหมายปลายทางและพบกับความสําเร็จของชีวิตพรอมที่จะเปนบุคลากรที่ดีของ
ชาติตอไป
แมวาครูในอุดมคติของฉันจะมีคุณสมบัติมากมาย แตขางในลึก ๆ แลวฉันก็หวังเพียงวาครูทุก
คนคงจะเปนครูที่พรอมที่จะมอบวิชาความรูใหกับตัวฉันและนักศึกษาคนอื่นๆอยางเต็มใจสรางความ
ประทับใจใหกับตัวนักศึกษาได มิใชทําใหฉันและนักศึกษาคนอื่นมองครูเปนแคเพียงเรือจางลําหนึ่งหรือเปนแค
เปลวเทียนขางทางที่ทําหนาที่พาเราขามไปสูจุดหมายแลวก็จากไปโดยที่ไมมีอะไรเปนสิ่งที่นาจดจําและ
ประทับใจติดตัวไปเลยเมื่อตัวฉันตองเดินจากครูไปฉันรักครูทุกคนและรักมากๆ คะ