เรื่องราวที่ฉันคิดว่ามันเป็นปาฏิหาร

เรื่องราวที่ฉันคิดว่ามันเป็นปาฏิหาริย์สำหรับฉันมันเป็นเรื่องราวตอนเด็กที่ฉันจำได้ไม่มีวันลืม เพราะเรื่องที่เกิดขึ้นมันทำให้ฉันกลัวและฝังใจ
เรื่องมันเกิดขึ้นตอนที่ฉันยังเป็นเด็กตอนั้นฉันอายุ5ขวบ บ้านของฉันอยู่ใกล้กับบ้านป้า ซึ่งบ้านป้าจะเป็นโรงสีข้าว จะมีข้าวสารซ้อนกันเป็นหลายๆชั้น ทุกครั้งพ่อกับแม่ก็จะคอยเตือนฉันอยู่เสมอว่า อย่าไปเล่นแถวนั้น พวกเขาทำงานกันอยู่อย่าไปรบกวนไม่ใช่ที่เด็กเล่น วันนั้นเป็นเวลาตอนเที่ยง คนงานในโรงสีข้าวพักเที่ยงกันหมด ฉันจึงแอบเข้าไปเล่นเล่น ปีนป่ายตามชั้นข้าวสารสูงบ้างต่ำบ้าง ตอนนั้นไม่มีใครอยู่ ฉันเล่นคนเดียวเพาะฉันไม่มีเพื่อนเล่น ในระหว่างที่ปีนป่ายอย่างสนุกสนาน ทันใดนั้นข้าวสารที่สูงเป็นสิบๆชั้นได้หล่นมาทับตัวฉัน ตอนนั้นฉันพยายามเรียกคนให้มาช่วย ไม่มีใครได้ยิน ไม่มีคนอยู่ ฉันหายใจไม่ออก ทุกอย่างตอนนั้นมืดมนไปหมด ฉันคิดว่าฉันต้องตายแน่ๆ ฉันพยายามที่จะดิ้นให้กระสอบข้าวสารออกไป แต่มันก็ไม่ได้เป็นอย่างนั้นมันยิ่งทำให้ฉันหายใจไม่ออก ฉันขดอากาศหายใจ เข้าใจความรู้สึกของคนใกล้ตายมันเป็นยังไง ฉันภาวนาให้ใครก็ได้มาเห็นและช่วยฉัน มันเป็นความโชคดีของฉัน ที่ป้ากลับมาเอากระเป๋าตังที่ลืมไว้ ป้าเห็นฉัน จึงตะโกนให้คนมาช่วยและส่งฉันไปโรงพยาบาลทันทีเพราะฉันสลบไป แต่หลังจากนั้นไม่นานฉันก็ได้กลับมาบ้าน ฉันไม่กล้าเข้าใกล้โรงสีข้าวอีกเลย มันทำให้ฉันกลัวเวลามีสิ่งของที่วางไว้ที่สูง ระแวงว่ามันจะหล่นลงมา
มันอาจจะเป็นความโชคดีหรือปาฏิหาริย์สำหรับฉันที่รอดตายมาได้ เพราะฉะนั้นอย่าประมาทกับชีวิต เพราะชีวิตคนเราไม่ได้มีวันพรุ่งนี้เสมอไป

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 1:

A story that I think it is a miracle for me, it's the story of my childhood now remember never forget. Because it happens it makes me scared and buried.เรื่องมันเกิดขึ้นตอนที่ฉันยังเป็นเด็กตอนั้นฉันอายุ5ขวบ บ้านของฉันอยู่ใกล้กับบ้านป้า ซึ่งบ้านป้าจะเป็นโรงสีข้าว จะมีข้าวสารซ้อนกันเป็นหลายๆชั้น ทุกครั้งพ่อกับแม่ก็จะคอยเตือนฉันอยู่เสมอว่า อย่าไปเล่นแถวนั้น พวกเขาทำงานกันอยู่อย่าไปรบกวนไม่ใช่ที่เด็กเล่น วันนั้นเป็นเวลาตอนเที่ยง คนงานในโรงสีข้าวพักเที่ยงกันหมด ฉันจึงแอบเข้าไปเล่นเล่น ปีนป่ายตามชั้นข้าวสารสูงบ้างต่ำบ้าง ตอนนั้นไม่มีใครอยู่ ฉันเล่นคนเดียวเพาะฉันไม่มีเพื่อนเล่น ในระหว่างที่ปีนป่ายอย่างสนุกสนาน ทันใดนั้นข้าวสารที่สูงเป็นสิบๆชั้นได้หล่นมาทับตัวฉัน ตอนนั้นฉันพยายามเรียกคนให้มาช่วย ไม่มีใครได้ยิน ไม่มีคนอยู่ ฉันหายใจไม่ออก ทุกอย่างตอนนั้นมืดมนไปหมด ฉันคิดว่าฉันต้องตายแน่ๆ ฉันพยายามที่จะดิ้นให้กระสอบข้าวสารออกไป แต่มันก็ไม่ได้เป็นอย่างนั้นมันยิ่งทำให้ฉันหายใจไม่ออก ฉันขดอากาศหายใจ เข้าใจความรู้สึกของคนใกล้ตายมันเป็นยังไง ฉันภาวนาให้ใครก็ได้มาเห็นและช่วยฉัน มันเป็นความโชคดีของฉัน ที่ป้ากลับมาเอากระเป๋าตังที่ลืมไว้ ป้าเห็นฉัน จึงตะโกนให้คนมาช่วยและส่งฉันไปโรงพยาบาลทันทีเพราะฉันสลบไป แต่หลังจากนั้นไม่นานฉันก็ได้กลับมาบ้าน ฉันไม่กล้าเข้าใกล้โรงสีข้าวอีกเลย มันทำให้ฉันกลัวเวลามีสิ่งของที่วางไว้ที่สูง ระแวงว่ามันจะหล่นลงมาIt might not be as fortunate or miracles for me survival was. Therefore, don't be careless with life, because life is not always a tomorrow.

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 3:

The story, I think it is a miracle for me it's a story when I remember never forget. Because of what happened it scared me and impress
.It happened when I was a child I was 5 stubs that old. My house is near my house. The aunt's mill. There are many rice stacked layers. Every time mom and dad will remind me always.They are doing don't bother not child's play, the day is at noon. The workers in all the rice mill lunch so I sneak into play, climb on my rice high low, then no one is.During the climb and exciting. Suddenly the rice high dozens I fell on me. I tried to call for help, no one can hear is empty and I couldn't breathe. Everything was dark.I tried to wriggle to rice sack out. But it is not like that it makes me breathe I coil air. Understand the feelings of a dying person is like. I wish somebody come and help me.I came back to get my wallet lost, I saw I was yelling for help and sent me to hospital right away because I fainted. But not long after I got back home. I don't dare to approach the mill again.Aware that will fall down!It may be a good fortune or a miracle for me survived. So don't be careless with life. Because life is not always a tomorrow!