ภาษากับวัฒนธรรมภาษากับวัฒนธรรมHome

ภาษากับวัฒนธรรม
ภาษากับวัฒนธรรม
Home


noi
View my profile
Previous
ภาษา กับ วัฒนธรรม
Recommend
Favourites
Links
Latest Comments
ภาษา กับ วัฒนธรรม
Archives
Sep 2009
more
Categories
Tags
ภาษา กับ วัฒนธรรม
posted on 29 Sep 2009 07:56 by mayurak


วัฒนธรรม คือ สิ่งที่มนุษย์เปลี่ยนแปลง ปรับปรุงหรือผลิตขึ้น เพื่อความเจริญงอกงามในวิถีชีวิตมนุษย์เป็นสิ่งที่ปฏิบัติสืบต่อกันมารวมถึงความคิดเห็น ความประพฤติ กิริยาอาการ ภาษาศิลปะ ความเชื่อ ประเพณี เป็นต้น

ความสัมพันธ์ระหว่างภาษากับวัฒนธรรม

ภาษาเป็นวัฒนธรรมประการสำคัญที่จำเป็นต้องเรียนรู้ก่อนและในระหว่างการสื่อสารทั้งในด้านวัจนภาษาและอวัจนภาษา

1. อวัจนภาษา ที่มีลักษณะเฉพาะของสังคมไทยมีหลายประการ ดังนี้

- กิริยาท่าทาง การเคลื่อนไหวร่างกาย เช่น คนไทยในอดีตไม่นิยมเคลื่อนไหวร่างกายอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะผู้หญิงอวัจนภาษาของผู้หญิงเรื่องกิริยาท่าทาง นิยมความอ่อนช้อย นิ่มนวล ซึ่งปัจจุบันเปลี่ยนไปมาก ปัจจุบันผู้หญิงไทยมีความสามารถและมีความกล้าทัดเทียมผู้ชายทั้งในด้านการเรียน และการงาน ซึ่งทำให้มีความแตกต่างกว่าในอดีตมากขึ้น

- การสัมผัส วัฒนธรรมไทย ไม่นิยมการสัมผัสโดยเฉพาะระหว่างหญิงชาย การโอบกอดจับมือทักทาย
ถือเป็นวัฒนธรรมต่างชาติ ในปัจจุบันคนไทยรับวัฒนธรรมตะวันตกมามากทำให้การสัมผัสมือ การโอบกอด
ถือเป็นเรื่องปกติ

- ลักษณะทางกายภาพ เช่น การแต่งกาย สังคมไทยเป็นเมืองรัอน มักแต่งกายด้วยเสื้อผ้าบาง ไม่หนักตา แต่เมื่อ
รับวัฒนธรรมต่างประเทศเข้ามาก รวมทั้งสถานที่ทำงานติดเครื่องปรับอากาศ ทำให้เราแต่งกายสากลกันมากขึ้น มีการใส่สูท ผูกเนคไท เป็นต้น

- การใช้สายตา ผู้น้อยไม่สบตาผู้ใหญ่โดยตรง ถือว่าเป็นการเสียมารยาทแต่ในปัจจุบันเด็กมีความกล้ามากขึ้น กล้าพูด กล้าทำในสิ่งที่ตนเองคิดว่าถูก นั้นคือการรับวัฒนธรรมต่างประเทศเข้ามาเช่นกัน

จากข้อความข้างต้น ทำให้เห็นว่า แต่ละวัฒนธรรม อวัจนภาษามีความแตกต่างกันในการสื่อความหมาย หากผู้ส่งสารจะต้องส่งสารต่างวัฒนธรรมจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องเรียนรู้วัฒนธรรมของผู้รับสารให้กระจ่าง เพื่อป้องกันปัญหาการสื่อสารอันอาจเกิดจากอวัจนภาษาได้

2. วัจนภาษา

เป็นวัฒนธรรมประจำชาติที่ชัดเจน วัฒนธรรมทางภาษาของไทยสืบทอดมาตั้งแต่สมัยพ่อขุนรามคำแหงมหาราช
คือ อักษรไทย วิธีการเขียนจากซ้ายไปขวา เป็นวัฒนธรรมในการเขียนอย่างหนึ่งของสังคมไทยที่ต่างจากหลายชาติในเอเชีย เช่น จีน ญี่ปุ่น เราจะเห็นว่าทั้งสองประเทศจะเปิดหนังสือจากด้านหลังมาด้านหน้า ซึ่งวัฒนธรรมการใช้วัจนภาษาของไทยมีดังนี้

2.1 วัฒนธรรมการใช้ภาษาหลากหลาย

สื่อความหมายเดียวกันหรือใกล้เคียงกันสำหรับบุคคลต่างระดับ ต่างกลุ่มกัน เช่น คำว่า กิน อาจใช้ตั้งแต่ ยัด กิน ทาน รับประทาน เสวย เป็นต้น

2.2 วัฒนธรรมในการสร้างความสัมพันธ์ระบบเครือญาติด้วยภาษา

เช่น สังคมไทยมักกำหนดให้คนรู้จัก หรือคนที่เราต้องสื่อสารด้วยไม่ว่าจะเป็นการสื่อสารเฉพาะหน้า
หรือผ่านสื่อมวลชนเป็นเครือญาติโดยปริยาย

2.3 วัฒนธรรมในการกำหนดคำลงท้าย

ที่ช่วยให้การสื่อสารระหว่างบุคคลสุภาพและนุ่มนวลขึ้น เช่น คะ ขา จ๊ะ จ๋า ครับ ขอรับกระผม ฯลฯ

2.4 วัฒนธรรมในการใช้คำคล้องจอง

ลักษณะคล้ายกลอน เพลง เพื่อให้เสียงเป็นจังหวะ และช่วยในการจดจำ เช่น กินข้าว กินปลามาหรือยัง เป็นต้น

2.5 วัฒนธรรมการใช้ภาษาในการอธิบายความหมายมากกว่าการพูดความจริง ๆตรง ๆ

อาทิ การเปรียบเทียบ การใช้คำสุภาษิต เช่น ขิงก็รา ข่าก็แรง ใช้เปรียบเทียบสามีภรรยาที่มีความกระทบกระทั่งกันเสมอ ๆ นอกจากนี้ ยังมีข้อสังเกตบางประการที่แทรกอยู่ในวัจนภาษาและอวัจนภาษาในสังคมไทย ได้แก่ คนไทยมักใช้คำว่า เปล่า ทั้งในการตอบรับหรือปฏิเสธ และการหยุดหรือการเงียบโดยไม่ใช่การยอมรับตามที่เข้าใจกันซึ่งทำให้ผู้ที่สื่อสาร
ต้องระวังวัฒนธรรมการใช้ภาษาบางประการเหล่านี้ด้วย เพราะบางประเทศ โดยเฉพาะประเทศมหาอำนาจอย่างสหรัฐอเมริกา การแสดงความคิดเห็นเป็นไปอย่างตรง ๆ ไม่อ้อมค้อม ซึ่งผู้ส่งสารต้องเข้าใจในวัฒนธรรมการใช้ภาษาในแต่ละประเทศด้วยการสื่อสารจึงจะประสบผลสำเร็จ

เราสามารถสรุปความสัมพันธ์ระหว่างภาษากับวัฒนธรรม ได้ดังนี้

1) ภาษาเป็นเครื่องแสดงความเป็นชาติ และวัฒนธรรมของชาติ แสดงถึงความผูกพัน เป็นชนชาติเดียวกัน และ
มีประโยชน์ต่อนักภาษาศาสตร์ที่สามารถสืบค้นความเป็นมาของชนชาติตน

2) ภาษาเป็นเครื่องแสดงปฏิสัมพันธ์ทางสังคม ในฐานะของผู้ส่ง-ผู้รับภาษา และในฐานะความสัมพันธ์
ฉันท์เครือญาติ

3) ภาษาเป็นตัวแทนของพฤติกรรม และกิจกรรมที่ถ่ายทอดความเป็นสังคมของมนุษย์

4) ภาษาเป็นเครื่องมือทางการเมือง แสดงความเชื่อทางการเมือง ความศรัทธาความจงรักภักดีต่อระบอบ การปกครองและทางการเมือง

5) ภาษาช่วยในการบันทึกเรื่องราวประวัติศาสตร์จากอดีตถึงปัจจุบัน

6) ภาษาเป็นเครื่องมือในการสร้างสรรค์สังคม

องค์ประกอบที่ทำให้มนุษย์ใช้ภาษาแตกต่างกัน

Ø อายุ

Ø เพศ

Ø ประสบการณ์

Ø ความใกล้ชิด

Ø โอกาส

Ø อาชีพ

Ø การอบรมเลี้ยงดูและการศึกษา

Ø ตำแหน่งและฐานะทางสังคม

Ø สภาพทางภูมิศาสตร์

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 1:

A language with culture.A language with culture.Home noiView my profilePreviousA language with culture.RecommendFavouritesLinksLatest CommentsA language with culture.ArchivesSep 2009moreCategoriesTagsA language with culture.posted on 29 Sep 2009 07:56 by mayurak Human culture is what changed. Updated or produced to prosperity flourish in the human way of life is practice succession including comments. Conduct language arts kiriyaakan faith. Traditions etc.The relationship between language, culture Language is an important cultural reasons that need to be learned before and during all communications in the wat NAPA awat NAPA courses and courses.1. อวัจนภาษา ที่มีลักษณะเฉพาะของสังคมไทยมีหลายประการ ดังนี้- กิริยาท่าทาง การเคลื่อนไหวร่างกาย เช่น คนไทยในอดีตไม่นิยมเคลื่อนไหวร่างกายอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะผู้หญิงอวัจนภาษาของผู้หญิงเรื่องกิริยาท่าทาง นิยมความอ่อนช้อย นิ่มนวล ซึ่งปัจจุบันเปลี่ยนไปมาก ปัจจุบันผู้หญิงไทยมีความสามารถและมีความกล้าทัดเทียมผู้ชายทั้งในด้านการเรียน และการงาน ซึ่งทำให้มีความแตกต่างกว่าในอดีตมากขึ้น- การสัมผัส วัฒนธรรมไทย ไม่นิยมการสัมผัสโดยเฉพาะระหว่างหญิงชาย การโอบกอดจับมือทักทาย ถือเป็นวัฒนธรรมต่างชาติ ในปัจจุบันคนไทยรับวัฒนธรรมตะวันตกมามากทำให้การสัมผัสมือ การโอบกอดถือเป็นเรื่องปกติ- ลักษณะทางกายภาพ เช่น การแต่งกาย สังคมไทยเป็นเมืองรัอน มักแต่งกายด้วยเสื้อผ้าบาง ไม่หนักตา แต่เมื่อรับวัฒนธรรมต่างประเทศเข้ามาก รวมทั้งสถานที่ทำงานติดเครื่องปรับอากาศ ทำให้เราแต่งกายสากลกันมากขึ้น มีการใส่สูท ผูกเนคไท เป็นต้น- การใช้สายตา ผู้น้อยไม่สบตาผู้ใหญ่โดยตรง ถือว่าเป็นการเสียมารยาทแต่ในปัจจุบันเด็กมีความกล้ามากขึ้น กล้าพูด กล้าทำในสิ่งที่ตนเองคิดว่าถูก นั้นคือการรับวัฒนธรรมต่างประเทศเข้ามาเช่นกันจากข้อความข้างต้น ทำให้เห็นว่า แต่ละวัฒนธรรม อวัจนภาษามีความแตกต่างกันในการสื่อความหมาย หากผู้ส่งสารจะต้องส่งสารต่างวัฒนธรรมจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องเรียนรู้วัฒนธรรมของผู้รับสารให้กระจ่าง เพื่อป้องกันปัญหาการสื่อสารอันอาจเกิดจากอวัจนภาษาได้2. วัจนภาษาเป็นวัฒนธรรมประจำชาติที่ชัดเจน วัฒนธรรมทางภาษาของไทยสืบทอดมาตั้งแต่สมัยพ่อขุนรามคำแหงมหาราชคือ อักษรไทย วิธีการเขียนจากซ้ายไปขวา เป็นวัฒนธรรมในการเขียนอย่างหนึ่งของสังคมไทยที่ต่างจากหลายชาติในเอเชีย เช่น จีน ญี่ปุ่น เราจะเห็นว่าทั้งสองประเทศจะเปิดหนังสือจากด้านหลังมาด้านหน้า ซึ่งวัฒนธรรมการใช้วัจนภาษาของไทยมีดังนี้
2.1 วัฒนธรรมการใช้ภาษาหลากหลาย

สื่อความหมายเดียวกันหรือใกล้เคียงกันสำหรับบุคคลต่างระดับ ต่างกลุ่มกัน เช่น คำว่า กิน อาจใช้ตั้งแต่ ยัด กิน ทาน รับประทาน เสวย เป็นต้น

2.2 วัฒนธรรมในการสร้างความสัมพันธ์ระบบเครือญาติด้วยภาษา

เช่น สังคมไทยมักกำหนดให้คนรู้จัก หรือคนที่เราต้องสื่อสารด้วยไม่ว่าจะเป็นการสื่อสารเฉพาะหน้า
หรือผ่านสื่อมวลชนเป็นเครือญาติโดยปริยาย

2.3 วัฒนธรรมในการกำหนดคำลงท้าย

ที่ช่วยให้การสื่อสารระหว่างบุคคลสุภาพและนุ่มนวลขึ้น เช่น คะ ขา จ๊ะ จ๋า ครับ ขอรับกระผม ฯลฯ

2.4 วัฒนธรรมในการใช้คำคล้องจอง

ลักษณะคล้ายกลอน เพลง เพื่อให้เสียงเป็นจังหวะ และช่วยในการจดจำ เช่น กินข้าว กินปลามาหรือยัง เป็นต้น

2.5 วัฒนธรรมการใช้ภาษาในการอธิบายความหมายมากกว่าการพูดความจริง ๆตรง ๆ

อาทิ การเปรียบเทียบ การใช้คำสุภาษิต เช่น ขิงก็รา ข่าก็แรง ใช้เปรียบเทียบสามีภรรยาที่มีความกระทบกระทั่งกันเสมอ ๆ นอกจากนี้ ยังมีข้อสังเกตบางประการที่แทรกอยู่ในวัจนภาษาและอวัจนภาษาในสังคมไทย ได้แก่ คนไทยมักใช้คำว่า เปล่า ทั้งในการตอบรับหรือปฏิเสธ และการหยุดหรือการเงียบโดยไม่ใช่การยอมรับตามที่เข้าใจกันซึ่งทำให้ผู้ที่สื่อสาร
ต้องระวังวัฒนธรรมการใช้ภาษาบางประการเหล่านี้ด้วย เพราะบางประเทศ โดยเฉพาะประเทศมหาอำนาจอย่างสหรัฐอเมริกา การแสดงความคิดเห็นเป็นไปอย่างตรง ๆ ไม่อ้อมค้อม ซึ่งผู้ส่งสารต้องเข้าใจในวัฒนธรรมการใช้ภาษาในแต่ละประเทศด้วยการสื่อสารจึงจะประสบผลสำเร็จ

เราสามารถสรุปความสัมพันธ์ระหว่างภาษากับวัฒนธรรม ได้ดังนี้

1) ภาษาเป็นเครื่องแสดงความเป็นชาติ และวัฒนธรรมของชาติ แสดงถึงความผูกพัน เป็นชนชาติเดียวกัน และ
มีประโยชน์ต่อนักภาษาศาสตร์ที่สามารถสืบค้นความเป็นมาของชนชาติตน

2) ภาษาเป็นเครื่องแสดงปฏิสัมพันธ์ทางสังคม ในฐานะของผู้ส่ง-ผู้รับภาษา และในฐานะความสัมพันธ์
ฉันท์เครือญาติ

3) ภาษาเป็นตัวแทนของพฤติกรรม และกิจกรรมที่ถ่ายทอดความเป็นสังคมของมนุษย์

4) ภาษาเป็นเครื่องมือทางการเมือง แสดงความเชื่อทางการเมือง ความศรัทธาความจงรักภักดีต่อระบอบ การปกครองและทางการเมือง

5) ภาษาช่วยในการบันทึกเรื่องราวประวัติศาสตร์จากอดีตถึงปัจจุบัน

6) ภาษาเป็นเครื่องมือในการสร้างสรรค์สังคม

องค์ประกอบที่ทำให้มนุษย์ใช้ภาษาแตกต่างกัน

Ø อายุ

Ø เพศ

Ø ประสบการณ์

Ø ความใกล้ชิด

Ø โอกาส

Ø อาชีพ

Ø การอบรมเลี้ยงดูและการศึกษา

Ø ตำแหน่งและฐานะทางสังคม

Ø สภาพทางภูมิศาสตร์

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 2:

Language and Culture,
Language and Culture,
Home Noi View My Profile Previous language and culture Recommend Favourites Links Latest Comments Language and Culture Archives Sep. Two thousand and nine more Categories Tags language and culture posted on 29 Sep 2009 07:56 by mayurak human culture is changing. Updates or manufactured To thrive in human life is the practice of the people, including comments behaved manners, language arts, beliefs, traditions, etc. The relationship between language and culture, language culture is important that needs to be learned before and during. In terms of nonverbal communication and nonverbal one. Nonverbal characteristic of Thailand, there are many ways - bearing body movements such as Thailand in the past, not the popular movements quickly. Especially women, about women's nonverbal gestures. Top supple delicacy which today has changed a lot. Thailand is a talented and courageous men equal in both study and work, which makes a difference more than in the past - a touch of Thailand does not touch popular, especially among women. A handshake, embrace a foreign culture. At present, Thailand's adoption of western culture to make hand contact. The embrace is typical - physical characteristics such as dressing Society is Cabral Thailand before. Often clothes are not hard on the eyes, but many foreign cultures. Including workplace air conditioning. We have a more universal dress suit tie, etc. - the sight of little direct eye contact adults. Considered bad manners, but in today's children have more courage to dare to say what they think is right. It is to get into foreign cultures as well as from the above statement shows that individual cultures. Nonverbal a difference in interpretation. If the sender is required to send a foreign culture, it is very important to learn the culture of the audience to light. To prevent communication problems arising from nonverbal to second. Nonverbal a national culture that clear. Culture of Thailand Languages ​​inherited from the days of King Ramkhamhaeng Thailand is literally how to write from left to right. A culture of writing, one of Thailand Unlike many Asian nations, including China, Japan, we see that the two countries will open the book from back to front. This use nonverbal culture of Thailand are as follows: 2.1. Culture, language diversity convey the same or similar for the different groups of individuals, such as the word may eat eat eat eat eat so stuffed from 2.2 cultures to build relationships kinship with language like. Thailand is the social acquaintances. Or that we need to communicate with people, whether it is immediate communication through the mass media or relatives implicitly 2.3. Culture in the postscript that allows communication between polite and gentle person like me would I yes I Karabkraผm etc. 2.4 culture in the rhyming words sound like music to the rhythm of verse. And help in remembering such as eating fish or also the language used to describe the 2.5 culture means more than speaking truth to match any such comparison. The use of proverbs as Kigkera Keakeแrg comparable husband and wife who are wounding always also have some remarks inserted in nonverbal and nonverbal in Thailand, including Thailand, use the word 'naked either. To accept or reject And to stop the silent or non-acceptance as understood by the people who communicate using language, culture must be careful with some of these. The nation Particularly major powers like the US The comment is a direct Frankly, the sender must understand the culture of the language in each country with mobility can be achieved , we can summarize the relationship between language and culture are as follows: 1) language is shown. nationhood And national culture Demonstrate Commitment The same people And useful to the linguist can search the history of their people, 2) social interaction, language is displayed. As of the sender - the recipient language. And the relationship of kinship stanza 3) The representative of behavior. And activities that convey a social human fourth) language as a political tool. Show political beliefs Faith, loyalty to the regime Governance and Political 5) language in recorded history from the past to the present six) languages ​​as a tool for creative elements that make human language different Ø age Ø Gender Ø Experience Ø acquaintance Ø chance Ø career. Ø parenting and education Ø. Work and social position Ø Geography