บ้านของฉันมีกันอยู่สามคน ทุกคนที่ละ

บ้านของฉันมีกันอยู่สามคน ทุกคนที่ละแวกนี้จะมีบ้านเป็นของตัวเองโดยจะไม่ฟู่ฟ่า ที่สำคัญพวกเขาหวงแหนบ้านเป็นที่สุดถึงจะเล็กไปบางแต่ก็พออาศัยอยู่ได้ ส่วนเพื่อนบ้านของฉันมักจะรักสันโดษ ไม่มีใครเยือนบ้านใครจึงไม่ค่อยมีเรื่องทะเลาะวิวาทกันซึงเป็นเรื่องที่ดี
เวลาผ่านไปฉันได้ใช้ชีวิตอยู่กับธรรมชาติจนมีความรู้สึกผูกพัน ฉันรักน้ำทะเลสีฟ้าสดใสที่มิเคยแปรเปลี่ยนฉันรักพื้นทรายที่สร้างความอบอุ่นให้แก่ฉัน ฉันรักสายลมที่พัดผ่านมาถึง ทุกสิ่งทุกอย่างรอบกายหล่อหลอมจนเป็นหนึ่งเดียวกัน ซึ่งฉันเรียกพวกมันว่า"ธรรมชาติ" ฉันรู้สึกโชคดีที่มีบ้านอยู่ท่ามกลางความสุขเหล่านี้ บ้านของฉันได้รับการดูแลโดยธรรมชาติ มันทำให้ฉันรู้สึกไม่อยากจากบ้านไปไหน

ผลลัพธ์ (มาเลย์) 1:

Rumah saya ada tiga. Setiap kejiranan akan memiliki rumah mereka sendiri, tidak melampaui batas. Lebih penting lagi, mereka menghargai yang paling tentang rumah kecil, tetapi ia cukup untuk hidup. Kebanyakan jiran saya adalah tertutup. Tiada siapa yang telah melawat rumah yang tidak bergaduh, yang baik.
Masa berlalu, aku harus hidup dengan alam dan rasa tanggungjawab. Saya suka air biru yang cerah yang tidak pernah berubah, saya suka pasir untuk mewujudkan hangat bagi saya. Saya suka angin bertiup melaluinya. Segala sesuatu di sekitar dibentuk sebagai satu. Yang saya menyebut mereka sebagai "semula jadi," Saya rasa bertuah kerana mempunyai sebuah rumah di tengah-tengah keseronokan ini. Rumah saya dijaga oleh alam. Itu membuat saya tidak mahu pulang ke rumah.