คำนำ
สับปะรดเป็นพืชเศรษฐกิจที่สำคัญ สามารถปลูกได้ทั่วไปทุกภาคของประเทศ การปลูกสับปะรดของเกษตรกร ภาคตะวันออกและภาคตะวันตก จะเป็นการปลูกเพื่อส่งโรงงานผลไม้กระป๋อง แต่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือนั้น เป็นการปลูกเพื่อรับประทานผลสด ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ลักษณะของดินเป็นดินร่วนทรายถึงดินทราย ดินส่วนใหญ่มีความอุดมสมบูรณ์ตามธรรมชาติค่อนข้างต่ำ (กรมพัฒนาที่ดิน, 2550) ดินที่ทำการเกษตรติดต่อนานๆ โดยใช้รถไถและเครื่องทุ่นแรงขนาดใหญ่ มักทำให้ดินแน่นทึบเกิดชั้นดินดานต่ำกว่าชั้นไถพรวน (hard pan) ซึ่งดินดานนี้เรียกว่า plow pan ดินแห้งจะแข็ง รากพืชไม่สามารถแทงผ่านไปได้ (กอบเกียรติ, 2551) และความชื้นจากดินชั้นล่างไม่สามารถเคลื่อนที่ขึ้นสู่ดินชั้นบนได้ ทำให้ความเป็นประโยชน์ของน้ำในดินรวมทั้งธาตุอาหารพืชในดินลดลง สมภพ และ คณะ (2547) พบว่า ระบบไม่ไถพรวน และการไถพรวนน้อยครั้งทำให้สมบัติทางกายภาพของดินดีขึ้น โดยทำให้ดินมีปริมาณความชื้นสูง มีอัตราการไหลซึมผ่านของน้ำและความพรุนของดินสูงขึ้น ความหนาแน่นรวมของดินลดลงโดยเฉพาะเมื่อดินมีความลึกมากขึ้น เมื่อเปรียบเทียบกับการปลูกแบบไถพรวน