ฉันเริ่มเรียนชั้นอนุบาลตอนอายุประม

 ฉันเริ่มเรียนชั้นอนุบาลตอนอายุประมาณ 3 ขวบ ที่โรงเรียนอนุบาลวรสาร เป็นช่วงเวลาที่มีความสุขมาก ได้ซนเต็มที่ และในช่วงปีใหม่รวมไปถึงวันเด็กก็จะมีการแสดงของเด็กๆ ฉันก็ได้รับคัดเลือกให้เป็นตัวแทนออกไปเต้นเพลงประตูใจ จำได้ว่าต้องใส่กระโปรงสีชมพูเสื้อแขนตุ๊กตาสีชมพูรองเท้าสีขาว ใส่ที่คาดผมเป็นหูกระต่ายแต่งหน้าหวานๆน่ารักแล้วเต้นโยกซ้ายโยกขวาโบกมือไปมาอยู่บนเวที ความรู้สึกตอนนั้นเหมือนได้ทำอะไรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิต เห็นแม่และแม่ของคนอื่นๆหัวเราะเอ็นดูกันยกใหญ่ ถ้าถามว่าอายไหม ฉันก็คงตอบว่าไม่รู้ เพราะตอนนั้นฉันคงยังไม่ทราบหรอกว่าคำว่าอายเป็นอย่างไร ก็เล่นสนุกๆไปตามประสาเด็ก
ตอนเด็กๆฉันก็ซุกซนตามประสาเด็กบ้านนอกทั่วไป วิ่งเล่นไปนู้นไปนี่ไม่มีหยุด สร้างความวุ่นวายให้กับคนอื่นๆเป็นประจำและเผลอทำตู้กระจกในบ้านแตกพังไปหลายหลังโดนฝ่ามือแม่อยู่บ่อยครั้ง
พอโตขึ้นมาอีกหน่อยอายุประมาน7ขวบฉันได้ศึกษาที่โรงเรียนบ้านกุดตาใกล้ จังหวัดกาฬสินธุ์เป็นโรงเรียนเล็กๆที่อยู่ในหมู่บ้านของฉันซึ่งมีนักเรียนทั้งหมดในโรงเรียน 120คน เนื่องจากคนในหมู่บ้านต่างพาลูกพาหลานไปเรียนในโรงเรียนดังๆหน่อยเลยทำให้โรงเรียนของหมู่บ้านมีนักเรียนน้อยนิด
เมื่อโตขึ้นมาอีกหน่อยฉันก็ยังซนเหมือนเดิมเพิ่มทวีคูณความซนอีก10เท่า ฉันเป็นคนตัวเล็กเลยทำให้โดนแกล้งอยู่เป็นประจำและเนื่องจากได้พันธุกรรมทางพ่อมาเยอะหน่อยฟันเลยเหยินเพื่อนชอบหยอกล้ออยู่เป็นประจำว่ากระต่ายบ้างแหละ จอบบ้างล่ะถามว่ารู้สึกอายไหม ก็ไม่นะเพราะยังเด็กความรู้สึกอายไม่ค่อยมี พอโตมาอีกนิด ขึ้นป.4 ทางโรงเรียนเขาจัดทุนเรียนดีให้สำหรับป.4-ป.6 ใครที่สอบได้ที่1-4เท่านั้น บังเอิญฉันเป็นม้ามืดมาจากเหล่าใดไม่รู้จู่ๆสอบติดอันดับหนึ่งใน4 ทางโรงเรียนเขาจึงมอบรางวัลให้ในวันเด็กโดยมีผู้ปกครองมาเป็นศักดิ์ศรีพยานในการมอบรางวัลทำให้ฉันเป็นที่ปราลาศใจมากสำหรับป้าของฉันที่มางานวันเด็กแทนแม่ฉัน
เมื่อฉันอายุ 13ขวบ ฉันได้ศึกษาที่โรงเรียนบ้านนาคูพัฒนา ซึ่งในช่วงนี้แหละ มันทำให้ฉันเจอรักครั้งแรก ฉันแอบรักรุ่นพี่ ม.4 ฉันจำได้ พี่เขาชื่อพี่บิว เขาเป็นผู้ชายที่น่ารัก หล่อ ยิ้มแต่ละทีใจฉันละลาย ฉันแอบชอบพี่เขาได้สักพักหนึ่ง พี่เขาก็รู้ตัว ในช่วงนั้นฉันทำอะไรไม่ถูกเลย เมื่อฉันเดินไปไหนมาไหนพี่เขาชอบแซวตลอดมันทำให้ฉันเขินอายเพิ่มขึ้นระดับ 10 และในช่วงเวลาดีๆมันแสนสั้นเหลือเกิน เมื่อพี่เขามีแฟนอยู่แล้ว พี่ผ่านมาพี่เขาคิดกับฉันแค่น้องสาวคนหนึ่งเท่านั้น ความรู้สึกในตอนนั้นเหมือนตายทั้งเป็น เหมือนบนโลกใบนี้มันโหดร้าย ฉันกินไม่ได้นอนไม่หลับประมาณ 1อาทิตย์ เพื่อนชวนไปเที่ยวไหนฉันก็ไม่ไป ขังตัวเองในห้องทั้งวันทั้งคืน ร้องไห้เสียใจ เข้าห้องน้ำเปิดฝักบัวใส่หัวพร้อมกับน้ำตาที่ไหลพลาก มันทั้งเจ็บทั้งจุกในหัวใจนี้ ได้แต่พูดกับตัวเอง นี่หรืออกหัก ความรักแท้จริงมันคืออะไร การเสียสละหรือการแย่งชิง พร้อมกับเสียงร้องไห้โฮ และป้าก็มาเคาะประตู พร้อมกับพูดว่า " เฮ้ย ! เป็นบ้าหรอ เปิดน้ำทิ้งทำไม น้ำไหลออกมาข้างนอกเนี้ย " วินาทีนั้น เอามือปาดน้ำตา แล้ว พูดกับตัวเองว่า " เออว่ะ " แล้วหัวเราะดังมาก 555.
หลังจากช่วงเวลานั้นผ่านไป ฉันเจอหน้าพี่เขาที่ไหน ฉันเชิ่ดใส่อย่างเดียว สวยๆ ไม่แคร์ มั่นหน้าตัวเองไปอีก 555.
จบชีวิตมอต้น ขึ้นมอปลาย มอ4อาจารย์ให้เลือกสายวิชาที่จะเรียน ในใจอยากเรียนสายศิลป์มาก แต่พ่อบังคับให้เรียนสายวิทย์-คณิต ซึ่งฉันไม่ชอบเลย เห็นคณิตทีไรปวดหัวทุกที ฉันไม่ใช่คนเรียนเก่งอะไรมากแต่ฉันเอาตัวรอดเก่ง
พอมอปลายด้วยความที่เป็นผู้หญิง เรื่องรักสวยรักงามก็เกิดขึ้น ส่องกระจกทีไรฟันก็เหยินทุกที ตัดสินใจขอพ่อจัดฟัน พ่อก็ยังลังเลยังไม่อนุญาตพ่อบอกให้รอไปก่อน ก็รอ ที่โรงเรียนของฉันไม่อนุญาตให้นักเรียนหญิงไว้ผมยาวเด็ดขาดโดยให้ผมยาวจากติ่งหูลงมา3เซนติเมตรเท่านั้นถ้ายาวกว่านั้นต้องตัด และห้ามซับซอยผมเป็นเด็ดขาด เอาละสิฉันตามกฎระเบียบมันทำให้ฉันดูไม่ดีเลยผมสั้นเสมอหูมันเท่ากันทุกเส้นเหมือนจินตหรายังไงอย่างงั้น ตกเย็นมา ส่องกระจกหมุนซ้ายหมุนขวายังไงก็ไม่สวย เลยคิดว่า " เอาหน่า..นิดเดียวเอง อาจารย์คงไม่ทันสังเกตุหรอก " ตัดสินใจลงมือตัดด้วยตัวเอง พอตัดออกมาสวย ดูดี ชอบในฝีมือตัวเองเลย แต่พอวันรุ่งขึ้นเดินเข้าโรงเรียนแต่เช้า อาจารย์ฝ่ายปกครองยืนหน้าโรงเรียนพอดี ก้าวเท้าขวาก้าวเดียวเท่านั้นแหละ " เกศรา " ในตอนนั้นความรู้สึกเหมือนถูกรถสิบล้อเหยียบเข้ากลางอกเต็มๆ อาจารย์เรียกชื่อเรา ทั้งที่ไม่เคยเรียกมาก่อน ได้แต่คิด อาจารย์รู้จักชื่อเราได้ยังไง " ขาาาาค่ะอาจารย์ "
อาจารย์ฝ่ายปกครอง : ผมไปโดนอะไรมา ?
เกศรา : นะนะนู๋..ไปซอยผมมาค่ะ.
อาจารย์ฝ่ายปกครอง : รู้ใช่ไหม ว่ามันผิดกฎโรงเรียน.
เกศรา : รู้ค่ะ
อาจารย์ฝ่ายปกครอง : มานี้ '!!!
อาจารย์ตัดผมของฉันใหญ่เลย ผมฉันจากที่สั้นยาวจากติ่งหู 3เซ็นติเมตร เหลือครึ่งหู มันทำให้ฉันอับอายขายหน้าในโรงเรียนมาก ฉันได้แต่โมโหอาจารย์ฝ่ายปกครอง แม้แต่หน้าอาจารย์ฉันยังไม่มอง ตกเย็นโรงเรียนเลิก ฉันหยิบกระจกมาส่องแล้วร้องไห้คนเดียว หันไปเจอกรรไกร ฉันตัดสินใจหยิบกรรไกรมาซับผม ซอยผมในขณะที่ผมสั้นอยู่แล้ว มันสั้นขึ้นอีกเหมือนทอมมาก ในตอนเช้าฉันไปโรงเรียนตามปกติ พร้อมกับไม่มีความเกรงกลัวอาจารย์ใดๆทั้งสิ้น อาจารย์ฝ่ายปกครองเห็นฉันเดินเข้าโรงเรียน ครั้งนี้ไม่พูดจาใดๆแต่ประกาศชื่อของฉันหน้าเสาธง พร้อมกับเรียกฉันไปห้องปกครองและยื่นใบเชิญผู้ปกครองให้ ในใจฉันสั่นไปหมดทั้งตัว และฉันก็เดินออกจากห้องปกครองขึ้นเรียนตามปกติ หลังเลิกเรียนฉันยื่นใบเชิญผู้ปกครองให้ป้า ป้าฉันด่าฉันยับเยิน ในจุดๆนั้นฉันคิดว่าฉันย่อยสลายไปกับพื้นดินแล้ว หูชา คำแก้ตัวสำหรับฉันไม่มี เสมือนนักโทษกำลังจะถูกประหารยังไงยังงั้น
วันต่อมา ป้าของฉันมาพบอาจารย์ฝ่ายปกครองพร้อมกับได้กินน้ำเย็น1แก้วฟรีๆ อาจารย์บอกให้ฉันทำความสะอาดโรงเรียนเป็นเวลา 1อาทิตย์ถึงจะผ่าน ต่อจากนั้นมาฉันเข็ดหลาบมากเลย ไม่กล้าทำอะไรเกี่ยวกับผมของฉันอีกเลย
และแล้ววันที่ฉันรอคอยก็มาถึง วันที่ฉันจะจบมอ6สักที วันที่ฉันจะได้เป็นอิสระ เป็นวันดีที่สุดในชีวิตเลยก็ว่าได้ ฉันรู้สึกมันอย่างนั้น วันปัจฉิมนิเทศเป็นวันที่ท

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 1:

I began kindergarten at the age of 3 years is now permitted schools to look after the Gospel is very happy and mischievous. during the new year, including children's day, the children's show, I have been selected to represent out dance music, the doors, ensuring. Remember the pink dress shirt sleeves must be put on the doll shoe white pink. Insert the accessory is a cute bunny ears, makeup has been rocking dance wan rocking right hand waving back and left on the stage. Feeling like it was doing something great in life. See the mother and the mother of everyone else laugh together big endu. If asked, I would be embarrassed? said it does not know, because I probably still don't know exactly what AI is fun to play, though, tamprasa children. ตอนเด็กๆฉันก็ซุกซนตามประสาเด็กบ้านนอกทั่วไป วิ่งเล่นไปนู้นไปนี่ไม่มีหยุด สร้างความวุ่นวายให้กับคนอื่นๆเป็นประจำและเผลอทำตู้กระจกในบ้านแตกพังไปหลายหลังโดนฝ่ามือแม่อยู่บ่อยครั้ง พอโตขึ้นมาอีกหน่อยอายุประมาน7ขวบฉันได้ศึกษาที่โรงเรียนบ้านกุดตาใกล้ จังหวัดกาฬสินธุ์เป็นโรงเรียนเล็กๆที่อยู่ในหมู่บ้านของฉันซึ่งมีนักเรียนทั้งหมดในโรงเรียน 120คน เนื่องจากคนในหมู่บ้านต่างพาลูกพาหลานไปเรียนในโรงเรียนดังๆหน่อยเลยทำให้โรงเรียนของหมู่บ้านมีนักเรียนน้อยนิด เมื่อโตขึ้นมาอีกหน่อยฉันก็ยังซนเหมือนเดิมเพิ่มทวีคูณความซนอีก10เท่า ฉันเป็นคนตัวเล็กเลยทำให้โดนแกล้งอยู่เป็นประจำและเนื่องจากได้พันธุกรรมทางพ่อมาเยอะหน่อยฟันเลยเหยินเพื่อนชอบหยอกล้ออยู่เป็นประจำว่ากระต่ายบ้างแหละ จอบบ้างล่ะถามว่ารู้สึกอายไหม ก็ไม่นะเพราะยังเด็กความรู้สึกอายไม่ค่อยมี พอโตมาอีกนิด ขึ้นป.4 ทางโรงเรียนเขาจัดทุนเรียนดีให้สำหรับป.4-ป.6 ใครที่สอบได้ที่1-4เท่านั้น บังเอิญฉันเป็นม้ามืดมาจากเหล่าใดไม่รู้จู่ๆสอบติดอันดับหนึ่งใน4 ทางโรงเรียนเขาจึงมอบรางวัลให้ในวันเด็กโดยมีผู้ปกครองมาเป็นศักดิ์ศรีพยานในการมอบรางวัลทำให้ฉันเป็นที่ปราลาศใจมากสำหรับป้าของฉันที่มางานวันเด็กแทนแม่ฉัน เมื่อฉันอายุ 13ขวบ ฉันได้ศึกษาที่โรงเรียนบ้านนาคูพัฒนา ซึ่งในช่วงนี้แหละ มันทำให้ฉันเจอรักครั้งแรก ฉันแอบรักรุ่นพี่ ม.4 ฉันจำได้ พี่เขาชื่อพี่บิว เขาเป็นผู้ชายที่น่ารัก หล่อ ยิ้มแต่ละทีใจฉันละลาย ฉันแอบชอบพี่เขาได้สักพักหนึ่ง พี่เขาก็รู้ตัว ในช่วงนั้นฉันทำอะไรไม่ถูกเลย เมื่อฉันเดินไปไหนมาไหนพี่เขาชอบแซวตลอดมันทำให้ฉันเขินอายเพิ่มขึ้นระดับ 10 และในช่วงเวลาดีๆมันแสนสั้นเหลือเกิน เมื่อพี่เขามีแฟนอยู่แล้ว พี่ผ่านมาพี่เขาคิดกับฉันแค่น้องสาวคนหนึ่งเท่านั้น ความรู้สึกในตอนนั้นเหมือนตายทั้งเป็น เหมือนบนโลกใบนี้มันโหดร้าย ฉันกินไม่ได้นอนไม่หลับประมาณ 1อาทิตย์ เพื่อนชวนไปเที่ยวไหนฉันก็ไม่ไป ขังตัวเองในห้องทั้งวันทั้งคืน ร้องไห้เสียใจ เข้าห้องน้ำเปิดฝักบัวใส่หัวพร้อมกับน้ำตาที่ไหลพลาก มันทั้งเจ็บทั้งจุกในหัวใจนี้ ได้แต่พูดกับตัวเอง นี่หรืออกหัก ความรักแท้จริงมันคืออะไร การเสียสละหรือการแย่งชิง พร้อมกับเสียงร้องไห้โฮ และป้าก็มาเคาะประตู พร้อมกับพูดว่า " เฮ้ย ! เป็นบ้าหรอ เปิดน้ำทิ้งทำไม น้ำไหลออกมาข้างนอกเนี้ย " วินาทีนั้น เอามือปาดน้ำตา แล้ว พูดกับตัวเองว่า " เออว่ะ " แล้วหัวเราะดังมาก 555. หลังจากช่วงเวลานั้นผ่านไป ฉันเจอหน้าพี่เขาที่ไหน ฉันเชิ่ดใส่อย่างเดียว สวยๆ ไม่แคร์ มั่นหน้าตัวเองไปอีก 555.
จบชีวิตมอต้น ขึ้นมอปลาย มอ4อาจารย์ให้เลือกสายวิชาที่จะเรียน ในใจอยากเรียนสายศิลป์มาก แต่พ่อบังคับให้เรียนสายวิทย์-คณิต ซึ่งฉันไม่ชอบเลย เห็นคณิตทีไรปวดหัวทุกที ฉันไม่ใช่คนเรียนเก่งอะไรมากแต่ฉันเอาตัวรอดเก่ง
พอมอปลายด้วยความที่เป็นผู้หญิง เรื่องรักสวยรักงามก็เกิดขึ้น ส่องกระจกทีไรฟันก็เหยินทุกที ตัดสินใจขอพ่อจัดฟัน พ่อก็ยังลังเลยังไม่อนุญาตพ่อบอกให้รอไปก่อน ก็รอ ที่โรงเรียนของฉันไม่อนุญาตให้นักเรียนหญิงไว้ผมยาวเด็ดขาดโดยให้ผมยาวจากติ่งหูลงมา3เซนติเมตรเท่านั้นถ้ายาวกว่านั้นต้องตัด และห้ามซับซอยผมเป็นเด็ดขาด เอาละสิฉันตามกฎระเบียบมันทำให้ฉันดูไม่ดีเลยผมสั้นเสมอหูมันเท่ากันทุกเส้นเหมือนจินตหรายังไงอย่างงั้น ตกเย็นมา ส่องกระจกหมุนซ้ายหมุนขวายังไงก็ไม่สวย เลยคิดว่า " เอาหน่า..นิดเดียวเอง อาจารย์คงไม่ทันสังเกตุหรอก " ตัดสินใจลงมือตัดด้วยตัวเอง พอตัดออกมาสวย ดูดี ชอบในฝีมือตัวเองเลย แต่พอวันรุ่งขึ้นเดินเข้าโรงเรียนแต่เช้า อาจารย์ฝ่ายปกครองยืนหน้าโรงเรียนพอดี ก้าวเท้าขวาก้าวเดียวเท่านั้นแหละ " เกศรา " ในตอนนั้นความรู้สึกเหมือนถูกรถสิบล้อเหยียบเข้ากลางอกเต็มๆ อาจารย์เรียกชื่อเรา ทั้งที่ไม่เคยเรียกมาก่อน ได้แต่คิด อาจารย์รู้จักชื่อเราได้ยังไง " ขาาาาค่ะอาจารย์ "
อาจารย์ฝ่ายปกครอง : ผมไปโดนอะไรมา ?
เกศรา : นะนะนู๋..ไปซอยผมมาค่ะ.
อาจารย์ฝ่ายปกครอง : รู้ใช่ไหม ว่ามันผิดกฎโรงเรียน.
เกศรา : รู้ค่ะ
อาจารย์ฝ่ายปกครอง : มานี้ '!!!
อาจารย์ตัดผมของฉันใหญ่เลย ผมฉันจากที่สั้นยาวจากติ่งหู 3เซ็นติเมตร เหลือครึ่งหู มันทำให้ฉันอับอายขายหน้าในโรงเรียนมาก ฉันได้แต่โมโหอาจารย์ฝ่ายปกครอง แม้แต่หน้าอาจารย์ฉันยังไม่มอง ตกเย็นโรงเรียนเลิก ฉันหยิบกระจกมาส่องแล้วร้องไห้คนเดียว หันไปเจอกรรไกร ฉันตัดสินใจหยิบกรรไกรมาซับผม ซอยผมในขณะที่ผมสั้นอยู่แล้ว มันสั้นขึ้นอีกเหมือนทอมมาก ในตอนเช้าฉันไปโรงเรียนตามปกติ พร้อมกับไม่มีความเกรงกลัวอาจารย์ใดๆทั้งสิ้น อาจารย์ฝ่ายปกครองเห็นฉันเดินเข้าโรงเรียน ครั้งนี้ไม่พูดจาใดๆแต่ประกาศชื่อของฉันหน้าเสาธง พร้อมกับเรียกฉันไปห้องปกครองและยื่นใบเชิญผู้ปกครองให้ ในใจฉันสั่นไปหมดทั้งตัว และฉันก็เดินออกจากห้องปกครองขึ้นเรียนตามปกติ หลังเลิกเรียนฉันยื่นใบเชิญผู้ปกครองให้ป้า ป้าฉันด่าฉันยับเยิน ในจุดๆนั้นฉันคิดว่าฉันย่อยสลายไปกับพื้นดินแล้ว หูชา คำแก้ตัวสำหรับฉันไม่มี เสมือนนักโทษกำลังจะถูกประหารยังไงยังงั้น
วันต่อมา ป้าของฉันมาพบอาจารย์ฝ่ายปกครองพร้อมกับได้กินน้ำเย็น1แก้วฟรีๆ อาจารย์บอกให้ฉันทำความสะอาดโรงเรียนเป็นเวลา 1อาทิตย์ถึงจะผ่าน ต่อจากนั้นมาฉันเข็ดหลาบมากเลย ไม่กล้าทำอะไรเกี่ยวกับผมของฉันอีกเลย
และแล้ววันที่ฉันรอคอยก็มาถึง วันที่ฉันจะจบมอ6สักที วันที่ฉันจะได้เป็นอิสระ เป็นวันดีที่สุดในชีวิตเลยก็ว่าได้ ฉันรู้สึกมันอย่างนั้น วันปัจฉิมนิเทศเป็นวันที่ท

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 3:

พวกเขาทำงาน 24 / 7 ให้ประโยชน์เพิ่มของการจัดส่งสินค้าข้ามคืนพวกเขาทำงาน 24 / 7 ให้ประโยชน์เพิ่มของการจัดส่งสินค้าข้ามคืนพวกเขาทำงาน 24 / 7 ให้ประโยชน์เพิ่มของการจัดส่งสินค้าข้ามคืนพวกเขาทำงาน 24 / 7 ให้ประโยชน์เพิ่มของการจัดส่งสินค้าข้ามคืนพวกเขาทำงาน 24 / 7 ให้ประโยชน์เพิ่มของการจัดส่งสินค้าข้ามคืนพวกเขาทำงาน 24 / 7 ให้ประโยชน์เพิ่มของการจัดส่งสินค้าข้ามคืนพวกเขาทำงาน 24 / 7 ให้ประโยชน์เพิ่มของการจัดส่งสินค้าข้ามคืนพวกเขาทำงาน 24 / 7 ให้ประโยชน์เพิ่มของการจัดส่งสินค้าข้ามคืนพวกเขาทำงาน 24 / 7 ให้ประโยชน์เพิ่มของการจัดส่งสินค้าข้ามคืนพวกเขาทำงาน 24 / 7 ให้ประโยชน์เพิ่มของการจัดส่งสินค้าข้ามคืนพวกเขาทำงาน 24 / 7 ให้ประโยชน์เพิ่มของการจัดส่งสินค้าข้ามคืนพวกเขาทำงาน 24 / 7 ให้ประโยชน์เพิ่มของการจัดส่งสินค้าข้ามคืนพวกเขาทำงาน 24 / 7 ให้ประโยชน์เพิ่มของการจัดส่งสินค้าข้ามคืนพวกเขาทำงาน 24 / 7 ให้ประโยชน์เพิ่มของการจัดส่งสินค้าข้ามคืนพวกเขาทำงาน 24 / 7 ให้ประโยชน์เพิ่มของการจัดส่งสินค้าข้ามคืนพวกเขาทำงาน 24 / 7 ให้ประโยชน์เพิ่มของการจัดส่งสินค้าข้ามคืนพวกเขาทำงาน 24 / 7 ให้ประโยชน์เพิ่มของการจัดส่งสินค้าข้ามคืนพวกเขาทำงาน 24 / 7 ให้ประโยชน์เพิ่มของการจัดส่งสินค้าข้ามคืนพวกเขาทำงาน 24 / 7 ให้ประโยชน์เพิ่มของการจัดส่งสินค้าข้ามคืนพวกเขาทำงาน 24 / 7 ให้ประโยชน์เพิ่มของการจัดส่งสินค้าข้ามคืนพวกเขาทำงาน 24 / 7 ให้ประโยชน์เพิ่มของการจัดส่งสินค้าข้ามคืนพวกเขาทำงาน 24 / 7 ให้ประโยชน์เพิ่มของการจัดส่งสินค้าข้ามคืนพวกเขาทำงาน 24 / 7 ให้ประโยชน์เพิ่มของการจัดส่งสินค้าข้ามคืนพวกเขาทำงาน 24 / 7 ให้ประโยชน์เพิ่มของการจัดส่งสินค้าข้ามคืนพวกเขาทำงาน 24 / 7 ให้ประโยชน์เพิ่มของการจัดส่งสินค้าข้ามคืนพวกเขาทำงาน 24 / 7 ให้ประโยชน์เพิ่มของการจัดส่งสินค้าข้ามคืนพวกเขาทำงาน 24 / 7 ให้ประโยชน์เพิ่มของการจัดส่งสินค้าข้ามคืนพวกเขาทำงาน 24 / 7 ให้ประโยชน์เพิ่มของการจัดส่งสินค้าข้ามคืนพวกเขาทำงาน 24 / 7 ให้ประโยชน์เพิ่มของการจัดส่งสินค้าข้ามคืนพวกเขาทำงาน 24 / 7 ให้ประโยชน์เพิ่มของการจัดส่งสินค้าข้ามคืนพวกเขาทำงาน 24 / 7 ให้ประโยชน์เพิ่มของการจัดส่งสินค้าข้ามคืน