ฉันชื่ออลิซวันนี้เป็นวันที่อากาศสดใ

ฉันชื่ออลิซ
วันนี้เป็นวันที่อากาศสดใส ลมเย็นสบาย และทุกอย่างดูเหมือนจะดีไปหมด
ฉันกำลังเดินดูชุดราตรีสำหรับงานคืนนี้อยู่
แต่แล้วทันใดนั้นเอง ก็มียายแก่คนหนึ่งมาดึงแขนฉันเอาไว้
"คุณกำลังตกอยู่ในอันตราย คุณคือคนที่เกิดวันที่เจ็ด, เดือนเจ็ด
และคุณก็อายุสิบเจ็ดปี ใช่ไหม?"
That old lady พูดเกี่ยวกับฉันได้ตรงเป๊ะทุกอย่าง
ไม่น่าเชื่อ แต่เธอรู้ได้อย่างไรกัน
"คุณห้ามออกจากบ้านในคืนนี้นะ ไม่อย่างนั้นทั้งตัวคุณและคนรอบข้างจะซวยไปหมด คุณอาจจะไม่มีชีวิตรอดถ้าไม่ยอมฟังฉัน"
"คุณพูดบ้าอะไร มันไม่จริงหรอก"
"จงเชื่อฉันถ้าคุณไม่อยากตาย, คืนนี้ห้ามออกจากบ้าน"
ฉันสะบัดแขนยายแก่คนนั้นออกมาแล้วรีบเดินไปโดยไม่หันหลังกลับ
จะบ้าหรือยังไง คืนนี้มัน prom night นะ ไม่มีทาง ฉันต้องออกไปอยู่แล้ว
ฉันเดินซื้อของไปเรื่อยๆ จนได้ของที่ต้องการครบทุกอย่าง
19.00 นาฬิกา.
ฉันกำลังเดินอยู่ในงานพรอม ด้วยชุดราตรีสีม่วงสุดสวย
ไม่เห็นมีเรื่องเลวร้ายอะไรเกิดขึ้นเลย ยายแก่คนนั้นคงพูดมั่วแน่เลย
แต่ทันใดนั้นเองโคมไฟใหญ่ก็หล่นลงมา เกิดไฟใหม้ครั้งใหญ่ในงานพรอม
เพื่อนๆฉันต่างทุกไฟครอกตายอย่างทรมาณ ฉันวิ่งหนีออกมาได้แต่
ฉันไม่รู้ว่าตรงหน้าของฉันมีเส้นลวดขึงอยู่
ฉันสะดุดล้มลง แล้วคอของฉันก็ถูกลวดที่ขึงอยู่นั้น บาดเอา
คอของฉันขาดออกจากบ่า
และตอนนี้ฉันกลับมาบ้านมาเขียนไดอารี่นี้ แต่ฉันก็ยังไม่รู้เลยว่าลายมือฉันเ)้นยังไง
เพราะฉันยังหาหัวของฉันไม่เจอเลย

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 1:

My name is Alice.Today is the day that fresh air. The cool breeze, and everything seems to be good to him.I am the night journey for the night.But then suddenly her grandmother whom one has come to pull the arm I."You're in danger, you are the ones that caused the seventh day, seventh month. And the age of seventeen years old? "That old lady talking about I have exactly everything.Unbelievable, but she knows how."You never leave the House in the night. Otherwise, both you and the people around him are bad luck. You might not have survived if it does not listen to me. ""What it does say mad real driving.""Believe me, if you do not want to die, tonight, do not leave the House."ฉันสะบัดแขนยายแก่คนนั้นออกมาแล้วรีบเดินไปโดยไม่หันหลังกลับจะบ้าหรือยังไง คืนนี้มัน prom night นะ ไม่มีทาง ฉันต้องออกไปอยู่แล้วฉันเดินซื้อของไปเรื่อยๆ จนได้ของที่ต้องการครบทุกอย่าง19.00 นาฬิกา.ฉันกำลังเดินอยู่ในงานพรอม ด้วยชุดราตรีสีม่วงสุดสวยไม่เห็นมีเรื่องเลวร้ายอะไรเกิดขึ้นเลย ยายแก่คนนั้นคงพูดมั่วแน่เลยแต่ทันใดนั้นเองโคมไฟใหญ่ก็หล่นลงมา เกิดไฟใหม้ครั้งใหญ่ในงานพรอมเพื่อนๆฉันต่างทุกไฟครอกตายอย่างทรมาณ ฉันวิ่งหนีออกมาได้แต่ฉันไม่รู้ว่าตรงหน้าของฉันมีเส้นลวดขึงอยู่ฉันสะดุดล้มลง แล้วคอของฉันก็ถูกลวดที่ขึงอยู่นั้น บาดเอาคอของฉันขาดออกจากบ่าและตอนนี้ฉันกลับมาบ้านมาเขียนไดอารี่นี้ แต่ฉันก็ยังไม่รู้เลยว่าลายมือฉันเ)้นยังไงเพราะฉันยังหาหัวของฉันไม่เจอเลย

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 2:

My name is Alice,
today is a clear day, the cool breeze and everything seems fine to me
, I was moved to see a dress for tonight
, but then suddenly. There was one old lady pulled my arm out
, "You're in danger. You are born on the seventh day, seven months
and you're seventeen, right? "
That Old Lady spoke about everything I have corresponded precisely
unbelievable. But you know, how
"you do not leave the house tonight. Otherwise, both you and those around you will jinx it. You probably will not survive if he did not listen to me "
, "you say anything crazy. It's not true, "
"Believe me, if you do not want to die, tonight, do not leave the house,"
I snapped arm trot them out and then walked away without turning back
to crazy or what tonight's prom night. I do not have to go out anyway,
so I went shopping. It has everything required of
19.00. Clock.
I was walking on the prom. With a beautiful purple dress
does not have a bad thing to happen. Grandma would say to people that do not speculate
, but suddenly the big lamp fell. Caused a major fire in prom
my friends were tortured to death every light litter. I ran away, but
I do not know in front of me with a wire stretched
me fall down. Then my neck was stretched out on the wire. Cut
my throat torn from his shoulders
, and now I come home to write this diary. But I also know that my handwriting t) .as it
because I still can not get my head yet.