ลักษณะของการนำเสนอเรื่องแบบนี้นี่เอ

ลักษณะของการนำเสนอเรื่องแบบนี้นี่เองคือสิ่งที่พบในงานเขียน “ช่างสำราญ” แก่นของนวนิยายเรื่องนี้มีความเป็นโศกนาฏกรรม (tragedy) ที่มีกำพล ช่างสำราญเป็น tragic hero แต่เหตุการณ์และตัวละครอื่นๆที่อยู่รายล้อมกำพลคือองค์ประกอบที่ทำให้ “ช่างสำราญ” มีลักษณะของความเป็นสุขนาฏกรรม (comedy) ขึ้นมา นวนิยายทั้งเรื่องประกอบกันขึ้นมาจาก 38 ตอนย่อย เรื่องราวใน 38 ตอนนั้นมักจะจบในตอน ไม่ได้มีเนื้อเรื่องเชื่อมโยงกันจะมีก็เพียงบางตอนเท่านั้นที่มีเนื้อเรื่องต่อกัน เช่นในตอน “แม่มาแล้ว” ที่มีเนื้อหาเชื่อมโยงกับตอน “พ่อ แม่ กำพล และชายคนนั้น” หรือในตอน “เรือใหญ่กว่ารถบรรทุก” กับตอนสุดท้ายของเรื่องคือตอน “กำพลได้ขึ้น...สวรรค์”ในแต่ละตอนก็มีเรื่องราวที่แตกต่างกันเช่นเดียวกับรายละเอียดปลีกย่อยของแต่ละตอนที่ให้ความรู้สึกที่หลากหลายกันไปแก่ผู้อ่าน เช่น ผู้อ่านอาจเกิดความรู้สึกหดหู่และตีบตันในลำคอ เมื่ออ่านตอน “บ้านใหม่” (หน้า 63) เมื่อความปรารถนาของกำพลและผู้อ่านกำลังจะสมหวังเมื่อพ่อของกำพลมารับเด็กชายไปอยู่ด้วยในที่สุด แต่แล้วทั้งกำพลและผู้อ่านก็รู้สึกผิดหวังไม่แพ้กันเมื่อสุดท้ายกำพลไม่สามารถอยู่กับพ่อและน้องที่ “บ้านใหม่”ได้ตามใจหวังและเรื่องราวในตอนนั้นก็จบลงที่กำพลถูกพ่อนำมาส่งเอาไว้ที่ชุมชนห้องแถวคุณแม่ทองจันทร์ดังเดิม เช่นเดียวกับในตอน “แม่มาแล้ว” (หน้า 161) ที่แม่มารับกำพลไปอยู่ด้วย แต่ชะตากรรมของกำพลก็ต้องซ้ำรอยเดิมอีกครั้งเมื่อแม่ของกำพลจากไปและทิ้งกำพลไว้เบื้องหลังเป็นครั้งที่สองในตอน “พ่อ แม่ กำพล และชายคนนั้น” (หน้า 167) อย่างไรก็ดี ช่วงชีวิตของกำพลที่อยู่ภายใต้ความดูแลของสมาชิกแห่งชุมชนห้องแถวคุณแม่ทองจันทร์นั้นก็ปรากฏให้เห็นในแง่มุมของความสนุกสนานของชีวิตในวัยเด็ก และความเอื้อเฟื้อของเพื่อนร่วมโลกที่ยังคงเหลืออยู่แม้จะเป็นสิ่งที่บางคนคิดว่ามันเหือดหายหมดไปจากสังคมแล้ว สิ่งเหล่านี้คือ ความ “สำราญ” ที่ปรากฏให้เห็นในชีวิตของกำพล เช่นในตอน “จันทร์เจ้า” (หน้า 99) อันเป็นตอนหนึ่งที่แสดงให้เห็นถึงบางแง่มุมของการหาความสุขใส่ชีวิตของเด็กๆและสมาชิกในชุมชนห้องแถวคุณแม่ทองจันทร์ ในตอนนี้ปรากฏความต้องการส่วนลึกของกำพลในการต้องการคนมาดูแลเลี้ยงดูแทนพ่อแม่ เมื่อนายชงถามว่ากำพลจะขออะไรจากดวงจันทร์ และกำพลตอบว่า “ขอยายเกิด” อันเป็นคำจากบทเพลงจันทร์เอ๋ยจันทร์เจ้าที่มีตอนหนึ่งร้องว่า “ขอยายเกิดเลี้ยงตัวข้าเอง” (หน้า 102) ท่ามกลางความเงียบงันของคำตอบของกำพล พลันไอ้จั๊วโพล่งออกมาว่า “ยายเกิดไม่มีหรอก มีแต่สัปเหร่อเกิดจะเอามั้ย” ความเศร้าสร้อยของบรรยากาศได้ถูกกลบด้วยคำพูดของไอ้จั๊วที่ไม่ได้ดึงผู้อ่านให้จมลงไปสู่ความเศร้าแต่ก็ทำให้ผู้อ่านยังคงสัมผัสได้ถึงความรู้สึกว้าเหว่ที่ขาดพ่อและแม่ของกำพลที่ยังคงลอยอยู่ในบรรยากาศของเรื่อง เช่นเดียวกับในตอน “จิ้งหรีด” (หน้า 129) ที่จิ้งหรีดที่กำพลเลี้ยงไว้และตั้งชื่อให้เป็นตัวแทนของครอบครัวของเขา ถูกลุงดำเอาไปทอดกินด้วยความเข้าใจผิด ตอน “ผมไม่ใช่ผม” (หน้า 191) ที่กำพลสร้างบุคลิกของ “ผู้ปกครองของกำพล” มาเป็นผู้ช่วยดูแลตัวเอง เพราะกำพลไม่มีพ่อแม่ช่วยดูแลเหมือนคนอื่นๆ นี่เป็นตัวอย่างจากหลายๆตอนที่เหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นกับกำพลถูกนำเสนอออกมาด้วยวิธีการและภาษาที่สามารถสร้างรอยยิ้มให้ผู้อ่านได้แต่ในขณะเดียวกันก็รับรู้ถึงความรู้สึกนึกคิดของกำพล และยังคงตระหนักได้ถึงชะตากรรมที่กำพลยังคงต้องเผชิญอยู่ ลักษณะของเรื่องราวเบาสมองที่มีความอารมณ์ดี ไม่ถึงกับชวนหัวสร้างเสียงหัวเราะ แต่ก็ให้รอยยิ้มบางๆไปพร้อมๆกับการตระหนักถึงปมปัญหาของตัวละครที่ยังไม่ได้รับการคลี่คลายคือ ลักษณะของความเป็น tragicomedy แห่งยุคสมัยใหม่ที่ปรากฏให้เห็นในช่างสำราญ

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 2:

Manner of presentation is just what is found in the writings "so gleefully" theme of the novel is a tragedy (tragedy) with Kampon's getaway a tragic hero, but the characters and other income. surrounded Kampon elements that make "so merry" has the appearance of a comedy (comedy) make up the novel, the story of the 38 sub-story in 38 episodes that often end in. Not a story connected to it only now that the story is the same as in the episode "Mother I" with content associated with the "parent Kampon and Man" in the "big boat. over truck "to the end of the story is now. "Kampon up to heaven ..." Each episode has a different story, as well as the subtleties of each episode feels rich to the reader as the reader may feel depressed and constricted. tons in the throat when I read "new Home" (page 63) on the wishes of the people and to grip the reader is about to fulfill his grip when his father came to get the boy to live with in the end. But then the Kampon and readers were equally disappointed when the bundle was not able to be with his father and brother. "House" as you wish, and then I ended up clutching his father was brought into the community mothers row Monday, gold again. Just as in the "mother house" (page 161), the mother came to live with the people, get a grip. But the fate of Kampon must repeat again when the mother Kampon away and left clutching his behind for the second time in the "Parents Kampon and man" (page 167), however, its life span. Kampon under the supervision of members of the community mothers row Monday, gold was reflected in every aspect of the fun of childhood. And the generosity of fellow world remain, despite what some people think it is dissipated away from society. This is a "pleasure" to appear in the life of Kampon as in "Moon God" (page 99), which is the one that shows some aspects of happiness into the lives of children and members. you overgrowth in gold Monday. At this depth the needs of Kampol to need someone to take care of the parents. When asked if the maker Kampon to ask for anything from the moon. Kampon and said, "Let's move was" the words of the song Monday Monday, O Lord, with one saying. "The grandmother was raising myself" (page 102), the silence of the answer Kampon. I suddenly blurted out that Chua. "No, but Grandma But the Undertaker was going to take me, "a sombre atmosphere has been masked by the words of my Chua did not pull the reader to sink into sadness, but it leads the reader to experience the feeling. loneliness, lack of parents Kampon still floating in the atmosphere of the story. Just as in the "Cricket" (page 129) that the cricket Kampon pet and named to represent his family. Uncle Black was taken by mistake when eaten fried, "I am not I" (page 191), the bundle of his personality. "Parents of Kampon" to help take care of itself. Kampon because no parents to take care as others. Here is an example of the many events that happen to be present Kampon out ways and language can create a smile to the reader, but at the same time recognizing the emotions of Kampon. And continue to recognize the plight of Kampon still face. The characteristics of a good story lighthearted. Not even jocular laughter. But a thin smile along with recognizing the crux of the character has not been solved is. The nature of the tragicomedy of the modern era to appear in so gleefully.

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 3:

The characteristics of a proposed that this is what is found in the writings of "Chang Samran." the theme of this novel is a tragedy (tragedy). With a tragic kampol Chang Samran hero but events and other characters that surrounded the kampon is the ingredient. "Chang Samran." look of the comedy. (comedy), novel about the forming of 38 when minor story in 38 that often end in episode. Does not have a story linked only some episodes only with each other, such as in the story. "Mom" with the content associated with the part. "My father and mother kampon and man" or "ship in larger trucks." with the final episode of the matter is. "The kampon up... Paradise" in each section is a different story, as well as the details of each retail ย่อยข when to feel a wide variety up to its readers. As readers may feel depressed and constriction in the throat when read in the "new house" (page 63) when the desire of the kampon and readers are fulfilled when his father kampon pick boy in eventually. But then the kampon and the reader disappointed as when the last kampon cannot live with my father and brother. "New house" as you wish and stories that end up kampon father was delivered to the community room row mother moon), as well as in gold. "Mom" (page 161) you get kampon in. But the fate of the kampon would repeat itself again when the mother of kampon leave kampon behind a second time in the episode "the father, mother, kampol And the guy "(page 167) however, the life of the kampon is under the supervision of a member of ุมชน row mother gold moon is visible in the aspects of the fun of life in childhood. And the generosity of the remaining despite what some people think it is gone from the society. These things. The "happy" that appears in the life of the kampon, such as in the episode of "the moon" (page 99) as the episode illustrates some of the aspects of finding happiness in a child's life.