กฎหมายภายในซึ่งเป็นแม่บทที่เกี่ยวกั

กฎหมายภายในซึ่งเป็นแม่บทที่เกี่ยวกับธุรกิจของไทย
กฎหมายภายในซึ่งเป็นแม่บทที่เกี่ยวกับธุรกิจของไทย คือประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ และแม้จะไม่ได้แยกไว้ชัดเจนว่าอะไรคือ กฎหมายในส่วนแพ่งและอะไรคือหมายในส่วนพาณิชย์ แต่พอเข้าใจได้กว้างๆ ว่า ถ้าเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับสถานะและความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลในเรื่องส่วนตัว ไม่ใช่ในเชิงการค้า เช่น ปัญหาความสัมพันธ์ทางครอบครัวหรือมรดกจะเป็นเรื่องในทางแพ่ง แต่ถ้าเป็นความสัมพันธ์ระหว่างกันในลักษณะต่างตอบแทนเชิงเศรษฐกิจ จะเป็นเรื่องในทางพาณิชย์ เช่น ซื้อขาย เช่าทรัพย์ จ้างแรงงาน จ้างทำของ ฯลฯ
อย่างไรก็ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ในส่วนที่จัดเป็นทางพาณิชย์ จะยังไม่ถือว่าเป็นกฎหมายธุรกิจโดยอัตโนมัติ เพราะคำว่า "ธุรกิจ" มีความหมายที่เป็นปกติวิสัยในเชิงการค้าหากำไรไม่ใช่เป็นเพียงครั้งคราว

กฎหมายพิเศษที่เกี่ยวกับธุรกิจระหว่างประเทศ
มีกฎหมายบางฉบับที่นิยามคำว่า "ธุรกิจ" ไว้ เช่น พระราชบัญญัติการ ประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. 25421 โดยนิยามคำนี้ไว้ ในมาตรา 4 ให้ หมายความว่า "การประกอบกิจการในทางเกษตรกรรม อุตสาหกรรม หัตถกรรม พาณิชยกรรม การบริการ หรือกิจการอย่างอื่นเป็นการค้า” คำนิยามนี้ตรงกับคำว่า "ธุรกิจ" อังกฤษและสหรัฐอเมริกาเป็นประเทศที่มีระบบกฎหมาย Common Law ไม่ใช่ Civil Law เหมือนประเทศในภาคพื้นยุโรปและไทย ในระบบอังกฤษและอเมริกา แต่เดิมคำว่า “Commercial Law” ไม่ได้มีความหมายอะไรเป็นพิเศษ คงใช้ในความหมายที่ว่าเป็นกฎหมายพาณิชย์ทั่วไปเหมือนกับที่เราเรียกขานกฎหมายส่วนนี้ของเราว่า ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ อย่างไรก็ตาม ในระยะหลังๆ สหรัฐและอังกฤษเริ่มใช้คำว่า "Commercial Law" ในความหมายที่จำกัดมากขึ้น สำหรับสหรัฐมีองค์กรหนึ่งที่เรียกว่า The American Law Institute และ National Conference of Commissioners on Uniform State Laws ได้ร่วมกันจัดทำ Uniform Commercial Code เป็นรูปประมวลกฎหมายขึ้นมาเมื่อ ค.ศ.1951 และต่อมามีการแก้ไขปรับปรุง โดย 1972 Official Text คำว่า "commercial" ถูกนำมาใช้ในความหมายของการค้า อันเป็นปกติวิสัย ซึ่งใกล้เคียงกับคำว่า "ธุรกิจ" ดังกล่าวข้างต้น

บทบัญญัติใน Uniform Commercial Code ดังกล่าวข้างต้น มีในเรื่องดังต่อไปนี้ คือ ซื้อขาย (Sales) ตราสารทางการค้า (Commercial Papers) ธนาคารกับการเรียกเก็บเงินตามตั๋ว (Bank Deposit and Collection) เลตเตอร์ออฟเครดิต(Letter of Credit) ใบรับคลังสินค้า (Warehouse Receipts) บิลออฟเลดิ้ง (Bill of Lading) หลักทรัพย์เพื่อการลงทุน (Investment Securities) ธุรกรรมที่มีหลักประกัน(Secured Transactions) สหรัฐอเมริกาประกอบด้วยมลรัฐที่มีระบบกฎหมายของตนเองเป็นเอกเทศ จึงมีส่วนที่ผิดแผกแตกต่างกัน วัตถุประสงค์ของจัดทำ Uniform Commercial Code ก็เพื่อให้เกิดเป็นแบบฉบับของกฎหมายธุรกิจที่มลรัฐแต่ละรัฐไปบัญญัติเป็นกฎหมายภายในของตนซึ่งส่วนใหญ่ต่างก็รับไปออกเป็นกฎหมายภายในของรัฐตนแล้ว ทั้งนี้ เพราะต่างมีความเห็นพ้องต้องกันว่าถ้ากฎหมายภายในของแต่ละมลรัฐในเรื่องนี้มีความสอดคล้องกัน ย่อมเกิดความสะดวกและจะเป็นประโยชน์มหาศาลในการทำธุรกิจกัน ซึ่งเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ สำหรับอังกฤษ ซึ่งเป็นแม่แบบของ Common Law ได้พัฒนาระบบกฎหมายของตนขึ้น ให้รองรับกับความเปลี่ยนแปลงทางการเมืองเศรษฐกิจสังคม รวมทั้งความสัมพันธ์ระหว่างประเทศมาโดยตลอด แม้รูปแบบกฎหมายจะไม่ได้แบ่งแยกเป็นหมวดหมู่เหมือนกับ Uniform Commercial Code ของสหรัฐ แต่ในวงการนิติศาสตร์ซึ่งมีทั้งนักกฎหมายทางวิชาการและทางด้านปฏิบัติได้จัดทำตำรา รวบรวมหลักกฎหมายและประมวลหลักปฏิบัติแบ่งแยกเป็นหมวดหมู่ กำหนดหัวข้อเป็นเรื่องๆเพื่อทำให้เกิดความเข้าใจง่ายทั้งทางด้านการศึกษาและปฏิบัติ ตำรากฎหมายธุรกิจของอังกฤษซึ่งเป็นที่ยอมรับกันทั่วไปมีอยู่มาก

พึงเข้าใจด้วยว่าธุรกิจการค้าเป็นกิจการที่มีการแข่งขันกันอย่างสูง จึงมีความคิดกันในวงการตลอดเวลาว่า ทำอย่างไรจึงจะเกิดประโยชน์สูงสุดแก่คู่กรณีแก่คู่กรณีที่เกี่ยวข้อง วิธีการใดจะอำนวยความสะดวกให้แก่คู่สัญญาได้มากที่สุด เมื่อนักธุรกิจเห็นช่องทางควรจะทำอย่างไรแล้ว ก็จะลองทำกันไปก่อน หากเกิดปัญหาก็คิดหาทางแก้ไขกันภายหลัง ด้วยเหตุผลนี้เอง ธุรกิจจึงนำหน้ากฎหมายเสมอประเพณีทางการค้ามักจะเกิดขึ้นก่อนแล้วจึงจะมีกฎหมายมารองรับให้เกิดความชัดเจนแน่นอนยิ่งขึ้น เหตุการณ์เช่นนี้เป็นมาแต่ในอดีต โดยเฉพาะอย่างยิ่งการค้าวาณิชย์ระหว่างประเทศ จะเห็นได้ว่าประเพณีระหว่างประเทศในหลายเรื่อง เป็นต้นกำเนิดของหลักกฎหมายธุรกิจหลายต่อหลายแขนงด้วยกัน แม้ในปัจจุบันวิธีปฏิบัติรวมทั้งกฎหมายธุรกิจในเรื่องต่างๆ ซึ่งมีใช้กันแพร่หลายในประเทศที่พัฒนาแล้ว ก็ได้นำมาปฏิบัติในประเทศไทยแล้วเป็นบางเรื่อง ส่วนจะมีความจำเป็นที่จะต้องออกกฎหมายรองรับหรือไม่เมื่อใด อาจถือว่าเป็นปัญหาทางด้านการเมืองมากกว่า เมื่อความจำเป็นมีถึงขนาด รัฐบาลคงจะนิ่งเฉยไม่ได้และต้องออกกฎหมายมารองรับในชั้นที่สุดคำอธิบายนี้จะได้หยิบยกบทบาทหน้าที่ของรัฐเกี่ยวกับธุรกิจเอกชนขึ้นกล่าวพอสมควร

กฎหมายที่ใช้ต่อความสัมพันธ์ระหว่างเอกชนในทางระหว่างประเทศ
แม้ว่ากฎหมายภายในของแต่ละประเทศ เช่น ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ของไทย Commercial law ของมลรัฐในสหรัฐและของอังกฤษ อาจถือว่าเป็นพื้นฐานกฎหมายธุรกิจของแต่ละประเทศในแง่ความสัมพันธ์ระหว่างเอกชนกับเอกชนในทางธุรกิจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลักในเรื่อง "สัญญา" แต่ธุรกิจที่เติบโตจริงๆ ซึ่งมีหลักเกณฑ์ทางปฏิบัติแตกแยกออกไปอีกมากได้แก่ธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับต่างประเทศคำว่า "ต่างประเทศ" ในที่นี้ใคร่ขอให้ความหมายเพียงว่า เป็นพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ที่มีระบบกฎหมายเอกชนแตกต่างจากอีกพื้นที่หนึ่ง แม้จะเป็นพื้นที่ที่อยู่ในอำนาจอธิปไตยของรัฐเดียวกัน เช่น สหรัฐที่มีระบบกฎหมายเอกชนแตกต่างกันในแต่ละมลรัฐ ระบบกฎหมายอังกฤษ (English law) ซึ่งใช้ในพื้นที่ที่เป็น England กับ Wales แต่ไม่รวม Scotland ซึ่งมีระบบกฎหมายของตนเองต่างหากการที่จะทำความเข้าใจอย่างลึกซึ้งจึงจำเป็นต้องทราบพื้นฐานกฎหมายลักษณะแม้ว่ากฎหมายภายในของแต่ละประเทศ เช่น ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ของไทย Commercial law ของมลรัฐในสหรัฐและของอังกฤษ อาจถือว่าเป็นพื้นฐานกฎหมายธุรกิจของแต่ละประเทศในแง่ความสัมพันธ์ระหว่างเอกชนกับเอกชนในทางธุรกิจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลักในเรื่อง "สัญญา" แต่ธุรกิจที่เติบโตจริงๆ ซึ่งมีหลักเกณฑ์ทางปฏิ

ผลลัพธ์ (จีน) 1:

国内法，是母亲章关于泰国的业务。内部的法律，是母亲章关于泰国的业务是民法和商法的代码，即使他不能来区分什么是明显。法 》 中的数字，但我的理解是，如果大型故事的地位和关系一个人的个人、 非商业化问题，如家庭关系或继承在司法的民事和商业代码节民间，但如果它是不同的方式。 经济之间的关系补偿将在商业地产租赁、 销售、 就业、 劳动、 就业、 制作等。然而，被认为是商法的民法和商业部分不会自动被视为一家企业，因为单词"商务"的涵义，是典型的商业利益，制定贸易并不只是偶尔。有关国际商业的特别法律。มีกฎหมายบางฉบับที่นิยามคำว่า "ธุรกิจ" ไว้ เช่น พระราชบัญญัติการ ประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. 25421 โดยนิยามคำนี้ไว้ ในมาตรา 4 ให้ หมายความว่า "การประกอบกิจการในทางเกษตรกรรม อุตสาหกรรม หัตถกรรม พาณิชยกรรม การบริการ หรือกิจการอย่างอื่นเป็นการค้า” คำนิยามนี้ตรงกับคำว่า "ธุรกิจ" อังกฤษและสหรัฐอเมริกาเป็นประเทศที่มีระบบกฎหมาย Common Law ไม่ใช่ Civil Law เหมือนประเทศในภาคพื้นยุโรปและไทย ในระบบอังกฤษและอเมริกา แต่เดิมคำว่า “Commercial Law” ไม่ได้มีความหมายอะไรเป็นพิเศษ คงใช้ในความหมายที่ว่าเป็นกฎหมายพาณิชย์ทั่วไปเหมือนกับที่เราเรียกขานกฎหมายส่วนนี้ของเราว่า ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ อย่างไรก็ตาม ในระยะหลังๆ สหรัฐและอังกฤษเริ่มใช้คำว่า "Commercial Law" ในความหมายที่จำกัดมากขึ้น สำหรับสหรัฐมีองค์กรหนึ่งที่เรียกว่า The American Law Institute และ National Conference of Commissioners on Uniform State Laws ได้ร่วมกันจัดทำ Uniform Commercial Code เป็นรูปประมวลกฎหมายขึ้นมาเมื่อ ค.ศ.1951 และต่อมามีการแก้ไขปรับปรุง โดย 1972 Official Text คำว่า "commercial" ถูกนำมาใช้ในความหมายของการค้า อันเป็นปกติวิสัย ซึ่งใกล้เคียงกับคำว่า "ธุรกิจ" ดังกล่าวข้างต้น บทบัญญัติใน Uniform Commercial Code ดังกล่าวข้างต้น มีในเรื่องดังต่อไปนี้ คือ ซื้อขาย (Sales) ตราสารทางการค้า (Commercial Papers) ธนาคารกับการเรียกเก็บเงินตามตั๋ว (Bank Deposit and Collection) เลตเตอร์ออฟเครดิต(Letter of Credit) ใบรับคลังสินค้า (Warehouse Receipts) บิลออฟเลดิ้ง (Bill of Lading) หลักทรัพย์เพื่อการลงทุน (Investment Securities) ธุรกรรมที่มีหลักประกัน(Secured Transactions) สหรัฐอเมริกาประกอบด้วยมลรัฐที่มีระบบกฎหมายของตนเองเป็นเอกเทศ จึงมีส่วนที่ผิดแผกแตกต่างกัน วัตถุประสงค์ของจัดทำ Uniform Commercial Code ก็เพื่อให้เกิดเป็นแบบฉบับของกฎหมายธุรกิจที่มลรัฐแต่ละรัฐไปบัญญัติเป็นกฎหมายภายในของตนซึ่งส่วนใหญ่ต่างก็รับไปออกเป็นกฎหมายภายในของรัฐตนแล้ว ทั้งนี้ เพราะต่างมีความเห็นพ้องต้องกันว่าถ้ากฎหมายภายในของแต่ละมลรัฐในเรื่องนี้มีความสอดคล้องกัน ย่อมเกิดความสะดวกและจะเป็นประโยชน์มหาศาลในการทำธุรกิจกัน ซึ่งเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ สำหรับอังกฤษ ซึ่งเป็นแม่แบบของ Common Law ได้พัฒนาระบบกฎหมายของตนขึ้น ให้รองรับกับความเปลี่ยนแปลงทางการเมืองเศรษฐกิจสังคม รวมทั้งความสัมพันธ์ระหว่างประเทศมาโดยตลอด แม้รูปแบบกฎหมายจะไม่ได้แบ่งแยกเป็นหมวดหมู่เหมือนกับ Uniform Commercial Code ของสหรัฐ แต่ในวงการนิติศาสตร์ซึ่งมีทั้งนักกฎหมายทางวิชาการและทางด้านปฏิบัติได้จัดทำตำรา รวบรวมหลักกฎหมายและประมวลหลักปฏิบัติแบ่งแยกเป็นหมวดหมู่ กำหนดหัวข้อเป็นเรื่องๆเพื่อทำให้เกิดความเข้าใจง่ายทั้งทางด้านการศึกษาและปฏิบัติ ตำรากฎหมายธุรกิจของอังกฤษซึ่งเป็นที่ยอมรับกันทั่วไปมีอยู่มากพึงเข้าใจด้วยว่าธุรกิจการค้าเป็นกิจการที่มีการแข่งขันกันอย่างสูง จึงมีความคิดกันในวงการตลอดเวลาว่า ทำอย่างไรจึงจะเกิดประโยชน์สูงสุดแก่คู่กรณีแก่คู่กรณีที่เกี่ยวข้อง วิธีการใดจะอำนวยความสะดวกให้แก่คู่สัญญาได้มากที่สุด เมื่อนักธุรกิจเห็นช่องทางควรจะทำอย่างไรแล้ว ก็จะลองทำกันไปก่อน หากเกิดปัญหาก็คิดหาทางแก้ไขกันภายหลัง ด้วยเหตุผลนี้เอง ธุรกิจจึงนำหน้ากฎหมายเสมอประเพณีทางการค้ามักจะเกิดขึ้นก่อนแล้วจึงจะมีกฎหมายมารองรับให้เกิดความชัดเจนแน่นอนยิ่งขึ้น เหตุการณ์เช่นนี้เป็นมาแต่ในอดีต โดยเฉพาะอย่างยิ่งการค้าวาณิชย์ระหว่างประเทศ จะเห็นได้ว่าประเพณีระหว่างประเทศในหลายเรื่อง เป็นต้นกำเนิดของหลักกฎหมายธุรกิจหลายต่อหลายแขนงด้วยกัน แม้ในปัจจุบันวิธีปฏิบัติรวมทั้งกฎหมายธุรกิจในเรื่องต่างๆ ซึ่งมีใช้กันแพร่หลายในประเทศที่พัฒนาแล้ว ก็ได้นำมาปฏิบัติในประเทศไทยแล้วเป็นบางเรื่อง ส่วนจะมีความจำเป็นที่จะต้องออกกฎหมายรองรับหรือไม่เมื่อใด อาจถือว่าเป็นปัญหาทางด้านการเมืองมากกว่า เมื่อความจำเป็นมีถึงขนาด รัฐบาลคงจะนิ่งเฉยไม่ได้และต้องออกกฎหมายมารองรับในชั้นที่สุดคำอธิบายนี้จะได้หยิบยกบทบาทหน้าที่ของรัฐเกี่ยวกับธุรกิจเอกชนขึ้นกล่าวพอสมควร适用法律： 私营部门在国际之间的关系。แม้ว่ากฎหมายภายในของแต่ละประเทศ เช่น ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ของไทย Commercial law ของมลรัฐในสหรัฐและของอังกฤษ อาจถือว่าเป็นพื้นฐานกฎหมายธุรกิจของแต่ละประเทศในแง่ความสัมพันธ์ระหว่างเอกชนกับเอกชนในทางธุรกิจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลักในเรื่อง "สัญญา" แต่ธุรกิจที่เติบโตจริงๆ ซึ่งมีหลักเกณฑ์ทางปฏิบัติแตกแยกออกไปอีกมากได้แก่ธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับต่างประเทศคำว่า "ต่างประเทศ" ในที่นี้ใคร่ขอให้ความหมายเพียงว่า เป็นพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ที่มีระบบกฎหมายเอกชนแตกต่างจากอีกพื้นที่หนึ่ง แม้จะเป็นพื้นที่ที่อยู่ในอำนาจอธิปไตยของรัฐเดียวกัน เช่น สหรัฐที่มีระบบกฎหมายเอกชนแตกต่างกันในแต่ละมลรัฐ ระบบกฎหมายอังกฤษ (English law) ซึ่งใช้ในพื้นที่ที่เป็น England กับ Wales แต่ไม่รวม Scotland ซึ่งมีระบบกฎหมายของตนเองต่างหากการที่จะทำความเข้าใจอย่างลึกซึ้งจึงจำเป็นต้องทราบพื้นฐานกฎหมายลักษณะแม้ว่ากฎหมายภายในของแต่ละประเทศ เช่น ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ของไทย Commercial law ของมลรัฐในสหรัฐและของอังกฤษ อาจถือว่าเป็นพื้นฐานกฎหมายธุรกิจของแต่ละประเทศในแง่ความสัมพันธ์ระหว่างเอกชนกับเอกชนในทางธุรกิจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลักในเรื่อง "สัญญา" แต่ธุรกิจที่เติบโตจริงๆ ซึ่งมีหลักเกณฑ์ทางปฏิ

ผลลัพธ์ (จีน) 2:

在法律框架内哪些业务是关于泰国的
国内法律框架，这大约是泰国的业务。民法和商业法 尽管什么显然不是孤立的。什么是民用和商业领域的法律。我明白，如果对方是对国家和个人之间的关系。非商业问题，如家庭关系或继承将受到民事赔偿责任。但是，如果不同的经济回报之间的关系。它是在财产转让，出租，租赁工作，等等。这种商业租赁
，但是。民法和商业法方面的商业化。不自动视为一个商业法律，因为这个词“业务”是指被列入商业开发不只是偶尔在国际业务的专门法律法规是一些定义“。业务“，如法案 外国人法25421业务，顾名思义，这个词在第4条规定，“在农业，工业，手工业，商业，服务或以其他方式操作商业化”这个定义与术语“。商务“英国和美国是一个法制的国家是普通法和民法的欧洲国家，如泰国。在英国和美国，但“商业法”并不意味着什么特别的。它用来表示一个一般规律，我们称之为这部分的法律。民商法然而，在最近，美国和英国开始在更有限的意义使用术语“商法”。对美国来说，有一个组织，叫做美国法律协会和专员统一州法全国会议联合编写了统一商法典编纂了于1951年，后来经1972年修订后的官方。文本中的“商业”一词用在贸易的定义。由于习惯性地 这是类似的词“业务”上面的统一商法典规定如上所述。在下面的故事是交易（销售）股权商业（商业票据），银行收取门票（银行存款及征收）信用证收据仓库（的信用证）（仓单）条例草案下线。礼顿集团（提单）持有证券投资（证券投资）的交易与抵押（担保。交易）美国的法律制度包括国家有自己的个性。因此在一个不同。统一商法典的目的是实现在国家以立法的国家一个典型的商业法律范围内自己的，其中大部分已经进入状态的国内法，这是因为一个共识。如果在这方面，每个国家的国内法是一致的。这是方便，将是一起做生意很大的帮助。这是不可避免的英国普通法，这是由它自身的规律发展的模板。为了满足政治，经济，社会。以及在过去的国际关系。示范法是不分成像美国的统一商法典类别，但在法律领域，这两者都是学术和实践的律师准备文本。巩固法治和实务守则的划分类别。这个主题是很容易理解的教育和实践的原因。其中规定英国企业的法律文本较为普遍理解，这是竞争激烈的商业实体。有观点认为，在所有的时间。如何最大限度的让利于有关各方当事人。如何将有利于对手的可能。当商务人士看到一个办法做到这一点。我会尽力去做。如果问题被认为是后来修复。为此原因，企业是一家领先的商业规律总是倾向于传统的先出现，然后有更明确的法律支持。但这样的事件是在过去。特别是，国际贸易，电子商务。可以看出，在一些国际传统。商业法律若干领域的主要来源在一起。即使在当今的商业行为，包括法律问题。其广泛应用于在发达国家。付诸实践在一定的主题。将需要支持立法与否的时候。可能会被视为在一个政治问题。当需要的是不合格 政府将保持沉默，不立法中描述的支持，这将提高对民营企业在国家的角色说的足够的法律适用于在国际私营部门之间的关系，虽然每个国家的国内法。如民法和商法泰国商业在美国和英国的国家的法律。私下对民营企业之间的关系而言可视为国家的根本大法。尤其是在“合同”但企业真正成长。实践指导方针在这件事情我的意思只是分成无数相关业务海外，守信用“外国”。与私法的地理区不同于其他区域。虽然面积是国家主权范围内的，如美国与私法的区别每个州。英国的法律体系（英国法），它使用面积为英格兰和威尔士，但不是苏格兰，其中分别有其自身的规律的深刻理解需要知道每个国家的国内法，包括民法的基本规律。泰国的商业和商务，在美国和英国的国家法律。私下对民营企业之间的关系而言可视为国家的根本大法。尤其是在“合同”但企业真正成长。的经营方针

ผลลัพธ์ (จีน) 3:

法律框架内，对企业
法律框架内，对企业是民商法尽管没有明确什么是分离的。民事法律是什么意思，但可以理解的部分是商业。问题不是商业家庭关系是民事或继承。但如果是关系在不同的经济回报是商业交易、租赁财产雇佣工作等。然而，在民商法的分类是商业也被认为是商业法自动因为“生意”意思是视力正常商业利润不只是偶尔

。特别法对国际贸易法第
一些定义“业务”等外来的经营行为。公元前25421定义在第4这个词意味着“企业在农业、手工业、商业服务。事务或者其他贸易”这个定义与术语“业务”。常见的窄带不是像欧洲大陆国家的民事法律制度，在英国和美国的泰国传统意义的“商业法”并不意味着什么。然而，美国和英国民商最近开始使用“商业法”ในความหมายที่较为有限。美国企业是一个所谓的“美国法学院协会专员和国家会议上的统一的国家法律统一商业代码是代码的时候。