ประวัติศาสตร์ประวัติศาสตร์ หมายถึง

ประวัติศาสตร์
ประวัติศาสตร์ หมายถึง การสอบถาม ความรู้ที่ได้มาโดยการสอบสวน เป็นการค้นพบ รวบรวม จัดระเบียบและนำเสนอข้อมูลเกี่ยวกับเหตุการณ์ในอดีต ประวัติศาสตร์ยังอาจหมายถึงช่วงเวลาหลังมีการประดิษฐ์ตัวอักษรขึ้น นักวิชาการผู้เขียนเกี่ยวกับประวัติศาสตร์เรียกนักประวัติศาสตร์ ประวัติศาสตร์เป็นสาขาการวิจัยซึ่งใช้การบรรยายเพื่อพิจารณาและวิเคราะห์ลำดับของเหตุการณ์ และบางครั้งพยายามสอบสวนรูปแบบของเหตุและผลซึ่งมีอิทธิพลต่อเหตุการณ์อย่างยุติธรรม นักประวัติศาสตร์ถกเถียงกันเรื่องธรรมชาติของประวัติศาสตร์และประโยชน์ของมัน ซึ่งรวมทั้งถกเถียงการศึกษาสาขาวิชาเป็นจุดจบในตัวมันเองและเป็นเสมือนวิถีการให้ "มุมมอง" ต่อปัญหาในปัจจุบัน เรื่องเล่าซึ่งเป็นสิ่งธรรมดาในวัฒนธรรมใดวัฒนธรรมหนึ่ง แต่ไม่มีการสนับสนุนจากแหล่งข้อมูลภายนอก (เช่น ตำนานเกี่ยวกับกษัตริย์อาเธอร์) มักจัดเป็นมรดกทางวัฒนธรรมมากกว่า "การสอบสวนอย่างไม่นำพา" ที่จำเป็นตามสาขาประวัติศาสตร์ เหตุการณ์ในอดีตก่อนมีบันทึกลายลักษณ์อักษรเรียกว่า ยุคก่อนประวัติศาสตร์
ในบรรดานักวิชาการ นักประวัติศาสตร์ชาวกรีกในศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาล เฮโรโดตัส ถูกพิจารณาว่าเป็น "บิดาแห่งประวัติศาสตร์" เขาร่วมกับธูซิดดิดีส นักประวัติศาสตร์ร่วมสมัย ก่อตั้งรากฐานของการศึกษาประวัติศาสตร์สมัยใหม่ อิทธิพลของพวกเขา ร่วมกับแบบแผนทางประวัติศาสตร์อื่นในส่วนอื่นของโลก ได้ก่อให้เกิดการตีความธรรมชาติของประวัติศาสตร์ไปต่าง ๆ นานา ซึ่งได้วิวัฒนามาเป็นเวลาหลายศตวรรษและยังมีการเปลี่ยนแปลงอยู่ในปัจจุบัน การศึกษาประวัติศาสตร์สมัยใหม่มีหลายสาขา รวมทั้งสาขาที่มุ่งศึกษาภูมิภาคหนึ่งโดยเฉพาะ และสาขาที่มุ่งศึกษาองค์ประกอบเฉพาะหัวข้อหรือใจความของการสอบสวนประวัติศาสตร์ ประวัติศาสตร์มักสอนเป็นส่วนหนึ่งในการศึกษาขั้นประถมและมัธยม และการศึกษาวิชาการประวัติศาสตร์เป็นสาขาหลักในระดับอุดมศึกษา

ผลลัพธ์ (เวียดนาม) 1:

Lịch sửLịch sử đề cập đến câu hỏi kiến thức được mua lại bởi điều tra phát hiện ra là để thu thập, tổ chức, và hiện nay thông tin về các sự kiện trong quá khứ, lịch sử là vẫn ở đó sau khi một khoảng thời gian có thể là việc phát minh ra bảng chữ cái. Người viết về lịch sử các học giả danh xưng trong tiếng Pháp là nhà sử học trong lịch sử của các chi nhánh nghiên cứu, sử dụng tường thuật để xem xét và phân tích chuỗi sự kiện, và đôi khi cố gắng để điều tra các mô hình của nguyên nhân và có hiệu lực, ảnh hưởng đến các sự kiện công bằng. Nhà sử học tranh luận bản chất của chủ đề của lịch sử và lợi ích của nó. Những tranh cãi, bao gồm nghiên cứu như kết thúc trong chính nó và như là cách của đưa ra. "Giao diện," ông nói. Trong vấn đề hiện tại: Một câu chuyện đó là một điều bình thường, trong bất kỳ văn hóa, nhưng văn hóa không được hỗ trợ từ nguồn dữ liệu bên ngoài (chẳng hạn như truyền thuyết về vua Arthur) thường được phân loại như là di sản văn hóa chứ không phải là "một điều tra, không phải để chăm sóc" theo yêu cầu của lịch sử chi nhánh. Sự kiện trong quá khứ, trước khi hồ sơ văn được gọi là thời tiền sử.Trong số các học giả. Nhà sử học ở thế kỷ 19 trà 5 wok trước khi Chúa Kitô San hô rose một tục được coi là "cha đẻ của lịch sử" Ông là tốt với dadi SIM đi Các nhà sử học hiện đại lập ra Quỹ nghiên cứu lịch sử hiện đại. Ảnh hưởng của họ kết hợp với các chương trình lịch sử trong các phần khác của thế giới. Nó tạo ra một giải thích tự nhiên của lịch sử của làng, trong đó có sự hiện diện quốc tế tới trong nhiều thế kỷ, và vẫn còn thay đổi vào ngày hôm nay. Một nghiên cứu về lịch sử hiện đại có nhiều chi nhánh, bao gồm cả khu vực nghiên cứu nhằm vào một chi nhánh đặc biệt và các yếu tố độc đáo nhằm tại chi nhánh nghiên cứu chủ đề, hoặc điều tra lịch sử. Lịch sử thường được dạy như là một phần của giáo dục tiểu học và trung học, và nghiên cứu học tập của lịch sử là các chi nhánh chính trong giáo dục đại học cấp.