เจนนี่กับเป็กกี้ เพื่อนรักต่างสายพันธุ์ในอดีตเจนเป็นหญิงสาวธรรมดาที่มี การแปล - เจนนี่กับเป็กกี้ เพื่อนรักต่างสายพันธุ์ในอดีตเจนเป็นหญิงสาวธรรมดาที่มี อังกฤษ วิธีการพูด

เจนนี่กับเป็กกี้ เพื่อนรักต่างสายพั

เจนนี่กับเป็กกี้ เพื่อนรักต่างสายพันธุ์
ในอดีตเจนเป็นหญิงสาวธรรมดาที่มีชีวิตเหมือนๆกับผู้หญิงคนอื่นทั่วไป เธอไม่ใช่เด็กเรียนเก่ง เธอไม่ใช่เด็กที่หน้าตาดี เธอไม่ใช่เด็กที่ร่ำรวย ในช่วงชีวิตที่ผ่านมาของเธอมีเพื่อนมากมายตั้งแต่อนุบาล ประถม มัธยม เพราะเธอมีนิสัยน่ารัก เธอเคยสนุกสนานกับเพื่อนของเขาทุกช่วงชีวิต เขารู้สึกมีความสุขมากเวลาที่ได้อยู่กับเพื่อนเหล่านั้น
ในตอนนี้เจนเรียนอยู่มหาลัยปีสุดท้ายแล้วช่วงเวลาที่ผ่านของเธอทำให้เธอรู้ว่าเพื่อนที่เคยสนุกสนานด้วยกันมานั้นสุดท้ายแล้วทุกคนก็ต้องแยกจากกัน บ้างก็มีเพื่อนใหม่ บ้างก็ห่างกันไกล บ้างก็สนใจแฟน แม้กระทั่งลืมกันก็มี และแน่นอน หากเธอจบมหาลัยไป เพื่อนที่มหาลัยก็คงไม่ต่างกัน
สิ่งเหล่านี้ทำให้เธอเกิดคำถามในใจว่า เพื่อนแท้คืออะไร
หน้าบ้านทรงไทยสองชั้น แกร๊ก! เสียงกลอนประตูรั้วสีขาวถูกเปิดออก
“กลับมาแล้วค่ะ” เจนตะโกนหวังให้พ่อแม่ของเขาจะได้ยินแล้วออกมาถามไถ่สารทุกข์สุข หลังจากเดินไป เธอก็ต้องประหลาดใจเมื่อเจอกับเป็กกี้ สุนัขสีน้ำตาลที่พ่อแม่ของเขาขอมาจากป้าที่อยู่ต่างจังหวัดมาเลี้ยงเมื่อสามปีก่อน มันวิ่งออกมากระดิกหางไปมา ซ้ายที ขวาที พลางทำท่าตื่นเต้นพร้อมกับมองหน้าของเจนอย่างไม่วางสายตา
“หลบไปไอ้หมาหน้าโง่ ฉันจะเข้าบ้าน!” เธอพูดเสียงตวาดแต่มันก็ยังทำหน้าสลอนทำเสียงออดอ้อนหายใจหอบแฮ่กๆ
“แกนี่มันน่ารำคาญจริงๆเลย ระวังเถอะ สักวันฉันจะเอาแกไปทิ้ง” เธอพูดกับมันก่อนจะเดินเข้าบ้านโดยไม่สนใจมันเลย สุนัขตัวน้อยวัยสามปีตัวสีน้ำตาลมองเจ้านายของมันที่กำลังเดินผ่านไปพลางทำเสียงครวญครางเรียกร้องความสนใจ
มันยังร้องครวญครางอยู่อย่างนั้นจนเจนปิดประตูใส่มัน สักพักอาการตื่นเต้นของมันที่แสดงถึงความดีใจ เริ่มเปลี่ยนไป สายตาที่แสดงถึงความสุขของมันเริ่มเศร้าหมอง ก่อนที่มันจะทิ้งตัวลงนอนอย่างเหงาหงอย
พ่อและแม่ของเธอเกิดอาการประหลาดใจที่เห็นเธอทำท่าทางเบื่อหน่ายเช่นนั้น
“เป็นอะไรหรือป่าวลูก ทำไมวันนี้ดูเหนื่อยๆ” แม่ของเธอพูด
“ป่าวค่ะแม่ แค่เบื่อๆนิดหน่อย” เธอพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
“ถ้าเบื่อก็ลองไปเล่นกับเป็กกี้ดูสิเมื่อก่อนลูกชอบเล่นกับมันประจำเลย” พ่อพูดกับเธอ
“ไม่เอาหรอกพ่อ ตอนเด็กๆเป็กกี้มันก็น่ารักดีหรอก แต่โตขึ้นมาแล้วน่ารำคาญจะตาย” เจนพูดใส่อารมณ์พร้อมกับชักสีหน้าก่อนจะเดินเข้าห้องของเธอ
วันต่อมาเจนออกไปสังสรรค์กับเพื่อนของเธอเนื่องจากจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัย โดยออกไปกินข้าวฉลองกัน ทุกคนบนโต๊ะอาหารคุยกันเมามันและสนุกสนานมีทั้งโอ้อวดและโจ๊กขำขัน เจนกลับบ้านไปด้วยอารมณ์เบิกบาน
เมื่อเจนกลับถึงบ้าน ตัวของเขาผ่านเข้ารั้วประตูบ้านไม่เกินสามก้าว ก็จะพบกับเป็กกี้ที่กำลังกวักแกว่งหางไปมาอย่างรวดเร็วกับท่าทางร้อนรนดีอกดีใจเหมือนเช่นเคย
ทุกวันปกติเมื่อเธอเจอเหตุการณ์เช่นนี้เธอจะเลือกที่จะเดินผ่านมันไปโดยไม่เหลียวหลังมามอง แต่ในวันนี้เขาเดินเข้าไปลูบหัวมันพร้อมกับยิ้มหัวเราะอย่างสนุกสนานทำเอามันดีใจวิ่งไปมารอบตัวของเธอไม่หยุดราวกับไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
แม้เป็กกี้จะเป็นเพียงสุนัขไม่มีความคิดซับซ้อนเหมือนมนุษย์ แต่สำหรับมันแล้วความสุขในวันนี้ช่างมีความสุขยากที่จะลืม รอยยิ้มของเจ้านานมันในวันนี้ทำให้มันนึกถึงวันที่มันยังเป็นเด็ก เจ้านายที่คอยจูบกอดมันตั้งแต่มันลืมตาดูโลกเจ้านายที่ให้อาหารมันกินเวลาที่มันหิว วิ่งเล่นกับมันใน พามันไปหาหมอรักษาเวลาที่มันเจ็บป่วย เจ้านายที่สอนให้มันรู้จักความรัก ความรักที่ไม่หวังสิ่งใดตอบแทนและมันก็พร้อมอยู่เคียงข้างใครก็ตามที่เลี้ยงดูมันไปตลอดกาล แม้วันจะเป็นแค่สัตว์เลี้ยงแต่มันก็หวังให้เจ้านานนั้นยิ้มให้มันอย่างนี้เรื่อยไป
เวลาผ่านไปจนกระทั่งเจนจบมหาลัยเพื่อนในกลุ่มทุกคนต่างแยกย้ายกันไปทำงาน บ้างก็ทำกิจการของตัวเอง บ้างก็ทำงานกินเงินเดือนบริษัทเหมือนกับเขาจนกระทั่งพวกเขาไม่มีโอกาสได้พบเจอกันอีกเลย
เจนเริ่มพบว่าไม่มีเพื่อนคนใดเลยที่อยู่กับเธอตลอดไป
หน้าบ้านทรงไทยหลังเดิม เจนเปิดประตูรั้วสีขาวเข้ามาในบ้าน
“กลับมาแล้วค่ะ” เจนตะโกนหวังให้พ่อแม่ของเขาจะได้ยินแล้วออกมาถามไถ่สารทุกข์สุข หลังจากเดินไป เธอก็ต้องประหลาดใจเมื่อเจอกับเป็กกี้มันวิ่งออกมากระดิกหางไปมา ซ้ายที ขวาที พลางทำท่าระริกระรี้ราวตื่นเต้นอะไรบางอย่างพร้อมกับมองหน้าของเจนอย่างไม่วางสายตา
เจนเดินไปหามันอย่างช้าๆ ท่าทีของมันไม่ต่างไปเลยจากวันนั้นวันที่เธอเคยเล่นกับมันเมื่อมันยังเด็ก มันทำให้เธอเข้าใจคำตอบจากคำถามที่ตนเองเคยสงสัย
เธอค่อยๆก้มตัวลงไปมองหน้ามันอยู่พักหนึ่งก่อนจะตัดสินใจกอดมันอย่างอบอุ่นอีกครั้ง
ในวันนี้เธอจำได้แล้วว่า ความรัก ความอ่อนโยน ที่เขาเคยให้กับเพื่อนแท้ของเขาเป็นเช่นไร เธอจำได้ว่านานมากแล้วที่เธอไม่ได้ทำเช่นนี้กับมัน และนานมากแล้วที่สัตว์สี่ขายังคงรักและซื่อสัตย์กับเจ้าของของมันไม่เปลี่ยนแปลง
มันเคยน่ารักรักและซื่อสัตย์กับเขามากเพียงใด ในวันนี้มันก็ยังคงน่ารักและซื่อสัตย์กับเขาไม่เปลี่ยนแปลง บางครั้งเพื่อนที่ดีที่สุดของเราอาจจะไม่ใช่เพื่อนที่เข้าใจเรามากที่สุดก็เป็นได้ สุดท้ายแล้วเพื่อนที่ดีที่สุดของเราอาจจะเป็นเพื่อนที่ไม่เคยเข้าใจอะไรเรา เพียงแค่รักเรามากที่สุดเท่านั้นเอง
0/5000
จาก: -
เป็น: -
ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 1: [สำเนา]
คัดลอก!
Jennie to Peck cookies Dear friends, different strains.In the past, Jane is a young woman of simple organisms can another woman common. She is not a baby sleep. She is not a baby that looks good. She's not wealthy kids. During her past lives have so many friends since kindergarten. Primary, secondary, because she has a cute habit. She was having fun with his friends every period of life. He was a very happy time with them.In this episode, Jane college students last year, and then over time, she knew that her friends ever fun together, then in the end, everyone will have to separate some new friends, some far away some interested fans. Even forget about it and, of course, If she quits too College friends would be no different.These things make her question on whether what is a true friend. Page two-storey teak House Thailand Clack! siangklon white gate. "Back then," Jane yelled, hoping to give their parents will hear come out and follow up with this substance, the vagaries. After coming to, she was astonished when exposed to Peck cookies. A Brown dog at his parents request came from Aunt provinces come three years before. It is optional to run left, right t-tail come t adrenaline pretending with the camouflage look at Jane's example does not place the eyes."Take my dog stupid page to access the House!" Her speaking voice shout threateningly, but it is also fortified in profusion making breathing wheezing siangot ka Hae?"Whatcha here it really annoying. Be careful, let's not someday I go throw. " She talks to it before I walked into the House without it. Three year old dog Brown options look the boss of it all that is passing and enjoying doing the whining, demanding attention.It also moan is so unabashed Jane closed the door, enter it a symptom of it represents the joy. It started to change The eye represents the joy of it is miserable. Before that, it will be down the lonely ngoi example. Parents of her surprise at seeing her make such a gesture, then."It's sore balls why today show report" Her mom spoke"Just a little bit sore, so were we tell mom." She spoke with a gentle tone."If it's boring, try to play with it and see when the ball Mikey Peck likes playing with it regularly." Speak to her father."No, he told me dad. Mikey young Peck it'd cute but grown up and annoying to die "Jane spoke with emotions, hurriedly put the color page before they walk in her room.Days later, Jane out to socialise with her friends because it graduated from universities by the rice out to celebrate together. Everyone on the dining table, talking frantically with both fun and unpretentious and funny joke. Chenklap home with joyful mood.When the chenklap come home. He had to pass through the fence door not more than three of the pace you will find Peck cookies are to call or beckon to swing the tail to come up quickly with passionate gestures, exulted.Every day when she come across such incidents, she will choose to walk through it without reviewing view but today he rubbed the head of it with smiling laugh, have fun doing it, glad ran urging her not to stop railing against the tireless traveler.Even Peck, cookies will be just a dog, there are no complicated ideas like humans, but for it, and then a happy happy today is hard to forget. Thy smile it today cause it reminded of the date it was a child. The boss waiting chupkot it your eyes to see the world from it's boss, the food it eats when it is hungry. Play with it in time to see a doctor that it's illness. Boss, it's known love. Love, who do not expect anything and it was along side anyone raised it forever. Even the date is more than just a pet but it was hoping to make it a smile like this so long continues.Time passed, until Jane graduated College buddies in a group, everyone dispersed, some work, do your work, eat salary, company similar to him until they have a chance to meet each other again.Jane began to discover that there are no any friends with her forever.Thailand houses after the original page. Jane opened the door, a white fence in. "Back then," Jane yelled, hoping to give their parents will hear come out and follow up with this substance, the vagaries. After coming to, she was astonished when exposed to Peck cookies it is running to the left-right come to t-tail chain t camouflage pose rarik RA Reed stories thrill of something and look at Jane's example does not place the eyes.Jane walks to it slowly, it's no different than blithely go from that day, the day that she was playing with it when it is still child. It make her understand the answers from question myself.She slowly fell down to look at it before deciding the group hug it warm again.Today, she'll remember that love, tenderness, which he had with his friend. She remembered that long, she does not do this with it very long and then the four legged animals still love and faithful to its owner, does not change.It was a cute love and faithful to him. Today, it's still cute and loyal to him did not change. Sometimes our best friends may not understand our friends the most. In the end, our best friend may be a friend, but never understood what we. Just love us the most.
การแปล กรุณารอสักครู่..
 
ภาษาอื่น ๆ
การสนับสนุนเครื่องมือแปลภาษา: กรีก, กันนาดา, กาลิเชียน, คลิงออน, คอร์สิกา, คาซัค, คาตาลัน, คินยารวันดา, คีร์กิซ, คุชราต, จอร์เจีย, จีน, จีนดั้งเดิม, ชวา, ชิเชวา, ซามัว, ซีบัวโน, ซุนดา, ซูลู, ญี่ปุ่น, ดัตช์, ตรวจหาภาษา, ตุรกี, ทมิฬ, ทาจิก, ทาทาร์, นอร์เวย์, บอสเนีย, บัลแกเรีย, บาสก์, ปัญจาป, ฝรั่งเศส, พาชตู, ฟริเชียน, ฟินแลนด์, ฟิลิปปินส์, ภาษาอินโดนีเซี, มองโกเลีย, มัลทีส, มาซีโดเนีย, มาราฐี, มาลากาซี, มาลายาลัม, มาเลย์, ม้ง, ยิดดิช, ยูเครน, รัสเซีย, ละติน, ลักเซมเบิร์ก, ลัตเวีย, ลาว, ลิทัวเนีย, สวาฮิลี, สวีเดน, สิงหล, สินธี, สเปน, สโลวัก, สโลวีเนีย, อังกฤษ, อัมฮาริก, อาร์เซอร์ไบจัน, อาร์เมเนีย, อาหรับ, อิกโบ, อิตาลี, อุยกูร์, อุสเบกิสถาน, อูรดู, ฮังการี, ฮัวซา, ฮาวาย, ฮินดี, ฮีบรู, เกลิกสกอต, เกาหลี, เขมร, เคิร์ด, เช็ก, เซอร์เบียน, เซโซโท, เดนมาร์ก, เตลูกู, เติร์กเมน, เนปาล, เบงกอล, เบลารุส, เปอร์เซีย, เมารี, เมียนมา (พม่า), เยอรมัน, เวลส์, เวียดนาม, เอสเปอแรนโต, เอสโทเนีย, เฮติครีโอล, แอฟริกา, แอลเบเนีย, โคซา, โครเอเชีย, โชนา, โซมาลี, โปรตุเกส, โปแลนด์, โยรูบา, โรมาเนีย, โอเดีย (โอริยา), ไทย, ไอซ์แลนด์, ไอร์แลนด์, การแปลภาษา.

Copyright ©2025 I Love Translation. All reserved.

E-mail: