ART EYE VIEW--จากการที่ได้สนทนากับ

ART EYE VIEW--จากการที่ได้สนทนากับ ยามีล๊ะ หะยี คำบอกเล่าของเธอเกี่ยวกับตัวเองบางช่วงตอน ทำให้นึกไปถึงคำกล่าวของ “อังคาร กัลยาณพงศ์” จิตรกรกวีผู้ล่วงลับที่ว่า

“ความทุกข์เจียรไนยมนุษย์”

แม้จะไม่สามารถสรุปได้ว่าชีวิตของนักศึกษาศิลปะวัยเพียง 24 ปี จากจังหวัดนราธิวาส คนนี้ ได้ผ่านการเจียรไนยมามากพอจนมีเหลี่ยมมุมอันงดงาม พร้อมที่จะเป็นเพชรพลอยในสายตาคนอื่นๆได้แล้วหรือยัง
ทว่าหลายปีมาแล้วจนถึงเวลานี้ ยามีล๊ะเป็นอีกคนที่ได้เปลี่ยน ความทุกข์ อุปสรรค และปมด้อย ที่ตัวเองมี ให้กลายเป็นเครื่องเจียรไนย หรือบททดสอบชีวิต

เพราะนอกจากจะเกิดมาในครอบครัวของชาวมุสลิมที่มีฐานะยากจน ในบรรดา 4 คนพี่น้อง ยามีล๊ะยังเป็นลูกเพียงคนเดียวที่เกิดมาพร้อมกับความพิการ มีนิ้วมือไม่ครบทั้งสองข้าง

แม้จะดูเล็กน้อยเมื่อเทียบกับความพิการของผู้พิการคนอื่นๆ แต่ก็ทำเคยให้ยามีล๊ะผู้เคยถูกเพื่อนที่โรงเรียนล้อ ต้องกลับมาร้องไห้ที่บ้านบ่อยครั้ง

เมื่อโตพอที่จะทำความเข้าใจกับปมด้อยของตัวเอง และค้นพบว่าตัวเองมีความสุขกับการทำงานศิลปะ เธอจึงคิดผลักดันตัวเองเพื่อเอาดีทางด้านนี้ให้ได้ ส่วนหนึ่งเพราะต้องการจะลบปมด้อยที่มีด้วย

“เป็นจุดหนึ่งที่ทำให้เรามีแรงผลักดัน อยากต่อสู้ชีวิต หนูเชื่อว่าสิ่งนี้คือบททดสอบของพระผู้เป็นเจ้าอย่างหนึ่ง ทดสอบว่าจิตใจเราเข้มแข็งไม๊ กับการใช้ชีวิตอยู่บนบนโลกใบนี้”

แม้ครอบครัวไม่มีเงินส่งให้เรียน แต่ยามีล๊ะก็ไม่ละความพยายาม สร้างผลงานด้วยการวาดรูป พร้อมเขียนเรียงความเกี่ยวกับตัวเอง แล้วเขียนจดหมายถวายฎีกาขอความช่วยเหลือจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว

กระทั่งได้รับความช่วยเหลือให้ได้รับทุนจาก โครงการทุนอุดมศึกษาเพื่อการพัฒนาจังหวัดชายแดนภาคใต้ ได้เข้าไปเรียนต่อที่ คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี

ข้อดีของการที่เราขาดอะไรไป ทำให้เราต้องสู้ชีวิต ดิ้นรนมาก มีภูมิคุ้มกันที่เข้มแข็ง ความลำบากก็มีข้อดี ถ้าเรามีทุกอย่างพร้อมแล้ว เราจะไม่พยายามดิ้นรน
ผลงานศิลปะของยามีล๊ะในช่วงแรกๆ ยังคงเป็นภาพวาดด้วยสีอะคริลิคและสีน้ำมัน บ้างก็วาดให้เป็นรูปทรงของสถาปัตยกรรม เช่น มัสยิด ยังไม่ได้เปลี่ยนมาเป็นศิลปะการเย็บปักผ้า ดังเช่นปัจจุบัน

“ช่วงนั้นก็ยังชอบเพ้นท์อยู่เหมือนกัน ก็เลยทำงานเพ้นท์ไปก่อน กระทั่งตอนอยู่ปี 3 อาจารย์ให้เราค้นหาความเป็นตัวเรา ว่าเราอยากทำอะไรที่เป็นตัวเรามากที่สุด”

ทำให้ยามีล๊ะได้หันกลับไปมองสิ่งที่เคยเป็นอุปกรณ์หาเลี้ยงชีพของครอบครัว

“ด้วยความที่เมื่อก่อนทางบ้านทำอาชีพเกี่ยวกับการรับจ้างเย็บผ้าคลุมผม หรือ ฮิญาบ ส่งผ้าไปให้เค้าเย็บ ตอนเรียนอยู่ประถมหนูจะคลุกคลีกัอยู่บบรรยากาศเหล่านี้ ตอนหนูอยู่ ป.6 แม่เริ่มที่จะมีจักรตัวนี้ เริ่มฝึกเย็บดอกไม้เย็บผ้าคลุม ทำให้หนูรู้สึกอยากลองบ้าง โดยก่อนหน้านี้หนูก็ชอบงานเย็บปักถักร้อยอยู่แล้ว แต่ไม่รู้ว่ามันสามารถทำเป็นงานศิลปะได้


จำได้ว่าตอนนั้น หนูก็จะแย่งใช้จักรกับแม่ตลอดเลย ถ้าแม่เผลอไม่ได้เย็บผ้า หนูก็จะเล่นอยู่กับจักรตัวนี้ เล่นจนเข็มหักหลายอัน จนแม่บ่น

มีช่วงหนึ่งที่ภาวะเศรษฐ์กิจทำให้ การส่งผ้าให้คนเย็บตกต่ำ ส่งออกผ้าไม่ได้ ทำให้อาชีพนี้ของที่บ้านหายไป แล้วจักรก็ไม่ได้ใช้ติดต่อกันนานมากเลย

ตอนขึ้นปี 4 หนูจึงให้พ่อซ่อมพ่อจักรตัวนี้ให้ แล้วเริ่มทดลองทำงานชิ้นแรก ลองเล่นกับฝีจักร ความถี่ของการเย็บ แล้วเอาไปให้อาจารย์ดู อาจารย์ก็แนะนำต่อ ให้เราคิดว่า จะเอาเรื่องราวอะไรมานำเสนอผ่านงาน

หนูเลยเลือกเอาเรื่องที่ใกล้ตัวเราที่สุด ที่เราสามามารถเข้าใจลึกซึ้งกับมัน ก็เลยทำเกี่ยวกับเรื่องการละหมาด เพราะการละหมาดเป็นศาสนกิจที่เราต้องทำทุกวัน วันละ 5 เวลา ก็เลยเอาส่วนนี้มาทำงาน เอากิริยาท่าทางของคนขณะทำการละหมาดมาทำ มาเย็บ และทำเป็นงานศิลปนิพนธ์ก่อนจะจบปริญาตรี”


เช่นกันผลงานที่ทำให้เธอเป็นหนึ่งในนักศึกษาศิลปะที่ถูกคัดเลือกไปทัศนะศึกษาด้านศิลปะที่ประเทศสหรัฐอเมริกา ในการไปเข้าค่ายเยาวชนสร้างสรรค์ผลงานศิลปะร่วมสมัย ณ บ้านดำ จ.เชียงราย ก็คือผลงานที่สร้างสรรค์ด้วยเทคนิคเย็บปักผ้าเช่นกัน


“ทำเรื่องการละหมาดเหมือนกัน แต่เปลี่ยนรูปแบบการจัดวาง และตั้งชื่องานว่า จิตวิญญาณแห่งความศรัทธา”

รวมไปถึงการได้รับรางวัลน้อยใหญ่จากหลายเวทีประกวด อาทิ กสิกรไทย,กระทรวงศึกษาธิการ,ศิลปกรรมรุ่นเยาว์ ,รางวัลเหรียญเงิน ศิลปกรรมแห่งชาติ ครั้งที่ 59, รางวัลเหรียญทองแดง ศิลปกรรมแห่งชาติ ครั้งที่ 60 ฯลฯ

ซึ่งเวทีประกวดของกระทรวงศึกษาธิการ ในหัวข้อ “ครู” ยามิล๊ะ เลือกที่จะให้งานศิลปะเย็บปักของตัวเองนำเสนอเรื่องราวเกี่ยวกับ “พ่อแม่คือครูคนแรกของลูก”
ขณะนี้ยามิล๊ะกำลังศึกษาในระดับปริญญาโท ที่ภาควิชาศิลปะไทย คณะจิตรกรรมประติมากรรมและภาพพิมพ์ มหาวิทยาลัยศิลปากร

ในวันที่ ART EYE VIEW ไปพบเธอ ณ วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์ เมื่อเร็วๆนี้ ได้ทราบว่า ยามิล๊ะ ได้ยกจักรของแม่ขึ้นรถไฟมาใช้ทำงานที่คณะด้วย ซึ่งยะมิล๊ะได้เล่าถึงแม่ของตัวเองให้ฟังว่า

“ส่วนใหญ่แม่จะเป็นแม่ที่ไม่ค่อยเอาใจลูก จะเป็นแม่ที่ดุๆ บ่นๆ มากกว่า บ่นเพราะอยากให้เราประพฤติตัวให้ดี สอนให้เราเข้มแข็งได้ด้วยตัวของเราเอง

แต่เวลาหนูทำงานศิลปะ นั่งเย็บผ้า หนูจะโทรศัพท์คุยกับแม่บ่อย แม่จะถามทุกข์สุขว่าเรียนเป็นยังไงบ้าง ทำงานชุดไหน ทำเรื่องราวเกี่ยวกับอะไร เรื่องราวเดิมหรือเปล่า”



ขณะที่คนอื่นๆอาจจะเลือกใช้พู่กันจุ่มสีระบายลงไปบนผืนผ้าใบ ยามิล๊ะจะใช้ปลายเข็มแทนพู่กัน ใช้ด้ายสีต่างๆแทนสี ใช้ผ้าแทนผืนผ้าใบ เพื่อทำงานศิลปะของเธอ

ก่อนหน้านี้ในการทำงานศิลปะแต่ละครั้ง ยะมิล๊ะจะใช้ดินสอไขร่างภาพลงไปบนผืนผ้า แต่เมื่องานมีรายละเอียดมากขึ้น มีขนาดใหญ่ขึ้น มีเทคนิคการเย็บที่ยุ่งยากซับซ้อนขึ้น การทำเช่นเดิมทำให้ภาพที่ร่างไว้หายไปเมื่อนำผืนผ้าไปขึงกับสะดึง ปัจจุบันเธอจึงเปลี่ยนมาใช้วิธีร่างภาพลงไปบนกระดาษ แล้วทำการถ่ายภาพ หลังจากนั้นนำภาพไปขยายลงบนกระดาษตามขนาดที่ต้องการ ก่อนจำนำผ้ามาวางทับและใช้จักรเย็บไปตามภาพที่ร่าง

เมื่อถามถึงแรงบันดาลใจหรือเรื่องราวที่เธอนำเสนอผ่านผลงานในปัจจุบัน ยามิล๊ะตอบว่า

“ตอนนี้เราได้ทบทวนตัวเองว่ายังไม่ดีพอ ในที่นี้คือ หนูอยากเรียนรู้ศาสนาให้ลึกซึ้ง

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 2:

ART EYE VIEW-- from experience that the drug has a Hadji told her about myself at some point. Reminiscent of the words "'Angkhān Kanlayānaphong" painter, poet, pledging that "suffering Nice one man," even though it can not be concluded that the life of an art student at just 24 years of Narathiwat, people have been cut. Nice enough to have a beautiful shape. Ready to become a jewel in the eyes of others have or not , but many years ago until now. Administered by a person who has changed his suffering, threats and beatings, which itself has become a grinding machine. Or test life because we are born into a poor Muslim families in the four brothers of drugs is also an only child who was born with a disability. With fingers missing on both sides, it will be small compared to the disability of disabled people. But do not give up the drugs have been school friends wheel. To return home often cry when old enough to understand the shortcomings of its own. And discovered that he is happy with the work of art. She decided to push myself out of this great offer. Partly because of the need to remove the inferiority complex that has a "is the one that gives us the impetus. I fight for their lives I believe that this is a test of the one God. Test My soul is not strong To life on this planet " still is no money for teachers. But it was not a drug efforts. Create a portfolio with the drawing. With an essay about yourself. Write a letter petition asking for help from the King even get help to get funding from. Scholarship program for the development of the southern provinces. The latest study Revolutionary party Prince of Songkla University Campus advantages of our missing something. We've got a lot of struggling with a strong immune system. The trouble is, there are advantages If we have everything ready. We are not struggling with the art of medicine at the beginning. Remains a painting with acrylic paint and oil paint. I was drawn to the shape of the mosque architecture has not changed is the art of embroidery stitches. Such as the current "period I also like painting as well. I work before painting Even when I was in Year 3 teachers that we find ourselves. That we want to do what is our most " drugs are omitted look back at how things used to be and livelihoods of families "with the erstwhile home made ​​about the contract sewing cloth or hair. Hijab send them to the fabric to sew. Elementary students were exposed rats to carbon in the atmosphere of these when I was fighting. 6 I started to have this machine. Start practicing stitches sewn floral bedspreads. Makes me feel like I do Previously, I'd like embroidery already. But whether it can be made ​​into a work of art is recognized at the time. I'll take the machine with my mind. If the mother does not accidentally sewing. I'll play with this machine. Several players to hunt And my mother was at one point the ministry responded make. Sending people to sew fabric downturn. Export fabric is not Make a career of the house is gone. Then the machine is not used for very long so I was 4 years old up to her father locomotive repair this device. I started experimenting with the first task Try playing with velocity Frequency of stitching Then I went to see Professor I was introduced to what we think will be presented through stories and I hope you choose us as close as possible. We can have the insight to it. I do about the prayer. Prayer is a ministry because we have to do every day, so I took the fifth time this work. As a gesture of prayer to make a stitch and a thesis before graduating Bachelor " as well as works of art, making her one of the students who were selected to study the artistic vision of the United States. In one camp to create works of contemporary art at Black House Village. Rai is a technique of creative sewing, embroidery as "doing the same prayer. But changing patterns of placement. And the event that The spirit of faith, " as well as the award of several contests, including large and small farmers Thailand, Ministry of Education, Fine Young. , Silver medal 59th National Art Exhibition, won the bronze medal. National Arts No. 60, etc. This stage of the Ministry of Education in the "teacher" Yami was chosen to make art, sewing their own presentation about. "Parents are the first teachers of their children" is currently casting was studying at postgraduate level. Thailand's Department of Art Faculty of Painting Sculpture and Graphic University on ART EYE VIEW visit her at Sanam Monday. Recently learned that the drug is raised by a mother church of the train to run the group. This is what she has described his own mother to hear that , "Most parents are parents who do not feel the ball. Looks to be a mother to complain rather than complain because they want us to behave better. Taught to us by our own strength , but I enjoy sewing, art work, I'll talk to my phone frequently. I would ask that student welfare is also a working set is a story about anything. Original story or not, " while others may choose to use a brush dipped in black paint onto the canvas. Drug use is at the tip of the brush. Use different colors of thread colors Use cloth instead of canvas The art work of her earlier in the arts at a time. Otherwise she would use wax pencil sketch on the canvas. But when there is a lot more detail. A larger Sewing techniques that are more complicated. The original draft of the image is lost when the fabric to stretch the hoop. She then transitioned to create images on paper. Then shoot After the image to enlarge it down to size. Before pledge fabric overlay and use a sewing machine to create when asked about the inspiration and story she offered through the current portfolio. Ya Mi said, "Now we review itself is not good enough in this case I want to learn deeply religious.

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 3:

ART EYE VIEW - from conversations with the medicine meal? หะยี hearsay. Her about yourself some time when made of the saying of "Mars. กัลยาณพงศ์ "painter poet deceased that

" suffering grinding ไนย human "

.It can not be concluded that the life of art students at the age of only 24 years of Narathiwat Province. This has passed through grinding ไนย enough until angle magnificent. Ready to be the jewel in the eyes of others already?!But for many years until now. Medicine have? Is the one who can change the suffering, obstacles and an inferiority complex itself. กลายเป็นเครื่อง grinding ไนย or test life

.Because it is born into a family of Muslims has poor among 4 brothers Medicine meal? Is also the only child born with the disability. The finger not both sides

.Even a little compared to the disability of other guests But I do have to have the medicine? Who were school friends wheel. To come home crying often

.When old enough to understand the complex itself. And found himself happy with the work of art. She had to push myself to put it this way. Part because want to delete an inferiority complex with

."One point are driven to fight life. I believe that this is a test of the Lord is one. Test if our hearts strong? To live in this world "

.