วันนี้ฉันจะเล่าเรื่องการท่องเที่ยวข

วันนี้ฉันจะเล่าเรื่องการท่องเที่ยวของฉัน ฉันชอบการท่องเที่ยวเชิงธรรมชาติ ฉันจึงเลือกไปท่องเที่ยวที่จังหวัดกาญบุรี ฉันเลือกการเดินทางโดยใช้รถไฟในการท่องเที่ยว
โดยเส้นทางที่ฉันเลือกไป มีชื่อเรียกว่า รถไฟสายมรณะ สร้างขึ้นในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ซึ่งตามจริงแล้วต้องใช้เวลานานถึง 6 ปี แต่กองทัพญี่ปุ่นใช้เวลา 14 เดือนในการก่อสร้าง ใช้เชลยศึก ประมาณ 61,700 คน รวมแรงงานไทยและต่างชาติอีกจำนวนมาก ด้วยความเร่งรีบและสภาพภูมิประเทศที่โหดร้าย ทำให้นับหมื่นชีวิตล้มตายล แล้วรถไฟก็มาจอดที่สะพานข้ามแม่น้ำแคว จอดให้เราลงไปถ่ายรูป 25 นาที บนสะพานและรางรถไฟก่อนที่จะพาเรามุ่งหน้าข้ามแม่น้ำแควไปเที่ยวกันต่อ และถึงทางรถไฟสายมรณะ เส้นทางมีความหวาดเสียว เลียบหน้าผาไป และมีวิวที่สวยงาม มองเห็นแม่น้ำแควใหญ่และเทือกเขาตะนาวศรี รถไฟจะวิ่งยาวต่อไปจนสุดท้างที่สถานีน้ำตก จบกับน้ำตกไทรโยคน้อย ฉันพักเล่นน้ำและกินข้าวที่นั้น จนถึงเย็น
ในเช้าวันต่อมา ฉันได้ไปเที่ยวที่สะพานมอญ เป็นสะพานไม้ที่ยาวที่สุดในไทย และยาวเป็นอันดับสองของโลก ได้มาสัมผัสธรรมชาติ พร้อมๆ กับการได้เห็นวิถีชีวิตชุมชนชาวมอญในแถบนี้ ตอนบ่าย ฉันไปเที่ยวที่วัดวังก์วิเวการาม ได้ไปสักการะสิ่งสักสิทธิ์ และดูสถาปัตกรรมต่างในวัดเช่น ศาลาวัดวังก์วิเวการาม วิหารพระหินอ่อน พระอุโบสถวัดวังก์วิเวการาม เป็น2วันที่ฉันมีความสุขและสนุกมาก

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 3:

Today I will tell you my tour. I like the natural tourism. I chose to travel the province Kan. I choose to travel by train travel in
.The path that I chose, called death calls train built in World War 2 which actually takes a long time to 6 years. But the Japanese army took 14 months in construction, use, about 61 prisoners of war.700 people, including Thai workers and foreign many more. In haste and terrain that is cruel. The tens of thousands of life casualties. The train pulled up at the bridge on the River Kwai Park, let us go down took 25 minutes.And to the death railway route is along the cliffs to the adventurous, and the view is beautiful, see the Mackenzie River, and the Hindu Kush The train continues until the end of the station falls thang over Sai Yok noi waterfall.Until the evening
.The next morning, I went to the bridge of mon. Is the longest bridge in Asia. And the second world. To experience nature, along with the see life mon community in this area this afternoon.To worship a thing right. And the charge density of different industry in the temple, such as the Royal Pavilion wat wangwiwekaram marble temple palace: Vivian Gara. A 2 days I happy and fun!