หมู่บ้านแห่งหนึ่ง มีเศรษฐีชื่อทอง มีภรรยา 2 คน ชื่อขนิษฐา และขนิษฐี นางขนิษฐาเป็นเมียหลวงมีลูกสาวชื่อเอื้อย เป็นคนสวยน่ารัก ใจบุญสุนทาน นางขนิษฐีภรรยาน้อย มีลูกสาว 2 คนคือ อ้าย และอี่ ทุกๆเช้าเศรษฐีทองออกไปทอดแหหาปลาจะมีภรรยาทั้ง 2 ผลัดเปลี่ยนกันเป็นคนพายเรือ วันนี้เป็นวันที่นางขนิษฐาจะเป็นคนพายเรือ อากาศร้อนอบอ้าวมากเหมือนจะเป็นลางสังหรณ์อะไรสักอย่าง บ่ายคล้อยแล้วสอง สามีภรรยาทอดแหไม่ได้ปลาสักตัว เศรษฐีทองก็เริ่มโมโห เศรษฐีก็เอาไม้พายตีนางขนิษฐาตกน้ำไป แล้วตัวเองก็พายเรือกลับบ้าน ยามว่างเอื้อยลงไปที่ท่าน้ำร้องเรียกแม่ ปลาบู่ตัวโตที่เพิ่งว่ายน้ำเข้ามา ปลาบู่จึงเล่าเหตุการณ์ร้ายให้ลูกฟัง ทุกวัน เอื้อยจะนำรำข้าวมาโปรยให้แม่ทาน อยู่ไม่นาน อี่เห็นสะกดรอยตามเมื่อรู้ก็ไปบอกอ้าย สองพี่น้องก็จับปลาบู่มาให้นางขนิษฐีต้มเปรต เหลือแต่เกร็ดปลาสีทองซึ่งเป็ดคาบมาจากใต้ถุน 3 วันต่อมา เกล็ดปลาที่ฝังไว้กลายเป็นต้นมะเขือ ไม่รอดพ้น สองพี่น้องจึงถอนต้นมะเขือทิ้ง เอาลูกไปใส่แกง คราวนี้ไก่ก็จิกเมล็ดมาให้ เอื้อย เอื้อยจึงพาไปฝังดิน กลายเป็นต้นโพธิ์ที่สวยงาม ไม่มีใครมาทำร้ายแม่ของเอื้อยได้อีก