ทว่า...เสียงเล็กๆจากเบื้องหลังก็ทำให้เขาชะงักไปอีกครั้ง
“พ่อ...แม่....” เด็กน้อยพยายามขยับตัวอย่างไร้เรี่ยวแรง นัยน์ตาบวมเป่งปรือเปิดขึ้นเล็กน้อย
“ผม...หิว...จัง...”
นัยน์เนตรสีโลหิตหรี่ลงเล็กน้อย ก่อนที่เจ้าตัวจะกำมือแน่น ส่งเสียงจึ๊กจั๊กในลำคอด้วยความหงุดหงิดกับความใจอ่อนของตัวเอง แล้วหมุนตัวกลับมา เดินไปหาร่างน้อยที่นอนครวญครางอยู่ที่พื้น
เขารีบใช้เวทย์แปลงร่างเพื่อหลบซ่อนร่างที่แท้จริงของตนเองทันทีเพราะกลัวว่าเด็กน้อยจะตกใจ เขาทั้งสองข้างบนศีรษะพลันหายวับไป นัยน์ตาสีแดงเลือดแปรเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลธรรมชาติ ไม่ว่าดูอย่างไรก็เหมือนมนุษย์ทั่วไปไม่มีผิด