การศึกษาภาษาของมนุษยมีความสัมพันธ์กับกระบวนการทำงานของสรีระที่สำคัญที่สุดใน
ชีวิตมนุษยได้แก่ สมอง ซึ่งเกี่ยวเนื่องต่อไปกับกระบวนการทางจิตที่สัมพันธ์กับการแรกรับภาษาแม่
(language acquisition) และการรับรู้ทำให้พัฒนาไปเป็นผู้ที่มีความรู้ คิดและปรัญญารวมเรียกว่า
“พุทธิปัญญา” โดยแสดงออกได้ด้วยภาษา อีกทั้งมนุษยใช้ชีวิตในสังคม การใช็ภาษาในสังคมจึงมี
บทบาทสำคัญยิ่งอีกประการหนึ่ง ซึ่งมิได้ใช้ภาษาแต่เพียงเพื่อการสื่อความเท่านั้น แต่ยังใช้ภาษาใน
พิธีกรรมและใช้ภาษาเพื่อเป็นส่วนแสดงวัฒนธรรมของสังคมนั้นๆ การนำแนวคิดและหลักการของ
ภาษาไปใช้ประโยชนในการสร้างเสริมการเรียนรู้ศาสตรอื่นๆ เพื่อผลทางการพัฒนาการเรียนรู้เชิง
วิชาการหรือเพื่อการสื่อสารและการรับใช้สังคม การศึกษาในแนวนี้จึงเป็นการประยุก์ภาษาศาสตรไป
ใช้ให้เกิดประโยชน์ หรือเรียกว่า ภาษาศาสตรประยุกต์ (