สรุปว่าในหนึ่งวัน
มนุษย์เราแทบจะไม่ได้คิดถึงเรื่องของปัจจุบัน นั่นคือสาเหตุอันเป็นบ่อเกิดของความทุกข์ และทำให้ความสุขที่อยู่ตรงหน้าถูกมองข้ามไป พระศาสดาหลายท่านหลายศาสนาได้ให้ความสำคัญกับเวลาปัจจุบันขณะเท่านั้น ไม่เคยมีพระศาสดาองค์ไหนท่านไหนศาสนาไหนที่สอนให้มนุษย์ใช้เวลาอยู่กับอดีตหรือเพ้อฝันอยู่กับอนาคต ถามว่าทำไมเราถึงต้องอยู่กับปัจจุบันล่ะ ก็เพราะว่าเวลาปัจจุบันขณะเท่านั้นที่เป็นตัวกำหนดอนาคตของเรา