ฉันไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะมาเรียนต่

ฉันไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะมาเรียนต่อด้านศิลปะได้ แถมเมื่อก่อนยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคณะพวกนี้มีแยกหลากหลายสาขาขนาดนี้ได้แต่ฟังจากคนอื่นมาว่าเรียนไปก็หางานทำยาก ไม่มีจะกิน เลยทำให้ความคิดที่จะเรียนศิลปะไม่เคยอยู่ในความคิดเลย แต่ก็มีจุดเปลี่ยนบางอย่างที่ทำให้อยากเรียนด้านนี้ขึ้นมา
ตอนเป็นเด็ก พ่อเคยพาไปเรียนศิลปะ ซึ่งในตอนนั้นทางสถาบันได้นำผลงานที่ทำในเวลาเรียนส่งไปประกวดที่ญี่ปุ่น และได้รางวัลมา แต่ตอนนั้ก็ไม่ได้คิดว่าตัวเองจะมีความถนัดทางด้านนี้เลยไม่ได้สานต่อ และสุดท้ายก็เลิกเรียนไป ในสมัยประถม ฉันชอบวาดรูปการ์ตูนเวลาว่างๆ เหตุผลที่วาดก็เพราะเพื่อนสนิทชอบวดรูป เราไม่มีอะไรทำ เลยอยากวาดบ้าง ก็ให้เพื่อนสอนบ้าง ดูการ์ตูนแล้วเอามาวาดตามบ้าง ก็วาดมาเรื่อยๆจนกระทั่งขึ้นมัธยม เลยทำให้อยากลองไปร่วมวาดประกวดกับเพื่อน แต่เพราะเพื่อนและครูไม่เห็นในความสามารถของเรา เค้าจึงไม่ได้สนใจ หลังจากนั้นเลยทำให้คิดว่า เราต้องทำให้ได้ ต้องทำให้เค้าเห็นว่าเราก็ไม่ได้ด้อยกว่าเขา เขาจะได้ไม่มาดูถูกเรา ทำให้เกิดความคิดที่จะมาเรียนด้านการออกแบบต่างๆ จึงไปขอพ่อเรียนพิเศษ แต่พ่อก็ไม่คิดว่าเราจะจริงจังเลยไม่สนับสนุน พอขึ้นมาม.5ได้มีโอกาสไปแลกเปลี่ยนที่สวิตเซอร์แลนด์โดยทุนจากafsเป็นเวลา1ปี ในตอนนั้นได้เรียนวิชาศิลปะและเพื่อนในห้องก็จะชื่นชมว่าเราวาดรูปได้ดี ทำให้รู้สึกมีกำลังใจว่าตัวเองก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น อย่างน้อยนี้ก็คงเป็นทางที่เราจะสามารถสานต่อได้ เกือบทุกครั้งที่ได้ทำงานหรอเรียนศิลปะจะรู้สึกมีความสุขมาก นี่เป็นนหนึ่งจุดเปลี่ยนที่ทำให้รู้ว่าตัวเองอยากเรียนอะไร หลังจากกลับมาประเทศไทยฉันใช้เวลาเกือบปีในการฝึกฝนเพื่อสอบเข้ามหาลัย โดยเป้าหมายคือcommunication designแต่ปีที่สอบอาจจะเป็นเพราะเตรียมตัวน้อยไป เลยทำให้สอบไม่ติดในสาขาที่อยากเรียน แต่ติดแฟชั่นจึงเลือกที่จะเรียนไปก่อนแล้วปีหน้าลองสอบใหม่ เพราะการที่เราใช้เวลา1ปีในการเรียนก็เหมือนเราได้ฝึกฝนทุกๆวัน ได้เรียนรู้มากขึ้นด้วย ปีถัดมาเลยสอบติด ซึ่งพอเข้าไปเรียนก็รู้สึกชอบจริงๆ ถึงจะมีเครียดบ้างเวลาที่คิดงานไม่ออก แต่ก็ยังมีความสุขที่ได้เรียน และจะพยายามแก้ปัญหาต่างๆให้ตัวเองผ่านไปได้ แต่ในความสุขนั้น พอลองกลับมามองย้อนดูก็รู้สึกว่าชีวิตยังไม่มีจุดหมายพอ เหมือนว่า เราเรียนไปวันๆ สนุกกับเพื่อนไปวันๆ ไม่ค่อยคิดว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร เลยเป็นเหตุผลที่อยากจะสมัครทุนนี้ เนื่องจากถ้าเราได้ทุนก็จะทำให้เราต้องขยันมากกว่าคนอื่น มีการผลักดันและปรับตัวมากขึ้น การสมัครทุนจึงเป็นทางเลือกที่คิดว่าอยากทำ เพราะเราอยากเปลี่ยนแปลงตัวเองให้มีความก้าวหน้ามากกว่านี้ การไปอยู่ต่างประเทศจะทำให้เราเห็นวัฒนธรรม ประเพณีและความเป็นอยู่ของคนชาตินั้นๆมากขึ้นซึ่งช่วยให้เรามีความคิดและการมองโลกที่กว้างขึ้นและยังมีผลในความคิดสร้างสรรค์ของเราด้วย การที่เลือกประเทศเกาหลี เพราะมองเห็นว่าเกาหลีเป็นประเทศที่มีการพัฒนาอย่างก้าวกระโดด แสดงให้เห็นถึงศักยภาพของประเทศ ประชากร เศรษฐกิจและที่สำคัญคือการศึกษา เมื่อมองจุดนี้เลยคิดว่าเกาหลีเป็นทางเลือกที่ดีที่จะไปศึกษาต่อ และอีกเหตุผลหนึ่งคือภาษา เมื่อเราได้ภาษาที่3ก็จะทำให้เรามีโอกาสมากขึ้นด้วย การไปศึกษาต่อที่เกาหลี เมื่อเราได้ความรู้ด้านดีไซน์ของเกาหลีหรือวัฒนธรรมต่างๆ เรก็จะสามารถมาปรับใช้กับงานของเราได้มากขึ้น และอาจจะส่งผลให้คนในชาติได้รู้จักและเข้าใจในความเป็เกาหลีมากขึ้นด้วย

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 1:

I never thought at all that they will come to study in the arts. Plus, when I don't know yet if these faculty before they have a wide variety of branches of this size, but a separate hearing from others that it's hard to find a job. There will be no eating past the idea that the art never thought at all, but there are some changes that make the point he wants to study. ตอนเป็นเด็ก พ่อเคยพาไปเรียนศิลปะ ซึ่งในตอนนั้นทางสถาบันได้นำผลงานที่ทำในเวลาเรียนส่งไปประกวดที่ญี่ปุ่น และได้รางวัลมา แต่ตอนนั้ก็ไม่ได้คิดว่าตัวเองจะมีความถนัดทางด้านนี้เลยไม่ได้สานต่อ และสุดท้ายก็เลิกเรียนไป ในสมัยประถม ฉันชอบวาดรูปการ์ตูนเวลาว่างๆ เหตุผลที่วาดก็เพราะเพื่อนสนิทชอบวดรูป เราไม่มีอะไรทำ เลยอยากวาดบ้าง ก็ให้เพื่อนสอนบ้าง ดูการ์ตูนแล้วเอามาวาดตามบ้าง ก็วาดมาเรื่อยๆจนกระทั่งขึ้นมัธยม เลยทำให้อยากลองไปร่วมวาดประกวดกับเพื่อน แต่เพราะเพื่อนและครูไม่เห็นในความสามารถของเรา เค้าจึงไม่ได้สนใจ หลังจากนั้นเลยทำให้คิดว่า เราต้องทำให้ได้ ต้องทำให้เค้าเห็นว่าเราก็ไม่ได้ด้อยกว่าเขา เขาจะได้ไม่มาดูถูกเรา ทำให้เกิดความคิดที่จะมาเรียนด้านการออกแบบต่างๆ จึงไปขอพ่อเรียนพิเศษ แต่พ่อก็ไม่คิดว่าเราจะจริงจังเลยไม่สนับสนุน พอขึ้นมาม.5ได้มีโอกาสไปแลกเปลี่ยนที่สวิตเซอร์แลนด์โดยทุนจากafsเป็นเวลา1ปี ในตอนนั้นได้เรียนวิชาศิลปะและเพื่อนในห้องก็จะชื่นชมว่าเราวาดรูปได้ดี ทำให้รู้สึกมีกำลังใจว่าตัวเองก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น อย่างน้อยนี้ก็คงเป็นทางที่เราจะสามารถสานต่อได้ เกือบทุกครั้งที่ได้ทำงานหรอเรียนศิลปะจะรู้สึกมีความสุขมาก นี่เป็นนหนึ่งจุดเปลี่ยนที่ทำให้รู้ว่าตัวเองอยากเรียนอะไร หลังจากกลับมาประเทศไทยฉันใช้เวลาเกือบปีในการฝึกฝนเพื่อสอบเข้ามหาลัย โดยเป้าหมายคือcommunication designแต่ปีที่สอบอาจจะเป็นเพราะเตรียมตัวน้อยไป เลยทำให้สอบไม่ติดในสาขาที่อยากเรียน แต่ติดแฟชั่นจึงเลือกที่จะเรียนไปก่อนแล้วปีหน้าลองสอบใหม่ เพราะการที่เราใช้เวลา1ปีในการเรียนก็เหมือนเราได้ฝึกฝนทุกๆวัน ได้เรียนรู้มากขึ้นด้วย ปีถัดมาเลยสอบติด ซึ่งพอเข้าไปเรียนก็รู้สึกชอบจริงๆ ถึงจะมีเครียดบ้างเวลาที่คิดงานไม่ออก แต่ก็ยังมีความสุขที่ได้เรียน และจะพยายามแก้ปัญหาต่างๆให้ตัวเองผ่านไปได้ แต่ในความสุขนั้น พอลองกลับมามองย้อนดูก็รู้สึกว่าชีวิตยังไม่มีจุดหมายพอ เหมือนว่า เราเรียนไปวันๆ สนุกกับเพื่อนไปวันๆ ไม่ค่อยคิดว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร เลยเป็นเหตุผลที่อยากจะสมัครทุนนี้ เนื่องจากถ้าเราได้ทุนก็จะทำให้เราต้องขยันมากกว่าคนอื่น มีการผลักดันและปรับตัวมากขึ้น การสมัครทุนจึงเป็นทางเลือกที่คิดว่าอยากทำ เพราะเราอยากเปลี่ยนแปลงตัวเองให้มีความก้าวหน้ามากกว่านี้ การไปอยู่ต่างประเทศจะทำให้เราเห็นวัฒนธรรม ประเพณีและความเป็นอยู่ของคนชาตินั้นๆมากขึ้นซึ่งช่วยให้เรามีความคิดและการมองโลกที่กว้างขึ้นและยังมีผลในความคิดสร้างสรรค์ของเราด้วย การที่เลือกประเทศเกาหลี เพราะมองเห็นว่าเกาหลีเป็นประเทศที่มีการพัฒนาอย่างก้าวกระโดด แสดงให้เห็นถึงศักยภาพของประเทศ ประชากร เศรษฐกิจและที่สำคัญคือการศึกษา เมื่อมองจุดนี้เลยคิดว่าเกาหลีเป็นทางเลือกที่ดีที่จะไปศึกษาต่อ และอีกเหตุผลหนึ่งคือภาษา เมื่อเราได้ภาษาที่3ก็จะทำให้เรามีโอกาสมากขึ้นด้วย การไปศึกษาต่อที่เกาหลี เมื่อเราได้ความรู้ด้านดีไซน์ของเกาหลีหรือวัฒนธรรมต่างๆ เรก็จะสามารถมาปรับใช้กับงานของเราได้มากขึ้น และอาจจะส่งผลให้คนในชาติได้รู้จักและเข้าใจในความเป็เกาหลีมากขึ้นด้วย

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 3:

I never thought I would study art. I don't even know of this before with separate various fields like this but listen to other people มาว่ classes to work hard. Nothing to eat.I never thought I would study art. I don't even know of this before with separate various fields like this but listen to other people มาว่ classes to work hard. Nothing to eat.But there are some turning point that want to learn this side!When I was a kid, I used to go to art school. When the institute the achievements made in the study time to contest in Japan and won the prize. But when นั้ก็ didn't think myself have aptitude this can't continue.But because a friend and teacher to see our ability, he is not interested. After ทำให้คิดว่า. We have to. Need to show him that we are not inferior to him, he will not come down to us.In elementary school, I like drawing cartoon time. Why draw because of close friends like บวด figure, we have nothing to do, want to draw, then to teach yourself, watching cartoons and painted. It drew passive until up high school.Therefore let me learn special. But I don't think we will seriously do not support when up.5 have the opportunity to share that Switzerland by funds from AFS for 1 years. At that time learning art and friends room will appreciate that we draw well. Feel encouraged himself was not that bad.Almost every time you work for art students will feel very happy. This is a turning point that they want to learn anything. After coming back from Thailand I spent almost a year in training for university entrance.Design but years exam because get less. So don't get in the field to study. But fashion chose to study first try examination next year. Because of that, we take 1 years in learning as we practice every day.The next year it stands around the stick, which in the study was really like. Although there is some serious time thought out. But I'm still happy at school. And try to solve problems themselves through. But in their happiness.It looks like we learn every day. Have fun with your friends every day. Don't think that will happen in the future. It is to this scholarship Because if we have the capital would get us to work more than others. The pushing and adapt more.Because we want to change myself to progress more. To go abroad to make us see culture.The selection of Korea. Because they see that Korea is the country with the development of the leap. To demonstrate the potential of the country. Population, the economy and the education.