กาลครั้งหนึ่ง มีเด็กหนุ่มคนหนึ่ง คน

กาลครั้งหนึ่ง มีเด็กหนุ่มคนหนึ่ง คนพากันเรียกว่า จอมกะล่อน เขาเป็นเด็กฉลาด แต่ก็เหมือนกับชื่อของเขาที่บอกกล่าวไว้ล่วงหน้า คือ เขาใช้ความฉลาดส่วนใหญ่ไปในการเที่ยวพูดโป้ปดมดเท็จต่างๆนานา เขาสนุกสนานกับการหลอกคนอื่นได้รอบบ้าน ไม่มีผู้ใดรอดจากการเป็นเหยื่อให้เขาหลอกต้มไปได้เลย แม้แต่ป้าและลุงผู้ซึ่งเลี้ยงเขามาจนเติบใหญ่หลังจากพ่อแม่ของเขาตายจากไป



วันหนึ่งลุงของเขาออกไปไถนา ซึ่งอยู่ห่างจากบ่านไปไม่ไกลนัก ส่วนป้าก็อยู่บ้านทำงานบ้าน ขณะที่เขาเฝ้าดูป้าทำอะไรง่วนอยู่ในครัว พ่อจอมกะล่อนก็เกิดความคิดแวบขึ้นมา นึกกลวิธีที่จะล้อป้าและลุงของตนออกมาได้อย่างหนึ่ง เขารีบย่องออกจากบ้านวิ่งไปท้องนาที่ลุงกำลังไถอยู่

“ลุงครับ ลุง” เขาตะโกนเรียกลุงเมื่อเขาวิ่งไปถึงนา

“กลับบ้านเดี๋ยวนี้เร็วๆเข้า ป้าตกกระไดลงมา เลือดโชกทีเดียว ผมไม่รู้จะทำอย่างไรดี”

ลุงเผ่นผลุงกลับบ้านทันทีโดยไม่ทันพูดอะไรสักคำ แต่พ่อจอมมุสากลับวิ่งไปตามทางลัดตัดถึงบ้านก่อนหน้าลุงจะไปถึง เขาวิ่งถลันเข้าไปในบ้าน ตะโกนลั่น

“ป้าครับป้า ลุงถูกควายขวิดที่ท้องนาแน่ะ ดูเหมือนขวิดเอาท้องทะลุเลย ไปเร็วๆเถอะครับเดี๋ยวลุงจะตายเสีย”

เขาพูดยังไม่ทันจบ ป้าก็วิ่งถลาออกจากบ้านไปแล้ว เขามองตามหลังป้าไปแล้วก็หัวเราะยิงฟันสนุกสุขใจเป็นกำลัง และเข้าไปหลบซ่อนอยู่หลังบ้าน

ป้าออกวิ่ง วิ่งอย่างเร็วที่สุดเท่าที่ขาจะพาตัวแกไปไหว กระนั้นก็ยังรู้สึกว่ายังไม่ทันใจ พอถึงหัวเลี้ยวตรงมุมถนน ป้าก็ชนโครมเข้าให้กับใครคนหนึ่ง สามีของป้านั่นเอง กำลังหอบแฮ่กๆเหงื่อโซมกาย ทั้งคู่มองดูกันอย่างตะลึงพรึงเพริดพูดไม่ออก

“ไอ้จอมโกหกนั่นอีกแล้ว” ทั้งสองคนรู้ทันทีว่าโดนเล่ห์เก๊ของเจ้าหลานชายเข้าอีกแล้ว ทั้งลุงและป้าโมโหโกรธาใหญ่

“ครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้ายเสียทีที่จะยอมให้อ้ายตัวร้ายมันหลอกเรา” ลุงพูดออกมา

แล้วทั้งสองคนก็เข้าบ้าน พบพ่อจอมกะล่อนซ่อนอยู่หลังบ้าน จึงลากตัวมาใส่ลงในกรงไม้ไผ่กรงใหญ่ ปิดฝาเสียแน่นหนา

“อยู่ในนี้แหละ จนกว่าตะวันจะตกดิน” ลุงว่า “แล้วป้าของเจ้ากับข้าจะลากกรงไปโยนลงแม่น้ำ เจ้าจะได้ไม่เที่ยวพูดโกหกพกลมหลอกใครๆอีก”
ตกเย็นป้าและลุงก็หามกรงไปที่แม่น้ำ ขณะที่โยนลงในแม่น้ำ พ่อจอมกะล่อนก็ร้องออกมาว่า

“คุณลุงคุณป้าครับ ผมรู้ตัวว่าผิดไปแล้ว ผมก็พร้อมแล้วที่จะก้มหน้ารับโทษ แต่ได้โปรดทำอะไรให้ผมสักอย่างเป็นครั้งสุดท้ายเถิดครับ ผมมีหนังสือเล่มหนึ่ง ชื่อศิลปะแห่งการพูดปด ผมแอบเก็บไว้ข้างหลังกระบุงข้าวที่ในบ้าน ขอหนังสือเล่มนั้นให้ผมก่อนเถิดครับ ผมจะได้เอาไปอ่านในนรกด้วย”

ทั้งลุงทั้งป้าต่างก็ไม่ใจร้ายที่จะปฎิเสธคำขอร้องสุดท้ายของหลานชายได้ลงคอ นอกจากนั้นลุงก็ชักอยากจะรู้ว่าหนังสือเล่มนั้นบอกไว้ว่ากระไรบ้าง ลุงและป้าจึงกลับบ้านไปเอาหนังสือมาให้หลานชาย ขณะที่ยอดกระล่อนคอยอยู่ในกรง ชายตาบอดคนหนึ่งก็เดินมาตามริมแม่น้ำ เด็กหนุ่มก็ตะโกนเรียก

“คุณตาบอดครับ โปรดมาทางนี้หน่อยครับ ถ้าคุณอยากให้นัยน์ตามองเห็นอีก”

ชายตาบอดได้ยินเสียงเรียกก็คลำทางมาที่กรงไม้ไผ่ เด็กหนุ่มก็บอกว่า

“เร็วๆหน่อยครับ รีบแก้เชือกที่ฝากรงก่อน แล้วผมจะบอกวิธีรักษาตาของคุณให้หายบอด”

ชายตาบอดเอามือคลำๆกรงไป จนในที่สุดก็จัดการเปิดฝาออกมาได้ ทันทีที่ฝากรงเปิด พ่อจอมกระล่อนก็กระโดดผลุงออกจากกรงวิ่งอ้าวไปเสียแล้ว เมื่อลุงกับป้ากลับมาหมายจะบอกหลานชายว่าหาหนังสือไม่พบ หลานชายก็หายไปจากกรงเสียแล้ว เห็นแต่ชายตาบอดมายืนอยู่แทนที่ คอยรับรู้ว่าจะรักษานัยน์ตาด้วยวิธีใด ทั้งสามคนโดนตุ๋นอีกครั้งหนึ่งจนได้

ยอดกระล่อนวิ่งฝ่าเข้าไปในกอไม้ไผ่กอหนาใกล้แม่น้ำนั้น ขณะที่เขาเดินเที่ยวสำรวจหาทางออกจากกอไผ่ บังเอิญไปพบหม้อเก่าๆเข้าใบหนึ่ง ในหม้อมีทองคำเต็ม โชคดีเสียนี่กระไร เขาเอาทองกลับบ้านไปให้ป้ากับลุง

น่าขอบใจมหาสมบัตินั่นแท้ๆ ครอบครัวของเขาร่ำรวยกลายเป็นเศรษฐีไปแล้ว ตอนนี้ป้ากับลุงยอมรับแล้วว่า ยิ่งดุด่าหลานชายเท่าใด ก็ไม่ทำให้เด็กคนนั้นเปลี่ยนนิสัยของเขาได้เลย ทั้งสองคนจึงคิดว่า บางทีถ้าเราหาผู้หญิงที่ดีๆ ให้แต่งงานกับมันสักคนหนึ่ง เจ้าเด็กหนุ่งนี่อาจยุติการปั้นน้ำเป็นตัว เลิกเที่ยวเตร่ไม่ทำการทำงานเสียได้กระมัง

แกจึงให้หลานชายแต่งงานกับสาวนางหนึ่งในหมู่บ้าน ดูท่าว่าการแต่งงานจะช่วยแก้ปัญหาไปได้ระยะหนึ่ง แต่สองสามเดือนต่อมาป้าและลุงเกิดตายลง พ่อจอมกระล่อนเริ่มเที่ยวโป้ปดมดเท็จหลองโกงผู้คนต่อไปเหมือนอย่างเคยอีก

วันหนึ่งเขาเข้าไปเตร็ดเตร่อยู่ในป่า ไปพบเอาลูกเสือสองสามตัวนอนอยู่บนหญ้า เนื่องจากเขาเป็นหนุ่งนิสัยเลว จึงจับลูกเสือเหล่านั้นมาหักอุ้งเท้ามันเสีย ลูกเสือพากันร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด พลัน เขาก็ได้ยินเสียงคำรามอย่างน่าสะพึงกลัวออกมาจากที่ใดที่หนึ่งใกล้ๆ คงเป็นแม่ของลูกเสือเหล่านั้นนั่นเอง จอมมุสาจึงรีบวิ่งไปแอบอยู่หลังพุ่มไม้……….

ชั่วครู่ต่อมาเสือแม่ลูกอ่อนก็วิ่งมาหาลูก พอเห็นลูกกำลังเจ็บปวดทุรนทุรายเพราะอะไร มันก็คาบลูกไปที่โคนต้นไม้เล็กๆต้นหนึ่ง ซึ่งมีใบสีเขียวๆ มันทึ้งใบไม้สองสามใบจากต้นใส่ปากเคี้ยว แล้วก็คาบใบไม้ในปากออกใส่อุ้งเท้าของลูกๆ แล้วพ่อยอดกระล่อนก็อัศจรรย์ใจเหลือ ที่ภายในไม่กี่นาทีแผลของลูกเสือก็หายเป็นปลิดทิ้งเจ้าหนุ่มคอยทีอยู่จนเสือทั้งแม่ลูกไปแล้ว เขาก็ขุดต้นไม้นั้นนำมาบ้าน เอามาปลูกในสนาม ตั้งชื่อว่า ต้นไทร

นับแต่วันนั้นมา เขาเฝ้าดูแลต้นไม้อย่างระวังระไว บอกแก่ภรรยาว่า เทพเจ้าให้ต้นไม้นี้แก่เขา ใบของมันรักษาแผลได้ทุกชนิด รักษาโรคภัยได้สารพัดแม้กระทั่งช่วยคนตายแล้วให้ฟื้นขึ้นมาก็ยังได้ ขอให้ภรรยาของเขาคอยรักษาต้นไม้ให้สะอาดสะอ้าน

” อย่าเอาขยะมูลฝอยไปเทที่โคนต้นนะ ถ้าขืนทำต้นไม้จะเหาะหนีไปเสีย เขาพร่ำเตือนแล้วเตือนอีก

แรกๆภรรยาก็ทำตามที่สามีบอก แต่ไม่ช้านางก็ขัดใจกับสามีที่รักต้นไม้มากกว่าตัวนาง นางเบื่อที่จะฟังคำเ

ผลลัพธ์ (เวียดนาม) 1:

Ngày xửa ngày xưa Một người đàn ông trẻ Gia đình có danh xưng trong tiếng Pháp là kẻ trộm, né tránh. Ông là một cậu bé thông minh, nhưng nó là giống như tên của các thông báo trước của ông là sử dụng dịch vụ thông minh nhất trong khẳng định con đường khác nhau. Ông là thú vị để đánh lừa người khác xung quanh nhà. Không một ai sống sót để trở thành một nạn nhân, ông đã lừa một đun sôi. Thậm chí cô, dì và chú, người nuôi anh ta cho đến khi bạn của tôi phát triển sau khi chết cha mẹ mình. Một ngày, người chú của mình ra để plow cách phân bổ cốt lõi từ xa. Nó hoạt động ở nhà dì phần nhà Như ông dõi, hăng say trong làm dì nhà bếp? Cha Chom né tránh ý tưởng của các nhấp nháy lên Hãy tưởng tượng cô và chú của tôi là chiến thuật của bánh xe của họ ra khỏi một. Ông đã đổ xô để sneak ra khỏi nhà, ào ạt để bụng chú đang cày là. "Chú chú, Sir." Chú của ông khi ông vội vàng để mưa đá Na "Bây giờ vội vàng trở về nhà. Dì Tai-Kadai xuống vào mùa thu. Máu-dripping ướt một lần và cho tất cả. Tôi không biết phải làm gì." Chú phlungklap Trang chủ mà không có những bước nhảy vọt ngay lập tức nói rằng những gì một. Nhưng cha Chom musaklap chạy dọc theo một lối tắt cắt trước đó nhà bác. Ông chạy đến vội vàng vào nhà, la hét để chữa cháy. "Dì dì và chú là Sir Buffalo địa phương na Gore thực sự. Có vẻ như Gore người removed bụng để SIRS sớm vượt qua chú của ông, bây giờ sẽ chết. " Ông nói rằng ông vẫn còn bỏ lỡ để kết thúc. Dì của tôi chạy ra khỏi nhà để swoop vào và sau đó. Ông đã xem xét sau khi cười chụp lúc dì răng là hạnh phúc và niềm vui vào ẩn đằng sau căn nhà. Dì chạy và chạy càng sớm càng tốt chân là Gary dù sao vẫn cảm thấy không nhớ. Đủ để chuyển người đứng đầu đường Dì nó đập vào một." Học trò của chồng dì. Ka Hae Jung mồ hôi cơ thể và các giấy tờ cả hai nhìn vào cùng một thời gian để không phải nói ra, kinh ngạc. "Nói dối damned trộm đó." cả hai người đàn ông biết ngay lập tức Don cháu trai của một chủ sở hữu quyền truy cập giả mạo một trick. Chú và cô đã lớn krotha. "Đây là lần cuối cùng thực sự để xấu AI đó đánh lừa chúng tôi." Nói chú sắp ra Sau đó cả hai đã đi về nhà. Jom cha tìm thấy dodging ẩn đằng sau ngôi nhà, vì vậy kéo lồng tre vào lồng lớn. Đóng nắp chặt chất thải "Ở phía đông đến phía tây cho đến những" chú "dì của cô dâu với lakkrong tôi đi đến ném xuống sông không được nói lại một lời nói dối lừa thể gió mang bất cứ ai." Dì và chú, buổi tối đó là lồng vào các trường đại học đến sông. Trong khi các diễn viên xuống sông. Cha tôi khóc ra rằng kẻ trộm dodging "Bạn cần guys tôi biết để đi sai, và tôi sẽ sẵn sàng để đối mặt với sự trừng phạt, nhưng đã giảm, xin vui lòng làm cho tôi một cái gì đó thời gian qua chúng ta. Tôi có một cuốn sách. Tiêu đề: nghệ thuật nói dối Tôi bí mật lưu trữ trở lại kích thước gạo trong nhà. Yêu cầu một cuốn sách đó, hãy tôi đầu tiên. Tôi đã đọc trong địa ngục." Cả hai của tôi dì và chú, cả hai đều sẽ nhớ rằng sẽ từ chối yêu cầu cuối cùng của thakham cháu đã xuống cổ. Ngoài ra, chú của ông, nó muốn biết tại sao nó nói rằng cuốn sách? Ông chú và dì nuôi, nên về nhà và loại bỏ các cuốn sách, cháu nội. Trong khi chờ đợi trong yotkra cạnh lồng người mù, người đã đến bên bờ sông. Một đứa trẻ nó mưa đá “คุณตาบอดครับ โปรดมาทางนี้หน่อยครับ ถ้าคุณอยากให้นัยน์ตามองเห็นอีก” ชายตาบอดได้ยินเสียงเรียกก็คลำทางมาที่กรงไม้ไผ่ เด็กหนุ่มก็บอกว่า “เร็วๆหน่อยครับ รีบแก้เชือกที่ฝากรงก่อน แล้วผมจะบอกวิธีรักษาตาของคุณให้หายบอด” ชายตาบอดเอามือคลำๆกรงไป จนในที่สุดก็จัดการเปิดฝาออกมาได้ ทันทีที่ฝากรงเปิด พ่อจอมกระล่อนก็กระโดดผลุงออกจากกรงวิ่งอ้าวไปเสียแล้ว เมื่อลุงกับป้ากลับมาหมายจะบอกหลานชายว่าหาหนังสือไม่พบ หลานชายก็หายไปจากกรงเสียแล้ว เห็นแต่ชายตาบอดมายืนอยู่แทนที่ คอยรับรู้ว่าจะรักษานัยน์ตาด้วยวิธีใด ทั้งสามคนโดนตุ๋นอีกครั้งหนึ่งจนได้ ยอดกระล่อนวิ่งฝ่าเข้าไปในกอไม้ไผ่กอหนาใกล้แม่น้ำนั้น ขณะที่เขาเดินเที่ยวสำรวจหาทางออกจากกอไผ่ บังเอิญไปพบหม้อเก่าๆเข้าใบหนึ่ง ในหม้อมีทองคำเต็ม โชคดีเสียนี่กระไร เขาเอาทองกลับบ้านไปให้ป้ากับลุง น่าขอบใจมหาสมบัตินั่นแท้ๆ ครอบครัวของเขาร่ำรวยกลายเป็นเศรษฐีไปแล้ว ตอนนี้ป้ากับลุงยอมรับแล้วว่า ยิ่งดุด่าหลานชายเท่าใด ก็ไม่ทำให้เด็กคนนั้นเปลี่ยนนิสัยของเขาได้เลย ทั้งสองคนจึงคิดว่า บางทีถ้าเราหาผู้หญิงที่ดีๆ ให้แต่งงานกับมันสักคนหนึ่ง เจ้าเด็กหนุ่งนี่อาจยุติการปั้นน้ำเป็นตัว เลิกเที่ยวเตร่ไม่ทำการทำงานเสียได้กระมัง แกจึงให้หลานชายแต่งงานกับสาวนางหนึ่งในหมู่บ้าน ดูท่าว่าการแต่งงานจะช่วยแก้ปัญหาไปได้ระยะหนึ่ง แต่สองสามเดือนต่อมาป้าและลุงเกิดตายลง พ่อจอมกระล่อนเริ่มเที่ยวโป้ปดมดเท็จหลองโกงผู้คนต่อไปเหมือนอย่างเคยอีก วันหนึ่งเขาเข้าไปเตร็ดเตร่อยู่ในป่า ไปพบเอาลูกเสือสองสามตัวนอนอยู่บนหญ้า เนื่องจากเขาเป็นหนุ่งนิสัยเลว จึงจับลูกเสือเหล่านั้นมาหักอุ้งเท้ามันเสีย ลูกเสือพากันร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด พลัน เขาก็ได้ยินเสียงคำรามอย่างน่าสะพึงกลัวออกมาจากที่ใดที่หนึ่งใกล้ๆ คงเป็นแม่ของลูกเสือเหล่านั้นนั่นเอง จอมมุสาจึงรีบวิ่งไปแอบอยู่หลังพุ่มไม้……….
ชั่วครู่ต่อมาเสือแม่ลูกอ่อนก็วิ่งมาหาลูก พอเห็นลูกกำลังเจ็บปวดทุรนทุรายเพราะอะไร มันก็คาบลูกไปที่โคนต้นไม้เล็กๆต้นหนึ่ง ซึ่งมีใบสีเขียวๆ มันทึ้งใบไม้สองสามใบจากต้นใส่ปากเคี้ยว แล้วก็คาบใบไม้ในปากออกใส่อุ้งเท้าของลูกๆ แล้วพ่อยอดกระล่อนก็อัศจรรย์ใจเหลือ ที่ภายในไม่กี่นาทีแผลของลูกเสือก็หายเป็นปลิดทิ้งเจ้าหนุ่มคอยทีอยู่จนเสือทั้งแม่ลูกไปแล้ว เขาก็ขุดต้นไม้นั้นนำมาบ้าน เอามาปลูกในสนาม ตั้งชื่อว่า ต้นไทร

นับแต่วันนั้นมา เขาเฝ้าดูแลต้นไม้อย่างระวังระไว บอกแก่ภรรยาว่า เทพเจ้าให้ต้นไม้นี้แก่เขา ใบของมันรักษาแผลได้ทุกชนิด รักษาโรคภัยได้สารพัดแม้กระทั่งช่วยคนตายแล้วให้ฟื้นขึ้นมาก็ยังได้ ขอให้ภรรยาของเขาคอยรักษาต้นไม้ให้สะอาดสะอ้าน

” อย่าเอาขยะมูลฝอยไปเทที่โคนต้นนะ ถ้าขืนทำต้นไม้จะเหาะหนีไปเสีย เขาพร่ำเตือนแล้วเตือนอีก

แรกๆภรรยาก็ทำตามที่สามีบอก แต่ไม่ช้านางก็ขัดใจกับสามีที่รักต้นไม้มากกว่าตัวนาง นางเบื่อที่จะฟังคำเ

ผลลัพธ์ (เวียดนาม) 2:

Đã có một thời gian Một người đàn ông trẻ tuổi Mọi người gọi ông lém lỉnh xem anh như một đứa trẻ sáng. Nhưng, giống như tên của mình, rằng ông đã nói trước một cách thông minh nhất để nói chuyện với những khẳng định khác nhau. Ông ấy vui để giả vờ là một người khác xung quanh nhà. Không ai sống sót sau nạn nhân của lừa đảo của mình với họ. Ngay cả dì và chú của Đấng đã khiến Ngài sau khi cha mẹ cho đến khi bùng nổ chết một ngày chú mình nuôi ra. Khoảng cách từ vai đến từ xa. Người dì ở nhà làm nội trợ. Khi anh nhìn dì mình bận rộn trong nhà bếp. cha của Wong là suy nghĩ lém lỉnh lóe lên. Những chiến lược sẽ bánh xe ra dì và chú của họ có một. Anh nhanh chóng lẻn ra khỏi nhà, chạy đến cánh đồng nơi ông đã được cày trong "Bác, chú," Anh gọi tôi khi anh chạy ra đồng , "sớm để về nhà bây giờ. Came xuống dăn deo Máu ngâm nó Tôi không biết phải làm gì ", anh đột ngột bỏ trốn trở về nhà ngay lập tức trước một từ. Tuy nhiên, ông chạy về phía Nam nằm phím tắt để cắt nhà trước khi ông đi vào. Ông chạy vào nhà lượn Hét lên "Tôi là dì Đó là một cái sừng trâu trước hướng. Gore lại xem đó là thông qua dạ dày Gần đây tôi đã đi đến cái chết của chú tôi, " ông kết thúc. Tôi chạy ra khỏi căn nhà biến mất. Anh chăm sóc tôi, sau đó tôi là một hạnh phúc vui vẻ cười cười. Và đi trốn sau khi cô bỏ chạy. Chạy nhanh như ông được lấy để giải quyết nó. Tuy nhiên, tôi vẫn không cảm thấy nhanh chóng. Đủ để biến góc Ông đâm vào nó với ai đó. Chồng bà mà Huff đã đạt đỉnh hấp thụ mồ hôi. Hai vợ chồng nhìn nhau không nói nên lời khác, trong sự sợ hãi , "ông là một kẻ nói dối và" hai người đàn ông biết rằng một parody hấp dẫn của cháu trai của tôi anh ấy một lần nữa. Cả chú và dì phẫn nộ lớn "này là thời gian để cho phép các nhân vật phản diện đánh bại nói nó lừa dối chúng ta," ông nói sau khi hai người đàn ông đã bước vào nhà. cha của Wong tìm thấy ẩn đằng sau nhà lém lỉnh. Kéo nó vào lồng lồng tre lớn. Đậy nắp chia chặt "theo cách này. Cho đến khi mặt trời lặn, "ông nói," thì tôi sẽ kéo tôi vào lồng để ném xuống sông. Tôi không thể nói chuyến bay UE lừa được ai khác " dì mát và chú đã đi đến lồng sông. Khi ném xuống sông cha lém lỉnh Nam kêu lên rằng : "Tôi cô dì và chú bác. Tôi biết rằng đã Tôi đã sẵn sàng để đối mặt với sự trừng phạt. Nhưng xin đừng cho tôi một cái gì đó, để cho nó là cuối cùng. Tôi có một cuốn sách Đặt tên cho nghệ thuật nói dối. Tôi bí mật giữ phía sau một giỏ gạo trong nhà. Vui lòng đặt tôi trước khi tôi đi. Tôi sẽ không đi vào vực thẳm ", cho biết các chú và dì đã không nhẫn tâm để từ chối yêu cầu của cháu trai của mình không chút xấu hổ. Ngoài ra, tôi muốn đi mà cuốn sách tôi đã nói rằng. Bác và cô trở về nhà để lấy quyển sách để cháu trai của mình. Trong khi nylon được giữ trong lồng. Một người đàn ông mù đang đi bộ dọc theo con sông. Cậu bé khóc ", bạn không phải là mù quáng. Hãy đến với chủ đề này Nếu bạn muốn đôi mắt của bạn để xem " người mù nghe gọi được một vụng cái lồng tre. Young cũng nói rằng "sớm tôi. Nới lỏng các vị trí tiền gửi trước. Tôi sẽ cho bạn biết làm thế nào để điều trị đôi mắt của bạn sẽ được mở ra, " người mù dò dẫm với bàn tay của mình xung quanh lồng. Cuối cùng anh quản lý để mở cánh cửa ra. Khi gửi trực tiếp mở Wong làm lớp biểu bì của ông đã tăng nhanh chóng ra khỏi lồng Tôi chạy lại. Khi dì và chú để cháu có nghĩa là để nói rằng một cuốn sách không thể được tìm thấy. Cháu trai đã mất tích từ lồng chết. Nhưng người mù đứng thay thế. Tôi nhận ra rằng để giữ cho đôi mắt của bạn trong bất kỳ cách nào. Ba nồi hơi nhấn một lần nữa cho đến khi các sóng ánh sáng cao điểm chạy qua bụi dày của rừng tre gần sông. Khi anh đi để khám phá một cách hiểu của tre. Vô tình phát hiện ra nồi vào một tuổi. Trong một nồi đầy vàng May mắn thay thải chú ý Ông mất nhà vàng để dì và chú của Tạ Ơn Treasure là xác thực. Gia đình ông đã trở thành triệu phú giàu có rồi. Bây giờ dì và chú chấp nhận điều đó. Bao nhiêu dai dẳng hơn cháu nội Nó không làm cho cậu bé thay đổi thói quen của mình cả. Cả hai người đàn ông nghĩ Có lẽ nếu chúng ta tìm thấy một người phụ nữ tốt. Đó là kết hôn với một người đàn ông. Bạn có thể chấm dứt này một phần con của truyền thuyết của chúng ta. Bỏ không treo công việc của bạn có lẽ đã bị mất một cháu trai, vì vậy ông kết hôn với một người phụ nữ trẻ trong làng. Xem hôn nhân đó sẽ giải quyết được vấn đề cho một số thời gian. Tuy nhiên, một vài tháng sau đó, một người dì và một người chú đã chết. Wong làm theo cách của mình Dhillon bắt đầu khẳng định cố gắng để lừa mọi người như bình thường tiếp theo ngày, ông đã lang thang trong rừng. Để tìm ra vài trinh sát nằm trên thảm cỏ. Bởi vì anh ta là một phần của thói quen xấu của chúng ta. Hướng đạo sinh mất những bàn chân bị gãy nó. Hướng đạo sinh take hét lên trong đau đớn, ông đột nhiên nghe thấy một tiếng gầm khủng khiếp từ một nơi nào gần đó. Là mẹ của những tuyển trạch viên ở đó. Wong nằm dài vội vã để sneak phía sau bụi cây .......... Ngay khi mẹ con hổ chạy đến bóng. Tôi thấy những gì bạn đang bị tổn thương gây ra. Nó đã mang bóng đến gốc cây, một cây nhỏ. Các lá có màu xanh Xé nó để lại vài lá từ miệng nhai. lá cắt trong miệng của nó, và đặt chân của mình vào bóng. Sau đó, tôi đứng đầu mỏ Dhillon là phần còn lại ngạc nhiên. Trong vòng một vài phút cho vết thương của các tuyển trạch viên được chữa lành hoàn toàn thủ trẻ đang mong con hổ mẹ đã. Anh đào, cây được đưa về nhà. Ông trồng một cây đa trong một trường có tên sau họ. Anh nhìn giám sát Tree. Nói với vợ rằng Thiên Chúa đã cho anh cây này Lá của nó có tất cả các loại vết thương. Chữa bệnh nào ra cho kẻ chết được sống lại. Hỏi vợ của mình để có nhà máy xử lý để làm sạch , "Đừng lại lãng phí đổ vào các cơ sở của nó. Nếu cây được nâng lên cố tình chạy trốn. Ông liên tục cảnh báo và sau đó cảnh báo khác vợ đầu tiên là người chồng nói. Nhưng ngay sau đó cô đã không hài lòng với chồng hơn cô yêu cây. Cô mệt mỏi của nghe chơi.