เเผนการในอนาคตของฉัน หลังจากที่เรีย

เเผนการในอนาคตของฉัน หลังจากที่เรียนจบมหาวิทยาลัยเเล้ว ฉันก็อยากจะสอบข้าราชการให้ได้ ฉันอยากเป็นครูสอนเด็กๆบนดอย เพราะบ้านเกิดของฉันอยู่บนดอย ห่างไกลจากตัวเมืองมาก เเต่ฉันก็อยากจะไปสานต่อกิจการของคุณเเม่ เเม่ของฉันเปิดร้านอาหารนานกว่า 20 ปีเเล้ว ฉันก็สามารถทำอาหารได้เกือบทุกอย่าง ตั้งเเต่เรียนอยู่ชั้นมัธยม ฉันอยากเรียนทำขนมคุ้กกี้เพิ่ม อยากมีร้านขายกาเเฟ ขนมเค้ก ไอติม อยู่บนดอย คงจะมีความสุขเเละดูดีทีเดียว เพราะที่นั้นมีคนในเมืองเข้ามาทำงานเป็นจำนวนมาก ทำงานที่อำเภอ ธนาคาร เป็นครูดอย ฉันคิดว่าฉันสามารถสร้างรายได้ให้กับตัวเองอีกด้านหนึ่ง เเละคงมีกำไรเก็บไว้เพื่อสร้างบ้าน ซื้อรถ เก็บไว้ให้กับตนเองยามจำเป็นเเละครอบครัว แผนการในอนาคตที่ฉันวางไว้ ฉันคิดว่ามันไม่ใช่เเค่ความฝัน เเต่ฉันอยากสร้างให้เหมือนความจริง บางทีณ.ตอนนี้เราอาจท้อ อยากเดินถอยหลัง เเต่ทางข้างหน้าอีกไม่กี่ก้าว ก็จะข้ามผ่านสะพานอันทอดยาว ไปเอื้อมดวงดาว ไปอยู่ในโลกเเห่งความเป็นจริง โลกที่ไม่ใช่ความฝัน ฉันคิดว่านี่เเหละสิงนี้พิเศษเเละเราต้องทำให้ได้ ต้องผ่านไปให้ได้ ไม่ใช่เพื่อใครเเต่เพื่อตัวเราเอง เเละเราต้องคิดอยู่เสมอว่าพ่อเเม่คงภูมิใจในตัวเรามากถ้าเราทำสิ่งที่เราฝันไว้สำเร็จ เเล้วตอนนี้เราควรทำเพื่อใครละ ถ้าไม่ใช่เพื่อตนเอง เพื่อคนที่ส่งเราเรียน เพื่อทุกคนที่เรารัก เเละอนาคตที่สวยงามของเรา

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 2:

Graduation in my future. After graduating from the University of me. I also wanted to make sure officials. I want to teach kids on the hill. Because my home on the hill. Far from the city But I also want to continue to get to know your business. My mom opened the restaurant for over 20 years, I'm finally I can cook almost anything. For lessons in high school. I want to learn to bake cookies. Want to Shop Coffee cake and ice cream on the Mount would have been happy to see so good. Because there were people in the city to work a lot. Deutsche Bank is a teacher in the district of work, I think I can make money for himself on the other side. Were kept still profitable to build a house, buy a car, keep it to themselves when they need family. My future plans are put on hold. I'm just thinking that it was not a dream. But I wanted to make it a reality. Perhaps at. Now we may discourage. I walk backwards But the way forward a few steps away. It stretches across the bridge. To reach the stars Drying to the world of reality. Not a dream world I think this is what this special Door And we're doing it. Be passed to Not for me, but for ourselves. And we have always thought that my mom would be proud of us if we do what we dream of success. I'm now we should do for each one. If not for yourself To the people who sent us to To all the people we love And our beautiful future.

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 3:

The plan of my future. After you graduate from university? I want to the civil service examination. I want to be a teacher of children on the mountain. Because my hometown on the mountain, far from the city.My mother opened a restaurant for more than 20 years ago. I can cook almost everything. Since middle school. I want to study baking cookies, add a coffee shop, cake, ice cream, on the hill would be happy and good looking.District Office, banks, a teacher, I think I can make money for himself on the other side one. And a profit kept to build buy car kept with their own need and my family. Future plan I set.But I want to make a reality. Maybe.Now, we may want to walk back. But discouraged. The way forward in a few steps. It is across the bridge that stretches to reach the stars to live in the real world. ไม่ใช่ความฝัน. I think that's what this special and we have to make.Not for the sake of it for ourselves. And we have always thought that mom and dad would be proud of ourselves if we do what we dream of success. Now we should do for, if not for their own to the people who sent us study.And our beautiful future!