สวัสดีคะ ฉันชื่อกมลชนก ชื่อเล่นชื่อดรีม ชั้นมัธยมศึกษาปีที่6 วันนี้จะมาพูดสุนทรพจน์เรื่อง แม่ของฉัน
ตอนเด็กๆครอบครัวของฉันมีพ่อและแม่ เป็นครอบครัวที่อบอุ่นมาก แม่เป็นคนตัวเล็ก อ้วนนิดหน่อย เป็นคนอารมดี พ่อของฉันเป็นคนตัวใหญ่ อ้วนมาก วันหนึ่งพ่อกับแม่ทะเลาะกันจึงทำให้ต้องเลิกกัน ตอนนั้น ฉันก็ไม่เสียใจเลย เพราะแม่ฉันจะพูดเสมอว่า "ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นลูกยังมีแม่เสมอ" ฉันรู้ว่าแม่ของฉันต้องเสียใจที่พ่อไป แต่แม่ไม่เคยพูดว่าคิดถึงพ่อเลย เพราะฉันเป็นตัวแทนของพ่อนั่นเอง
หลังจากที่แม่เลิกกับพ่อ เราก็ยายไปอยู่ที่บ้านยาย บ้านนี้สนุกมาก ในทุกๆสัปดาห์เราจะมีวัน BIG CLEANNIG HOME คือการทำความสะอาดบ้าน
ทุกคนจะมาช่วยกันทำ สนุกมากๆเลย
แม่ของฉันชอบซื้อกระเป๋ามากๆ ไม่ว่าจะไปที่ไหนสิ่งที่แม่ต้องซื้ออยู่เสมอก็คือกระเป๋า ไม่ว่าจะใบเล็กหรือใบใหญ่แม่ซื้อหมด พอกลับบ้านยายก็จะว่าแม่เสมอว่า"ซื้อมาทำไมที่บ้านยังใช้ไม่หมดเลย" ในความคิดของฉัน การซื้อกระเป๋าของแม่คือรางวัลของชีวิต ที่จะได้ซื้อของที่ตัวเองชอบ เหมือนกับฉันที่ชอบซื้อเสื้อผ้า
เวลาที่ฉันมีปันหาหรือท้อแท้ในเรื่องต่างๆ ฉันก็จะปรึกษาแม่ แม่ก็จะบอกเสมอว่า"ปันหาทุกอย่างมีทางแก้อยู่ที่เราว่าต้องการที่จะแก้มันหรือเดินหนีมัน ทุกๆอย่างไม่ได้มีพรมแดงให้เราเดินเสมอ มันมักจะมีหนามแหลมและโคลนที่ทำให้เราท้อ แต่เราก็ต้องอดทนเพื่อที่จะฝ่ามันไปให้ได้"
ตอนนี้แม่ของฉันเป็นหัวหน้าครอบครัว ต้องจ่ายค่าใช้จ่ายต่างๆในบ้านทุกๆเดือน ต้องหาเลี้ยงทุกคนในบ้าน แม่ของฉันทำงานคนเดียว แม่เก่งมากๆ แม่ชอบหอมแก้มฉันมากๆ หอมวันละ10ครั้งทุกวัน มีบ้างบางครั้งที่ฉันรำคาญ แต่ก็คิดไว้เสมอว่า "ถ้าไม่มีแม่และใครจะมาหอม" ตอนนี้ก็ใกล้จะสอบแล้ว ฉันเครียดกับคะแนนสอบมากๆเลย แต่แม่ก็จะบอกเสมอว่า ลูกแม่ทำได้อยู่แล้ว แม่บอกว่าชอบตอนฉันหัวเรามากกว่าตอนที่ฉันเงียบ เพราะว่าเวลายิ้มฉันดูสดใส มากกว่าเวลาทำหน้าบูด ฉันคิดว่าแม่ของฉันต้องมีความพยายามหนักมากๆในทุกเรื่อง เพราะว่าต้องทำงานคนเดียวเพื่อเลี้ยงคนในครอบครัวอีก3คน เพราะฉะนั้นฉันจะตั้งใจเรียนและหางานที่ดีๆทำเพื่อจะได้ช่วยแม่หาเงิน ฉันรักแม่มากๆเลย แม่เป็นฮีโร่ของฉัน ทุกคนไม่สามารถเกิดมาได้ถ้าไม่มีพ่อและแม่