ผมสวดมนต์และนั่งสมาธิทุกวันแต่เหมือ

ผมสวดมนต์และนั่งสมาธิทุกวันแต่เหมือนชีวิตซ้ำๆ
ผมบวชได้ 1 เดือน สุดท้ายก็สึก เพราะช่วงนั้นมีฟุตบอลโลก
ผมไม่อยากเชียร์บอลในเครื่องแบบสงฆ์ละอายใจ (เหมือนรถขับมาแรงๆแล้วน้ำมันหมดซะงั้น)
แต่ก่อนสึกก็ยังอธิษฐาน เพื่อพระนิพพาน อย่างเดียวเป็นที่ตั้ง
ตอนที่ท่านเจ้าอาวาสดึงผ้าสังฆาฏิออกจากบ่า รู้สึกใจหาย
รู้สึกเหมือนว่าพระนิพพานที่หวังห่างไกลออกไป
ที่ทำมาทั้งหมดเหมือนดูดี แต่กลับสูญสิ้นในวันเดียว
(ผมคิดในใจ แล้วจะสึกมาทำไม)

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 1:

I pray and meditate every day, but life repeatedly. I ordain monkhood last month, it was because the World Cup range. I don't want to cheer the ball in uniform are subject to shame (as intense and all vehicle fuel coming to sleep). But before I even pray to Nirvana to retreat only as a set. The Abbot pulls sangkhati out of fabric the shoulders feel lost heart. I feel like the Nirvana, hope far away Made all look good, but all gone in one day. (I think the treats come in and why).

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 2:

I pray and meditate every day life, but as repeatedly
I was first ordained last month because they felt during the World Cup,
I'm not a cheerleader in uniform ecclesiastical ashamed. (Like a car driving force oil out stuff)
, but also felt prayer. To Nirvana As is
now the Abbot pulled the cloth off the shoulder Sagฆaฏi. Feel dismayed
feel like nirvana that hope away
made ​​it all look good. But back perished in a single day
(I conjure. Why then are worn)

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 3:

I pray and meditate every day but like life repeatedly
I ordain 1 month. Finally feel, because the students have the world cup! I don't want to เชียร์บอล in uniform of ashamed. (like the drive strength and gas.)
.But feel still pray to such a goal. The only responsibility.
when Abbot pull ผ้าสังฆาฏิ left shoulder feel embarrassed
feel like his Nirvana at far away!All like looking good but lost in a single day
(I thought and felt here).