แล้วจุดจบของเขาล่ะ..จะเหมือนกับเงือ

แล้วจุดจบของเขาล่ะ..จะเหมือนกับเงือกตัวนั่นด้วยรึเปล่านะ?
ผืนน้ำทะเลกว้างใหญ่เริ่มประจักษ์แก่สายตา เฮนรี่มองมันอย่างเหม่อลอย เกลียวคลื่น..เกิดฟอง กระทบชายหาด...และหายไป
"อื้อ..."คนที่นอนซบบ่าข้างๆ ตื่นมาขยี้ตาอย่างงัวเงียเมื่อรถไฟเริ่มจอดเทียบชานชาลา"..ถึงแล้วหรอ?"
"เรากลับกันเถอะ"
คำพูดของคนที่ลุกและเดินลงจากรถเพื่อไปจีตั๋วขากลับทำเอาโรสมองตามอย่างงุนงง ก่อนจะเปลื่ยนมาเป็นยิ้มกว้างพร้อมพยักหน้ารับอย่างยินดี
"อื้อ~"
เฮนรี่มองรอยยิ้มนั่นแล้วสะท้านในลมหายใจของตัวเอง..
...เขาเหยียดยิ้มอีกครั้ง...

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 1:

And then his? .., is identical to the mermaid —??Large sea water started to Henry looked to be inattentive, floating waves it ..; Beach impact ... and lost."Far ..." people sleep wake up beside crumbled before the shoulders look nguangia when starting the train platform in comparison "to Park, then?""We're back!"The words of the people who walk down from the car and getting up to go to the ticket return g makes the brain Henrietta dazed before a wide smile with Marietta, respecting a nod are welcomed."High ~"Henry look, that smile in laeosathan own breath. .. He stretches again ... smiling ...

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 2:

Then the end of him.. That would be like a mermaid with me, right?
Vast tracts of sea became clear to me. Henry looked at it vacant. Surf.. Foam The beach ... and lost
, "Yeah ..." I fell on the couch next to his shoulders. Wake up rubbing his eyes sleepily on the platform alongside the train ".. until now?"
"Let us go,"
said the man got out of the car and walked to the brain, according to Roberto's return ticket made ​​a daze. Change will come as a welcome smile and nod
"yea!"
Henry looked at the smiles that it vigorously on the breath itself ..
... He stretched smile again ...

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 3:

And the end of him... Like a mermaid that?The vast sea started manifested to sight. Henry looked at it as absent-minded. Waves... Foam, affect the beach... And disappear."Yeah..." who slept sub shoulder side. Wake up sleepy eye, as when the train start platform. "The moor?"."Let's go".The words of the people to get up and walk out of the car to go back and see Ji tickets rose perplexity. Before he switched to wide smile and nod generously."Yeah ~".Henry looked that smile and shivering in his own breath.... he put a smile again...