ความฝันอันสูงสุด หลายๆคนเคยตั้งคำถา

ความฝันอันสูงสุด

หลายๆคนเคยตั้งคำถามกับตัวเองเสมอว่า ความต้องการของตัวเราเองคืออะไรกันแน่ ฉันก็เป็นอีกคนหนึ่งที่ตังคำถามนี้มาตลอด ณ ขณะนี้ฉันกำลังทำอะไรอยู่
ฉันเป็นคนหนึ่งที่มีความใฝ่ฝันอยากเป็นอาจารย์ในมหาวิทยาลัยมาก เพราะฉันเชื่อว่า การที่ฉันได้ถ่ายทอดความรู้ให้แก่ผู้อื่นมันจะมีประโยชน์อย่างมหาศาล กล่าวคือเมื่อฉันได้ช่วยเหลือพวกเขาแล้ว เขาเหล่านั้นก็จะนำความรู้ที่ได้นั้นไปต่อยอดให้แก่กลุ่มบุคคลต่างๆ ซึ่งมันจะเป็นการถ่ายทอดไปเรื่อยๆโดยที่ไม่รู้ว่าจุดจบนั้นจะไปสิ้นสุดอยู่ที่ตรงไหน เพียงแค่คิดมันก็ทำให้ฉันมีความสุขจนเหลือล้นแล้ว อีกอย่างหนึ่งที่เป็นเรื่องจูงใจให้ฉันอยากเป็นอาจารย์ในมหาวิทยาลัย คือ ตำแหน่งทางวิชาการ ไม่ว่าจะเป็น ผู้ช่วยศาสตราจารย์ รองศาสตราจารย์ และศาสตราจารย์ ฉันอยากได้คำเหล่านั้นวางอยู่ข้างหน้าชื่อของฉันเหลือเกิน
หลายๆคนอาจจะมองว่าฉันเป็นคนที่มีความทะเยอทะยานอันแรงกล้า มากเสียเกินไม่เคยย้อนมองไปดูศักยภาพของตนเองเลย ซึ่งมันก็เป็นดั่งที่เขาเหล่านั้นพูด เพียงแต่ว่าทั้งหมดนี้มันก็เป็นเพียงแค่ความใฝ่ฝันของฉันของฉันเท่านั้นเอง มันผิดด้วยเหรอที่ฉันอยากมีอยากเป็น ฉันเชื่อเสมอว่าถ้าหากฉันได้รับโอกาสเหล่านั้นฉันสามารถทำมันได้ดีแน่ๆเพราะมันเป็นสิ่งที่ฉันรัก การที่เราจะทำอะไรสักอย่างถ้าหากสิ่งเหล่านั้นมันเกิดขึ้นจากความต้องการของเราแล้ว ผลลัพธ์ที่ออกมาก็จะมีความสวยงามเสมอ “ลองให้โอกาสฉันดูสิแล้วฉันจะแสดงให้คุณรู้ว่าศักยภาพที่อยู่ในตัวฉันมันมีอยู่สูงเลยทีเดียว”
ปัจจุบันนี้ฉันเองเป็นลูกจ้างชั่วคราวของหน่วยงานราชการแห่งหนึ่ง ขอย้อนกลับไปตั้งแต่เริ่มต้นเดิมที่ในการเข้ามาทำงานที่นี้สักหน่อย หลังจากที่จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัย ฉันเริ่มต้นทางเดินของฉันโดยการเดินทางไปทำงานบริษัทอีกชนแห่งหนึ่งในจังหวัดภูเก็ต ซึ่งฐานเงินเดือนและตำแหน่งก็อยู่ในระดับที่สูงพอสมควร แต่ภาระหน้าที่ที่ฉันได้รับกับความสามารถที่ฉันมีอยู่มันไม่ค่อยได้นำไปใช้ประโยชน์สักเท่าไร ฉันเลยตัดสินใจลาออก โดยตำแหน่งสุดท้ายที่ได้รับคือ ผู้ช่วยผู้จัดการฝ่ายประชาสัมพันธ์ สาเหตุที่ฉันลาออกคือ ถ้าหากฉันทำงานอยู่ที่นั้นนานเกินไปมันจะทำให้โลกทัศน์ของฉันแคบขึ้นเลยตัดสินใจลาออกทั้งๆที่ฐานเงินเดือนมีแนวโน้มที่จะเพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ ฉันกลับมาตั้งหลักที่บ้านอยู่เดือนหนึ่ง ในระหว่างที่อยู่บ้านก็หางานไปเรื่อยๆ แต่นับว่าโชคยังเข้าข้างฉันอยู่บ้าง พอดีในตอนที่เรียนอยู่ได้มีโอกาสมาฝึกงานที่หน่วยราชการแห่งหนึ่ง เลยลองโทรหาพี่ที่สอนงานจะด้วยเหตุบังเอิญหรืออะไรก็แล้วแต่ในช่วงนั้นมีตำแหน่งว่างพอดีเลยทำให้ฉันมีโอกาสมาทำงานที่นี้
ในการมาทำงานในช่วงแรกเราเองก็ต้องปรับตัวเยอะมาก ทั้งในเรื่องของสังคม วัฒนธรรม อาหารการกิน และอะไรต่างๆอีกมากมาย แต่ก็มีแนวโน้มเป็นไปในทางที่ดี งานก็ไม่ได้ยากอะไรมากมาย พอที่จะแก้ปัญหาต่างๆได้ในระดับหนึ่ง แต่ปัญหาหลักๆของเราในตอนนั้นคือ เราไม่ค่อยสนิทกับพี่ที่ทำงานเท่าที่ควร สาเหตุอาจจะมาจากการที่เราไม่ค่อยพูดก็ได้ แต่พอระยะหลังๆก็ดีขึ้นมาในระดับหนึ่ง การทำงานดูเหมือนจะเป็นไปได้ดีเพราะหัวหน้างานเริ่มไว้วางใจให้เราตัดสินใจเอง ปรับแก้ในส่วนที่มีปัญหาโดยไม่ต้องขอความคิดเห็น แต่แล้วก็มีปัญหาอีกจนได้เมื่อเราจำเป็นต้องย้ายส่วนไปทำงานที่ส่วนอื่น ด้วยสาเหตุที่คนมันเกินมาเพราะส่วนกลางส่งคนกลับมาคืนในตำแหน่งที่เขายืมไป ด้วยความที่เราเขามาทำงานใหม่ในเมื่อคนมันเกินเราก็ต้องย้ายออกมาเป็นธรรมดา ด้วยสาเหตุที่ ผอ.ส่วนสงสารเลยฝากให้เรามาทำงานอีกส่วนหนึ่ง ซึ่งในการย้ายมาทำงานในครั้งนี้หน้าที่ที่ได้รับดูเหมือนเราเองจะไม่ค่อยมีความชำนาญกับมันสักเท่าไร ด้วยสาเหตุนี้เราเลยจำเป็นต้องเรียนรู้เพิ่มเติมด้วยการหาซื้อหนังสือมาอ่านมันก็พอที่จะช่วยเราได้บ้าง แต่พอนานๆไปมันก็เริ่มที่จะทำได้ในระดับหนึ่งถ้าถามว่าดีไม่ มันก็ดีอยู่ในระดับหนึ่งแต่มันก็ยังไม่ถึงที่สุด พอทำไปได้สักระยะหนึ่งงานมันเริ่มอิ่มตัวไม่ค่อยมีงานจะให้ทำ ทำให้เราเกิดอาการเบื่อหน่ายที่จะมาทำงานมากๆ เพราะเมื่อมาแล้วมันไม่มีอะไรจะให้เราทำ ปัญหาเกิดขึ้นมาอีกแล้ว เราจึงมองหาลู่ทางใหม่ในการทำงานโดยการไปสมัครงานที่อื่นตั้งไว้บ้าง มีทั้งสอบผ่านและสอบไม่ผ่าน แต่อันที่สอบผ่านแล้วมันก็ดันไม่ผ่านสัมภาษณ์ซะงั้น เออ...ชีวิตมันจะยากอะไรขนาดนี้
หากจะถามว่าตอนนี้ฉันเดินตามหาความฝันของฉันมากน้อยเท่าไรแล้วนั้น ตอบได้ทันทีว่าตอนนี้มันยังขับเคลื่อนได้น้อยมาก แต่ก็ดีกว่าที่มันจะอยู่กับที่นะ คนเราทุกๆคนย่อมมีความฝันอยู่ที่ว่าฝันของใครมันจะยิ่งใหญ่ขนาดไหน สำหรับความฝันของฉันขอแค่เพียงให้ฉันได้เป็นคนที่คอยถ่ายทอดความรู้ที่ตัวเองมีให้ผู้อื่นได้รับรู้ถึงแม้จะไม่มีตำแหน่งที่สูงๆตามที่คาดหวังไว้ก็ตามแต่
ความฝันเป็นสิ่งที่สวยงาม ไม่มีคำว่าผิด คำว่าถูก ความฝันจะเป็นแรงผลักดันกระตุ้นให้เราพัฒนาตนเองอยู่เสมอ เพื่อที่ว่าสักวันความฝันนั้นมันอาจจะเป็นจริงขึ้นมาก็ได้ ฉันเชื่อเสมอว่าไม่ว่าเราจะเป็นคนที่ร่ำรวย ยากดี มีจน แต่ทุกๆคนก็ล้วนที่จะมีความฝันอันสวยหรูได้เสมอ และคุณก็สามารถเดินตามหามันได้ เชื่อเหลือเกินว่าหากเราพยายามทำมันอย่างดีที่สุดแล้วผลที่ตามมามันก็จะดีเช่นกัน แต่ถ้าหากมันไม่เป็นไปดั่งที่เราตั้งใจแล้ว ก็อย่าไปเสียดายหรือรู้สึกว่ามันไร้ค่าแต่เพียงอย่างใด เพราะอย่างน้อยเราก็ได้ทำมันดีกว่ามานั่งเสียใจกับสิ่งที่เราไม่คิดจะทำมัน

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 1:

Ultimate dream. Many people never question yourself aware of what exactly. I went to another one, that this whole question set at the moment I'm doing. I am a person with a dream like most university professors are. Because I believe that I have the knowledge to convey to others it would be hugely useful. That is when I have to help them. They will apply the knowledge that is beneficial to the people, it will be transferred to the new regime without knowing the end to end is that? Just thinking of it makes me happy until the rest of the grounds. Another incentive is a professor in the University, I was not a technical position, Assistant Professor, Associate Professor and Professor. I would like to have them placed in front of my name too. Many people may look at me as someone who has an extremely bad raengkla ambition exceeds its potential has never been back to see his or her own views at all. In which it is located that they say only that this is all just my ambition, my only itself. It was there that I did wrong by becoming a. I've always believed that if I get the opportunity, they are good, though, I can do it because it is what I love. We'll do something if it it happens from our needs. The result comes out, it will be beautiful always. "Let me see, then I'm going to show you know what potential there is in me, it is quite high." ปัจจุบันนี้ฉันเองเป็นลูกจ้างชั่วคราวของหน่วยงานราชการแห่งหนึ่ง ขอย้อนกลับไปตั้งแต่เริ่มต้นเดิมที่ในการเข้ามาทำงานที่นี้สักหน่อย หลังจากที่จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัย ฉันเริ่มต้นทางเดินของฉันโดยการเดินทางไปทำงานบริษัทอีกชนแห่งหนึ่งในจังหวัดภูเก็ต ซึ่งฐานเงินเดือนและตำแหน่งก็อยู่ในระดับที่สูงพอสมควร แต่ภาระหน้าที่ที่ฉันได้รับกับความสามารถที่ฉันมีอยู่มันไม่ค่อยได้นำไปใช้ประโยชน์สักเท่าไร ฉันเลยตัดสินใจลาออก โดยตำแหน่งสุดท้ายที่ได้รับคือ ผู้ช่วยผู้จัดการฝ่ายประชาสัมพันธ์ สาเหตุที่ฉันลาออกคือ ถ้าหากฉันทำงานอยู่ที่นั้นนานเกินไปมันจะทำให้โลกทัศน์ของฉันแคบขึ้นเลยตัดสินใจลาออกทั้งๆที่ฐานเงินเดือนมีแนวโน้มที่จะเพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ ฉันกลับมาตั้งหลักที่บ้านอยู่เดือนหนึ่ง ในระหว่างที่อยู่บ้านก็หางานไปเรื่อยๆ แต่นับว่าโชคยังเข้าข้างฉันอยู่บ้าง พอดีในตอนที่เรียนอยู่ได้มีโอกาสมาฝึกงานที่หน่วยราชการแห่งหนึ่ง เลยลองโทรหาพี่ที่สอนงานจะด้วยเหตุบังเอิญหรืออะไรก็แล้วแต่ในช่วงนั้นมีตำแหน่งว่างพอดีเลยทำให้ฉันมีโอกาสมาทำงานที่นี้ ในการมาทำงานในช่วงแรกเราเองก็ต้องปรับตัวเยอะมาก ทั้งในเรื่องของสังคม วัฒนธรรม อาหารการกิน และอะไรต่างๆอีกมากมาย แต่ก็มีแนวโน้มเป็นไปในทางที่ดี งานก็ไม่ได้ยากอะไรมากมาย พอที่จะแก้ปัญหาต่างๆได้ในระดับหนึ่ง แต่ปัญหาหลักๆของเราในตอนนั้นคือ เราไม่ค่อยสนิทกับพี่ที่ทำงานเท่าที่ควร สาเหตุอาจจะมาจากการที่เราไม่ค่อยพูดก็ได้ แต่พอระยะหลังๆก็ดีขึ้นมาในระดับหนึ่ง การทำงานดูเหมือนจะเป็นไปได้ดีเพราะหัวหน้างานเริ่มไว้วางใจให้เราตัดสินใจเอง ปรับแก้ในส่วนที่มีปัญหาโดยไม่ต้องขอความคิดเห็น แต่แล้วก็มีปัญหาอีกจนได้เมื่อเราจำเป็นต้องย้ายส่วนไปทำงานที่ส่วนอื่น ด้วยสาเหตุที่คนมันเกินมาเพราะส่วนกลางส่งคนกลับมาคืนในตำแหน่งที่เขายืมไป ด้วยความที่เราเขามาทำงานใหม่ในเมื่อคนมันเกินเราก็ต้องย้ายออกมาเป็นธรรมดา ด้วยสาเหตุที่ ผอ.ส่วนสงสารเลยฝากให้เรามาทำงานอีกส่วนหนึ่ง ซึ่งในการย้ายมาทำงานในครั้งนี้หน้าที่ที่ได้รับดูเหมือนเราเองจะไม่ค่อยมีความชำนาญกับมันสักเท่าไร ด้วยสาเหตุนี้เราเลยจำเป็นต้องเรียนรู้เพิ่มเติมด้วยการหาซื้อหนังสือมาอ่านมันก็พอที่จะช่วยเราได้บ้าง แต่พอนานๆไปมันก็เริ่มที่จะทำได้ในระดับหนึ่งถ้าถามว่าดีไม่ มันก็ดีอยู่ในระดับหนึ่งแต่มันก็ยังไม่ถึงที่สุด พอทำไปได้สักระยะหนึ่งงานมันเริ่มอิ่มตัวไม่ค่อยมีงานจะให้ทำ ทำให้เราเกิดอาการเบื่อหน่ายที่จะมาทำงานมากๆ เพราะเมื่อมาแล้วมันไม่มีอะไรจะให้เราทำ ปัญหาเกิดขึ้นมาอีกแล้ว เราจึงมองหาลู่ทางใหม่ในการทำงานโดยการไปสมัครงานที่อื่นตั้งไว้บ้าง มีทั้งสอบผ่านและสอบไม่ผ่าน แต่อันที่สอบผ่านแล้วมันก็ดันไม่ผ่านสัมภาษณ์ซะงั้น เออ...ชีวิตมันจะยากอะไรขนาดนี้ If you are asking if now I walk my dreams for a lot less?. Answer immediately that now it's a little much, but it has driven the better it would be with that! We have a dream everyone was dreaming of who it would be a great size? For my dreams, I have a request just as people that convey knowledge itself is to let others get to know, even though it does not have a high position as expected. The dream is a beautiful thing. There is no "wrong" was a dream to be a driving force encouraging us to develop ourselves up to date. So that someday the dreams will come true-up. I believe that it is not that we will have difficulty until a rich, but it's plain to everyone with a dream of luxury has always been and you can easily find it. To believe that if we try to make the best of it, as a consequence, it would be nice as well. But if it doesn't, don't Sling that we intend to regret or feel as if it's empty, but just somehow. Because at least we've made it better than the regret with what we plan to do it.

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 2:

The ultimate dream of many people to question myself that. The demand of ourselves is exactly. I was the one who set this all as of now I am doing, I was the one who dreamed of becoming a teacher in the university. Because I believe that I have learned to others, it would be hugely beneficial. That is when I help them. They will take the knowledge they have to balance the various groups. It will be broadcast indefinitely without knowing that the end is going to end up at him. Just think about it, it makes me happy, then barely. Another motivation is that I want to be a professor in the university's academic position, whether as an assistant professor. Associate professor And Professor I wish I had those words were put forward my name so many people might think I am a fervent ambition. Never look back too much to their potential yet. It is just that they speak. It's just that all this was just a dream of my own. It is wrong with me that I would have wanted. I have always believed that if I get those opportunities, I can do it better, but because it is what I love. We will do something if those things happen it needs from us. The results came out, it is always beautiful. "Let me see if I have the chance to show you know the potential in me, it is quite high," Today I am a temporary employee of a government agency. Let's go back to the original starting to come to work at this a little bit. After graduating from university. I start my walk to work by the company as the one in Phuket. The base salary and position it at a level high enough. But I have an obligation to the ability that I have not had to use it much. I decided to resign The final position is obtained. Assistant PR Manager The reason I resigned is If I worked there too long, it will make a world of cramped up, I decided to resign in spite of the salary tends to increase steadily. I returned to the main house for a month. During the House's job indefinitely. But that luck has sided with me in a way. Fit in at school had the opportunity to intern at one of the units. Try calling her a teaching job by chance, or whatever, but at the time a vacancy fit gives me the opportunity to work on this in coming to work in the first period we had to adjust a lot. In terms of society, culture, food, and nothing much more. But it is likely to be in a good way. The work was not hard a lot. Enough to solve the problem to some degree. Our main problem now is. We do not have to do the work as they should. It might be that we rarely speak of it. But latterly it up a level. The work seems to be going well because supervisors began to trust our own judgment. Revised in part with the issue without comment. But then there are other issues that we need to move on to another part. It is beyond reason that people come because people returned to the central position he borrowed. With that, we're working on it over, we had to move out of the ordinary. With a Cause Execution. The pity leave us to work more part. In a move that has been working in this role, it seems we do not have much experience with it. For this reason, we need to learn more to buy books to read, it was enough to help us get some. But as long as it was starting to be a good one if asked. It's good on one level, but it is not yet possible. I do have some time to work it has to do less saturated. We cause to come to work very tired. Because then it's nothing to be done. Another problem occurred We are looking for new avenues of work by the job at some other location. Both pass and fail. But in the past, then it just does not pass the interview soon. Yes, life is hard ... this is what you are asking if I followed my dream of how much it is. He immediately now that it has driven very little. But it's better than it would be with the good. We all have a dream, that dream of who it is that much greater. My dream for me, just ask someone who has a knowledge of self for others to get to know even without a high position, as expected, but the dream is beautiful. No matter how wrong it was a dream to be a driving force encouraging us to develop themselves. So that some day a dream come true, it probably is not. I believe that whether we are wealthy people, but everyone is good until all that is beautiful has always dreamed. And you can just walk by it. Strongly believe that if we try to do it well, then the consequences it would be nice as well. But if it does not go as we planned it. I do not regret or feel worthless, but somehow just. The least we can do better than to sit sorry about what we did not do it.

ผลลัพธ์ (อังกฤษ) 3:

The impossible dream


many had questioned myself. The needs of ourselves is. I was the one that Tang this question always now I'm doing
.I was the one with the ambition to become a teacher in the University, because I believe that I have the knowledge to others, it's useful immensely. That is when I help them.It is broadcast to the passive without knowing the end is going to end up where you are. Just think it can make me so happy with himself. Another is an incentive to I want to be a faculty of the University.Whether it is assistant professor, associate professor and professor. I want those words put forward my name so much
.Many people may think I have a strong ambition. So much more than never back look to see their potential. It's like they say.Is it wrong to want to be. I always believe that if I get the chance that I can do it well, because it is what I love.The results came out, it is very beautiful. "Give me and I'll show you how the potential inside me is quite high." "
.At present, I was the temporary employees of government agencies of one. I go back to the original starting in working here. After graduation from the University.The base salary and position is at a higher level reasonably. But the obligations I get with the ability that I had it not useful for much, I decided to quit by the final position areCause I quit. If I work there for too long it will make my worldview narrowed decided to quit when the base salary tends to increase steadily. I came back a foothold at home in a month.But that fortunately I? Fit when studying the opportunity to intern at the government of one.In the work in the first we have to adapt a lot, both in terms of social, cultural, อาหารการก eat and what many different, but it tends to be in a good way. The job wasn't much.But the main problem in our time. We didn't really know you work as they should. The cause may have come from that we don't say anything. But then recently, well up in one level.