มีชายสายตาสั้นอย่างรุนแรงผู้หนึ่ง สายตาของเขาสั้นถึงขนาดที่ว่า สิ่งของที่อยู่ตรงหน้าหากอยู่ไกลเกินระยะครึ่งหลาก็มองไม่เห็นแล้ว
คืนหนึ่ง ชายสายตาสั้นผู้นี้เจอประทัดตกอยู่กลางถนน ด้วยความสงสัยว่าเป็นของอะไร เขาจึงหยิบประทัดชิ้นนั้นขึ้น และนำไปส่องกับโคมไฟริมถนนซึ่งอยู่ใกล้ๆ กัน อย่างไรก็ตามด้วยความที่เป็นคนสายตาสั้น กอปรกับความไม่ระมัดระวังประทัดจึงติดไฟและเกิดระเบิดขึ้นส่งเสียงดังสนั่นไปทั่วบริเวณ สร้างความตื่นตระหนกปลุกชาวบ้านร้านช่องให้ตื่นขึ้นมาดูเหตุการณ์ พร้อมกับคำด่าทอ
ในเวลานั้นเอง ก็มีชายหูหนวกผู้หนึ่งก็เดินเข้ามาตบหลังตบไหล่ของชายสายตาสั้น คล้ายเป็นการปลอบใจพลางกล่าวว่า “เมื่อครู่ท่านหยิบสิ่งใดได้หรือ เหตุใดเมื่อมันอยู่ในมือท่านได้แป๊บเดียวก็โบยบินหนีจากไป?”