นิทานอาเซียน ประเทศเวียดนาม เรื่อง

นิทานอาเซียน ประเทศเวียดนาม เรื่อง จอมกะล่อน

กาลครั้งหนึ่ง มีเด็กหนุ่มคนหนึ่ง คนพากันเรียกว่า จอมกะล่อน เขาเป็นเด็กฉลาด แต่ก็เหมือนกับชื่อของเขาที่บอกกล่าวไว้ล่วงหน้า คือ เขาใช้ความฉลาดส่วนใหญ่ไปในการเที่ยวพูดโป้ปดมดเท็จต่างๆนานา เขาสนุกสนานกับการหลอกคนอื่นได้รอบบ้าน ไม่มีผู้ใดรอดจากการเป็นเหยื่อให้เขาหลอกต้มไปได้เลย แม้แต่ป้าและลุงผู้ซึ่งเลี้ยงเขามาจนเติบใหญ่หลังจากพ่อแม่ของเขาตายจากไป

วันหนึ่งลุงของเขาออกไปไถนา ซึ่งอยู่ห่างจากบ่านไปไม่ไกลนัก ส่วนป้าก็อยู่บ้านทำงานบ้าน ขณะที่เขาเฝ้าดูป้าทำอะไรง่วนอยู่ในครัว พ่อจอมกะล่อนก็เกิดความคิดแวบขึ้นมา นึกกลวิธีที่จะล้อป้าและลุงของตนออกมาได้อย่างหนึ่ง เขารีบย่องออกจากบ้านวิ่งไปท้องนาที่ลุงกำลังไถอยู่

"ลุงครับ ลุง" เขาตะโกนเรียกลุงเมื่อเขาวิ่งไปถึงนา

"กลับบ้านเดี๋ยวนี้เร็วๆเข้า ป้าตกกระไดลงมา เลือดโชกทีเดียว ผมไม่รู้จะทำอย่างไรดี"

ลุงเผ่นผลุงกลับบ้านทันทีโดยไม่ทันพูดอะไรสักคำ แต่พ่อจอมมุสากลับวิ่งไปตามทางลัดตัดถึงบ้านก่อนหน้าลุงจะไปถึง เขาวิ่งถลันเข้าไปในบ้าน ตะโกนลั่น

"ป้าครับป้า ลุงถูกควายขวิดที่ท้องนาแน่ะ ดูเหมือนขวิดเอาท้องทะลุเลย ไปเร็วๆเถอะครับเดี๋ยวลุงจะตายเสีย"

เขาพูดยังไม่ทันจบ ป้าก็วิ่งถลาออกจากบ้านไปแล้ว เขามองตามหลังป้าไปแล้วก็หัวเราะยิงฟันสนุกสุขใจเป็นกำลัง และเข้าไปหลบซ่อนอยู่หลังบ้าน

ป้าออกวิ่ง วิ่งอย่างเร็วที่สุดเท่าที่ขาจะพาตัวแกไปไหว กระนั้นก็ยังรู้สึกว่ายังไม่ทันใจ พอถึงหัวเลี้ยวตรงมุมถนน ป้าก็ชนโครมเข้าให้กับใครคนหนึ่ง สามีของป้านั่นเอง กำลังหอบแฮ่กๆเหงื่อโซมกาย ทั้งคู่มองดูกันอย่างตะลึงพรึงเพริดพูดไม่ออก

"ไอ้จอมโกหกนั่นอีกแล้ว" ทั้งสองคนรู้ทันทีว่าโดนเล่ห์เก๊ของเจ้าหลานชายเข้าอีกแล้ว ทั้งลุงและป้าโมโหโกรธาใหญ่

"ครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้ายเสียทีที่จะยอมให้อ้ายตัวร้ายมันหลอกเรา" ลุงพูดออกมา

แล้วทั้งสองคนก็เข้าบ้าน พบพ่อจอมกะล่อนซ่อนอยู่หลังบ้าน จึงลากตัวมาใส่ลงในกรงไม้ไผ่กรงใหญ่ ปิดฝาเสียแน่นหนา

"อยู่ในนี้แหละ จนกว่าตะวันจะตกดิน" ลุงว่า "แล้วป้าของเจ้ากับข้าจะลากกรงไปโยนลงแม่น้ำ เจ้าจะได้ไม่เที่ยวพูดโกหกพกลมหลอกใครๆอีก"
ตกเย็นป้าและลุงก็หามกรงไปที่แม่น้ำ ขณะที่โยนลงในแม่น้ำ พ่อจอมกะล่อนก็ร้องออกมาว่า

"คุณลุงคุณป้าครับ ผมรู้ตัวว่าผิดไปแล้ว ผมก็พร้อมแล้วที่จะก้มหน้ารับโทษ แต่ได้โปรดทำอะไรให้ผมสักอย่างเป็นครั้งสุดท้ายเถิดครับ ผมมีหนังสือเล่มหนึ่ง ชื่อศิลปะแห่งการพูดปด ผมแอบเก็บไว้ข้างหลังกระบุงข้าวที่ในบ้าน ขอหนังสือเล่มนั้นให้ผมก่อนเถิดครับ ผมจะได้เอาไปอ่านในนรกด้วย"

ทั้งลุงทั้งป้าต่างก็ไม่ใจร้ายที่จะปฎิเสธคำขอร้องสุดท้ายของหลานชายได้ลงคอ นอกจากนั้นลุงก็ชักอยากจะรู้ว่าหนังสือเล่มนั้นบอกไว้ว่ากระไรบ้าง ลุงและป้าจึงกลับบ้านไปเอาหนังสือมาให้หลานชาย ขณะที่ยอดกระล่อนคอยอยู่ในกรง ชายตาบอดคนหนึ่งก็เดินมาตามริมแม่น้ำ เด็กหนุ่มก็ตะโกนเรียก

"คุณตาบอดครับ โปรดมาทางนี้หน่อยครับ ถ้าคุณอยากให้นัยน์ตามองเห็นอีก"

ชายตาบอดได้ยินเสียงเรียกก็คลำทางมาที่กรงไม้ไผ่ เด็กหนุ่มก็บอกว่า

"เร็วๆหน่อยครับ รีบแก้เชือกที่ฝากรงก่อน แล้วผมจะบอกวิธีรักษาตาของคุณให้หายบอด"

ชายตาบอดเอามือคลำๆกรงไป จนในที่สุดก็จัดการเปิดฝาออกมาได้ ทันทีที่ฝากรงเปิด พ่อจอมกระล่อนก็กระโดดผลุงออกจากกรงวิ่งอ้าวไปเสียแล้ว เมื่อลุงกับป้ากลับมาหมายจะบอกหลานชายว่าหาหนังสือไม่พบ หลานชายก็หายไปจากกรงเสียแล้ว เห็นแต่ชายตาบอดมายืนอยู่แทนที่ คอยรับรู้ว่าจะรักษานัยน์ตาด้วยวิธีใด ทั้งสามคนโดนตุ๋นอีกครั้งหนึ่งจนได้

ยอดกระล่อนวิ่งฝ่าเข้าไปในกอไม้ไผ่กอหนาใกล้แม่น้ำนั้น ขณะที่เขาเดินเที่ยวสำรวจหาทางออกจากกอไผ่ บังเอิญไปพบหม้อเก่าๆเข้าใบหนึ่ง ในหม้อมีทองคำเต็ม โชคดีเสียนี่กระไร เขาเอาทองกลับบ้านไปให้ป้ากับลุง

น่าขอบใจมหาสมบัตินั่นแท้ๆ ครอบครัวของเขาร่ำรวยกลายเป็นเศรษฐีไปแล้ว ตอนนี้ป้ากับลุงยอมรับแล้วว่า ยิ่งดุด่าหลานชายเท่าใด ก็ไม่ทำให้เด็กคนนั้นเปลี่ยนนิสัยของเขาได้เลย ทั้งสองคนจึงคิดว่า บางทีถ้าเราหาผู้หญิงที่ดีๆ ให้แต่งงานกับมันสักคนหนึ่ง เจ้าเด็กหนุ่งนี่อาจยุติการปั้นน้ำเป็นตัว เลิกเที่ยวเตร่ไม่ทำการทำงานเสียได้กระมัง

แกจึงให้หลานชายแต่งงานกับสาวนางหนึ่งในหมู่บ้าน ดูท่าว่าการแต่งงานจะช่วยแก้ปัญหาไปได้ระยะหนึ่ง แต่สองสามเดือนต่อมาป้าและลุงเกิดตายลง พ่อจอมกระล่อนเริ่มเที่ยวโป้ปดมดเท็จหลองโกงผู้คนต่อไปเหมือนอย่างเคยอีก

วันหนึ่งเขาเข้าไปเตร็ดเตร่อยู่ในป่า ไปพบเอาลูกเสือสองสามตัวนอนอยู่บนหญ้า เนื่องจากเขาเป็นหนุ่งนิสัยเลว จึงจับลูกเสือเหล่านั้นมาหักอุ้งเท้ามันเสีย ลูกเสือพากันร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด พลัน เขาก็ได้ยินเสียงคำรามอย่างน่าสะพึงกลัวออกมาจากที่ใดที่หนึ่งใกล้ๆ คงเป็นแม่ของลูกเสือเหล่านั้นนั่นเอง จอมมุสาจึงรีบวิ่งไปแอบอยู่หลังพุ่มไม้..........

ชั่วครู่ต่อมาเสือแม่ลูกอ่อนก็วิ่งมาหาลูก พอเห็นลูกกำลังเจ็บปวดทุรนทุรายเพราะอะไร มันก็คาบลูกไปที่โคนต้นไม้เล็กๆต้นหนึ่ง ซึ่งมีใบสีเขียวๆ มันทึ้งใบไม้สองสามใบจากต้นใส่ปากเคี้ยว แล้วก็คาบใบไม้ในปากออกใส่อุ้งเท้าของลูกๆ แล้วพ่อยอดกระล่อนก็อัศจรรย์ใจเหลือ ที่ภายในไม่กี่นาทีแผลของลูกเสือก็หายเป็นปลิดทิ้งเจ้าหนุ่มคอยทีอยู่จนเสือทั้งแม่ลูกไปแล้ว เขาก็ขุดต้นไม้นั้นนำมาบ้าน เอามาปลูกในสนาม ตั้งชื่อว่า ต้นไทร

นับแต่วันนั้นมา เขาเฝ้าดูแลต้นไม้อย่างระวังระไว บอกแก่ภรรยาว่า เทพเจ้าให้ต้นไม้นี้แก่เขา ใบของมันรักษาแผลได้ทุกชนิด รักษาโรคภัยได้สารพัดแม้กระทั่งช่วยคนตายแล้วให้ฟื้นขึ้นมาก็ยังได้ ขอให้ภรรยาของเขาคอยรักษาต้นไม้ให้สะอาดสะอ้าน

" อย่าเอาขยะมูลฝอยไปเทที่โคนต้นนะ ถ้าขืนทำต้นไม้จะเหาะหนีไปเสีย เขาพร่ำเตือนแล้วเตือนอีก

แรกๆภรรยาก็ทำตามที่สามีบอก แต่ไม่ช้านางก็ขัดใจกับสามีที่รักต้นไม้มากกว่าตัวนาง นางเบื่อที่จะฟังคำเตือนครั้งแล้วครั้งเล่าของสามีอลู่แล้วด้วย วันหนึ่งเกิดวิวาทกันขึ้นเรื่องต้นไม้ นางจึงอารมณ์เสียสุดจะยับยั้ง ตะโกนใส่เขาว่า " ข้าจะเอาขยะไปเทใส่ต้นไม้เสียเมื่อไ

ผลลัพธ์ (ญี่ปุ่น) 1:

ASEAN の物語ベトナム国。Jom カロン物語昔のことです若い子。チョム カロンとして知られている人。彼は賢い少年だったが、事前に彼の通知の名前は、さまざまな国際 Ant false で横に最も知的な話をすると、それは同じをだった。彼は家の周りの他の人を馬鹿するのも楽しいです。被害者からの脱出、彼はトムをだました。私の叔母と叔父にから彼の両親が死亡した後も大きなまで彼をフィードします。 1 日彼の叔父は、napai 訪問者が耕すから削除されます。最高の叔母の家の仕事の家彼は決して私の叔母を見て、台所で吸収。父チョム カロンは、細胞と考えられました。叔父と叔母の考えは、彼らの車輪を 1 つの戦術です。彼は急いでし、地域の農業を強要する肺の容量を家からこっそりです。「はい、叔父、叔父。」NA に走っているとき、叔父を大声します。「今急いで家に帰ろう。叔母は、タイ ・ カダイに落ちる血はずぶぬれています。何をするか分からない」 それは飛躍 phlungklap 禁止と言う言葉に即座にしません。しかし、父チョム musaklap は叔父さんに以前カット ホーム ショートカットに沿って実行されます。彼はお互いに叫んで家飛び込んだに走った。"はい、おばさんおばさん叔父はローカル na ゴアがあるバッファロー。流血したタイトな胃だ! ああ、はい、死んでやる」。 彼はなく、最後に話します。婆、急襲に家を飛び出します。楽しみのために撮影するための目標の後だし、笑い、幸せと楽しさに家の裏に隠れています。足はそれにもかかわらずにグランドを取る早く逃げるおばさんそれはまだされていない感じています。十分な角道を曲げます。私の叔母は誰かをバーストにぶつかった叔母の夫自身。「汗は濡れた体を浸漬ノーと言うびっくりする唖然と見て Hae 両方を運ぶ。 「くそー頭そこ横になっている「今では二人スプリアスにあなた人設計を担当。叔父と叔母 krotha 大きな悪い短気「これは最後の時間」AI を許可する生意気なそれは私たちを欺くです」。おじさんが話す 2 人の男性は、家に帰った。父は元帥カロン ドラッグ竹ケージは大きなケージに来るので家の裏に隠された発見されました。タイトを失うふたを閉じる 「この土地「西まで」のおじさんとおばさんの私と一緒に lakkrong に川下るをスローします。ないだれでも欺くにうそをつくものとする風ツアーを運ぶ」私の叔母と叔父はだった川にケージを見つけます。川の中にスローされます。父チョム カロン、叫び "はい、おばさんおじさん私は、ミス、私は罰に直面する準備ができていたが何時間があったら何かと最後、let's を得たを実現しています。一冊の本があります。鍋の名前アート私は、kraban 米ホームの裏側に密かに私が最初、レッツ、小冊子を求めます。私の読んでいる地獄。」両方の叔父叔母、両方の残酷な首から下 thakham の甥の最後の要求をであり。また、だからこそいうおじさんの本を取得する方法を知っているしたいと思います?おじさんとおばさん、男に、書籍を削除です。ケージで待っている間それ yotkra 川のそばを歩いていた盲目の男。若い男の子、あられ 「はい、してくださいあなたはこのビットに盲目です。希望の場合あなたの目を維持する。"盲目の男呼び出し彼らは彼が感じた、竹ケージを聞くことができます。彼らが言うと幼児。「急がなくてよいが少し破損しているあなた目を維持する方法を指示した後出発しなければならなかった前にロープ修正する身に着け。」 盲目の男は、最後にふたを開けてなんとかまで手のケージ khlam を取った。彼らはプロジェクトを開いたまま、すぐにフルスピード ケージ phlung で実行されているから 75 親ジャンプにジャンプします。言う人の本に叔母の背中に兄が見つかりませんでした。男はケージから行方不明になった。盲目の男は、目を癒すために 3 人をどのようにスープに再度請求を待つのではなく、スタンドに来て参照してください。 ยอดกระล่อนวิ่งฝ่าเข้าไปในกอไม้ไผ่กอหนาใกล้แม่น้ำนั้น ขณะที่เขาเดินเที่ยวสำรวจหาทางออกจากกอไผ่ บังเอิญไปพบหม้อเก่าๆเข้าใบหนึ่ง ในหม้อมีทองคำเต็ม โชคดีเสียนี่กระไร เขาเอาทองกลับบ้านไปให้ป้ากับลุง น่าขอบใจมหาสมบัตินั่นแท้ๆ ครอบครัวของเขาร่ำรวยกลายเป็นเศรษฐีไปแล้ว ตอนนี้ป้ากับลุงยอมรับแล้วว่า ยิ่งดุด่าหลานชายเท่าใด ก็ไม่ทำให้เด็กคนนั้นเปลี่ยนนิสัยของเขาได้เลย ทั้งสองคนจึงคิดว่า บางทีถ้าเราหาผู้หญิงที่ดีๆ ให้แต่งงานกับมันสักคนหนึ่ง เจ้าเด็กหนุ่งนี่อาจยุติการปั้นน้ำเป็นตัว เลิกเที่ยวเตร่ไม่ทำการทำงานเสียได้กระมัง แกจึงให้หลานชายแต่งงานกับสาวนางหนึ่งในหมู่บ้าน ดูท่าว่าการแต่งงานจะช่วยแก้ปัญหาไปได้ระยะหนึ่ง แต่สองสามเดือนต่อมาป้าและลุงเกิดตายลง พ่อจอมกระล่อนเริ่มเที่ยวโป้ปดมดเท็จหลองโกงผู้คนต่อไปเหมือนอย่างเคยอีก วันหนึ่งเขาเข้าไปเตร็ดเตร่อยู่ในป่า ไปพบเอาลูกเสือสองสามตัวนอนอยู่บนหญ้า เนื่องจากเขาเป็นหนุ่งนิสัยเลว จึงจับลูกเสือเหล่านั้นมาหักอุ้งเท้ามันเสีย ลูกเสือพากันร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด พลัน เขาก็ได้ยินเสียงคำรามอย่างน่าสะพึงกลัวออกมาจากที่ใดที่หนึ่งใกล้ๆ คงเป็นแม่ของลูกเสือเหล่านั้นนั่นเอง จอมมุสาจึงรีบวิ่งไปแอบอยู่หลังพุ่มไม้.......... ชั่วครู่ต่อมาเสือแม่ลูกอ่อนก็วิ่งมาหาลูก พอเห็นลูกกำลังเจ็บปวดทุรนทุรายเพราะอะไร มันก็คาบลูกไปที่โคนต้นไม้เล็กๆต้นหนึ่ง ซึ่งมีใบสีเขียวๆ มันทึ้งใบไม้สองสามใบจากต้นใส่ปากเคี้ยว แล้วก็คาบใบไม้ในปากออกใส่อุ้งเท้าของลูกๆ แล้วพ่อยอดกระล่อนก็อัศจรรย์ใจเหลือ ที่ภายในไม่กี่นาทีแผลของลูกเสือก็หายเป็นปลิดทิ้งเจ้าหนุ่มคอยทีอยู่จนเสือทั้งแม่ลูกไปแล้ว เขาก็ขุดต้นไม้นั้นนำมาบ้าน เอามาปลูกในสนาม ตั้งชื่อว่า ต้นไทร นับแต่วันนั้นมา เขาเฝ้าดูแลต้นไม้อย่างระวังระไว บอกแก่ภรรยาว่า เทพเจ้าให้ต้นไม้นี้แก่เขา ใบของมันรักษาแผลได้ทุกชนิด รักษาโรคภัยได้สารพัดแม้กระทั่งช่วยคนตายแล้วให้ฟื้นขึ้นมาก็ยังได้ ขอให้ภรรยาของเขาคอยรักษาต้นไม้ให้สะอาดสะอ้าน
" อย่าเอาขยะมูลฝอยไปเทที่โคนต้นนะ ถ้าขืนทำต้นไม้จะเหาะหนีไปเสีย เขาพร่ำเตือนแล้วเตือนอีก

แรกๆภรรยาก็ทำตามที่สามีบอก แต่ไม่ช้านางก็ขัดใจกับสามีที่รักต้นไม้มากกว่าตัวนาง นางเบื่อที่จะฟังคำเตือนครั้งแล้วครั้งเล่าของสามีอลู่แล้วด้วย วันหนึ่งเกิดวิวาทกันขึ้นเรื่องต้นไม้ นางจึงอารมณ์เสียสุดจะยับยั้ง ตะโกนใส่เขาว่า " ข้าจะเอาขยะไปเทใส่ต้นไม้เสียเมื่อไ

ผลลัพธ์ (ญี่ปุ่น) 2:

南アジアの国の物語は、口が達者な回。男の子 人々は彼がインテリジェントウォンで、glibの彼を呼びました。しかし、彼の名前のように、フライトのさまざまなアサーションの創意工夫ことを事前に彼に言いました。彼は家の周りに他の誰かのふりをするのも楽しいです。誰も詐欺の被害者であることから、それに彼を保存されません。彼の死までの彼の両親は成長した後に彼を上げても叔母と叔父、叔父が出養殖一日。距離に肩からの距離。叔母は家事をやって家にいました。彼は台所で彼の叔母の忙しい見たように。ウォンの父親はglibの思考がフラッシュしました。その叔母と叔父、1つを持っていたアウトホイールます戦略を想像してみてください。彼はすぐに、家の外に滑って彼が耕した場所のフィールドに走った、「おじさん、叔父、「彼は彼がフィールドに出て走った叔父を叫ぶ、「今すぐホーム急い。私はしわくちゃ降りてきます 非常に血まみれ 私が「何をするかわからない、彼は突然言葉もなく、すぐに家を逃げます。しかし、ウォンの父は、彼が達することができる前にカットするショートカットに沿って戻って横たわっています。彼は家TLANに走りました 叫んだ"私の叔母叔母 これは、水牛の角の腹まで指示しました。ゴアは私の腹を通って外に見えます 私は最近、私の叔父の死に行ってきました、「彼は終了しました。彼は家の外に破線いました。彼は私が楽しく喜びで考えるように笑った後に見えました。そして、後に隠れに入った彼女のラン。彼はそれらを解決するために取られるほど高速で動作しています。それにもかかわらず、私はまだ瞬間がない感じ。角を曲がるのに十分 彼は誰にもその中に墜落しました。私の夫の叔母自身 呼吸ピーキングは汗を吸収。夫婦はお互い唖然畏敬の念を見二人はすぐに再び彼の甥のキャッチーなパロディを作ったことを理解する"あなたは再び、ことをうそつき」。叔父と叔母大きなangriestの両方が、「これは、それが私たちをだまし言っ敗北悪役を可能にするために最後の時間です"と、彼は後に述べている家の中に二人の男。ウォンの父親は家の裏glibの隠蔽を発見しました。その後、ケージに竹ケージをドラッグします。しっかりと壊れた蓋閉めこの中で」を。太陽がダウンするまで、私は川に投げケージに私と一緒にあなたをドラッグします」と彼は言いました、 "。UEは誰も他の「だますについてあなたがハングアップすることはできません川のケージのためのクールな叔母と叔父を。川に投げている間 ウォンの父は、glibの叫んだここでは「叔母と叔父を。私はすでにそれを知っていました 私は罰に直面する準備ができていました。しかし、最後の時間のために何かをしてください、私はそれを言いました。私は本を持っています。横たわっているの芸術に名前を付けます。私は密かに家の中で米のバスケットの後ろに続けました。私が最初にその本自体としましょう。私は地獄にそれらを読む必要があります"と、叔父、叔母は臆面もなく彼の甥の要求を否定するつもりはありませんでした。また、あなたが真剣に本が言うことを知りたいの叔父は、彼女が感じています。叔父と叔母は彼の甥に本を取るために家に戻りました。ナイロンは、ケージ内に保持することがあります。盲目の男は、川に沿って歩いていました。少年は叫んだ、 "あなたは私を目の見えません。このスレッドに来てください あなたの目を見たい場合は、「言った盲人がコールを聞いた竹ケージに彼の方法を模索しました。彼はまた、前記「すぐに私。彼は前の沈殿物の保持を緩め。私はあなたの目が開かれるように治療する方法を教えてくれます、「盲人はケージの周りに彼の手でしくじりました。彼は最終的にドアを開くことができました。とすぐに私はフランシアを開いたとして、ウォンは突然彼のキューティクルを作ったかごから飛び出した、失い湾を走りました。平均叔母と叔父は彼の孫に伝えるために戻ってきたときの本が見つからないことを。彼の甥が死んケージから欠落していました。しかし、盲目の男はその場所に立っていました。私はどのような方法で私の目を保つことがわかっています。1による三ボイラーまでトップライトの波が川の近くに厚いグローブ竹林を介して実行されます。彼は竹から抜け出す方法を探る歩いて。誤って一つに古い鍋を発見しました。金の完全な鍋に 幸いなことに無駄を留意 彼は彼の叔母と叔父に金を家に取ったの感謝祭宝本物です。億万長者になるために彼の家族の富。今叔母と叔父はそれを認めました。どのくらいのよりしつこい孫 これは、少年はすべてで彼の習慣を変えることはありません。両方の男性は思いました 多分私達は、いい女を見つけた場合。それは男と結婚することでした。あなたは私たち自身の寓話のこの子部品を終了することができます。終了は機能しない放浪保存しなければならないので、私は村で彼女の孫と結婚しました。結婚はしばらくの間、問題を解決するように見えます。しかし、数ヶ月後、私の叔母と叔父がダウンして死亡しています。ウォンは彼のアサーションピールはいつものように次の人に浮気を開始長旅作ら彼は森の中をさまよった一日を。草の上に横たわっているスカウトのカップルを見つけるために。彼は私たち自身の悪い習慣の一部だったので。スカウトは、これらの壊れた足にそれを取りました。スカウトが突然、苦痛に悲鳴取る、彼はどこか近くから恐ろしい轟音を聞きました。彼女はそこにそれらのスカウトの母親でした。ウォンは..........茂みの後ろにこっそり急いで横たわった瞬間以降、タイガー母親がボールに駆け上がりました。私は痛みはなぜ与えた見ました。それは木の小さな木のベースにボールを運んでいました。葉は緑であります これは、口の咀嚼から数葉を摘み取ら残します。トリミングされたその口の中に葉、彼の足の子供を置きます。その後、父ヨードは驚かれること、Dhillonは左。分以内に、若いスカウトの傷は母トラ離れまで前方に完全に消失しました。彼は、木を持ち帰りました掘りました。彼は、名前のフィールドにガジュマルの木を植えた後、後に。彼はあなたの木の監視を担当します。妻にそれを知らせます 神は彼にこの木を与えました その葉は、すべての種類の傷を癒すことができます。グッズがあっても死んだ人々を助けるヒーリング、復活しました。、きれいに処理プラントを取るために彼の妻に尋ねたことのベースを注ぐために無駄にしないでください」。ツリーが解除された場合は故意に逃げました。彼は繰り返し警告警告した最初の夫によって行われたが、彼の妻に言いました。しかし、すぐに彼女は、より自分自身よりも木を愛し、彼女の夫との不満でした。彼女彼女の夫ポールで何度も何度も警告を聴くの疲れ。ある日木までのファウル落ちます。そして彼女は動揺拒否されます。彼は私が最近で壊れてツリーに注ぐために無駄になります」、叫びました。

ผลลัพธ์ (ญี่ปุ่น) 3:

ベトナムでは、 m が嘘をついた

のの Ａ Ｓ Ｅ Ａ Ｎ の物語M はうそつきと呼ばれ、若い人を一度にしています。 彼は明るい少年ですが、それは、事前に彼の目にしたのは彼が訪問する最も賢明なのに、他の多くの嘘があるという名前と同じだった被害者からの 1 つがありませんが脱走した彼は、ゆでてください。 でも、私の叔母さんの家で、彼の両親が死んだ後
上昇するまで餌をしたおじさん